نام نویسنده: نیلوفر کنگرانی

عکس آواتار
امباپه

رکوردی که 68 ساله شد؛ امباپه باز هم فونتین نشد

از جام‌جهانی ۲۰۲۶ صحبت می‌کنیم اما می‌خواهیم از اسطوره‌ای از جام ۱۹۵۸ بگوییم. ژوست فونتین؛ بازیکن فرانسوی که حتی در این دوره هم با این همه مهاجم تراز اول و گل و رکورد، کسی نتوانست به تعداد گل‌های زده او در یک جام نزدیک شود. او که به عنوان مهاجم ذخیره با تیم ملی فرانسه به تورنمنت رفت و کسی انتظارش را نداشت که به تیم اصلی وارد شود، در نهایت با مجموع ۱۳ گل رکوردی کسب کرد که هیچ‌کسی قادر به فرا رفتن از آن نشد.
بلیارد، مهاجم فرانسه مصدوم شد و فونتین برای بازی افتتاحیه مقابل پاراگوئه انتخاب شد. این بازیکن مجبور شد یک جفت کفش قرض بگیرد، زیرا کفش خودش مناسب نبود. در پایان جام اما کفش طلا را بالای سر برد و تا جام ۲۰۲۲ و قبل از آقای گلی امباپه، تنها فرانسوی بود که این عنوان را به دست آورد. آقای گل این جام باز هم فرانسوی و باز هم امباپه بود؛ اما زدن ۱۳ گل؟ نه، هنوز کسی نتوانسته آن را تکرار کند.

گل پارتی

جام 2026؛ گل پارتی!

فوتبال بازی می‌کنیم برای گل زدن. فوتبال می‌بینیم برای گل دیدن؛ پس گل همه چیز است و جام‌ جهانی ۲۰۲۶ با هر مشکل و کمبودی، گل زیاد داشت. بخشی از این افزایش گل با توجه به اضافه شدن ۴۰ بازی کاملا طبیعی است اما گل‌های زده شده در آمریکا بیش از این حرف‌هاست. در مجموع ۱۰۴ بازی، ۳۰۸ گل به ثمر رسید که ۱۳۶ گل بیشتر از هر جام جهانی دیگری است. میانگین ۲.۹۶ گل در هر بازی، بیشتر از هر تورنمنت دیگری از سال ۱۹۷۰ (با میانگین ۲.۹۷ گل) محسوب می‌شود. پس جامی که گذشت تا دلتان بخواهد گل داشت و چه لذتی از این بالاتر.
از اختلاف کیفیت بالای تیم‌ها در بعضی از بازی‌ها و مشکلات دفاعی و سایر موارد که بگذریم باید بگوییم شوت‌های بازیکنان از نظر کیفیت تمام‌کنندگی، بهترین عملکرد را در میان تمام ادوار داشته است. ۲۹۴ گل از مجموع ۲۷۱٫۳ xG به ثمر رسید. آماری که با اختلاف زیاد، بهترین عملکرد در تاریخ جام‌های جهانی محسوب می‌شود. در واقع، این تنها دوره‌ای است که در آن تعداد گل‌ از امید گل بیشتر بوده است.

آخرین باخت آرژانتین

رفتار آرژانتینی‌ها هنگام اهدای جام: پشت به سکو

تیم ملی آرژانتین که در زمین مسابقه بازی را به اسپانیا واگذار کرده بود بعد از پایان بازی باخت دیگری را هم رقم زد. در لحظه‌ای که رودری جام جهانی را به آسمان بلند کرد بازیکنان آرژانتین به‌ جای این که مانند روال معمول نایب‌ قهرمانان در آن لحظه رفتار کنند به سکویی که جشن روی آن در جریان بود پشت کردند و رو به هواداران خود ایستادند.

تیم آرژانتین یکی از قوانین طلایی برای نایب‌ قهرمانان در چنین رقابت‌هایی را فراموش کرد؛ این که از نزدیک شاهد اهدای جام به تیمی باشند که آنها را شکست داده است. آنها در عوض تصمیم گرفتند از آن لحظه برای خداحافظی با این تورنمنت در کنار هوادارانی استفاده کنند که در طول جام جهانی آنها را همراهی کرده بودند.

رودری

ستاره اسپانیا در آمریکا، با تشکر از گواردیولا!

