تیر ۹, ۱۴۰۵

جاناتان تاه در وقت‌های اضافه بازی مقابل پاراگوئه گل زد اما کمک‌داور ویدئویی گل او را رد کرد. تصمیمی که برای هر بیننده‌ای غیرقابل باور بود. این تصمیم، پاتریک ایتریش، داور سابق و کارشناس تلویزیونی را هم گیج کرده بود: «به نظر من این تصمیم بیش از حد سخت‌گیرانه است. برخوردی با دروازه‌بان وجود دارد اما من هیچ هل دادن، پس زدن یا گرفتنی نمی‌بینم.»

این دومین اشتباه باورنکردنی داوری جام ۲۰۲۶است. اولین اشتباه هم در بازی با آلمان رخ داد اما به نفع این تیم. قبل از گل سانه مقابل اکوادور، خطای واضح پاولوویچ که پای او با بالا آمدن بیش از حد به سر پدرو ویته برخورد کرد و داور مسابقه اعتقادی به اعلام خطا نداشت که یک جنجال داوری آفرید.

مانشافت‌ها در اشتباهات عجیب داوری یک – یک مساوی شدند اما این اشتباه به حذف آنها منجر شد. البته کولینا این تصمیم را تایید می‌کند: «از دیدگاه داوری، تصمیم درست بود. به یک دروازه‌بان باید فرصت مناسبی برای تلاش برای تصاحب توپ داده شود و در این موقعیت، آن فرصت به وضوح تحت تأثیر موقعیت بازیکن مهاجم قرار گرفت. این که برخورد شدید بوده یا کم، مسئله اصلی نیست، خودِ دخالت کافی است.»

اشرف حکیمی با این که برعکس بازی‌های قبلی جام جهانی در گل‌های مراکش در بازی هلند اثرگذار نبود و حتی پنالتی آخر بازی را از دست داد هم‌چنان یکی از درخشان‌ترین بازی‌های خود را به نمایش گذاشت و بهترین نمرات را از سایت‌های استخراج داده گرفت و یکی از بهترین‌‌های مراکش بود. با وجود اثر نگذاشتن بر گل‌های بازی تاثیر او در روند بازی مراکش را نمی‌توان نادیده گرفت. او ۳ بار دروازه هلند را با خطر جدی مواجه کرد و با اینکه موفق به زدن گل نشد اما مالکیت توپ و خطرناک بودن مراکش را حفظ کرد. اشرف با امید گل و پاس گل ۰.۵۰ دومین بازیکن خطرناک تیمش بود. بیشترین لمس توپ را در محوطه جریمه حریف داشت. ۱۷ پاس به یک سوم دفاعی حریف فرستاد و بیشترین لمس توپ و شرکت در بازی را داشت. حکیمی در مجموع  این جام، ۳۰ لمس توپ در محوطه جریمه داشته است که بیشترین تعداد لمس توپ یک بازیکن مراکشی در تاریخ جام‌جهانی است. همه آمار حکیمی در میان بهترین‌ها قرار داشت و او را به چهره اول بازی تیمش تبدیل کرد.

دنیلو لوئیز داسیلوا. مدافع ۳۴ ساله با سابقه بازی برای پورتو، رئال مادرید، منچسترسیتی و یوونتوس. برنده پریمیرا، لالیگا، پرمیرلیگ و دو لیگ قهرمانان اروپا. این‌ها فقط بخشی از دستاوردهای دفاع راست دیشب برزیل برابر ژاپنه. اما اگر همین حالا از طرفدارای فوتبال برزیل بپرسید که حاضرند دنی آلوز رو با یه پرواز مستقیم از کلیسا به استادیوم بیارند احتمالا جواب همه‌شون مثبته. کارنامه قهرمان دو دوره لیگ قهرمانان پر از سوتی‌های ریز و درشته. کسی که با این ویترین پر از زرق‌وبرق باید هایلایتش تو ذهم صحنه‌های موندگاری باشه. ولی من پنالتی جلوی کرواسی رو به یاد میارم. یا اشتباهش تو فینال کوپا‌دل‌ری که عملا یه سه‌گانه رو از مادریدی‌ها گرفت. یا سوتی وحشتناکش تو پیراهن یووه برابر ساسوئولو. و همینطور نمایش ضعیفش تو فینال کوپاآمریکا ۲۰۲۱ در فینال. شب گذشته هم با یک پاس اشتباه مقدمات گلزنی سانو رو فراهم کرد و بازی برای سلسائو گره خورد. برزیل به بازی برگشت و تونست با گل‌های کاسمیرو و مارتینلی به مرحله بعد صعود کنه، اما هر بار توپ به دنیلو رسید تک ضرب و رو به عقب کار کرد. انگار نه انگار که تو این سن و سال باید سمبل اعتمادبه‌نفس و الگوی جوونترها توی زمین باشه. دنیلو تو همه این سال‌ها شاید ضعیفترین بازیکن اسکوآد تیمش بوده و فقط میشه گفت عجب ایجنتی داری دنیلو. شاید بهترین ایجنت دنیا.

