یعنی کنگو هم یه ایسلند دیگه میشه؟ یعنی بازم قراره مثل نیم قرن گذشته بعد از گل خورده حذف بشیم؟ هیچ شانسی نداریم؟
اینا احتمالا سوالای طرفدرای انگلیس در جریان بازی دیشبشون با کنگوئه. اونا تو بازی‌ای که نمایش درخشانی هم نداشتند، خیلی زود شوکه شدند و روی غفلت کونسا و اسپنس دروازه‌شون باز شد تا دوباره بحث فولبک راست تیم ملی انگلیس و غیب آرنولد حسابی داغ بشه. دیشب انگلیس خوش‌شانس بود که بعد از گل اول بازی، شوت ویسا به تیر نشست وگرنه چوب جادوی کپتن کین هم کارساز نبود. اما تو روزی که پیکفورد گل بدی خورد، رشفورد تو جیب کوچیک عنکبوت سابق یونایتد گرفتار شده بود، رایس خاموش ترین ستاره زمین بود و جود تحت پرس شدید کنگوئی‌ها، باز هم کین به داد سه‌شیرها رسید. بعد از چند موقعیت جدی و نصفه نیمه این کاپیتان انگلیس بود که گل تساوی رو زد. ولی هم خودش و هم هم تیمی‌هاش میدونستن که این کافی نیست…
شوت کین که منجر به گل دوم سه‌شیرها شد، ۱۰۷.۳ کیلومتر بر ساعت سرعت داشت و ۰.۰۶ امید گل. کین یک‌بار دیگه انگلیس رو نجات داد. انگلیس روی فوتبالش سرمایه‌گذاری جدی کرده و به نظر میرسه تا سال‌های سال ستارهای زیادی رو تحویل دنیای فوتبال خواهد داد. ولی روزی که کین از تیم ملی خداحافظی کنه، کسی حتی با نصف کیفیتش برای پست شماره نُه انگلیس سراغ دارید؟ فکر نکنم…