گواردیولا دو سال پیش یکی از ستاره‌های جام جهانی ۲۰۲۶ را پیش‌بینی کرده بود؛ رودری! بازیکنی که در آن زمان به دلیل مصدومیت پارگی رباط صلیبی دور از میادین بود، اما بعد از بازگشت، سرمربی منچسترسیتی وعده درخشش او در آمریکا را داد.
گواردیولا به خبرنگاران گفته بود: «به رودری گفتم که مصدومیت او و بازگشتش به میادین مشکلی نیست که در چند ماه حل بشود و این طور نیست که بگوید برمی‌گردم و همان رودری سابق می‌شوم. نه؛ رودریِ واقعی را در جام جهانی ۲۰۲۶ با پیراهن اسپانیا خواهیم دید و او از فصل بعد در بهترین فرم خود خواهد بود.»
او در تاریخ ۲ نوامبر سال گذشته مقابل بورنموث در دقیقه ۸۹ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد، اما پس از آن در ۱۲ بازی بعدی سیتی در تمامی رقابت‌ها به میدان نرفت و گواردیولا گفت می‌خواهد از او مراقبت کند. سرمربی سیتی به وعده‌اش عمل کرد و بازیکنی را به اسپانیا تحویل داد که در صورت قهرمانی کاندیدای کسب عنوان توپ طلاست.

چرا مسی در ده دقیقه پایانی درخشید؟

رمز درخشش مسی در نیمه دوم چیست؟

پس از صعود آرژانتین به فینال جام جهانی با پیروزی برابر انگلیس، باز هم یک سوال همیشگی مطرح شد؛ چرا هر چه به پایان بازی نزدیک می‌شویم، مسی غیر قابل مهارتر می‌شود؟ راز این اتفاق را شاید بتوان در تغییر مکان این مهاجم دانست. او خطرناک‌ترین بازیکن جهان در منطقه مرکزی پشت محوطه جریمه است؛ این اما همه داستان مسی نیست. وقتی که در نیمه اول او در این منطقه کنترل می‌شود و نمی‌تواند به توپ برسد، به تدریج به کناره‌ها می‌رود. این شاید تصمیم اسکالونی باشد، اما هوش و توانایی بدنی مسی هم در آن نقش مهمی دارد. در سه بازی اخیر، مسی ۸۸ بار در نیمه اول و ۲۰۰ بار پس از نیمه اول (شامل ۳۰ دقیقه وقت اضافه مقابل سوئیس) صاحب توپ شده است. این آمار معادل ۵۹ بار لمس توپ در نیمه اول و ۱۰۹ بار لمس توپ پس از نیمه اول بوده است. نقشه مناطق لمس توپ او در سه حضور اخیرش در جام جهانی  که لمس‌های نیمه اول را با لمس‌های پس از نیمه اول مقایسه می‌کند، نشان‌دهنده ترجیح او برای فاصله گرفتن از مرکز زمین است. این اتفاق به‌ویژه زمانی که حریفان با دفاع فشرده بازی می‌کنند و فضای بیشتری را در کناره‌های زمین در اختیار او قرار می‌دهند، دیده می‌شود.

گل مسی برای شکستن رکوردی از نیم‌قرن گذشته

بعد از این همه رکوردهایی که در جام 2026 شکسته شد و با این که به نظر می‌رسد ستاره‌هایی مانند مسی و امباپه و هالند دیگر رکوردی باقی نگذاشته‌اند اما همچنان رکوردهایی برای شکسته‌شدن باقی مانده است. مسی اگر در فینال بتواند گل بزند یکی از این رکوردهای باقی‌مانده را خواهد شکست.
فینال جام‌جهانی 1958 میان تیم‌های سوئد و برزیل رکوردهایی را خلق کرده است که بعضی از آن‌ها همچنان دست نخورده باقی مانده است و یکی از آن‌ها نیلس لیدهولم سوئدی است که در آن بازی با 35 سال و 263 روز گل زد و حالا مسی اگر مقابل اسپانیا گل بزند با 39 سال به مسن‌ترین گل‌زن فینال تبدیل خواهد شد. او روز یکشنبه مسن‌ترین بازیکن فینال هم خواهد بود البته اگر دروازه‌بان‌ها را هم به لیست اضافه کنیم همچنان دینوزوف ایتالیایی با 40 سال در صدر قرار دارد.

شانسی‌ترین گل‌های فینال

گل‌های شانسی هم در فینال می‌تواند شیرین باشد. گل‌هایی که زننده آن شانسی برای ورود آن به دروازه قائل نباشد اما به یکباره فریاد شادی هواداران او را غافلگیر کند. پایین‌ترین XG برای یک گل در فینال جام جهانی از سال ۱۹۶۶ تاکنون کدام گل بوده است؟ این رکورد به‌طور مشترک در اختیار شوت پای چپ و از راه دور گرسون برای برزیل در برابر ایتالیا در فینال تاریخی سال ۱۹۷۰ و گل کیلیان امباپه از فاصله‌ای حتی بیشتر در برابر کرواسی در سال ۲۰۱۸ است. برای هر دوی این گل‌ها، مقدار xG تنها ۰٫۰۳ ثبت شده است. یعنی براساس شانس این توپ‌ها تقریبا نزدیک به صفر درصد احتمال گل‌شدن داشتند اما دروازه حریفان را باز کردند.
رکورددار بیشترین XG هم مسی است. در بازی آرژانتین و فرانسه پس از آنکه هوگو لوریس شوت لائوتارو مارتینز را ناقص دفع کرد، مسی توپ سرگردان را به درون دروازه فرستاد و آرژانتین را ۳ بر ۲ پیش انداخت. شاخص xG برای آن ضربه با پای راست، رقم قابل‌توجه ۰٫۸۶ بود.

