آنری: اولیسه یک رویا است
مایکل اولیسه بیشتر از یک فوتبالیست شبیه یک شطرنجباز است. تیری آنری بعد از بازی در مورد او گفت:«او یک رویا است که به واقعیت پیوسته.» در دیدار که قرار بود همه تعریف و تمجیدها برای امباپه باشد این اولیسه بود که با 2 پاس گل مرد برتر میدان لقب گرفت. عملکرد اولیسه در هر 2 نیمه تقریبا یکسان بود اما آنچه که تفاوت را رقم زد تصمیم دیدیه دشان بود. حرکات اولیسه در سمت راست زمین کمک کمی به فرانسه میکرد اما بعد از این که با دمبله جایش را عوض کرد و به مرکز زمین نزدیک شد همه چیز عوض شد. بازپسگیری توپ، پاسهای کلیدی او هر کدام به یک موقعیت خطرناک و در نهایت هم 2 گل ختم شد. زمانی که اولیسه به جای مطلوبش در زمین آمد هر موقعیت خطرناکی که خلق میشد ردپایی از او داشت. این روزها امباپه خوششانسترین بازیکن جام است. او یک رویای محققشده در کنار خود دارد.
لئو زودتر از امباپه به کلوزه رسید
۳ گل زد و حالا هم بهترین گلزن ادوار جامهای جهانی است، در کنار میروسلاو کلوزه، و هم در روزی که امباپه و هالند دو گل زدند و مدعی آقای گلی جام نشان دادند از آنها بالاتر ایستاد. لیونل مسی، در ۳۸ سالگی هر سه گل آرژانتین در بازی با الجزایر را زد: اولی را با کمی خوششانسی، دومی را با هوشی فوقالعاده و سومی را با ضربهای شبیه خودش. درست مثل جام جهانی قطر، بقیه تیم برای او میدوند و او هم آنطور که استحقاقش را دارند از آنها قدردانی میکند. شاید استعاری هم باشد که در یک بازی از امباپه، گرد مولر و رونالدو نازاریو عبور کرد و به کلوزه رسید. احتمالا صبر زیادی هم نمیخواهد که او را بالاتر از کلوزه هم ببینیم؛ مسی همچنان شگفتآور و جذاب است.
یادداشت جاناتان ویلسون: آیا تیمهای آسیایی در این جام جهانی در حال نزدیک شدن به سطح اروپا هستند؟
گل تساوی دیرهنگام دایچی کامادا برای ژاپن مقابل هلند در روز یکشنبه، فقط باعث نشد که نتیجه نهایی بازی بازتاب دقیقتری از جریان مسابقه باشد؛ بلکه باعث شد تعداد بازیهای بدون شکست تیمهای کنفدراسیون فوتبال آسیا مقابل تیمهای اروپایی در این تورنمنت به چهار مسابقه برسد. البته این آمار تا حدی میتواند حاصل شرایط و اتفاقات مقطعی باشد و هیچکس نباید بر اساس هفته نخست جام جهانی به نتیجهگیریهای قطعی برسد. با این حال، اگر قرار باشد تغییری در توازن قدرت فوتبال جهان در حال رخ دادن باشد، احتمالاً چیزی شبیه به همین صحنهها خواهد بود. روند در این رقابتها از همان روز اول، با پیروزی کرهجنوبی مقابل جمهوری چک، شکل گرفت. شاید برای کسانی که دیدار نیمهنهایی پلیآف انتخابی چک برابر ایرلند را دیده بودند، عملکرد کند و سنگین چکها چندان هم غافلگیرکننده نبود؛ تیمی که ظاهراً بیش از هر چیز دیگری تنها ارزش ضربات ایستگاهی، اوتهای بلند و استفاده از توپهای مرده را میدانست. اما با این حال، سهولتی که کرهجنوبی با آن توانست با پاسکاریهای خود ساختار این تیم را از هم باز کند و در اطراف آنها گردش توپ داشته باشد، چشمگیر بود. اگر سون هیونگ مین همان بازیکنی بود که سه یا چهار سال پیش
برگ برنده رودی گارسیا در بلژیک
یکی از مهمترین دلایلی که گارسیا بعد از چندین فصل ناموفق، توی بلژیک خوب بوده اینه که داره از اون اسکواد بهترین استفاده رو میکنه. تموم درخشش بلژیک توی کناره هاست و از هافبک های دونده و قدرتمندی مثل اونانا و تیلمانس استفاده میکنه تا توپو بگیرن و فوراً به گوشه ها بفرستن و تموم الگوشون با برتری عددی تو گوشه ها و استفاده از نیم فضاهاست.
