نام نویسنده: نیلوفر کنگرانی

Avatar photo

رکورددار کامبک؛ قهرمان‌های همیشگی

اگر می‌خواهی در یک تورنمنت قهرمان شوی باید کامبک زدن را بلد باشی! این قانونی است که شاید در هیچ جا نوشته نشده باشد اما نگاهی به قهرمان تورنمنت‌های مهم فوتبال تا حدودی آن را تعیین می‌کند. براساس این قانون نانوشته حالا می‌توان حدس زد که رکورددار کامبک در تاریخ جام‌جهانی چه تیمی است؛ برزیل.

برزیل در 34 بازی در جام‌جهانی گل اول را دریافت کرده و در 15 بازی توانسته به بازی برگشته و برنده از میدان خارج شود. این آمار آنها را با 44 درصد کامبک در بازی‌هایی که گل اول را دریافت کرده‌اند با اختلاف زیاد در صدر قرار داده است.

همین مساله را می‌توان یکی از عوامل اصلی پنج قهرمانی برزیلی‌ها در این رقابت‌ها دانست.

حدس نام تیم دوم هم کار سختی نیست. آلمان با 12 کامبک در 36 بازی 33درصد کامبک را به خودش اختصاص داده و در رده دوم قرار دارد. سوئد هم در این رده‌بندی سوم است که نکته جالبی برای این تیم محسوب می‌شود.

پریشیچ و آخرین ماموریت؛ من را ببینید

در یکی دو روز گذشته گل زدن لوکا مودریچ در چهل سالگی بازتاب زیادی در رسانه‌ها داشت اما کسی از این نگفت که پاس این گل را چه کسی داده است. این سرنوشت همیشگی مرد کروات در فوتبال بوده که هیچ‌وقت آنطور که باید قدر ندیده است. خیلی از طرفداران او اعتقاد دارند که در فرهنگ لغات فوتبال به جای واژه آندرریتد (قدرنادیده) می‌توان نوشت ایوان پریشیچ!

ایوان پریشیچ که او هم مانند بقیه هم‌تیمی‌هایش پیرمرد فوتبالی است و در 37 سالگی یک جام‌جهانی را تجربه می‌کند به همراه مسی و نیمار تنها سه بازیکن دنیا هستند که در سه جام‌جهانی اخیر هم گل زده و هم پاس گل داده‌اند. مرد کروات که مانند دیگر هموطنانش به سخت‌کوشی عادت دارد هیچ جامی را بدون گل و پاس گل ترک نکرده و این دوره هم می‌تواند رکوردش را به عدد 4 برساند.

همچنین او با ثبت 3 پاس گل ، به مسی در رتبه اول می‌رسد (در صورتی که مسی در این تورنمنت پاس گلی را ثبت نکند) و می‌تواند عنوان بهترین پاسور تاریخ جام‌جهانی را به همراه اعجوبه آرژانتینی از آن خود کند. رکوردی که البته کمی محال به نظر می‌رسد. با این حال پریشیچ در آخرین جام جهانی‌اش شاید همه را مجبور کند که  آنقدر که لیاقتش را دارد او را ببیند و از او بگویند.

چهره جذاب نیمکت ها

چهره جذاب نیمکت‌ها؛ آقای آلمانی

ساوت‌گیت جام گذشته تیمش را تا مرحله یک‌چهارم نهایی برد و توخل برای این به نیمکت اضافه شد که از این هم بالاتر برود. آیا او به همراه هری‌کین و دیگر ستاره‌هایی که به آمریکا آمدند در غیاب ستاره‌های بیشتری که در انگلیس ماندند به این هدف می‌رسد یا قربانی بعدی تصور عجیب انگلیسی‌ها از خودقهرمان پنداری خواهد بود؟ شاید او هم اولین مربی تاریخ جام‌جهانی باشد که به عنوان یک مربی خارجی به جام دست پیدا می‌کند.

پیمایش به بالا