در چند ساعت اخیر ستایش جود بلینگهام در رسانه‌های انگلیسی به اوج خودش رسیده است. در حالی که چند روز قبل روزنامه‌نگاری با «تفرقه‌افکن و بداخلاق» خواندن جود خواهان کنار گذاشتن او از جام جهانی شده بود، حالا هنری وینتر، ژورنالیست مشهور انگلیسی ویژگی‌های او را ناشی از ذهنیت برنده‌اش می‌داند. وینتر که نزدیک به ۴۰ سال بازی‌های تیم ملی انگلیس را از نزدیک دنبال کرده، در صحبت با Talk Sport بلینگهام را «یکی از بهترین بازیکنانی که تا به حال برای انگلیس دیده‌ام» توصیف می‌کند. او می‌گوید: «او این روحیه پیروزی را دارد. دوست دارم بازیکنان بیشتری در تیم انگلیس از چنین ذهنیتی الهام بگیرند». از نگاه این روزنامه‌نگار باسابقه، بلینگهام از همان نوجوانی در بیرمنگام سیتی یک استعداد ویژه بود؛ استعدادی که در دورتموند درخشید و سپس در رئال مادرید، جایی که به گفته وینتر «شخصیت‌های ضعیف‌تر زیر فشار آن خرد شده‌اند»، باز هم موفق شد. وینتر معتقد است ستاره انگلیس بارها نشان داده برای بزرگ‌ترین صحنه‌های فوتبال ساخته شده و به همین دلیل تأکید می‌کند: «باید قدر او را بدانیم.»

کریستیانو رونالدو در آستانه دیدار حساس پرتغال و اسپانیا، یکی از متفاوت‌ترین کنفرانس‌های خبری دوران حرفه‌ای خود را برگزار کرد؛ کاپیتان پرتغال که تأیید کرد جام جهانی ۲۰۲۶ آخرین حضورش در این رقابت‌ها خواهد بود، درباره رویای فتح جام جهانی گفت: «اگر جام جهانی را ببرم، کریستیانوی بیشتری نمی‌شوم و اگر نبرم، کریستیانوی کمتری هم نخواهم بود»، جمله‌ای که خیلی زود به تیتر رسانه‌های جهان تبدیل شد. رونالدو در بخشی دیگر از صحبت‌هایش نیز به سال‌ها انتقاد علیه خود اشاره کرد و گفت: «۲۳ سال است که تلاش می‌کنید مرا نابود کنید، اما موفق نشده‌اید». اما شاید جالب‌ترین اعتراف او زمانی بود که پذیرفت دیگر همان بازیکن سال‌های جوانی نیست: «دیگر آن بازیکن سابق نیستم»؛ با این حال بلافاصله تأکید کرد که هنوز می‌تواند برای تیمش تعیین‌کننده باشد. رونالدو همچنین با اطمینان از شانس تیمش مقابل اسپانیا صحبت کرد و در حالی که بارها به قدرت حریف احترام گذاشت و از یامال تمجید کرد، گفت: «احساس می‌کنم پرتغال برنده خواهد شد.» کل‌کل‌های رونالدو با خبرنگاران، از جذاب‌ترین بخش‌های این کنفرانس بود ؛ جایی که رونالدو در پاسخ به یکی از خبرنگاران در مورد سخت‌ترین بخش بازی در این سن با خنده گفت: «سخت‌ترین بخش؟ جواب دادن به سؤال‌های شما! از

علیرضا فغانی برای قضاوت دیدار حساس انگلیس و مکزیک انتخاب شد. پیش از این مسابقه، او دو قضاوت مهم دیگر نیز در این دوره داشته است. فغانی ابتدا بازی فرانسه و سنگال را سوت زد و سپس قضاوت دیدار کلمبیا و پرتغال را بر عهده داشت. مارک هالسی، داور سابق لیگ برتر انگلیس در یادداشتی نسبت به انتخاب فغانی برای این مسابقه واکنش نشان داد. روزنامه سان انگلیس در گزارشی با تیتر "فغانی کابوس هری کین می‌شود" به نقل از هالسی نوشت: «من درباره انتخاب علیرضا فغانی برای بازی حساس انگلیس در مرحله یک‌هشتم نهایی برابر مکزیک نگران هستم. این داور در اوایل تورنمنت تصمیم بسیار ضعیفی گرفت، زمانی که یک پنالتی واضح روی کیلیان امباپه برابر سنگال را اعلام نکرد. واقعاً امیدوارم مهاجمان انگلیس اگر با صحنه‌ای مشابه روبه‌رو شدند، به همان شکل از گرفتن حق‌شان محروم نشوند. هری کین هم در بازی قبلی برابر کنگو اعتقاد داشت که باید برایش پنالتی اعلام می‌شد.»

شکست ۳ بر ۱ در بازی دوستانه مقابل تیم دوم فرانسه، از نگاه تیم ویکری، نقطه عطف کلمبیای جدید بود. این کارشناس فوتبال آمریکای جنوبی معتقد است نستور لورنسو پس از آن شکست، فلسفه تیمش را تغییر داد و حالا کلمبیا با انسجام دفاعی بیشتر و بلوغ تاکتیکی بالاتر، یکی از مدعیان جام جهانی است. ویکری می‌گوید کلمبیا دیگر «گروگان ستاره کهنه‌کارش نیست» و خامس رودریگز نیز با دوندگی و وظایف دفاعی بیشتر، در خدمت ساختار تیم قرار گرفته است. او همچنین از جون آریاس تمجید کرد و با لحنی طنز گفت: «اگر پولش را داشتم، خودم او را می‌خریدم و روی طاقچه می‌گذاشتم!»؛ بازیکنی که به اعتقاد ویکری «جوکر تاکتیکی» لورنسو است و در چندین پست برای تیم بازی می‌کند. ویکری در پایان هم پیش‌بینی جالبی داشت و گفت اگر کلمبیا در یک‌چهارم نهایی به آرژانتین برسد، «شاید این بار کفه شانس به سود کلمبیا باشد»، چون این تیم «واقعاً در مسیر درستی حرکت می‌کند.»

