خرداد ۲۷, ۱۴۰۵

پارو بزن لعنتی!

از همون روز اول که عکس تیمی متفاوتی نسبت به بقیه، با الهام از وایکینگ‌ها گرفتند خودشون رو توی دلم جا کردند. بعد هم یک عکس دیگه از تیم رسانه‌ای خلاقشون با کیت‌های اولین باشگاهی که بازیکنا براشون به میدون رفتند و بعدش هم رونمایی از کیت بسیار جذابشون که یادآور پرچم کشورشون و تا حدودی هم یادآور کیت بزرگداشت صد سالگی اینتر میلان در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ هست.
از آخرین حضور نروژ تو جام‌های جهانی ۲۸ سال می‌گذره و آخرین تصویری که از تیم نود و هشت به ذهنم میاد یه آسمون‌خراش به اسم توره آندره فلوئه!
اونا الان هم یه آسمون‌خراش دارند، ولی این کجا و آن کجا؟
ارلینگ براوت هالند تو اولین بازیش در جام جهانی برای نروژ بریس کرد و حتی شانس هت‌تریک هم داشت که با مقاومت جلال حسن دروازبان عراق روبه‌رو شد. نسخه خطرناک هالند در سیتی به وضوح در این بازی دیده می‌شد. مهاجم فرصت‌طلبی که با تکیه به فیزیک ویژه‌ای که داره، فرصت نفس کشیدن به مدافعین و دروازبان حریف رو نمی‌ده و تو مشارکت در امور دفاعی هم، روی هوا یه سر و گردن از مدافعین حریف بالاتره.
اونا بیرون زمین هم به اندازه توی زمین پرشور هستند. یادآور ایسلند دوست‌داشتنی که وایکینگ‌ کلپ رو تو مسابقات یورو ۲۰۱۶ به جهان صادر کردند. با این تفاوت که اونا به تقلید از وایکینگ‌های سوار بر کشتی به صورت نمادین روی سکوها پارو میزنند و اگر کسی از طرفدارا تو تشویق تیمشون شرکت نکنه حسابی به خدمتش میرسن.
قبل از شروع تورنمنت هم می‌شد حدس زد که نروژ با توجه به عملکردش تو مرحله قبلی برای صعود به جام جهانی با ۸ برد از ۸ بازی، می‌تونه پدیده جام ۲۶ باشه. نروژ یکی از صدها دلیل حسرت طرفدارای فوتبال، برای حضور ایتالیا تو این دوره مسابقاته. نروژی که رفت و برگشت ایتالیا رو سه بر صفر و چهار بر یک شکست داد و اونا رو راهی پلی‌آفی کرد که ازش سربلند خارج نشدند.
نتیجه بازی نروژ و عراق شاید مهر تاییدی بر پیش‌بینی‌های قبل از شروع جام باشه، اما نمیشه از عملکرد نه چندان خوب دفاعی تیم شاگردان سولبکن غافل شد. خط دفاعی که روی زمین و هوا به وضوح آسیب‌پذیر نشون داد. زوج هگم-آیر به وضوح در چند صحنه بازی به راحتی پشت می‌خوردند و روی هوا هم ایمن حسین روی چند صحنه خیلی جدی دروازه نروژ رو تهدید کرد که یکیش هم تبدیل به گل شد.
شاید تصویر بازیکنان نروژ روی شونه‌های هالند رو پیش از حذف نروژ، بارها و بارها بعد از گلزنی ببینیم، ولی خط دفاعی این تیم نروژ میتونه پاشنه آشیل‌شون تو بازی‌های حذفی بشه.