امید گل فینال

فینال‌های پراسترس، امید گل بالاتر، گل کمتر

حتی برای بهترین بازیکنان دنیا نیز بازی در فینال جام جهانی دلهره‌آور است. مسابقات فینال معمولاً حتی در بهترین شرایط هم بازی‌هایی بسیار فشرده و نفس‌گیر هستند. هر دو تیم چنان هراسی از باخت دارند که به‌ ندرت می‌توان تیمی یا بازیکنی را دید که با آرامش و اعتمادبه‌نفس کامل بازی کند. اگر بخواهیم بخشی از این دلهره و اضطراب را در قالب آمار بیان کنیم شاید XG انتخاب خوبی باشد. در ۱۵ فینال اخیر جام جهانی، مجموع xG تمام شوت‌هایی که به سمت دروازه‌ها زده شده برابر با ۵۷.۶ بوده و از این میزان امید گل، در نهایت ۴۸ گل به ثمر رسیده است. یعنی بازیکنان فینال تقریبا نزدیک به ۱۰ گل کمتر از حد انتظار زده‌اند. این در حالی است که این اختلاف در بقیه بازی‌های جام به مراتب کمتر است و استرس و فشار بازی فینال این اختلاف ۱۰ گله را رقم زده است.

جادوی اسپانیایی

جادوی اسپانیایی

به شانس در فوتبال اعتقاد دارید؟ عده زیادی اعتقاد دارند که شانس در فوتبال وجود دارد و در اختیار کسانی قرار می‌گیرد که توانایی فنی‌شان را بالاتر ببرند. یک شوخی مجازی بعد از بازی با فرانسه، اسپانیایی‌ها را به خوش‌شانسی و حتی جادو متهم می‌کند. اتفاقاتی که مربوط به مصدومیت حریفان این تیم است.

در مرحله یک هشتم نهایی و در بازی با پرتغال، مصدومیت نونو مندس در اواسط بازی اتفاق افتاد. در مرحله یک چهارم نهایی، تیلمانس در حین گرم کردن مصدوم شد و کورتوا هم مجبور شد بازی را ترک کند و خیلی‌ها این اتفاق را دلیل اصلی گل دومی که بلژیک دریافت کرد دانستند. در مرحله نیمه‌نهایی نوبت سالیبا بود که در دقیقه ۳۰ بازی به این لیست اضافه بشود. مدافع آرسنال که در قهرمانی این تیم نقش مهمی ایفا کرد و خروجش از میدان یک بدشانسی بزرگ برای فرانسوی‌ها بود.

اسپانیایی‌ها خوش‌شانس هستند یا شانس هم در خدمت قدرت آن‌ها قرار گرفته است؟

دلافوپنته بلوف نزد

دلافوئنته بلوف نزد: اسپانیای جادویی متولد شد

دلافوئنته در پاسخ به انتقاداتی که از نحوه بازی تیمش می‌شد گفته بود: «ما بلافاصله با تمام توان و سرعت بازی نخواهیم کرد بلکه هم‌زمان با پیشرفت تورنمنت، ریتم بازی خود را ارتقا می‌دهیم.» شاید در آن زمان این صحبت سرمربی اسپانیا نوعی بلوف محسوب می‌شد اما در هر بازی بیشتر از بازی قبل درستی آن ثابت شد و در بازی با فرانسه این حرف خارج از میدان در داخل زمین به درستی ثابت شد.

اسپانیا با کنترل جریان بازی و مدیریت هوشمندانه انرژی در طول بازی‌های متعدد پیش رفت و اوج آمادگی جسمانی خود را برای فینال حفظ کرد. وقتی نوبت به مسابقه‌ای رسید که بیشترین تلاش را می‌طلبید، آن‌ها به بالاترین سطح کیفی تورنمنت دست یافتند. در دوره‌ای که خیلی‌ها می‌گویند دیگر نتیجه گرفتن با اتکا بر مالکیت به پایان رسیده اسپانیا جان دوباره‌ای به این سبک از فوتبال داد و گفت با مالکیت هم می‌توان توپ داشت هم دفاع کرد و هم برنده شد. این مدل بازی دیگر یک تاکتیک نیست بلکه هویت تیم اسپانیاست که شکل گرفته و از آن‌ها یک قدرت همیشگی ساخته است.

پیمایش به بالا