مسی، امباپه، هالند، کین و حتی کریستیانو، در این جام چندین گل زدند و بسیاری به جام جهانی ۲۰۲۶، جام ستاره‌ها می‌گویند. اما نام محمد صلاح با یک گل زده برابر نیوزلند، در این روزها کمتر از بقیه ابرقهرمان‌های دنیای فوتبال شنیده شده است. یک پنالتی پاننکا در حساس‌ترین لحظات برابر استرالیا، ریسک بالایی برای ستاره‌ای بود که بعد از بدترین فصل خود در لیورپول، راهی آمریکا شده است. اما صلاح ایجاد اعتماد به نفس در تیم را، وظیفه خود می‌داند. مصر پس از کابوس جام ملت‌های آفریقا، چهره متفاوتی از خود در جام جهانی نمایش داد و محمد صلاح علاوه بر رهبری تیم، نقش محوری در بعد فنی هم دارد. ۱۶ ایجاد موقعیت پس از بواتنگ در سال ۲۰۱۰ و آپیا در سال ۲۰۰۶، بیش‌ترین تعداد از سوی یک بازیکن آفریقایی در طول جام جهانی است؛ رکوردی که احتمالا در بازی برابر آرژانتین، در اختیار فرعون مصری قرار می‌گیرد.

با شکست استرالیا برابر مصر در ضربات پنالتی، پرونده تیم‌های AFC در جام جهانی ۲۰۲۶ در مرحله یک‌شانزدهم نهایی بسته شد. با وجود درخشش در دور اول مرحله گروهی، آسیایی‌ها با مجموع ۳ برد، ۱۰ تساوی و ۱۶ باخت از این رقابت‌ها کنار رفتند. از میان ۹ آسیایی حاضر، تنها ۲ تیم استرالیا و ژاپن موفق به حضور در مرحله حذفی شده بودند؛ در حالی که از ۱۰ تیم آفریقایی، تنها تونس موفق به صعود از گروه خود نشد. این موضوع بحث‌ها در مورد لزوم کاهش تعداد سهمیه آسیا و تقدیم آن به آفریقا را پررنگ کرده است.

یک موج بسیار کوچک روی نمایشگر VAR، حکم به حذف کرواسی از جام جهانی داد. در حالی که یوشکو گواردیول گل تساوی را به ثمر رسانده بود، فناوری «Connected Ball» تماس بسیار جزئی ایگور ماتانوویچ با توپ را ثبت کرد و به دلیل آفساید، گل مردود شد. این فناوری بر پایه نسخه‌ای پیشرفته از سیستم Snicko، که برای تشخیص تماس‌های بسیار ظریف در کریکت توسعه یافته است، کار کرده و با کمک میکروچیپ داخل توپ برخوردهای بسیار کوچک را ثبت می‌کند. به گفته فیفا، این فناوری داده‌های لحظه‌ای و دقیقی برای تصمیم‌گیری داوران فراهم می‌کند. با این حال، این تصمیم با انتقادهایی همراه شد؛ برونو ماریچ، داور پیشین کرواسی، جهت رفع ابهام خواستار ارائه شواهد بصری در کنار داده‌های چیپ شد و زلاتکو دالیچ، سرمربی کروات‌ها، گفت VAR اگرچه به داوران کمک می‌کند، اما از احساس فوتبال می‌کاهد. فیفا از این تصمیم دفاع کرده و تأکید داشت که داده‌های چیپ، تماس با توپ را تأیید می‌کند؛ تصمیمی که همچنان محل بحث میان دقت فناوری و روح فوتبال است.

واکنش رسانه‌های آلمانی به برکناری ناگلزمن پس از حذف زودهنگام مانشافت از جام جهانی ادامه دارد. بورکهارد هوپه، خبرنگار آلمانی، در یادداشتی تند می‌نویسد سرمربی سابق مانشافت بیش از آن‌که قربانی نتایج باشد، اسیر تصمیمات و رفتارهای خودش شد؛ از مصاحبه جنجالی با «کیکر» و انتقاد علنی از بازیکنان گرفته تا ابهام در انتخاب دروازه‌بان شماره یک، اصرار بر کنار گذاشتن زوج موفق پاولوویچ و کیمیش و انتشار فهرستی که با معیارهای اعلام‌شده خودش همخوانی نداشت. به اعتقاد این نویسنده، رودی فولر نیز با حمایت بی‌چون‌وچرا از ناگلزمن و نادیده گرفتن اختلافات داخلی تیم، در شکل‌گیری این شکست سهم داشت. هوپه در پایان، دوران ناگلزمن روی نیمکت آلمان را «سقوط از یک ستاره به شهابی گذرا» توصیف می‌کند.

برد سوییس برابر الجزایر، اولین پیروزی این تیم در مرحله حذفی جام جهانی پس از ۸۸ سال را رقم زد. آخرین بار آن‌ها با پیروزی برابر آلمان در جام جهانی ۱۹۳۸ فرانسه به مرحله بعد صعود کرده بودند. طی این سال‌ها، سوییسی‌ها ۶ بار از مرحله گروهی عبور کردند اما هیچگاه موفق به پیشروی بیشتر نشدند. شاگردان مورات یاکین در مرحله بعد با برنده دیدار کلمبیا-غنا دیدار می‌کنند و فرصت تاریخ‌سازی بیشتری دارند.