جام ۲۶؛ در روز ششم چه گذشت

روز ششم مسابقات با بازی سنگال و فرانسه پیگیری شد. در بازی که فرانسه برای رسیدن به گل ۶۶ دقیقه صبر کرد و باز هم با گلزنی ابرستاره خود یعنی کیلیان امباپه از حریف پیش افتاد. سنگال هم بوسیله نیکو جکسون به گل رسید که گل به دلیل حضور او در منطقه آفساید مردود شد. فرانسه در ادامه با یک نمایش برتر با چیپ زیبای بردلی بارکولا به گل رسید، اما در دقایق پایانی ایبراهیم امبایه روی اشتباه مانیان دروازه فرانسه را در دقیقه نود و پنج باز کرد تا شاید دقایق پایانی مهیج‌تری را شاهد باشیم. اتفاقی که هرگز رخ نداد و کیلین امباپه با یک شوت دیدنی دو دقیقه بعد نسخه سنگال را پیچید و پیروزی سه بر یک فرانسه را رقم زد.
نروژ در بازی دوم روز ششم به مصاف عراق رفت و خیلی زود توسط هالند به گل رسید. اما عراق با گل ایمن حسین که با ماجراهای ورود به خاک میزبان هم دست و پنجه نرم کرده بود بازی را به تساوی کشاند. اصرار به بازی از عقب زمین کار دست زید تحسین داد و با توپ‌ربایی هالند نروژ به گل دم رسید. گل‌های سوم و چهارم هم روی ضعف عراق روی توپهای هوایی وارد دروازه این تیم شد تا آن‌ها اولین بازنده قاره کهن در جام جهانی 2026 باشند.
آرژانتین، تیم رنک یک فیفا به مصاف الجزایر رفت و با درخشش لیونل مسی و هت‌تریک این بازیکن، موفق شد حریف را با سه گل بدرقه کند. در روز حضور زیدان پدر در استادیوم، انزو زیدان نمایش ضعیفی داشت و در نهایت با دریافت سه گل پایین‌ترین امتیاز را در بین بازیکنان الجزایر دریافت کرد.
بازی آخر روز ششم بین اتریش و اردن برگزار شد که شاگردان رالف رنگنیک موفق شدند حریف خود را نتیجه سه بر یک از پیش رو بردارند. اتریش که بعد از 28 سال پا به این رقابت‌ها گذاشته با اشمید پیش افتاد اما اردنی‌ها خیلی زود و با ضربه علوان بازی را به تساوی کشیدند. گل به خودی ابوعرب و پنالتی آرناتوویچ هم نسخه دومین نماینده شکست خورده آسیا در روز ششم را پیچید.

مسی بدون سر

مسی بدون «سر» در جام‌جهانی!

بعد از پایان روز ششم جام‌جهانی همه از مسی و گل‌ها و رکوردهایش می‌گویند. در میان همه مطالبی که از گل‌های مسی و رکوردهایی که به آن رسیده وجود دارد یک نکته جالب هم هست. پیش از بازی با الجزایر اعجوبه آرژانتینی 13 گل زده بود که گراف آن را در عکس می‌بینید. 3 گل بازی با الجزایر را هم به آن اضافه کنید. زدن گل با سر در جام‌جهانی چیزی است که مقابل آن عدد صفر به ثبت رسیده است.

شاید اینطور به نظر برسد که با توجه به قد کوتاه مسی این اتفاق طبیعی باشد. بازیکن آرژانتینی اما گل‌های زیادی با سر در بارسلونا و بازی‌های آرژانتین زده و این آمار فقط مربوط به جام‌‌جهانی است. مسی برای کامل کردن کلکسیون گل‌هایش در جام‌جهانی باید در بازی‌های بعدی بیشتر بپرد!
همچنین او با پنج گل، بیشترین گل را از خارج از محوطه جریمه در جام جهانی فیفا به ثمر رسانده است که با ریولینو برزیلی برابری می‌کند

لیونل مسی

لئو زودتر از امباپه به کلوزه رسید

۳ گل زد و حالا هم بهترین گلزن ادوار جام‌های جهانی است، در کنار میروسلاو کلوزه، و هم در روزی که امباپه و هالند دو گل زدند و مدعی آقای گلی جام نشان دادند از آن‌ها بالاتر ایستاد. لیونل مسی، در ۳۸ سالگی هر سه گل آرژانتین در بازی با الجزایر را زد: اولی را با کمی خوش‌شانسی، دومی را با هوشی فوق‌العاده و سومی را با ضربه‌ای شبیه خودش. درست مثل جام جهانی قطر، بقیه تیم برای او می‌دوند و او هم آن‌طور که استحقاقش را دارند از آن‌ها قدردانی می‌کند. شاید استعاری هم باشد که در یک بازی از امباپه، گرد مولر و رونالدو نازاریو عبور کرد و به کلوزه رسید. احتمالا صبر زیادی هم نمی‌خواهد که او را بالاتر از کلوزه هم ببینیم؛ مسی هم‌چنان شگفت‌آور و جذاب است.

