انگلیس توماس توخل در ادامه روند نتیجهبخش خود، با بریس جود بلینگام نروژ را شکست داد و به نیمهنهایی رسید. با این دو گل، انگلیس در این تورنمنت سیزده گله شد؛ اما نکته جالب اینجاست که هنوز بازیکنی شاغل در پریمیرلیگ موفق به گلزنی برای سهشیرها نشده است. هری کین با شش گل از بایرن مونیخ، جود بلینگام با شش گل از رئال مادرید و مارکوس رشفورد با یک گل درحالی که عملکردش در بارسلونا او را به جام رساند، گلزنان تیم توخل بودند.
پیروزی ۱-۳ آرژانتین مقابل سوئیس آنها را به اولین تیم ادوار جام جهانی تبدیل کرد که در ۱۲ جدال متوالی این رقابتها حداقل ۲ بار دروازه رقیب را باز میکنند. پیش از این اروگوئه با ۱۱ و آلمان با ۱۰ دیدار متوالی با حداقل ۲ گل در جام جهانی رکورددار بودند و حالا آرژانتین که آخرینبار در گروهی جامجهانی ۲۰۲۲ مقابل عربستان از زدن ۲ گل به رقیب آسیایی باز مانده بود، به این عنوان رسید. طی ۴ دوره اخیر جام جهانی آلبیسلسته آمار ۳ حضور در نیمهنهایی، ۲ فینال و ۱ قهرمانی را دارد و بعد از ۲ جامجهانی ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰، دوباره توانسته خودش را دو دوره متوالی بهجمع ۴ تیم نهایی برساند.
بازی آرژانتین و انگلیس توی یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ فقط یه مسابقه فوتبال نبود؛ انگار ادامه جنگی بود که چهار سال قبل بین دو کشور سر جزایر مالویناس (فالکلند) اتفاق افتاده بود. سال ۱۹۸۲ آرژانتین برای پس گرفتن این جزایر با بریتانیا وارد جنگ شد، اما شکست خورد. صدها نفر کشته شدند و اون شکست، یه زخم عمیق برای مردم آرژانتین شد. برای همین وقتی قرعه دوباره این دو تیم رو روبهروی هم قرار داد، خیلیها توی آرژانتین این بازی رو یه فرصت برای «انتقام فوتبالی» میدیدن. وسط این فضای سنگین، دیهگو مارادونا نمایشی اجرا کرد که تاریخ فوتبال رو عوض کرد. اولین گلش همون گلی بود که با دست زد؛ داور ندید و گل قبول شد. بعداً خودش گفت: «یه کم با سر مارادونا بود، یه کم هم با دست خدا.» برای انگلیسیها اون گل هنوز نماد تقلبه، اما برای خیلی از آرژانتینیها نشونه زرنگی و غلبه بر حریفی بود که چهار سال قبل توی جنگ شکستشون داده بود. اما فقط چهار دقیقه بعد، مارادونا کاری کرد که حتی انگلیسیها هم نتونستن چیزی جز تحسین بگن. توپ رو از وسط زمین برداشت، پنج بازیکن انگلیس و دروازهبان رو یکییکی جا گذاشت و گلی زد که بعدها به اسم «گل قرن» معروف شد. مارادونا سالها بعد گفت این بازی برای مردم آرژانتین فقط فوتبال نبود. خودش هم قبول داشت که بردن انگلیس برای خیلی از مردم کشورش یه جور انتقام نمادین از شکست جنگ مالویناس بود؛ هرچند همیشه تأکید میکرد منظورش بیاحترامی به سربازهایی که توی جنگ کشته شدن نبوده. شاید برای همینه که هنوز هم وقتی اسم آرژانتین و انگلیس کنار هم میاد، همه اول یاد اون دو گل میافتن؛ یکی با «دست خدا» و یکی با پاهای مردی که انگار اون روز تصمیم گرفته بود به تنهایی تاریخ رو عوض کنه.
