تیر ۸, ۱۴۰۵

عثمان دمبله دقیق‌ترین شوتزن جام جهانی تا به اینجا بوده است. او به همراه ۴ بازیکن دیگر با ۴ گل به مرحله بعد رفته‌اند و در این بین موقعیت‌شناس‌ترین بازیکن کسی جز دمبله نبوده است. او در موقعیت‌های کمتر و سخت‌تر توانسته است به اندازه دیگران گل بزند. لیونل مسی (۶ گل ) ، امباپه، وینیسیوس و هالند هر کدام به ترتیب با ۱۵، ۱۶، ۱۲ و ۹ شوت به سمت دروازه به این تعداد گل رسیده‌اند. در میان آنها هالند با ۹ شوت و ۴ گل رکورد واقعا ارزشمندی دارد. دمبله اما حتی از او هم عملکرد بهتری داشته است. ۸ شوت به سمت دروازه و حاصل آن ۴ گل. عجیب‌تر از آن اما در امید گلی است که دمبله ثبت کرده است. او در حالی ۴ گل به ثمر رسانده که امید گل ۴ ضربه‌اش در مجموع حدود ۰.۸ بوده است.  برای این که متوجه ارزش گل‌های دمبله بشوید امید گل شوت‌های مسی ۳.۱۰، وینیسیوس ۲.۸۰ و امباپه ۱.۷۵ است.

عملکرد تیم ملی جای نقد بسیار داره. اما نمی‌شه کتمان کرد که این تیم با همه فشارهای درونی و بیرونی روبه‌رو بود. با کارشکنی میزبان (که البته صرفا مختص تیم ایران نبود). با بدشانسی و خیلی چیزهای دیگه. اما واقعا تبانی؟…
به لطف اینترنتی که اگر همیشه وصل باشه خیلی ها داستان بازی اتریش و آلمان و رسوایی خیخون رو فهمیدند. روزی که باعث شد قانون برگزاری بازی آخر مرحله گروهی برای همیشه عوض بشه.
حالا شاهد یادآوری اون روز و مقایسه‌اش با بازی اتریش و الجزایر هستیم.
شاهد دیالوگ‌های خیلی عجیبی هم بودیم. از نفهمیدن اینکه چی شد؟ تا خواهش و تمنا به زبان عربی و بعد تاکید موکد بر این که اتریش و الجزایر با هم بسته بودند!
هر جور بود دنیا دست به دست هم داد، غنا به کرواسی باخت، کنگو ازبکستان رو برد، اتریش و الجزایر هم مساوی کردند، تا تیم ملی با شانس بیش از نود درصد( به گفته رسانه اتلتیک) از صعود به مرحله بعدی باز بمونه. بیاید فرض بگیریم همه جهان برعلیه تیم ملی باشه.
ولی چرا ضعیف ترین تیم جام رو تو اولین بازی نبردیم؟ چرا وقتی انگوی ناشیانه تو بازی دوم اخراج شد، سه دقیقه عقب نشستیم و کادر فنی حتی در الفبای تاکتیکیش توی نقشه Z هم برنامه‌ای برای ۱۰ نفره شدن حریفش نداشت؟ چرا تو بازی سوم این ریسک رو برداشتیم که از دقیقه هشتاد به بعد برای زدن گل برتری تلاش کنیم؟ چرا حسین‌نژاد، آزمون، طاهری و خیلی‌های دیگه که می‌تونستند به تیم کمک کنند همراه تیم نیستند؟ روزبه مصدوم و اکرتی که نفهمیدیم از کجا پیداش شد کنار تیم چه کار می‌کردند؟ سوالهای خیلی زیادی مطرحه و جوابی هم براشون نیست.
چون دیر شده…
تبانی اما ، آخرین دستاویز طرفداران افراطی تیم ملی ماست. ما سال‌هاست که یاد نگرفتیم از بهانه‌هامون قوی‌تر باشیم. هر جا نشد یا گردن دیگری انداختیم یا قضا و قدر!
اگر از این مرحله صعود هم می‌کردیم سوال‌های بالا همچنان سر جایش بود. این تیم علی‌رغم نمایش‌های مقطعی خوب، دل کسی رو به دست نیاورد و این پایان یک نسل پرادعا خواهد بود که بدون هیچ دستاورد خاصی و در دوره اون‌ها برای اولین بار در تاریخ فوتبال ایران بین تیم ملی‌اش و هوادارانش شکافی به بزرگی یه گسل وجود داشت.

مسی به اولین بازیکن تاریخ تبدیل شد که در ۷ بازی متوالی جام جهانی گل زده است. جضور حدود ۳۰ دقیقه‌ای لیونل مسی در بازی سوم در بازی سوم آرژانتین مقابل اردن و گلزنی او باعث شد که او رکورد خود را بهبود ببخشید. حالا او در هر سه بازی آلبی‌سلسته در جام جهانی فعلی گل زده است. در جام جهانی قبلی هم او پس از آن که در بازی قبلی یک پنالتی از دست داد دروازه تیم‌های استرالیا، هلند، کرواسی و فرانسه را باز کرده است.

روز هجدهم جام جهانی با اولین بازی از دور حذفی پیگیری شد. کانادا با پیروزی دیرهنگام مقابل آفریقای جنوبی، نخستین سهمیه مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ را به دست آورد. دیدار دو تیم تا دقایق تلف‌شده بدون گل دنبال می‌شد، اما در دقیقه ۲+۹۰، استفن اوستاکیو با یک ضربه دقیق قفل دروازه آفریقای جنوبی را شکست تا میزبان مشترک مسابقات با برتری یک بر صفر راهی دور بعد شود. کانادا در مرحله یک‌هشتم نهایی باید به مصاف برنده دیدار هلند و مراکش برود.

دیروز هم‌چنین استیو کلارک از هدایت اسکاتلند استعفا داد. سرمربی اسکاتلند ساعاتی پس از حذف تیمش از جام جهانی پس از ۷ سال از سمت خود کناره‌گیری کرد.

همچنین رویکرد جدید داوری، یکی از سوژه‌های اصلی جام جهانی شده است. گزارش‌های فنی نشان می‌دهد فیفا به داوران توصیه کرده تا در برخورد با خطاهای جزئی، جریان بازی را کمتر متوقف کنند؛ موضوعی که باعث افزایش سرعت مسابقات و بحث‌های گسترده میان کارشناسان شده است.

از ابتدای تورنمنت کسی جدیشون نمی‌گرفت. اونا فقط به سه تا جام جهانی رسیدن که یکیش هنوز در جریانه!
سال ۱۹۸۶ و ۲۰۰۲ کانادا رسما زنگ تفریح رقباش بود. هر دو توی گروهشون آخر شدن. بدون امتیاز. تو سال ۸۶ حتی گل زده هم نداشتن. اما این دوره فرق میکنه. در کنار نمایش بهتر نسبت به هر بار شور میزبانی هم بهشون کمک کرد و حالا تو جمع شانزده تیم پایانی جام هستند. شاید بهش حجم هیجان‌زدگی‌شون رو از بوسیدن لوگوی تیم از سوی سرمربی آمریکایی تیم یعنی جسی مارچ متوجه شد. درسته که کانادا شاید شانس زیادی تو بازی مرحله بعد برابر برنده هلند-مراکش نداشته باشه، ولی تا همینجا هم همه چیز برای اونا یه جشن بزرگه.