جدال پرافتخارها با شگفتیسازها؛ برزیل و شروع راه بیپایان
تیمهای برزیل و مراکش قرار است از ساعت ۱:۳۰ شنبه رودرروی هم قرار بگیرند و سلسائو برای رسیدن به ششمین ستاره راه سختی را شروع میکند. پرافتخارترین تیم ادوار جامجهانی که در همه دورههای این تورنمنت حضور داشت هاست از ۱۹۸۲ همواره مرحله گروهی را بهعنوان صدرنشین تمام کردهاست و آخرینبار در ۱۹۷۸ صدرنشینی در گروه را به اتریش واگذار کرد. آنها دوره قبل در یکچهارم مغلوب کرواسی شدند و حالا با ستارگان خود مخصوصاً در خط حمله به رهبری کارلو آنچلوتی ماموریت طلسمشکنی و قهرمانی بعد از ۲۴ سال را در پیش دارند. برای تحقق این هدف آنها در ابتدا با حریف سختی بهنام مراکش روبهرو میشوند؛ تیم شگفتیساز دوره قبلی جامجهانی که اولین تیم آفریقایی است که به نیمهنهایی این تورنمنت رسیده است. در مسابقات مقدماتی جامجهانی در قاره آفریقا مراکش تنها تیم با آمار کاملا پیروزی بود. تیمهای برزیل و مراکش ۳ بار در تاریخ مقابل هم قرار گرفتهاند که ۲ مورد دوستانه و یکبار هم در جامجهانی ۱۹۹۸ بودهاست؛ سلسائوییها ۲ پیروزی دارند اما تقابل آخر را مراکش ۱-۲ با برتری سپری کردهاست و باید دید در دومین جدال ایندو در جامجهانی دومین پیروزی مراکش حاصل میشود یا نه.
شوخی فوتبال با پدیده پاراگوئه؛ گل به خودی
گاهی اوقات فوتبال سر شوخی را باز میکند! مثلا اولین گل به خودی جام را به نام بازیکنی مینویسد که قرار بود پدیده تیمش در جامجهانی باشد. «دامیان بوبادیا» این بازیکن پاراگوئهای قرار بود در بیستمین سالگرد حضور پدرش«آلدو بوبادیا» در جامجهانی به نوعی دیگر نام خود را ثبت کند اما تا اطلاع ثانوی همه او را با اولین گل به خودی جام 2026 به یاد میآورند. پیش از حضور پاراگوئه در جام جهانی پس از ۱۶ سال، دامیان بوبادیا پیامی مطمئن فرستاد: «ما اینجا هستیم تا پیروز شویم.» این جمله به سرعت در رسانههای پاراگوئه و شبکههای اجتماعی آمریکای جنوبی پخش شد. بعد از آن تصویر گل به خودی این بازیکن است همه رسانهها را پر کرده است. البته این هافبک فقط 24 سال سن دارد و با توجه به تعریف و تمجیدهایی که از او شده فرصت زیادی دارد که جای این عکس تلخ را با یک خاطره شیرین عوض کند.
فریم ویژه؛ شادی بازیکنان آمریکا با ستاره تیم
اگرچه پولیسیک عالی بود و بالوگون ستاره بازی بود اما همه میدانند جذابترین بازی جام تا اینجا یک طراح دارد و آن هم پوچیتینیو است. به همین دلیل است که بازیکنان بعد از برد به سمت سرمربیشان هجوم برده و برد را اول از همه با او جشن میگیرند. چون آنها خوب میدانند که ستاره اصلی این بازی نه درون زمین که روی نیمکت نشسته بود. سرمربی آرژانتینی آمریکاییها راست میگوید. الان نباید از عملکرد آمریکا ذوقزده شد و این اول راه است. او خوب میداند تیمی که ساخته در ادامه راه حرفهای بیشتری برای گفتن و شگفتیهای بیشتری برای ذوقزده کردن هواداران دارد.
