خرداد ۲۷, ۱۴۰۵

مقاومت قاره کهن شکست

پس از پنج بازی، بالاخره نمایندگان آسیا طعم شکست را در جام جهانی چشیدند. تیم ملی عراق در اولین بازی خود پس از 40 سال مقابل نروژ، که اولین بازی خود پس از 28 سال را انجام می‌داد، با نتیجه 4-1 شکست خورد. شاگردان گراهام آرنولد بازی را خوب آغاز کردند اما این هالند بود که نروژ را پیش انداخت. سماجت عراقی‌ها باعث شد تا اَیمِن حسین عراق را به بازی برگرداند. اما شور و شوق عراقی‌ها به اشتباهی مرگبار در خط دفاعی ختم شد تا هالند در یک نیمه مهر حضورش در جام را بزند. عراق نیمه دوم را بهتر و منسجم‌تر آغاز کرد اما سولباکن نشان داد مربی ماهری است و با به بازی آوردن کریستین تورستوِت و لئو اوستیگارد، نه تنها بیلدآپ عراقی‌ها را کاملا فلج کرد، بلکه هر دو بازیکن موفق به گلزنی شدند تا نروژ در نهایت 4-1 پیروز شود و در پایان این راند جلوتر از فرانسه دشان صدرنشین گروه باشد.

اِنکارا مسی!

هت‌تریک مسی تو جام جهانی تو سی و هشت سالگی؟ اگر این جمله رو بشنوید تعجب می‌کنید؟ معلومه که نه! در مورد یکی از بهترین بازیکنای تاریخ حرف می‌زنیم. کسی که استانداردها رو تعیین می‌کنه. رکوردها براش مثل آب خوردن هستند. اون به دنیا اومده بود تا یه کشور رو به آرزوی دیرینه‌شون بعد از مارادونا، یعنی قهرمانی جهان برسونه. اونا دیشب هم یکی دیگه از نسخه‌های آتش بازی لیونل مسی رو شاهد بودن. سه گل برابر الجزایر تو اولین بازی آرژانتین در جام ۲۰۲۶. تیم اسکالونی حول محور مسی ساخته شده. بازیکنا تو هر لحظه از بازی گوشه چشمی به حرکت لیونل دارند. درست مثل پاس دی‌پال، روی گل اول به الجزایر تو بازی دیشب. بازی لحظه مهم دیگه‌ای هم داره. جایی که مسی می‌تونست با خطا روی بازیکن الجزایر از بازی اخراج بشه. اما به هر دلیل داور بازی تصمیم دیگری گرفت. درست در ثانیه ای که به نظر اومد مسی نتونست قدم‌هاش رو کنترل کنه و تو یه حرکت پای بازیکن الجزایر رو کاملا له کرد. شاید کمتر از بقیه بدوه ولی نقش یه وزنه سنگین رو توی زمین داره که بقیه تیم انقدر میدون که جای خالیش رو تو بقیه فازهای بازی پر کنن. این رویکرد تو بازی‌هایی مثل الجزایر حتما نتیجه میده. اما آرژانتین میتونه تو مراحل بالاتر و بازی با تیمهای بزرگتر هم از این رویکرد استفاده کنه، یا مسی قراره برای اولین بار طعم نیمکت‌نشینی رو بچشه؟ باید دید.

شروع جام ششم، ورود به کلوب سه نفره دویست‌تایی‌ها

لیونل مسی در آستانه حضور در ششمین جام جهانی خود، امشب برای دویستمین بار پیراهن راه راه آلبی سلسته را به تن خواهد کرد. او پس از بَدِر المطوع کویتی، و رقیب دیرینه خود کریستیانو رونالدو، سومین فوتبالیست آقایان است که دویست بازی ملی را تجربه خواهد کرد.

