شاید با زیرنویس کنار کارت قرمز موجب خنده و شادی طرفدارای واقعی فوتبال شده باشند، اما نمیشه کتمان کرد که فوتبال تو کشور امریکا در مسیر درستی قرار گرفته.
از تصمیمات عجیب و غریبشون در گذشته و هزینههای سرسامآور برای استخدام ستارههای تاریخ گذشته، اونا به جایی رسیدن که تو بازی افتتاحیه جام جهانیشون برد 4 گله به دست میارن.
آکادمیهای فوتبال در 20 سال گذشته کارشون رو به بهترین شکل ممکن انجام دادن و حالا امریکا یه تیم ملی منسجم و خوب داره که زنگ تفریح تیمهای دیگه تو جام جهانی نیست.
انتخاب پوچتینو به عنوان سرمربی و تلاش برای بومی کردن ستارههایی مثل تیموتی وهآ بخشی از عملکردی هست که ازش حرف میزنیم. از طرفی اگر قرار باشه نگاهها به سمت تیم ملی امریکا و بازیهاش برگرده این کشور غنیترین جای دنیا برای جلب توجه مخاطبهاست. فقط کافیه یه نیم نگاه به سکوهای بازی دیروز بندازید تا متوجه حرفم بشید.
امریکا تو این تورنمنت حرف برای گفتن خواهد داشت. تیمی که سمت چپش دست یه ابرقهرمان و یه جِدای (پولیسیک و رابینسون) باشه میتونه هر حریفی رو از دم تیغ بگذرونه.
عقل سلیم در سرزمین فرصتهای طلایی