گل خاکپو در بازی هلند-مراکش نتوانست سرنوشت هلند را از حذف تغییر بدهد اما او توانایی‌هایش را یک بار دیگر به رخ کشید. در تیمی که طول ۱۲۰ دقیقه ۶ شوت با امید گل ۰.۲۳ داشت فقط شماره ۱۱ بود که می‌توانست با یک گل تیمش را حتی از حریف کاملا سرتر پیش بیندازد. در نهایت اما درخشش تیمی مراکش به استعداد فردی خاکپو غلبه کرد و این گل نتوانست منجی نارنجی‌ها شود. تنها دنیس برگ‌کمپ (۱۰) گل‌های بیشتری برای هلند در تورنمنت‌های بزرگ (یورو یا جام جهانی) نسبت به خاکپو ( ۹ گل ) به ثمر رسانده است.

تصویر دیشب نویر و حذف در این مرحله از جام جهانی یادآور رازهای دردناک خیلی از دروازبان‌های تاریخ بود. این پایان یک دوران بود. دورانی که پایان‌بخش بیش از ۱۲۰ بازی ملی برای کسی بود که فقط قهرمانی یورو رو در سطح ملی تجربه نکرد. فستیوالی از عناوین فردی و یک قهرمانی جهان کارنامه مانوئل نویر در این دوران بود. پسری که از شروع دوران فوتبال تو شالکه تا همین حالا، هرگز خاک آلمان رو در سطح باشگاهی ترک نکرد و کل حرفه‌اش به دو باشگاه بایرن و شالکه خلاصه می‌شه. دوران شکوهمندی که با سختگیری می‌شه فقط جای خالی توپ طلا برای یک دروازبان رو درش خالی دید! من یاشین رو ندیدم. دینو زوف رو هم همینطور. ولی کان، کاسیاس، چک، اشمایکل، ون‌درسار و جی‌جی بوفون کسانی بودند که با حیرت بهشون نگاه می‌کردم؛ فوق‌العاده بودند. نویر برام با همه‌شون فرق داشت. فوتبال مدرن برای من به قبل و بعد نویری تقسیم می‌شد که در موقع حمله تیمش، دست به کمر بی‌محابا وسط زمین ایستاده بود. جایی که لازم بود سوئیپر بود و جایی که لازم بود کیپر. شاید جادوی جی‌جی روی خط دروازه به عملکرد نویر بچربه ولی هم از نظر ویترین افتخارات هم عملکرد بازی با پا نویر تو یه سطح دیگه‌ای قرار داره. دیشب برای آخرین بار هم ناجی دروازه مانشافت شد اما کافی نبود و تاه پنالتی‌اش رو به آسمون زد. این آخرین قاب از قهرمانیه که هر گلر باکیفیت و بااستعدادی اومد جاش فقط پشت سرش و روی نیمکت بود. اسم نویر برای همیشه کنار بزرگانی چون مایر و کوپکه و کان قرار میگیره و شاید بشه گفت اون بهترین ماشین دروازبان سازی تاریخ آلمان بوده. بدرود مانو. تو ادامه راه موفق باشی…

