نام نویسنده: نیلوفر کنگرانی

کلمبیا بازی را در ضربات پنالتی باخت اما به عنوان یک تیم شایسته و تاثیرگذار این رقابت‌ها را ترک می‌کند. تیمی کامل که هم بردهای آسان داشت و هم مقابل پرتغال یک نمایش مطلوب داشت و هم در بازی با سوییس شایسته برد بود. تیمی با ویژگی‌های انتقالی خوب در حالی که مالکیت توپ را هم حفظ می‌کند. شاگردان لورنزو یکی از سه تیم برتر جام در مالکیت توپ بودند و بعد از اسپانیا و‌ آلمان قرار گرفتند. از نظر ایجاد موقعیت در میان ۵ تیم برتر بودند و بازی هجومی به نمایش گذاشتند. بازی هجومی از تیمی که در دقایق بازی فقط یک بار دروازه‌اش باز شده بود.

کلمبیا در میان تیم‌های پرس‌کننده رتبه خوبی نداشت و میانگین سنی آنها هم این اجازه را نمی‌داد. با این‌حال لورنزو با راهکارهایی از جمله پوشش زمین توسط هافبک‌ها این مشکل را به خوبی حل کرد.

اگرچه کلمبیا از رسیدن به مرحله یک چهارم نهایی بازماند اما آن‌ها با خاطره‌ای خوب جام را ترک می‌کنند. کمتر تیمی توانست به اندازه کلمبیا در طول مسابقات، تعادل بین سرگرمی و اثربخشی را حفظ کند.

«گرفتن پنالتی علاوه بر اینکه به شناخت از زننده ضربات پنالتی بستگی دارد یک حس و شم درونی لازم دارد.»این را کوبل، دروازه‌بان سوییس می‌گوید. دروازه‌بانی که با همین حس درون، تیمش را بعد از  ۷۲ سال به مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ رساند.

سوئیس پیش از این تنها در یکی از پنج تجربه قبلی خود در ضربات پنالتی تورنمنت‌های بزرگ (جام جهانی یا یورو) پیروز شده بود. آن‌ها در بازی مقابل فرانسه در مرحله  یک‌هشتم نهایی یورو ۲۰۲۰ توانستند ۵ بر ۴ پیروز شوند. این بار کوبل مانع از تکرار ناکامی و حسرت سوئیسی‌ها در ونکوور شد. او که در طول بازی به خصوص وقت اضافه دوم نقش مهمی در تساوی بازی داشت در ضربات پنالتی هم بازی خوبش را تکمیل کرد و منجی سوییسی‌ها لقب گرفت.

عضی از بازیکنان بار زمین را بر دوش می‌کشند و زمین را سبک‌تر می‌کنند. بازیکنانی که با درخشش و گل‌هایشان باعث می‌شوند در دقایق زیادی از دوران حضورشان هواداران فوتبال از شادی و خوشحالی به آسمان بپرند و بابت این همه نبوغ و درخشش در آسمان‌ها سیر کنند. دروغ است اگر بگوییم جام قهرمانی ارزشی ندارد حتی اگر این جمله را در مورد رونالدو به کار ببریم. برای بازیکنی که حتی اگر در تورنمنتی دورهمی در تعطیلاتش شرکت کند قهرمان‌ شدن مهم است جای خالی جام «جهانی» حسرتی آزاردهنده است.

اما دروغ نیست اگر بگوییم او برای ابرستاره بودن نیازی به این جام نداشت. رونالدو جام نگرفت اما تا ابد زمانی که بخواهیم از عصر فعلی فوتبال نام ببریم می‌گوییم دوران مسی و رونالدو (برخلاف بقیه دوران‌های فوتبال که یک اسطوره داشتند؛ عصر مارادونا، عصر کرایف). رونالدو برای ما همانی است که می‌توانیم با او زندگی کنیم. او مثل خود ماست با همه شکست‌ها و پیروزی‌ها و تلاش‌ها و فراز و نشیب‌هایمان. نه در سرزمین فوتبال زاده شده بود، نه به بهترین مدرسه فوتبال دنیا رفت، نه همه عمرش را در بهترین تیم فوتبال دنیا گذراند. او مثل ما بود. نسل ما او را به یاد می‌آورد که چطور از یک بازیکن ترکه‌ای لاغر بی‌افتخار تبدیل شد به این رونالدویی که اشک‌هایش دنیا را تکان می‌دهد. او به هر چه رسید فقط و فقط و فقط با تلاش رسید. درست مثل ما. در آخرین گام هم نرسید. تو خودخواه می‌شدی مثل ما. گاهی منفور مثل ما. همین مثل ما بودنت ما را عاشق تو می‌کرد. ما اشتباه می‌کردیم که دنبال یک پایان باشکوه برای افسانه پرتغالی می‌گشتیم. درست است که یک پایان زیبا مانند خامه روی کیک بود اما تو خودت همان شکوه افسانه‌ای هستی. تو نیازی به یک پایان باشکوه نداری.