دوازده سال بعد از اون روز معروف مکزیک، انگلیس و آرژانتین دوباره تو جام جهانی ۱۹۹۸ به هم خوردن. انگار تاریخ دوباره داشت همون پرونده قدیمی رو باز میکرد؛ پروندهای که هنوز نه انگلیسیها ازش گذشته بودن، نه آرژانتینیها. از همون قبلِ بازی معلوم بود این فقط یه مسابقه فوتبال نیست. انگلیسیها دنبال این بودن که خاطره تلخ «دست خدا» و حذف سال ۸۶ رو پاک کنن، آرژانتینیها هم میخواستن نشون بدن برتریشون اتفاقی نبوده. بازی هم دقیقاً همون چیزی شد که همه انتظارش رو داشتن؛ پر از هیجان، درگیری و اتفاقهای عجیب. مایکل اوونِ ۱۸ ساله یه گل استثنایی زد؛ از وسط زمین راه افتاد، چند نفر رو جا گذاشت و یکی از موندگارترین گلهای تاریخ جام جهانی رو به ثمر رسوند. اما آرژانتین دوباره برگشت و بازی به پنالتی کشید. وسط همه این اتفاقها، یه صحنه همهچیز رو عوض کرد. دیوید بکام بعد از خطایی که روش شد، وقتی روی زمین افتاده بود، با پا ضربهای به دیهگو سیمئونه زد. سیمئونه هم با یه واکنش اغراقآمیز خودش رو روی زمین انداخت و داور هم بدون تردید کارت قرمز رو از جیبش درآورد. هنوز هم خیلیها اون صحنه رو یکی از جنجالیترین اخراجهای تاریخ جام جهانی میدونن. انگلیس با ده نفر تا آخر جنگید، اما باز هم سرنوشت این تقابل به پنالتی گره خورد؛ جایی که آرژانتین برنده شد و انگلیس دوباره با حسرت زمین رو ترک کرد. بعد از بازی، فشار وحشتناکی روی بکام اومد. رسانهها و حتی بخشی از هوادارهای انگلیس، حذف تیم رو گردن اون انداختن. بکام بعدها گفت ماهها با این اتفاق زندگی کرده و یکی از سختترین دورههای عمرش رو پشت سر گذاشته. اگه بازی ۱۹۸۶ با «دست خدا» و شاهکار مارادونا تو تاریخ موند، بازی ۱۹۹۸ با گل رویایی اوون، اخراج بکام و یه شکست تلخ دیگه برای انگلیس، فصل بعدی یکی از داغترین و شخصیترین رقابتهای تاریخ جام جهانی رو نوشت.
حالا کلی از اون روزا میگذره. انگلیس و آرژانتین باز هم به هم رسیدن و قراره نیمه نهایی جام ۲۶ رو برگزار کنن. تو این مدت نه تنها جام به خونه برنگشته، بلکه یه بار هم رفته آرژانتین. آلبی سلسته میخواد از قهرمانیش دفاع کنه و یه خداحافظی با شکوه برای جانشین بر حق دیگو بگیره، انگلیس هم میخواد محصول سرمایه گذاری این سالهاشو برداشت کنه و طلسم رو بشکنه. با احترام به سوئیس و نروژ، حیف نبود این بازی رو نبینیم؟
در پیروزی آرژانتین مقابل سوئیس، لیونل مسی اگرچه گلزنی نکرد اما پاس گل اول تیمش را ارسال کرد تا رکورد درخشان ۱۰ پاس گل در ادوار جام جهانی برای او شود. او اولین پاس گل خود را در جامجهانی ۲۰۰۶ برای هرنان کرسپو ارسال کرد و بعد از آن طی ۲ دوره بعد تنها ۲ بار موفق به این کار شد. روند رشد او در روسیه با ۲ پاس گل شروع شد و در جریان عملکرد درخشانش که در ۲۰۲۲ به قهرمانی ختم شد، ۳ بار عامل گلزنی همتیمیهایش بود. حالا آمار ۱۰ پاس گل مسی جاودانه شده است و او ۲ مسابقه دیگر فرصت برای ارتقای آن دارد. نکته جالب این است که ۱۰ پاس گل او برای ۱۰ گلزن مختلف بوده است.
آرژانتینیها با پیروزی مقابل سوئیس به نیمهنهایی رسیدند؛ اما در این دیدار اتفاقی کمیاب برای آنها رخ داد و آن گل نزدن لیونل مسی بود! او از نبرد برابر استرالیا در جام جهانی قبلی در هر جدال دروازه رقیب را باز کرده بود و حالا روند او بعد از ۹ بازی متوقف شد. رکورد گل زدن در مسابقات متوالی پیش از مسی ۶ بازی بود تا حالا او در این زمینه به تنهایی و مقتدرانه رکورددار باشد.