مقاومت قاره کهن شکست

پس از پنج بازی، بالاخره نمایندگان آسیا طعم شکست را در جام جهانی چشیدند. تیم ملی عراق در اولین بازی خود پس از 40 سال مقابل نروژ، که اولین بازی خود پس از 28 سال را انجام می‌داد، با نتیجه 4-1 شکست خورد. شاگردان گراهام آرنولد بازی را خوب آغاز کردند اما این هالند بود که نروژ را پیش انداخت. سماجت عراقی‌ها باعث شد تا اَیمِن حسین عراق را به بازی برگرداند. اما شور و شوق عراقی‌ها به اشتباهی مرگبار در خط دفاعی ختم شد تا هالند در یک نیمه مهر حضورش در جام را بزند. عراق نیمه دوم را بهتر و منسجم‌تر آغاز کرد اما سولباکن نشان داد مربی ماهری است و با به بازی آوردن کریستین تورستوِت و لئو اوستیگارد، نه تنها بیلدآپ عراقی‌ها را کاملا فلج کرد، بلکه هر دو بازیکن موفق به گلزنی شدند تا نروژ در نهایت 4-1 پیروز شود و در پایان این راند جلوتر از فرانسه دشان صدرنشین گروه باشد.

اِنکارا مسی!

هت‌تریک مسی تو جام جهانی تو سی و هشت سالگی؟ اگر این جمله رو بشنوید تعجب می‌کنید؟ معلومه که نه! در مورد یکی از بهترین بازیکنای تاریخ حرف می‌زنیم. کسی که استانداردها رو تعیین می‌کنه. رکوردها براش مثل آب خوردن هستند. اون به دنیا اومده بود تا یه کشور رو به آرزوی دیرینه‌شون بعد از مارادونا، یعنی قهرمانی جهان برسونه. اونا دیشب هم یکی دیگه از نسخه‌های آتش بازی لیونل مسی رو شاهد بودن. سه گل برابر الجزایر تو اولین بازی آرژانتین در جام ۲۰۲۶. تیم اسکالونی حول محور مسی ساخته شده. بازیکنا تو هر لحظه از بازی گوشه چشمی به حرکت لیونل دارند. درست مثل پاس دی‌پال، روی گل اول به الجزایر تو بازی دیشب. بازی لحظه مهم دیگه‌ای هم داره. جایی که مسی می‌تونست با خطا روی بازیکن الجزایر از بازی اخراج بشه. اما به هر دلیل داور بازی تصمیم دیگری گرفت. درست در ثانیه ای که به نظر اومد مسی نتونست قدم‌هاش رو کنترل کنه و تو یه حرکت پای بازیکن الجزایر رو کاملا له کرد. شاید کمتر از بقیه بدوه ولی نقش یه وزنه سنگین رو توی زمین داره که بقیه تیم انقدر میدون که جای خالیش رو تو بقیه فازهای بازی پر کنن. این رویکرد تو بازی‌هایی مثل الجزایر حتما نتیجه میده. اما آرژانتین میتونه تو مراحل بالاتر و بازی با تیمهای بزرگتر هم از این رویکرد استفاده کنه، یا مسی قراره برای اولین بار طعم نیمکت‌نشینی رو بچشه؟ باید دید.

شروع جام ششم، ورود به کلوب سه نفره دویست‌تایی‌ها

لیونل مسی در آستانه حضور در ششمین جام جهانی خود، امشب برای دویستمین بار پیراهن راه راه آلبی سلسته را به تن خواهد کرد. او پس از بَدِر المطوع کویتی، و رقیب دیرینه خود کریستیانو رونالدو، سومین فوتبالیست آقایان است که دویست بازی ملی را تجربه خواهد کرد.

