دلافوئنته، سرمربی اسپانیا در پاسخ به انتقاداتی که از نحوه بازی تیمش می‌شد گفته بود: «ما بلافاصله با تمام توان و سرعت بازی نخواهیم کرد بلکه هم‌زمان با پیشرفت تورنمنت، ریتم بازی خود را ارتقا می‌دهیم.» شاید در آن زمان این صحبت سرمربی اسپانیا نوعی بلوف محسوب می‌شد اما در هر بازی بیشتر از بازی قبل درستی آن ثابت شد و در بازی با فرانسه این حرف خارج از میدان در داخل زمین به درستی ثابت شد.

اسپانیا با کنترل جریان بازی و مدیریت هوشمندانه انرژی در طول بازی‌های متعدد پیش رفت و اوج آمادگی جسمانی خود را برای فینال حفظ کرد. وقتی نوبت به مسابقه‌ای رسید که بیشترین تلاش را می‌طلبید، آن‌ها به بالاترین سطح کیفی تورنمنت دست یافتند. در دوره‌ای که خیلی‌ها می‌گویند دیگر نتیجه گرفتن با اتکا بر مالکیت به پایان رسیده اسپانیا جان دوباره‌ای به این سبک از فوتبال داد و گفت با مالکیت هم می‌توان توپ داشت هم دفاع کرد و هم برنده شد. این مدل بازی دیگر یک تاکتیک نیست بلکه هویت تیم اسپانیاست که شکل گرفته و از آن‌ها یک قدرت همیشگی ساخته است.