در نوزدهمین روز جام بیست و ششم، بازیها با مصاف برزیل و ژاپن پیگیری شد. برزیل با مالکتی بیشتر توپ در نیمه اول فشار بر روی دروازه سوزوکی را حفظ کرد ولی برخلاف جریان بازی این ژاپن بود که روی غفلت دنیلو و ضربه هافبک مایتز یعنی کایشو سانو از حریف خود پیشی گرفت. فشارهای برزیل نتیجه داد و ضربه سر کاسمیرو در یکی از بهترین فصول فوتبالی او به گل تساوی برزیل انجامید. در نیمه دوم تا لحضات پایانی فرصت چندانی گیر دو تیم نیامد تا دقیقه نود و ششم که مارتینلی تازه به بازی آماده روی پاس برونو گیمارش دروازه سامورائیها را باز کرد و برزیل با این گل به جمع شانزده تیم برتر رقابتها رسید.

ژرمنها در اولین بازی حذفیشان برابر پاراگوئه صف آرایی کردند و خیلی زود روی ضربه سر انسیسیو دروازه خود را باز شده یافتند. روی ارسال ویرتز و ضربه سر هاورتز آلمان به گل تساوی رسید. در ادامه آلمان روی ضربه کرنر به گل رسید ولی داور در بازبین صحنه با تصمیمی بحث برانگیز خطای مدافع روی دروازبان پاراگوئه را اعلام کرد و گل مردود شد. بازی تا دقیقه صد و بیستم برنده ای نداشت و در کمال ناباوری این پاراگوئه بود که در ضربات پنالتی حریف اروپایی خود و یکی از مدعیان سنتی جام را از پیش رو برداشت و به مرحله بعدی صعود کرد..

مراکش و هلند برگزار کننده آخرین بازی روز نوزدهم جا بودند. هلند با گل گلپو که شب گذشته اعلام کرد فرزند پسری که در راه داشت درگذشته از حریف خود پیش افتاد. این نتیجه تا دقایق پایانی پا برجا بود تا اینکه در دقیقه نود و یک مدافع فولام یعنی ایسا دیوپ دروازه واربروخن را گشود و بازی به وقتهای اضافه و پنالتی رفت. در ضربات پنالتی مراکش موفق شد با نتیجه سه بر دو حریف خود را از پیش رو بردارد و روز نوزدهم جام با خداحافظی از دو مدعی اصلی یعنی هلند و آلمان به پایان رسید.

صعود تاریخی پاراگوئه باعث برپایی جشن‌های گسترده در این کشور شد. دولت پاراگوئه در واکنش به این موفقیت، یک روز تعطیل ملی اعلام کرد؛ اتفاقی که بازتاب زیادی در رسانه‌های بین‌المللی داشته است.

بحث درباره استفاده از وقفه‌های اجباری آب‌رسانی (Hydration Breaks) همچنان ادامه دارد. منتقدان معتقدند این وقفه‌ها بیش از آنکه جنبه پزشکی داشته باشند، فرصت‌های تبلیغاتی بیشتری برای پخش‌کنندگان تلویزیونی ایجاد می‌کنند و به ریتم مسابقات آسیب می‌زنند؛ هرچند فیفا همچنان بر جنبه سلامت بازیکنان تأکید دارد.

فضای پرشور هواداران مراکش در مکزیک پس از صعود این تیم، به یکی از سوژه‌های اصلی رسانه‌های ورزشی تبدیل شده است. گزارش‌ها از همراهی گسترده هواداران محلی مکزیکی با مراکشی‌ها و جشن‌های مشترک در خیابان‌های مونتری حکایت دارد.

تعجب نکنید. مراکش بود که مالکانه بازی می‌کرد و هلند بود که توپ را در اختیار حریف گذاشته بود. مالکیت ۳۰ به ۷۰ که این عدد در بعضی از بازه‌های زمانی حتی به ۱۵ به ۸۵ هم رسید از آن مراکش بود. چیزی که از فوتبال همیشگی هلند فاصله داشت.

مراکش در این بازی ۸۷۹ پاس رد و بدل کرده است که بالاترین تعداد پاس در یک بازی از جام جهانی ۲۰۲۶ است. این عدد برای هلند ۳۷۰ پاس است یعنی مراکشی‌ها حدود ۲.۲ برابر حریف پاس رد و بدل کردند.