وینیسیوس ، وارث یک ملت
وینسیوس باشگاهی یا ملی. بین این دو بازیکن تفاوت زیادی وجود دارد. وینیسیوس هنوز مرد اصلی برزیل است و با غیبت نیمار نقش او چندبرابر شده است. امیدهای یک ملت کاملاً روی شانههای اوست. اکنون، به نظر میرسد زمانی است که او باید برای تثبیت میراث خود به عنوان یکی از بزرگان واقعی کشورش، تلاش کند. وینیسیوس توانسته نام خودش را به عنوان یک ستاره باشگاهی ثبت کند اما در مورد تیمملی هنوز این اتفاق نیفتاده است و چه فرصتی بهتر از جامجهانی. وینیسیوس در ۴۹ بازی ، ۹ بار دروازه حریف را باز کرده است. شش گل از این گلها در بازیهای دوستانه و دو گل از سه گل دیگر در بازی مقابل پاراگوئه در مرحله گروهی کوپا آمریکا به ثمررسیده است. او ۹ پاس گل داده اما فقط دو تا از آنها در بازیهای تورنمنت بوده است. این آمار برای کسی که قرار است ستاره یک کشور باشد آمار خوبی نیست. بخشی از دلیل مطمئناً تاکتیکی است. از آنجایی که نیمار با مصدومیت دست و پنجه نرم میکند، وینیسیوس وظیفه دارد همه چیز را رقم بزند. برزیل تیمی که همیشه ستارههای زیادی داشته اما گویا شانس وینیسیوس است که او به تنهایی باید ستاره باشد. نیمار به خوبی
عقل سلیم در سرزمین فرصتهای طلایی
شاید با زیرنویس کنار کارت قرمز موجب خنده و شادی طرفدارای واقعی فوتبال شده باشند، اما نمیشه کتمان کرد که فوتبال تو کشور امریکا در مسیر درستی قرار گرفته. از تصمیمات عجیب و غریبشون در گذشته و هزینههای سرسامآور برای استخدام ستارههای تاریخ گذشته، اونا به جایی رسیدن که تو بازی افتتاحیه جام جهانیشون برد 4 گله به دست میارن. آکادمیهای فوتبال در 20 سال گذشته کارشون رو به بهترین شکل ممکن انجام دادن و حالا امریکا یه تیم ملی منسجم و خوب داره که زنگ تفریح تیمهای دیگه تو جام جهانی نیست. انتخاب پوچتینو به عنوان سرمربی و تلاش برای بومی کردن ستارههایی مثل تیموتی وهآ بخشی از عملکردی هست که ازش حرف میزنیم. از طرفی اگر قرار باشه نگاهها به سمت تیم ملی امریکا و بازیهاش برگرده این کشور غنیترین جای دنیا برای جلب توجه مخاطبهاست. فقط کافیه یه نیم نگاه به سکوهای بازی دیروز بندازید تا متوجه حرفم بشید. امریکا تو این تورنمنت حرف برای گفتن خواهد داشت. تیمی که سمت چپش دست یه ابرقهرمان و یه جِدای (پولیسیک و رابینسون) باشه میتونه هر حریفی رو از دم تیغ بگذرونه.
آسمان بوسنی بسته بود
اتفاقی عجیب در نیمه اول بازی کانادا و بوسنی روی داد. کانادا 9 کرنر زد اما این تیم بوسنی بود که از روی نقطه کرنر به گل رسید! آنها این موقعیتشناسی را بیش از همه مدیون میانگین قدیشان هستند. تیم بوسنی با ۱۸۷.۲۳ سانتیمتر، بهترین میانگین قدی تیم را در بین تیمهای جام جهانی ۲۰۲۶ دارد. آنها اولین تیمی بودند که از روی کرنر به گل رسیدند و برای باز کردن دروازه حریف هم یک کرنر برای آنها کافی بود. همچنین در آمار هوایی بازی برتری مطلق با شاگردان سرگی باربارز بود. به همین دلیل بود که احتمالا کانادا اگر تا صبح هم کرنر میزد نمیتوانست از این راه به گل برسد.
قطر؛ ارزانترین تیم جامجهانی
قطر و ارزانی. مقابل نام ارزانترین تیم جامجهانی باید اسم عنابیها را نوشت. حضور بازیکنان این تیم در لیگهای داخلی و یا آسیایی باعث شده تا آنها در میان گرانترین تیمهای جام در رده آخر بایستند. همانطور که انتظار میرود در ردههای بعدی هم نام تیمهای آسیایی دیده میشود. اردن و عراق در ردههای دوم و سوم قرار دارند. تیم ملی ایران هم با ارزش 32 میلیون یورو در این ردهبندی پنجم است.
