نام نویسنده: نیلوفر کنگرانی

این مراکش شجاع. این صفتی است که هر نتیجه‌ای که در بازی مراکش و برزیل به دست می‌آمد تغییری در آن ایجاد نمی‌کرد. مراکش با استراتژی چک اول را بزن وارد میدان شد و چک اول را هم زد!

این تیم هیچ ترسی از این که با یکی از مدعیان اصلی قهرمانی بازی می‌کرد نداشت و آماری عجیب ثبت کرد.

این تیم در 10 دقیقه ابتدایی بازی 6 شوت به سمت دروازه برزیل زد یعنی تقریبا میانگین هر یک دقیقه و نیم یک شوت که واقعا اعجاب‌انگیز است.این دومین بار در تاریخ این مسابقات بود که برزیل در ۱۰ دقیقه اول یک بازی با پنج شوت مواجه شد (از سال ۱۹۶۶). برزیل هم در این 10 دقیقه تنها یک شوت به سمت دروازه مراکش زد.

مراکشی‌ها در ۳۰ دقیقه ابتدایی ۱۲ شوت داشتند، که بیشتر از تعداد شوت‌های سلسائو در هر یک از شش بازی کامل قبلی خود در جام جهانی بود.  آن‌ها این 12 شوت را زدند و رفتند برای استراحت! از دقیقه 30 تا دقیقه 90 مراکش هیچ شوتی نزد و در دقایق اضافه هم 2 شوت زدند تا شاید شانس برد در این بازی را داشته باشند که موفق نشدند و به همان یک امتیاز رضایت دادند.

وینسیوس باشگاهی یا ملی. بین این دو بازیکن تفاوت زیادی وجود دارد.
وینیسیوس هنوز مرد اصلی برزیل است و با غیبت نیمار نقش او چندبرابر شده است. امیدهای یک ملت کاملاً روی شانه‌های اوست. اکنون، به نظر می‌رسد زمانی است که او باید برای تثبیت میراث خود به عنوان یکی از بزرگان واقعی کشورش، تلاش کند.
وینیسیوس توانسته نام خودش را به عنوان یک ستاره باشگاهی ثبت کند اما در مورد تیم‎‌ملی هنوز این اتفاق نیفتاده است و چه فرصتی بهتر از جام‌جهانی.
وینیسیوس در ۴۹ بازی ، ۹ بار دروازه حریف را باز کرده است. شش گل از این گل‌ها در بازی‌های دوستانه و دو گل از سه گل دیگر در بازی مقابل پاراگوئه در مرحله گروهی کوپا آمریکا به ثمررسیده است. او ۹ پاس گل داده اما فقط دو تا از آنها در بازی‌های تورنمنت بوده است. این آمار برای کسی که قرار است ستاره یک کشور باشد آمار خوبی نیست.
بخشی از دلیل مطمئناً تاکتیکی است. از آنجایی که نیمار با مصدومیت دست و پنجه نرم می‌کند، وینیسیوس وظیفه دارد همه چیز را رقم بزند. برزیل تیمی که همیشه ستاره‌های زیادی داشته اما گویا شانس وینیسیوس است که او به تنهایی باید ستاره باشد. نیمار به خوبی این نقش را ایفا می‌کرد اما او حالا دیگر پیر شده و مصدومیت‌هایش زیاد شده است. جونیور باید از همین بازی ستاره برزیل بودن را شروع کند.

بعد از مصدومیت علی قلی‌زاده نگرانی‌های زیادی بابت این پست وجود داشت اما آریا یوسفی خیلی زود توانست این نگرانی را برطرف کند. بازیکنی که شاید چند ماه گذشته کمترین شانس را برای این جانشینی داشت اما با زدن 3 گل و 2 پاس گل در بازی‌های دوستانه و تدارکاتی تیم ملی این شانس را به بیشترین حد رسانده است. او در آخرین بازی ایران مقابل تیخوانا هم گل زد تا با آمادگی وارد رقابت‌ها شود.

با حضور آریا یوسفی در پست وینگر راست او دیگر نگران رقیبان زیادی که دارد به خصوص رامین رضاییان نیست. البته حضور همزمان این دو بازیکن یک ایراد دارد و آن هم این است که قدرت دفاعی ایران در جناح راست را ضعیف کرده و همچنین احتمال اخطار و اخراج را در آن جناح بالا می‌برد. این تنها دلیلی است که شاید قلعه‌نویی را محبور کند در زوج رضاییان و یوسفی تغییری ایجاد کند. در غیر این صورت یوسفی از لحاظ فنی توانسته بهترین عملکرد خود را به نمایش بگذارد.