تقابل دو قسمت برابر با مسیرها و نسبت‌های کاملا متفاوت

فرقی نمی‌کند شما از کدام نقطه زمین و از بین چه تعداد انسان و به چه نحوی مقابل حریف قرار می‌گیرید. در نهایت وقتی آرنا می‌رسید، 11تا از ما مقابل 11تا از حریف قرار می‌گیرند. پس هر اتفاقی می‌تواند بیافتد. مثل گل مساوی کوراسائو یا عراق حتی برای دقایقی قبل از رخ دادن فاجعه مقابل آلمان و نروژ یا رخ دادن شگفتی کیپ ورد. چون به هر حال در لحظه مسابقه، 11 به 11 هستیم. اما مسیرها چطور است؟ فکری که حین تماشای نروژ و عراق مثل گولدن اسنیچ (در سری فیلم‌های هری پاتر) در مغزم می‌چرخید، این بود که مسیر نروژ و عراق تا رسیدن به بوستون چقدر متفاوت بود. عراقی که سایه جنگ به ندرت از سرش کم می‌شود در مقابل نروژی که کمتر چیزی آرامشش را به هم می‌زند. عراقی که سه روز تا رسیدن به بولیوی در راه بود در مقابل نروژی که غرق در امکانات است. یا احتمالا بازیکنان لاروخا نتوانند حتی تصور بکنند که برق‌کاری خانه خود را انجام بدهند، چه برسد برای امرار معاش این حرفه را به عنوان شغل برگزینند؛ مثل گلری که 90 دقیقه در باز کردن دروازه‌اش ناکام ماندند. اصلا چند فوتبالیست در کیپ ورد و کوراسائو و عراق وجود دارد که 26 نفر از بین آن‌ها برگزیده می‌شوند؟ چه امکاناتی برای پرورش آن‌ها وجود دارند؟ چقدر دست مربی برای دعوت نکردن تام بیشوف‌ها یا دین هاوزن‌ها یا کاماوینگاها و پالمرها باز است؟ اگر فرم بازیکنی خوب نباشد، فوتبالیست دیگری در حد جام جهانی وجود دارد؟
نمی‌دانم بقیه هم به این موضوعات فکر می‌کنند یا هری پاتر ذهن من به تعطیلات رفته و گولدن اسنیچ آزادانه و بی مقصد در سرم می‌چرخم.

این بار به غرب سفر می‌کنیم، با کشتی!

البته منظور رگنار لاتبراک (در سریال وایکینگ‌ها) حمله به انگلیس و غارت این کشور بود. ولی هالند و اودگارد زیر نظر استاله سولباکن این بار در مستطیل سبز و احتمالا با هواپیما خیلی غرب‌تر رو هدف گرفتند و حالا وایکینگ‌ها با بهترین ترکیب خود آماده شروع جام جهانی در مقابل عراق سرسخت هستند.

نزدیک و نزدیک‌تر به میرو کلوزه

شاید دیری نیانجامد تا رکورد گلزنی ادوار جام جهانی از کلوزه گرفته شود. فرانسه و کیلین امباپه پس از سپری کردن یک نیمه نسبتا ضعیف مقابل سنگال و به پایان رساندن آن با نتیجه مساوی با نهایت خوش‌شانسی، نیمه دوم را با تمرکز و عملکرد بهتری آغاز کردند. شکل گرفتن ارتباط بین اولیسه و امباپه ابتدا فرانسه رو پیش انداخت و امباپه رو در یک جایگاه با اولیویه ژیرو قرار داد. پس از گل بارکولا، ابراهیم امبایه امید رو به سنگال برگرداند اما قبل از اینکه سنگال به کامبک فکر بکند، کیلین امباپه نبوغ و هنر خودش رو به رخ کشید و ادو مندی رو به زیبایی مقهور کرد. امباپه با این گل، با ۵۸ گل رکوردار گلزنی در تاریخ تیم ملی فرانسه شد و حالا با پشت سر گذاشتن ژوست فونتین، پله و لیونل مسی تنها دو گل با میروسلاو کلوزه فاصله دارد و هیچ بعید نیست در همین تورنمنت دست در دست مسی از کلوزه افسانه‌ای عبور کنند.

پیمایش به بالا