«او فقط یک بازیکن نیست، او نماد یک رویا است. محمد صلاح، کسی که با سرعت باد و دقت جراح، تاریخ فوتبال مصر رو بازنویسی کرد».
سیاوش علیپور این بار سراغ بازیکنانی رفته است که رقص آخر خود را در این جام جهانی تجربه میکنند. این بار محمد صلاح، ستاره مصریها که احتمالا بارهای آخری است که این فستیوال بزرگ را تجربه میکند.
سه بازی بدون پیروزی و بدون شکست. هیوا یوسفی و رضا عباسزاده در داستان ایران به این سوال پاسخ دادهاند که آیا قلعهنویی آنطور که خودش میگوید در این سه بازی بدشانس بوده یا حق با منتقدانش است که قرعه راحت، غیبت جرمی دوکو و ۱۰ نفره شدن بلژیک را نشانههای خوششانسیاش میدانند.
در ایستگاه یازدهم جاده ۲۶، رضا عباسزاده بخش آنالیز را به بررسی شیوه بازی ایران مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر اختصاص داده است.
به اعتقاد او، استراتژی ایران در بازی اول اشتباه بوده اما تیم قلعهنویی در مقابل بلژیک عاقلانه فوتبال کرده و در بازی آخر هم نمایشی تحسینبرانگیز داشته است.
در ایستگاه یازدهم جاده ۲۶: سه بازی مرحله گروهی تیم ملی ایران را تحلیل کردهایم، تیمی که هنوز بخشی از مردم نمیدانند با آن چند چندند.
پرتره محمد صلاح، جواهر صحرای سینا را به تصویر کشیدهایم. با این فرض که احتمالا او یکی از ستارههای بزرگی باشد که برای آخرین بار جام جهانی را تجربه میکند.
سراغ جام جهانی ۱۹۷۸ رفتهایم؛ وقتی بزرگترین فستیوال فوتبال فقط ۱۶ مهمان داشت و ما هم یکی از آن ۱۶ تا بودیم.