از رونالدو و مسی که بگذریم بخشی از جذابیت جام 2026 اینجاست؛ یک آلمانی روی نیمکت انگلیس. مربی ای که رسانه‌ها از همان لحظه اعلام لیست تیم ملی دورخیز کرده‌اند. حالا این دورخیز یا به پرش از خوشحالی قهرمانی منجر می‌شود یا به حملات به نیمکت سه‌شیرها. آمار انگلیس در مقدماتی جام‌جهانی امیدها را زنده کرده بود که به قول انگلیسی‌ها جام به خانه باز می‌گردد. (البته ناگفته نماند که جام خیلی هم به خانه عادت ندارد و فقط یک بار به انگلیسی‌ها رسیده) با این حال این تصور که خانه فوتبال و جام قهرمانی انگلیس است توقعات را از توخل بالا برده و کار او را سخت کرده است.

ساوت‌گیت جام گذشته تیمش را تا مرحله یک‌چهارم نهایی برد و توخل برای این به نیمکت اضافه شد که از این هم بالاتر برود. آیا او به همراه هری‌کین و دیگر ستاره‌هایی که به آمریکا آمدند در غیاب ستاره‌های بیشتری که در انگلیس ماندند به این هدف می‌رسد یا قربانی بعدی تصور عجیب انگلیسی‌ها از خودقهرمان پنداری خواهد بود؟ شاید هم او بتواند اولین مربی تاریخ جام‌جهانی باشد که به عنوان یک مربی خارجی در تیمی به غیر از تیم کشورش به جام دست پیدا می‌کند.