اگرچه دبل و درخشش جود بلینگام مقابل نروژ مهمترین نقش در صعود به نیمهنهایی و شادمانی انگلیسیها را داشت، اما این گل باعث ثبت رکوردی ویژه برای رئالمادرید در جامجهانی شد! حالا در جامجهانی ۲۰۲۶ اعضای تیم رئال مادرید توانستهاند ۱۹ بار گلزنی کنند، کاری که بازیکنان هیچ باشگاهی در طول ادوار جام جهانی موفق به انجام آن نشدهاند. این درحالی است که در تیم ملی اسپانیا برای اولینبار هیچیک از اعضای رئالمادرید حضور ندارند. پیش از این نفرات بایرنمونیخ در ۲۰۱۴ و پاریسنژرمن در ۲۰۲۲ صاحب این رکورد بودند. کیلین امباپه با ۸ گل بیشترین سهم را در این ۱۹ گل دارد و بعد از او بلینگام با ۶ گل قرار دارد.
در صعود دیرهنگام آرژانتین به نیمهنهایی جام جهانی با پیروزی مقابل سوئیس، گل دوم توسط خولیان آلوارز به ثبت رسید تا روند درخشان گلزنیهای او در مراحل حذفی تداوم داشتهباشد. آلوارز ۱۵ گل ملی دارد که ۵ مورد در جامهای جهانی بوده است؛ ۴ گل آن نیز در مراحل حذفی مقابل استرالیا، کرواسی و سوئیس اتفاق افتاده است. او حالا فقط کمتر از لیونل مسی در مراحل حذفی جام جهانی برای آرژانتین گل زده است و با ثبت گلی دیگر از دیگو مارادونا هم عبور خواهد کرد!
شکستن رکوردها شیرین است و اگر این رکورد به نام مارادونا باشد، شیرینی آن چندین برابر است. کدام بازیکن است که شانس این را دارد که بتواند رکورد مارادونای کبیر را بشکند؟ جودی بلینگهام در یورو بعد از این که تیمش را از ناکامی نجات داد فریاد زد: «جز من چه کسی؟» و حالا او بعد از رسیدن به رکورد مارادونا هم میتواند این فریاد را تکرار کند. بلینگهام که دو گل مقابل مکزیک نیز به ثمر رسانده بود، به اولین بازیکنی تبدیل شد که از زمان دیهگو مارادونا در سال ۱۹۸۶، در بازیهای حذفی جام جهانی در دو بازی پیاپی بریس کرده است. دیهگو آرژانتین را به قهرمانی رساند؛ بلینگهام امیدوار است پایان داستان هم مشابه باشد.
نروژ و مصر؛ این ۲ تیم این روزها یک نقطه اشتراک بزرگ دارند و آن این است که هوادارانشان اعتقاد دارند که سر آنها را مقابل حریفان نام آشنایشان بریدهاند. البته این ۲ تیم یک نقطه اشتراک دیگر هم دارند. آن هم این چهره است: ژروم بریسار.
زمانی که فیفا اعضای تیم داوری را که کلمن تورپین را از اتاق کمکداور ویدئویی همراهی میکنند اعلام کرد، نام ژروم بریسار باعث تعجب شد. او همان داوری است که در دیدار آرژانتین و مصر در همین نقش جنجالهای بزرگی رقم زد. با این که کولینا بعد از آن بازی اعلام کرد که تصمیمات داور برای قبول گل آرژانتین و مردود کردن گل مصر درست بوده، اما این تایید هواداران فوتبالی را قانع نکرد. در بازی انگلیس و نروژ هم جنجالهای دیگری رقم خورد و مهمترین آن باز هم مردود شدن یک گل، یعنی گل نروژ بود. عدهای اعتقاد دارند که بازی مرحله نیمهنهایی میان آرژانتین و انگلیس بیش از هر چیزی مرهون اشتباهات داوری است. اشتباهاتی که در هر دو، این چهره از اتاق وی ای آر داوران را همراهی کرده است.
مسی علاوه بر آموزش فوتبال میتواند یک درس بزرگ برای دنیای غیرفوتبالیها باشد. درسی برای این که شما میتوانید حتی قوانین دنیا را تغییر بدهید، اگر بخواهید! مسی در جام ۲۰۲۶ با سرعت ۳۰.۹ کلیومتر بر ساعت دوید. این عدد، عجیب نیست تا زمانی که بدانید حداکثر سرعت فوتبالیستها پس از ۳۰ سالگی بهتدریج کاهش مییابد. مسی دقیقاً روندی معکوس را طی کرده است: او از ثبت حداکثر سرعت ۲۹٫۳۸ کیلومتر بر ساعت در جام جهانی قطر به ۳۰٫۹ کیلومتر بر ساعت در این تورنمنت رسیده که نشاندهنده بهبودی بیش از ۵ درصدی است. قوانینی که مسی آنها را به سخره میگیرد.