نام نویسنده: الفبال

حتما می‌دانید که آلف اینکه هالند، پدر ارلینگ براوت هالند از باریکنان سابق تیمی ملی نروژ بوده. اما در بازی اول تیم ملی نروژ برابر عراق یک رکورد خارق‌العاده رقم خورد. علاوه بر ارلینگ هالند، دو بازیکن دیگر نروژ هم پدرانی فوتبالیست با سابقه بازی در تیم ملی دارند. کریستین توشوت و اکساندر سورلوت دیگری بازیکنانی هستند که پدری ملی‌پوش داشته‌اند. نکته جالب‌تر اینجاست که گوران سورلوت، الفی هالند و اریک توشوت هر سه در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا در روز بیست و سوم جون به مصاف ایتالیا رفته بودند. حالا بعد از سی و دو سال پسران جای پای پدران گذاشتند. اریک توشوت، برخلاف هالند و سورلوت پدر که بازیکنانی میانه زمین بودند، دروازبان تیم ملی نروژ بود.
نروژ موفق شد در اولین بازی در جام جهانی 2026 با بریس ارلینگ هالند و در مجموع چهار گل از سد عراق نماینده آسیا عبور کند.

توماس توخل از فیفا خواست جای عکاسان در جریان سرود ملی تیم‌ها را تغییر دهد. سرمربی انگلیس در ابتدا و پیش از شروع بازی با این موضوع درگیر بود و در نشست خبری بعد از بازی گفت : «از فیفا خواهش می‌کنم جای عکاس‌ها را در زمان خواندن سرود ملی تغییر دهد. من مدت‌ها منتظر این لحظه بودم. لحظه خاصی بود، و من در برابر دیواری متشکل از پنجاه عکاس ایستاده بودم. حتی یکی از بازیکنانم را نمی‌توانستم را ببینم».
انگلیس تحت هدایت توماس توخل در اولین بازی جام جهانی 2026 موفق شد با نتیجه چهار بر دو از سد کرواسی عبور کند.

رونی، همبازی سابق رونالدو در منچستریونایتد از هر فرصتی برای انتقاد از او استفاده می‌کند و حالا چه فرصتی بهتر از ناکامی او در اولین بازی جام‌جهانی. رونی اعتقاد دارد که مارتینز برای نجات تیمش باید رونالدو را نیمکت‌نشین کند!

او در این مورد گفت:«اگر من روبرتو مارتینز بودم، سخت‌ترین تصمیم فوتبال را می‌گرفتم و کریستیانو را روی نیمکت می‌گذاشتم. با این کار مردم فریاد می‌زنند. این کار را بی‌احترامی می‌دانند اما فوتبال به احساسات اهمیت نمی‌دهد. فوتبال بازی تعادل و انسجام است. در حال حاضر در پرتغال همه راه‌ها به رونالدو ختم می‌شود. هر بار که توپ به بازیکنان پرتغال می‌رسد به صورت غریزی اولین سوالشان این است که رونالدو کجاست. در حالی که سوال باید این باشد که بهترین گزینه برای پاس دادن چه کسی است. این فوتبال مدرن نیست، این نوستالژی است. نوستالژی هم به درد ساخت مستند می‌خورد نه بازی جام‌جهانی.»

هر چه از زمان بازی پرتغال مقابل کنگو می‌گذشت رونالدو خطرناک‌تر نمی‌شد اما عصبانی‌تر چرا! او بعد از این که به هم‌تیمی‌هایش اعتراض کرد که توپ را به کناره زمین برده و به بازیکنان کناری پاس می‌دهند با دیه‌گو کاستا هم این‌طور بحث کرد. رونالدو امیدوار بود که حتی اگر خودش گل نزند پرتغال مقابل کنگو برنده از میدان خارج شود اما گلی که کاستا دریافت کرد این فرصت را از آنها گرفت.

۶۸ دقیقه بدون یک شوت. یک بازی بدون یک شوت در چارچوب. باورش سخت است اما این آماری است که رونالدو در بازی مقابل کنگو به نام خودش ثبت کرد.

دیداری که هوادارانش منتظر بودند جواب سختی به هت‌تریک شب قبل مسی بدهد. او اما در تنها چیزی که هت‌تریک کرد شوت‌های خارج از چارچوبش بود. رونالدو تا دقیقه ۶۵ هیچ شوتی نزد و در ۲۵ دقیقه پایانی ۳ بار برای باز کردن دروازه حریف تلاش کرد که هر سه ضربه او خارج از چارچوب بود.

مایکل اولیسه بیشتر از یک فوتبالیست شبیه یک شطرنج‌باز است. تیری آنری بعد از بازی در مورد او گفت:«او یک رویا است که به واقعیت پیوسته.» در دیدار که قرار بود همه تعریف و تمجیدها برای امباپه باشد این اولیسه بود که با 2 پاس گل مرد برتر میدان لقب گرفت. عملکرد اولیسه در هر 2 نیمه تقریبا یکسان بود اما آنچه که تفاوت را رقم زد تصمیم دیدیه دشان بود. حرکات اولیسه در سمت راست زمین کمک کمی به فرانسه می‌کرد اما بعد از این که با دمبله جایش را عوض کرد و به مرکز زمین نزدیک شد همه چیز عوض شد.

بازپس‌گیری توپ، پاس‌های کلیدی او هر کدام به یک موقعیت خطرناک و در نهایت هم 2 گل ختم شد. زمانی که اولیسه به جای مطلوبش در زمین آمد هر موقعیت خطرناکی که خلق می‌شد ردپایی از او داشت. این روزها امباپه خوش‌شانس‌ترین بازیکن جام است. او یک رویای محقق‌شده در کنار خود دارد.