ایران در اولین و شاید آسانترین بازی مرحله گروهی خودش در تورنومنت 2026 برابر نیوزلند تیم رده هشتاد و پنجم فیفا به تساوی دو بر دو رسید. به ذات به نظر نتیجه بدی نمیاد. چیزی که بد به نظر میاد نمایش تیم در جریان بازیه!
جدای از کارشکنی و مشکلاتی که میزبان برای تیم ملی ایجاد کرد، این عملکرد اصلا قابل دفاع نبود. از پیش از آغاز مسابقات هم نگرانی‌هایی برای میانگین سنی تیم وجود داشت. خصوصا در خط دفاعی و استفاده از مدافعینی که درسته زمانی در تیم‌های ملی و باشگاهی‌شون مثل سد عمل میکردند، اما مدت‌هاست که کارایی سابق رو ندارند و اصطلاحا به راحتی جا می‌مونند. خط دفاعی تیم ملی برابر نیوزلند بازیکن زیر سی سال نداشت و در صحنه هر دو گل، دو بازیکن نیوزلند به راحتی بین مدافعان ایران با رد و بدل کردن توپ موفق به گلزنی شدند. تمام تعویض‌های قلعه‌نوعی هم در راستای بهبود عملکرد تهاجمی تیم گل خورده بود.
از پیش از آغاز تورنمنت هم می‌دونستیم شانس اول گلزنی نیوزلند یک نفره: کریس وود.
کسی که در این بازی موفق به خلق چهار موقعیت کلیدی شد و با چهار شوت به سمت دروازه از این حیث اولین بازیکن حاضر در زمین بود. بعد از الیا جاست که زننده هر دو گل نیوزیلند بود و رامین رضائیان که با یک گل و یک پاس گل نمایشی درخشان داشت، وود بالاترین نمره در بین بازیکنان داخل زمین را داراست. سوالی که پیش میاد اینه که آیا الان برای این که فکر کنیم باید برابر خط آتش مصر و بلژیک چه کنیم دیر نیست؟
نمی‌شد به جای مدافعین پا به سن گذاشته تیم از بازیکنانی مثل سامان فلاح استفاده کرد؟ اگر قرار بود از نیوزلند دو گل بخوریم و به تساوی رضایت بدیم، بهتر نبود این کارزار فرصتی برای کسب تجربه جوونترها برای مسابقات بعدی باشه؟
در بقیه نقاط زمین هم اوضاع خیلی بهتری نداریم. تکیه به عملکرد فردی طارمی و رضائیان اولین چیزی بود که در خط حمله به چشم می‌خورد. خبری هم از دنیس درگاهی نبود و مغانلو در ترکیب اصلی حضور داشت که انصافا عملکرد بدی نداشت. اما لحظه‌ای چشماتون رو ببندید و سردار رو در این ترکیب کنار مهدی طارمی تصور کنید. دقیقا!…
در خط میانی هم جای خالی یه گرداننده جریان بازی که بتونه تمپوی بازی رو کنترل کنه به شدت احساس می‌شد. جای خالی که بعید به نظر میرسه با اسامی روی نیکت پر بشه. تکیه کادر فنی هم برای این پست از روی نیمکت هنوز احسان حاج صفی هست که مدت‌هاست از اون ستاره‌ای که می‌شناختی فاصله گرفته و امروز سی و شش ساله است.
به هر حال تیم ملی بهترین فرصت برای کسب پیروزی در جام ۲۶ رو از دست داد و حالا برای صعود از مرحله گروهی نیاز به یک پیروزی از دو بازی برابر مصر و بلژیک داره. مصر و بلژیکی که چند ساعت زودتر نشون دادند اصلا حریف آسونی نیستند.
انقدر توی کنفرانس قبل از بازی از سرمربی تیم سوال فوتبالی نپرسیدند که در زمین بازی به بن‌بست تاکتیکی برخوردیم!
هر چی نباشه فوتباله دیگه…