در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی صعود کردند و با محمود احمدینژاد وارد جام جهانی شدند؛ مشکلات تیم برانکو ایوانکوویچ اما به اختلافات میان فدراسیون فوتبال وقت و سازمان تربیت بدنی محدود نمیشد. رختکن هم انبار باروت بود. لگد علی کریمی به کیف پزشک تیم، در بازی با پرتغال، انبار را به آتش کشید.
هیوا یوسفی در ایستگاه هفتم جاده ۲۶، مصائب تیم ملی ۲۰۰۶ را واکاوی کرده است.
فدراسیون فوتبال ایران اعلام کرده که سهمیه رسمی بلیتهای اختصاصیافته به هواداران تیم ملی از سوی فیفا لغو شده و در نتیجه امکان توزیع بلیت از طریق کانال رسمی فدراسیون وجود نخواهد داشت.
این اتفاق در شرایطی رخ داده که هواداران ایرانی امیدوار بودند مانند دورههای گذشته از سهمیه ویژه در نظر گرفتهشده برای طرفداران هر تیم استفاده کنند و در ورزشگاههای جام جهانی از تیم ملی حمایت کنند. با این حال، بنا بر اعلام مسئولان فدراسیون، این سهمیه دیگر در اختیار ایران قرار ندارد.
نکته قابل توجه آن است که تاکنون گزارش مشابهی درباره سایر تیمهای حاضر در جام جهانی منتشر نشده و این موضوع فعلاً به عنوان پروندهای ویژه و جداگانه مطرح شده است. از سوی دیگر، فیفا هنوز توضیح رسمی و کاملی درباره دلایل این تصمیم ارائه نکرده و ابهامها همچنان پابرجاست.
اکنون نگاهها به فیفا دوخته شده است؛ نهادی که انتظار میرود در روزهای آینده درباره سرنوشت بلیتهای هواداران ایرانی و جزئیات این تصمیم توضیحات بیشتری ارائه کند. تا آن زمان، هزاران هوادار فوتبال در ایران در انتظار روشن شدن وضعیت حضور خود در بزرگترین آوردگاه فوتبالی جهان خواهند ماند.
از ۲۹ مهر ۱۳۸۰ تا ماهها و سالها بعد، دلایل شکست تیم ملی فوتبال ایران مقابل بحرین مثل یک راز به نظر میرسید. شکستی که مانع صعود یکی از دوستداشتنیترین تیمهای تاریخ ایران به جام جهانی شد.
هیوا یوسفی و ابراهیم افشار در استودیو، به همراه شاهین رحمانی (که آن روزها روزنامهنگار بود و با تیم ملی به بحرین رفته بود) و محمد شهرابی (نویسنده یک گزارش جنجالی درباره آن شکست) تلاش کردهاند در ایستگاه ششم جاده ۲۶، واقعبینانه به موضوع نگاه کنند.