رونالد کومان سرمربی تیم ملی هلند پس از شکست مقابل مراکش در ضربات پنالتی و حذف در مرحله یک‌شانزدهم نهایی جام جهانی، از سمت خود استعفا داد. نقش مشکلات فرافوتبالی در بخشی از خطابه وی در شبکه‌های اجتماعی غیر قابل انکار است: « سال‌های اخیر همچنین بار دیگر به من یادآوری کرد که چیزهایی مهم‌تر از فوتبال هم در زندگی وجود دارد. فوتبال تمام زندگی من بوده است، اما سلامتی قابل جایگزین نیست. وقتی کسی که از صمیم قلب دوستش داری، درگیر نبردی سخت می‌شود، نگاهت به زندگی تغییر می‌کند. همسرم، بارتینا، با وجود بیماری و مبارزه دشواری که خودش پشت سر می‌گذارد، هر روز از من حمایت کرد و تشویقم کرد که کارم را به‌عنوان سرمربی تیم ملی به پایان برسانم. این نشان‌دهنده قدرتی باورنکردنی است. قدردانی من از او بیش از آن است که بتوانم با کلمات بیانش کنم.» او همچنین از آرزوی نافرجام خود مبنی بر قهرمانی جهان صحبت کرد: «با احساساتی متناقض خداحافظی می‌کنم. طبیعی است که دوست داشتم دوران حضورم در تیم ملی با قهرمانی جهان به پایان برسد. متأسفانه آن رؤیا محقق نشد. اما در نهایت، آنچه بیش از همه در وجودم باقی مانده، احساس غرور است. غرور به خاطر تمام چیزهایی که فوتبال به من بخشید، انسان‌هایی که در این مسیر شناختم و اینکه توانستم بزرگ‌ترین علاقه و اشتیاق زندگی‌ام را به حرفه‌ام تبدیل کنم.

از شما بابت تمام سال‌های اعتماد، انتقاد، حمایت، ناامیدی‌ها، موفقیت‌ها و… سپاسگزارم.»