با غرور نشست روی صندلی مقابل مجری و باشگاهی که توش تبدیل به ستاره شده بود رو خورد خاکشیر کرد. مسیری رو رفت که بازگشتی نداشت و همون روز همه می‌دونستند همه چیز بین یونایتد و رونالدو تموم شده بود. قرار بود تو جام جهانی با نمایشش تمام حرفهایی که زده بود رو ثابت کنه. ولی تو قطر با پنج بازی، فقط یک گل زد و انگشت‌های اتهام به سمت اسطوره ای رفت که در فاز دفاعی تیم شرکت نمی‌کرد. الان از این قصه‌ها چهار سال می‌گذره. رونالدو چهل و یک ساله، هنوز هم شماره نه فیکس پرتغال در جام جهانیه. اسطوره‌ای که شاید در این سن و سال باید در قامت مربی می‌دیدیم اما تصمیم گرفته تا آخرین نفس ادامه بده. مشکل اینجاست که به نظر میاد دیگه نفس زیادی نمونده و عملکرد یکی از مهم‌ترین فوتبالیستهای تاریخ در سالهای آخر عملکرد کلی تیم رو تحت تاثیر قرار میده. حقیقت اینجاست که کریستیانو چیزی برای ثابت کردن به کسی نداره و با ویترین افتخاراتی پر از جام و عناوین شخصی فقط این عطش سیری ناپذیر اون بوده که باعث میشه هنوز ادامه بده. ولی قهرمان شماره یک پرتغال سالهاست که با خودش رو راست نیست. همون روزی که لیگ عربستان رو یکی از پنج لیگ معتبر دنیا و جلوتر از لیگ فرانسه دونست. همون روزی که خودش رو مشهورتر دونالد ترامپ تلقی کرد. کریستیانو تو دوران حرفه ایش همه رو شکست داده. اما هیچ وقت نفهمید یک چیز هست که شکست نمیخوره؛ “زمان”.
قدمهای خسته اش تو دقایق پایانی در کنار ناراحت کننده بودن برای طرفدرای فوتبال پرتغال عذاب آور هم بود. جایگاه اون به عنوان اسطوره پرتغال تا ابد دست نخوردنی خواهد بود اما شرایط امروز جوری یه که مارتینز هم در مصاحبه بعد از بازی معتقده دلیلی برای تعویض کریستیانو نمی‌بینه وقتی تیم گل میخواد. در حالی که روی نیمکت، گونسالو راموس یا هم‌تیمی جوانترش در النصر یعنی فلیکس هم حضور دارند.
دستاوردهای لیونل مسی در این چند سال اخیر از جمله دو کوپا و یک جام جهانی هم به رقابت همیشگی این دو ابر ستاره دامن می‌زنه و رونالدو نمیخواد اونی باشه که از این رقابت کنار می‌کشه.
در رقابتهای ملی، اسکالونی تیم رو حول‌و‌حوش مسی می‌چینه. بقیه بازیکنا تا پای جون بیشتر می‌دوئن تا اون توی زمین بمونه و از کوچکترین فرصت‌ها استفاده کنه. اما تکلیف تیم ملی پرتغال با کریس هنوز مشخص نیست.
وزنه‌ای که نشون داده انقدر برای روی نیمکت هم سنگینه که عملکرد یازده بازیکن فیکس هم تحت تاثیر قرار می‌گیره.
پرتغال در ادامه با ازبکستان و کلمبیا بازی داره و شاید کریستیانو بتونه با زدن یک، دو یا حتی سه گل مجددا همه رو تحت تاثیر قرار بده، اما تو هر مرحله از جام جهانی قراره تیم‌های سرسخت‌تری به مصاف هم برن و با خستگی بیشتری که بازیکنا در تورنمنت خواهند داشت داستان همون آش و همون کاسه خواهد بود!
رونالدو سال‌هاست که جای در خدمت تیم بودن در زمین اجراکننده یه نمایش بزرگه. نمایشی که باعث می‌شه بعد از هر توپ خراب شده یه ری‌اکشن اغراق شده شروع بشه. نمایشی که بعد از هر گل فرصتی برای اجرای خوشحالی معروفشه که با صدای تماشاگرا همراه بشه و همه با هم فریاد بزنن: SIUUUU
زمان خیلی وقته از کریس جلو زده و اون انقدر باهوش هست که این رو فهمیده باشه…