«بعضی از بازیکن‌ها با تعداد گل‌هاشون به یاد ما می‌مونن، بعضی‌ها با جام‌هاشون، اما ریاض محرز رو با لمس اولش به خاطر میاریم، با دریبل‌هایی که انگار عجله‌ای برای تموم شدن ندارن و با لبخندی آرام که میگه فوتبال قبل از هر چیز باید زیبا باشه.» این بخشی از توصیف رقص آخر پسر دوست داشتنی الجزایر است به قلم سیاوش ولی‌پور. او برای آخرین بار پیراهن تیم ملی الجزایر را در جام جهانی به تن کرد.