اسپانیا نخستین تیم در تاریخ جام جهانی است که در شش بازی پیاپی دروازه خود را بسته نگه داشته است. آن‌ها اکنون ۱۰ ساعت و ۹ دقیقه است که در این رقابت‌ها گلی دریافت نکرده‌اند. با این که اونای سیمون قطعا نقش مهمی در این کلین‌شیت داشته است اما نکته عجیب در مورد او این است که او با ۹ مهار توپ به صورت مشترک با چند دروازه‌بان دیگر در رده سی‌ام قرار دارد. مساله‌ای که نشان می‌دهد اسپانیایی که همیشه به پاس‌های پی در پی و بازی هجومی می‌شناختیم در این دوره با تغییر مدل بازی به آمریکا آمده و یکی از دلایلی که آن‌ها برخلاف فرانسه و آرژانتین خیلی سروصدا و جلب توجه ندارند همین بازی منطقی و دفاعی‌شان است. اسپانیا بخشی از این رکورد را با گرفتن مالکیت توپ که تخصص آن‌هاست به دست آورده است. این تیم در گرفتن مالکیت توپ از بازیکنان حریف با استفاده از تحت فشار قراردادن یا قطع توپ در رده اول قرار دارد. مایکل اویارزابال و پدری بیشترین نقش را در این زمینه ایفا کرده‌اند. این آمار می‌گوید که  اونای سیمون خیلی خوش‌شانس است که درون دروازه‌ای قرار گرفته که این فرصت را به او می‌دهد تا یکی پس از دیگری رکوردها را فتح کند.

همه از انگلیس و هری کین می‌گویند اما در آن سوی میدان در ترکیب مکزیک هم مهاجمی هست که به اندازه هری برای مکزیکی‌ها مهم است. بازیکن تیم القادسیه و آقای گل لیگ عربستان که با ۳۱ گل در ۳۳ بازی بالاتر از رونالدو، تونی و بنزما ایستاد؛ خولیان کینیونس! او از همان اولین بازی جام نشان داد که سطح درخششی فراتر از لیگ عربستان دارد. پای راست خولیان در همان بازی افتتاحیه اولین گل جام را رقم زد و ماجراجویی‌های او و ال ‌تری‌ آغاز شد. او در جام جهانی ۲۰۲۶ مستقیماً در به ثمر رسیدن چهار گل (۳ گل و ۱ پاس گل) نقش داشته است؛ آماری که با رکورد لوئیس هرناندز در سال ۱۹۹۸ برابری می‌کند. این بازیکن با یک گل دیگر به آمار گل‌زده مهاجم افسانه‌ای مکزیکی‌ها هم خواهد رسید. کینیونس برای رسیدن به این هدف تنها نیست. او بازیکنی را در کنارش دارد که تنها مکزیکی تاریخ با ۳ پاس گل در یک دوره است؛ روبرتو آلوارادو. خلق ۱۰ موقعیت، ۱۵ بار بازپس‌گیری توپ و ۷ تکل موفق آلوارادو را به بهترین بازیکن مکزیک تبدیل کرده است. با این حال، با توجه به اینکه سمت راست انگلیس در این تورنمنت منطقه مشکل‌سازی بوده است، احتمالاً کینیونس با بازی در سمت چپ تیمش می‌تواند درخشش بیشتری داشته باشد.

مکزیک و انگلیس؛ اینجا میدان نبرد اصلی دو تیم است. دو تیمی که با وجود عملکرد خوب و صعود به مرحله یک هشتم نهایی، هنوز تردید و نگرانی از روبرو شدن با رقبای سرسخت را برای هوادارن خود برطرف نکرده‌اند. این بازی فرصتی است تا هر یک از دو تیم عیار واقعی خود را نشان دهد. کار برای شاگردان توخل روی کاغذ ساده‌تر به نظر می‌رسد؛ اما از وضعیت ورزشگاه بازی که بگذریم، شاگردان خاویر آگیره در چهار بازی خود در این تورنمنت گلی دریافت نکرده و فقط اجازه ثبت ۶ شوت در چارچوب را به حریفان داده‌اند؛ به طوری که رقبا در هر بازی تنها به میانگین امید گل ۰.۵۶ دست پیدا کرده‌اند. در آن سو اما مکزیک مقابل انگلیس شاید با یک چالش جدید روبرو شود. مکزیک در این مسابقات ۶۵ درصد از زمان بازی را در موقعیت تیم برنده سپری کرده و هرگز در وضعیت تیم بازنده قرار نگرفته است. به همین دلیل آن‌ها مجبور به برگرداندن بازی نشده و شاید مقابل سه‌شیرها با این چالش مواجه بشوند؛ آن‌ وقت خط دفاع و قدرت هجومی‌شان محکی جدی‌تر از همیشه می‌خورد.

زننده سوپرگل کیپ ورد به آرژانتین چه کسی بود؟ بازیکن هلندی، مدافع راست ترابوزان اسپور ترکیه و زننده گل کیپ‌ورد! سیدنی کابرال با گل و شادی گلش بعد از بازی آرژانتین حسابی وایرال شده است. گل او اما علاوه بر توانایی فردی یک نکته جالب دارد. در به ثمررسیدن این گل ۹ بازیکن هم‌تیمی‌اش هم نقش ایفا کردند. عکس بالا نشان می‌دهد که ۹ بازیکن در رساندن توپ از دروازه به خط حمله نقش ایفا کردند تا در نهایت سیدنی کابرال بتواند یکی از زیباترین گل‌های جام را به ثمربرساند.