دای دای!
افتتاحیه جام با اجرای زنده شکیرا از آهنگ دای دای همراه شد. فقط گویا بانو رضایت به بیرون رفتن برای شروع بازی رو نداشت و یاد و خاطره اسلش تو اجرای زنده مایکل جکسون رو زنده کرد. فکر میکنم با همین الگو اگر ادامه بدیم، تعداد دفعات حضور شکیرا در جام جهانی از تیم ملی ایتالیا بیشتر میشه!
ترکیب 11 نفره غایبین جام
تو همه تورنومنتها همیشه لیست یا عکسی از بازیکنهای غایت منتشر میشه. ولی این دفعه بازیکنای غایب خودشون یه تیم هستن! حیف نیست که بهترین بازیکن فصل سی ال رو در جام جهانی نداریم؟ و یا برای آخرین بار شاهد نمایش لوا نیستیم؟ از نفرات دیگه تو این ترکیب هم چیزی بگم بهتره. چون عکس صحبت میکنه...
جامجهانی به جای جنگ جهانی؛ سلام فوتبال
زمانی که لوئیس کارول بیش از صد سال پیش کتاب آلیس در سرزمین عجایب را نوشت فکرش را هم نمیکرد که در سال 20206این داستان به واقعیت بپیوندد و هزاران نفر مانند آلیس وارد یک سرزمین ناشناخته و عجیب بشوند و بخواهند در آنجا مهمترین رویداد فوتبالی دنیا را برگزار کنند. کشوری در جنگ قرار است یکی از صلحآمیزترین اتفاقات را برگزار کند و همین تناقض نشان میدهد چه عجایبی رخ خواهد داد. مانند سرزمین عجایب کارول اینجا پر از اتفاقات عجیب هم هست. اگر آنجا خرگوشی با لباس شیک و بادبزنی در دست بود اینجا موشهایی ناقل ویروس، مارهایی سمی، گرمایی کشنده و بارانهایی عجیب انتظار بازیکنان را میکشند. گویا این بار علاوه بر اینکه باید منتظر بمانیم که ببینیم کدام تیمها خود را به مراحل بالاتر میرسانند باید نیمنگاهی هم به این داشته باشیم که کدام تیمها و بازیکنان سالم و سرحال آمریکا را ترک میکنند و اولین بار است که حتی دومی از اولی اهمیت بیشتری هم دارد! هواداران صلح و فوتبال امیدوارند که هم این جام با کمترین حاشیه و خطر به پایان برسد و هم فوتبال بتواند پیامآور صلح باشد. همه دنیا منتظر جامجهانی هستند. جامجهانیای که جای جنگ جهانی را بگیرد و حداقل برای
دیگر کسی نگران قلیزاده نیست؟
بعد از مصدومیت علی قلیزاده نگرانیهای زیادی بابت این پست وجود داشت اما آریا یوسفی خیلی زود توانست این نگرانی را برطرف کند. بازیکنی که شاید چند ماه گذشته کمترین شانس را برای این جانشینی داشت اما با زدن 3 گل و 2 پاس گل در بازیهای دوستانه و تدارکاتی تیم ملی این شانس را به بیشترین حد رسانده است. او در آخرین بازی ایران مقابل تیخوانا هم گل زد تا با آمادگی وارد رقابتها شود. با حضور آریا یوسفی در پست وینگر راست او دیگر نگران رقیبان زیادی که دارد به خصوص رامین رضاییان نیست. البته حضور همزمان این دو بازیکن یک ایراد دارد و آن هم این است که قدرت دفاعی ایران در جناح راست را ضعیف کرده و همچنین احتمال اخطار و اخراج را در آن جناح بالا میبرد. این تنها دلیلی است که شاید قلعهنویی را محبور کند در زوج رضاییان و یوسفی تغییری ایجاد کند. در غیر این صورت یوسفی از لحاظ فنی توانسته بهترین عملکرد خود را به نمایش بگذارد.
