«شاید هرگز بهترین بازیکن جهان نبود، هرگز جام جهانی رو نبرد، شاید حتی به تموم چیزی که می‌تونست تبدیل نشد اما بعضی از بازیکنان رو با احساسی که در ما ایجاد کردن به یاد آورده میشن و وقتی سال‌ها بعد، از این دوران حرف می‌زنیم، احتمالا کسی تعداد گل‌های نیمار رو به خاطر نمیاره اما همه یادشون می‌مونه که وقتی توپ زیر پاش بود، برای چند ثانیه فوتبال شبیه به بازی نبود، شبیه به رویا بود.» سیاوش ولی‌پور، رقص آخر نیمار جونیور را با این جملات توصیف کرده است.