سنگالی‌ها چطور تاب می‌آوردند؟ مگر می‌شود همه شایستگی‌های یک تیم با یک پنالتی به هیچ تبدیل شود. آن هم نه یک‌بار که دوبار. فینال جام ملت‌های آفریقا یک پنالتی مشکوک علیه سنگال جام را به نزدیکی‌های مراکش رساند اما همان پنالتی مشکوک هم از دست رفت (از عمد یا اشتباه براهیم دیاز) ولی باز هم خارج از زمین مسابقه جام را از آن‌ها گرفتند. آن‌ها به امریکا آمدند تا خاطرات تلخ را به دست فراموشی بسپارند اما روی بی‌رحم فوتبال دست بردار نبود. سنگال تیم شایسته میدان بود؛ نه به واسطه دو گل بلکه با امید گل نزدیک ۴، بازی منسجم و برتر بودن در اکثر آمار بازی. در نهایت اما باز هم پنالتی؛ کابوس شروع شده بود. این بار دیگر خبری از دیاز هم نبود تا با بازی جوانمردانه کمی از درد آن‌ها را کم کند. پنالتی. تیلمانس، گل و حذف. به همین سختی تا دقیقه ۱۲۰ آمدند و به همین راحتی حذف شدند. درست مثل فینال جام ملت‌ها. سنگالی‌ها چطور تاب می‌آورند؟