شاید برای ضربالمثل “گهی پشت به زین و گهی زین به پشت” هیچ مثالی در فوتبال بهاندازه عملکرد قهرمانانهای جامهایجهانی ۲۰۰۶، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ واضح نباشد. ایتالیا، اسپانیا و آلمان بعد از قهرمانیهای بزرگی که در جامجهانی داشتند هیچگاه نتوانستند در یک جدال مرحله حذفی این رقابتها به قهرمانی برسند تا بعد از دورانی شکوهمند حالا در حضیض بهسر ببرند. ایتالیاییها که در جامجهانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ در گروهی بهترتیب چهارم و سوم شدند و بعد از آنهم حالا برای سومین دوره متوالی نتوانستهاند به جامجهانی صعود کنند.
این شرایط بد برای فاتح یورو ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ و جامجهانی ۲۰۱۰ هم وجود دارد و ماتادورها بعد از حذف در گروهی ۲۰۱۴ در گروهی که هلند، شیلی و استرالیا بودند، در ۲۰۱۸ و مرحله یکهشتم در ضربات پنالتی مغلوب روسیهی میزبان شدند. لاروخا در قطر هم بعد از صعود از گروهی بهعنوان تیم دوم بعد از ژاپن بازهم اسیر ماراتن پنالتیها شدند و اینبار قافیه را به مراکش شگفتیساز باختند.
بعد از ترکیب موفق یواخیم لو و هانسی فلیک روی نیمکت تیمملی آلمان که منجر به قهرمانی مانشافت در جامجهانی ۲۰۱۴ شد روزگار تلخ آنها شروع شد؛ در ۲۰۱۸ باخت به مکزیک و کرهجنوبی باعث قعرنشینی آلمان در گروه خود شد و در ۲۰۲۲ هم این ناکامی را در گروهی که ژاپن و اسپانیا صعود کردند، چشیدند. ژرمنها با ناگلزمن در آمریکا حاضر شدند و بالاتر از ساحلعاج صدرنشین گروه خود شدند اما در مقابل پاراگوئه در جدال یکشانزدهم در ضربات پنالتی باختند تا این ناکامی آنها هم تداوم داشتهباشد. آخرین پیروزیهای آلمان در مراحل حذفی جامجهانی به جامجهانی ۲۰۱۴ مقابل الجزایر، فرانسه، برزیل و آرژانتین باز میگردد.