خسته ترین بازیکنان جامجهانی چه کسانی هستند؟
همه بازیکنان حاضر در آمریکا بعد از پایان رقابتهای سخت و فشرده تیمهای باشگاهیشان به این کشور آمدهاند اما قطعا بعضی از بازیکنان با توجه به حضور تیمهایشان در بازیهای بیشتر و سختتر خستهتر از بقیه هستند. اگرچه مقیاسی برای اندازهگیری خستگی بازیکنان وجود ندارد اما اگر تعداد دقایق بازی را درنظر بگیریم دو بازیکن از آمریکای جنوبی در صدر لیست هستند. هر دوی این بازیکنان هم در لیگهای داخلی کشورشان که بسیار فیزیکی و درگیرشونده است بازی میکنند. گوستاوو گومز بازیکن پاراگوئه با 6450 دقیقه بازی در صدر این لیست قرار دارد. این مدافع با وجود 33 سال سن بیشترین دقایق بازی را در میان همه بازیکنان به خود اختصاص داده است. بعد از او آلن فرانکو از تیم اکوادور با 6340 دقیقه بازی است. نفر سوم هم مدافع لیورپول، ویرجیل فندایک است که 34 سال سن دارد. آنها حالا باید یک تورنمنت سنگین را هم همراه با تیمهایشان پشت سر بگذارند. تورنمنتی بسیار گرم و پرحاشیه.
همه برای یک نفر؛ همه پاسهای دنیا به رونالدو
امسال انگار سال رونالدوست و انگار همه لیگها برای رونالدو و به نفع او برگزار شد. شاید همه فوتبال دست به دست هم دادهاند تا بهترین بازیکن دنیا را در آخرین جام جهانیاش با جام بدرقه کنند و این اتفاق تقریبا محال را عملی کنند. نگاهی به بهترینهای لیگهای برگزار شده بیاندازید. در اکثر آنها در میان بهترین پاسورها نشانی از یک بازیکن پرتغالی میبینید. البته مهمتر از آن بهترین پاسور دنیا این روزها پرتغالی است. برونو فرناندز که با 21 پاس بیشترین پاس گل را در میان تمام بازیکنان لیگهای معتبر ساخته قرار است کمک رونالدو در راه رسیدن به گلهای بیشتر خواهد بود. بهترین پاسور لیگ عربستان هم پرتغالی است. ژوائو فیلیکس با 13 پاس گل در صدر جدول پاسورها ایستاد و البته در کنار آن 20 گل هم زد تا در مجموع عملکردی حتی بهتر از رونالدو داشته باشد. در میان برترینهای عربستان یک نام پرتغالی دیگر هم دیده میشود. روبن نوس با ۱۱ گل و ۷ پاس گل. سری هم به فرانسه میزنیم تا آنجا هم از ویتینیا بگوییم. از او میتوانید به عنوان مسیریاب استفاده کنید. آمار میگوید که او اگر مقصدی را برای پاسهایش انتخاب کند بسیار بعید است که آن توپ مسیر اشتباهی
رکورددار کامبک؛ قهرمانهای همیشگی
اگر میخواهی در یک تورنمنت قهرمان شوی باید کامبک زدن را بلد باشی! این قانونی است که شاید در هیچ جا نوشته نشده باشد اما نگاهی به قهرمان تورنمنتهای مهم فوتبال تا حدودی آن را تعیین میکند. براساس این قانون نانوشته حالا میتوان حدس زد که رکورددار کامبک در تاریخ جامجهانی چه تیمی است؛ برزیل. برزیل در 34 بازی در جامجهانی گل اول را دریافت کرده و در 15 بازی توانسته به بازی برگشته و برنده از میدان خارج شود. این آمار آنها را با 44 درصد کامبک در بازیهایی که گل اول را دریافت کردهاند با اختلاف زیاد در صدر قرار داده است. همین مساله را میتوان یکی از عوامل اصلی پنج قهرمانی برزیلیها در این رقابتها دانست. حدس نام تیم دوم هم کار سختی نیست. آلمان با 12 کامبک در 36 بازی 33درصد کامبک را به خودش اختصاص داده و در رده دوم قرار دارد. سوئد هم در این ردهبندی سوم است که نکته جالبی برای این تیم محسوب میشود.
