دیشب وقتی تصویر بسته وزینیا دروازبان تیم ملی کیپ ورد نشون داده میشد، مشخص بود برای خودش کهنهسواریه. خطوط صورت و موهایی که کمکم به سفیدی گرائیده بودند مشخص میکرد که اون اقلا تو دهه دوم یا سوم زندگیش نیست. دروازبانی که برابر اسپانیا ۷ بار دروازه تیمش رو نجات داد و بهترین بازیکن زمین شد و به تیم ملی کیپورد کمک کرد اولین امتیاز تاریخ این کشور رو در جام جهانی به دست بیاره. وزینیا، چهل ساله بعد از بازی با چشمانی گریان یادی از پدربزرگ و مادربزرگش کرد که به گفته خودش در نبود پدر و مادر اون رو بزرگ کرده بودند و حالا توی این دنیا نیستند. این دروازبان همچنین گفت که کشور میزبان به مادرش ویزا نداده و این که چقدر دلش میخواسته اون تو این لحظه تاریخی زندگیش کنارش باشه. هر چه که بود وزینیا از امروز بیشتر از چهار میلیون نفر دنبالکننده در شبکههای اجتماعی داره. کسی که دیشب قهرمان یه ملت بود و با سری بلند از زمین بیرون اومد. اگر کوراسائو باعث شد فکر کنیم تورنمنت چهل و هشت تیمی بیدلیله، کیپورد ثابت کرد هنوز هم میشه با فرصت دادن به تیمهای ضعیفتر شاهد یه داستان فوتبالی ناب بود.
تو لایقشی! امروز روز توئه