تقابل دو قسمت برابر با مسیرها و نسبت‌های کاملا متفاوت

فرقی نمی‌کند شما از کدام نقطه زمین و از بین چه تعداد انسان و به چه نحوی مقابل حریف قرار می‌گیرید. در نهایت وقتی آرنا می‌رسید، 11تا از ما مقابل 11تا از حریف قرار می‌گیرند. پس هر اتفاقی می‌تواند بیافتد. مثل گل مساوی کوراسائو یا عراق حتی برای دقایقی قبل از رخ دادن فاجعه مقابل آلمان و نروژ یا رخ دادن شگفتی کیپ ورد. چون به هر حال در لحظه مسابقه، 11 به 11 هستیم. اما مسیرها چطور است؟ فکری که حین تماشای نروژ و عراق مثل گولدن اسنیچ (در سری فیلم‌های هری پاتر) در مغزم می‌چرخید، این بود که مسیر نروژ و عراق تا رسیدن به بوستون چقدر متفاوت بود. عراقی که سایه جنگ به ندرت از سرش کم می‌شود در مقابل نروژی که کمتر چیزی آرامشش را به هم می‌زند. عراقی که سه روز تا رسیدن به بولیوی در راه بود در مقابل نروژی که غرق در امکانات است. یا احتمالا بازیکنان لاروخا نتوانند حتی تصور بکنند که برق‌کاری خانه خود را انجام بدهند، چه برسد برای امرار معاش این حرفه را به عنوان شغل برگزینند؛ مثل گلری که 90 دقیقه در باز کردن دروازه‌اش ناکام ماندند. اصلا چند فوتبالیست در کیپ ورد و کوراسائو و عراق وجود دارد که 26 نفر از بین آن‌ها برگزیده می‌شوند؟ چه امکاناتی برای پرورش آن‌ها وجود دارند؟ چقدر دست مربی برای دعوت نکردن تام بیشوف‌ها یا دین هاوزن‌ها یا کاماوینگاها و پالمرها باز است؟ اگر فرم بازیکنی خوب نباشد، فوتبالیست دیگری در حد جام جهانی وجود دارد؟
نمی‌دانم بقیه هم به این موضوعات فکر می‌کنند یا هری پاتر ذهن من به تعطیلات رفته و گولدن اسنیچ آزادانه و بی مقصد در سرم می‌چرخم.

این بار به غرب سفر می‌کنیم، با کشتی!

البته منظور رگنار لاتبراک (در سریال وایکینگ‌ها) حمله به انگلیس و غارت این کشور بود. ولی هالند و اودگارد زیر نظر استاله سولباکن این بار در مستطیل سبز و احتمالا با هواپیما خیلی غرب‌تر رو هدف گرفتند و حالا وایکینگ‌ها با بهترین ترکیب خود آماده شروع جام جهانی در مقابل عراق سرسخت هستند.

نزدیک و نزدیک‌تر به میرو کلوزه

شاید دیری نیانجامد تا رکورد گلزنی ادوار جام جهانی از کلوزه گرفته شود. فرانسه و کیلین امباپه پس از سپری کردن یک نیمه نسبتا ضعیف مقابل سنگال و به پایان رساندن آن با نتیجه مساوی با نهایت خوش‌شانسی، نیمه دوم را با تمرکز و عملکرد بهتری آغاز کردند. شکل گرفتن ارتباط بین اولیسه و امباپه ابتدا فرانسه رو پیش انداخت و امباپه رو در یک جایگاه با اولیویه ژیرو قرار داد. پس از گل بارکولا، ابراهیم امبایه امید رو به سنگال برگرداند اما قبل از اینکه سنگال به کامبک فکر بکند، کیلین امباپه نبوغ و هنر خودش رو به رخ کشید و ادو مندی رو به زیبایی مقهور کرد. امباپه با این گل، با ۵۸ گل رکوردار گلزنی در تاریخ تیم ملی فرانسه شد و حالا با پشت سر گذاشتن ژوست فونتین، پله و لیونل مسی تنها دو گل با میروسلاو کلوزه فاصله دارد و هیچ بعید نیست در همین تورنمنت دست در دست مسی از کلوزه افسانه‌ای عبور کنند.

جریان تگ‌های آستین جام چیست؟

شاید خیلی نبوغ و خلاقیت خاصی برای طراحی لوگوی این جام نشد و احتمالا می‌شد این لوگو را طی یک ربع در کنوا خروجی گرفت؛ اما تفاوت رنگ تصویر پس زمینه روی پیراهن‌های مختلف یک ایده جدید برای نمایش رنگارنگ این تورنمنت هست. لوگوهای با پس زمینه سفید برای لباس‌هایی با رنگ نسبتا تیره‌تر استفاده شده‌اند و پس زمینه‌های رنگی برای لباس‌های روشن‌تر است تا کنتراست بهتری برای بینندگان ایجاد شود. اما این تنها دسته‌بندی نیست؛ تیم‌هایی که موفق به قهرمانی در جهان شده‌اند، از لوگوهای طلایی استفاده می‌کنند و باقی تیم‌ها لوگوهای سیاه و سفید را روی آستین خود می‌چسبانند.

پیمایش به بالا