پس از صعود آرژانتین به فینال جام جهانی با پیروزی برابر انگلیس، باز هم یک سوال همیشگی مطرح شد؛ چرا هر چه به پایان بازی نزدیک می‌شویم، مسی غیر قابل مهارتر می‌شود؟ راز این اتفاق را شاید بتوان در تغییر مکان این مهاجم دانست. او خطرناک‌ترین بازیکن جهان در منطقه مرکزی پشت محوطه جریمه است؛ این اما همه داستان مسی نیست. وقتی که در نیمه اول او در این منطقه کنترل می‌شود و نمی‌تواند به توپ برسد، به تدریج به کناره‌ها می‌رود. این شاید تصمیم اسکالونی باشد، اما هوش و توانایی بدنی مسی هم در آن نقش مهمی دارد. در سه بازی اخیر، مسی ۸۸ بار در نیمه اول و ۲۰۰ بار پس از نیمه اول (شامل ۳۰ دقیقه وقت اضافه مقابل سوئیس) صاحب توپ شده است. این آمار معادل ۵۹ بار لمس توپ در نیمه اول و ۱۰۹ بار لمس توپ پس از نیمه اول بوده است. نقشه مناطق لمس توپ او در سه حضور اخیرش در جام جهانی  که لمس‌های نیمه اول را با لمس‌های پس از نیمه اول مقایسه می‌کند، نشان‌دهنده ترجیح او برای فاصله گرفتن از مرکز زمین است. این اتفاق به‌ویژه زمانی که حریفان با دفاع فشرده بازی می‌کنند و فضای بیشتری را در کناره‌های زمین در اختیار او قرار می‌دهند، دیده می‌شود.