مدح و ستایش مسی تکراری ترین کار این روزاست. از کجا باید گفت؟ هشت توپ طلا؟ بیشترین گل زده در تقویم یک سال میلادی؟ رکورددار بیشترین افتخارات تیمی؟ رکورددار بیشترین بازی در جام‌های جهانی؟ رکورددار بیشترین گل زده در لالیگا؟ و حالا آقای گل ادوار جام جهانی. رکوردی که میرو کلوزه با مشقت زیاد از چنگال رونالدو، فنومنو، درآورده بود. مسی این رکورد رو هم شکست.
لئو مثل زئوس در خط حمله آرژانتین ایستاده و بقیه بازیکنا بهش اقتدا میکنن. اونا تو هر لحظه که بدونن لیونل آزاده بی‌درنگ توپ رو بهش می‌سپرند. چون میدونن توپ بعد از لمس مسی توی دروازه است. ویترین لیونل مسی فقط جام جهانی رو کم داشت. جامی که دیگو داشت و همیشه مسی برای نداشتنش نکوهش میشد. چهار سال پیش توی لوسیل، مسی جام رو بالا برد و فوتبال رو تموم کرد. تنها بازیکنی که به تمامی عناوین ممکن فوتبالی دست پیدا کرده بود. شاید کاراکتر و کاریزمای مارادونا رو نداشته باشه ولی دیگه ویترین افتخاراتش دستاوردهای دیگو رو می‌بلعه. بعد از قهرمانی جهان ازش پرسیدند که کی از بازی‌های ملی خداحافظی می‌کنی؟ گفت:می‌خوام تو جام جهانی بعدی به عنوان قهرمان حضور داشته باشم. عجب حضوری… عجب شروعی …
مسی در ۳۷ سالگی بعد از دو بازی با پنج گل تا به اینجا آقای گل جام جهانیه. حالا اون رو با مایکل جوردن توی بسکتبال مقایسه می‌کنن. اسطوره‌ای که به زعم خیلی‌ها بهترین بازیکن تاریخ فوتباله. تنها، ایستاده بر نوک کوه المپ.