لغو سهمیه بلیت ایران در جام جهانی
فدراسیون فوتبال ایران اعلام کرده که سهمیه رسمی بلیتهای اختصاصیافته به هواداران تیم ملی از سوی فیفا لغو شده و در نتیجه امکان توزیع بلیت از طریق کانال رسمی فدراسیون وجود نخواهد داشت. این اتفاق در شرایطی رخ داده که هواداران ایرانی امیدوار بودند مانند دورههای گذشته از سهمیه ویژه در نظر گرفتهشده برای طرفداران هر تیم استفاده کنند و در ورزشگاههای جام جهانی از تیم ملی حمایت کنند. با این حال، بنا بر اعلام مسئولان فدراسیون، این سهمیه دیگر در اختیار ایران قرار ندارد. نکته قابل توجه آن است که تاکنون گزارش مشابهی درباره سایر تیمهای حاضر در جام جهانی منتشر نشده و این موضوع فعلاً به عنوان پروندهای ویژه و جداگانه مطرح شده است. از سوی دیگر، فیفا هنوز توضیح رسمی و کاملی درباره دلایل این تصمیم ارائه نکرده و ابهامها همچنان پابرجاست. اکنون نگاهها به فیفا دوخته شده است؛ نهادی که انتظار میرود در روزهای آینده درباره سرنوشت بلیتهای هواداران ایرانی و جزئیات این تصمیم توضیحات بیشتری ارائه کند. تا آن زمان، هزاران هوادار فوتبال در ایران در انتظار روشن شدن وضعیت حضور خود در بزرگترین آوردگاه فوتبالی جهان خواهند ماند.
جدّی جدّی جد اسپنس!
همه شوکه شدن که چرا توخل لوک شاو رو با خودش نبرد. ولی راستش اگر بازی اسپنس رو دنبال کرده باشید نگرانیتون تا حدودی میتونه بیمورد باشه. اسپس تو همون اسپرز لتوپار این فصل هم بازیکن تاثیرگذاری بوده. شاید عملکرد دفاعیش به خوبی شاو نباشه، ولی تو هجوم به عنوان یه بازیکن دوپا آبشنهای زیادی رو به مربی میدی. مخصوصا روی ارسالهای آوت و اینسوئینگ. نمونهش هم تو بازی دوستانه آخر با نیوزلند زیاده. راستی چقدر کیت دوم انگلیس رو دوست دارم!
ماجرای بطریهای آب در جام جهانی چیه؟
فیفا تو مرحله اول اعلام کرد تماشاگرا اجازه آوردن بطریهای پلاستیکی نوشیدنی به ورزشگاهها رو ندارن. مخالفتهای زیادی با این تصمیم شد و خیلی ها تصور میکردن دلیل گرفتن این تصمیم مشارکت فیفا با یکی از مهمترین اسپانسرهای تورنومنت یعنی کوکاکولاست که شاید تصمیم داشته باشه برند آب آشامیدنی خودش یعنی دسانی رو در تورنومنت به فروش برسونه. اما حالا فیفا از این تصمیم برگشته و با ملاحظاتی اجازه داده طرفدارا با بطری آب آشامیدنی خودشون وارد ورزشگاه بشن. هر چند این تصمیم هنوز برای بازیها در مکزیک قطعی نشده. جایی که وسط تابستون دمای هوا میتونه تا 30 الی 35 درجه باشه!
پریشیچ و آخرین ماموریت؛ من را ببینید
در یکی دو روز گذشته گل زدن لوکا مودریچ در چهل سالگی بازتاب زیادی در رسانهها داشت اما کسی از این نگفت که پاس این گل را چه کسی داده است. این سرنوشت همیشگی مرد کروات در فوتبال بوده که هیچوقت آنطور که باید قدر ندیده است. خیلی از طرفداران او اعتقاد دارند که در فرهنگ لغات فوتبال به جای واژه آندرریتد (قدرنادیده) میتوان نوشت ایوان پریشیچ! ایوان پریشیچ که او هم مانند بقیه همتیمیهایش پیرمرد فوتبالی است و در 37 سالگی یک جامجهانی را تجربه میکند به همراه مسی و نیمار تنها سه بازیکن دنیا هستند که در سه جامجهانی اخیر هم گل زده و هم پاس گل دادهاند. مرد کروات که مانند دیگر هموطنانش به سختکوشی عادت دارد هیچ جامی را بدون گل و پاس گل ترک نکرده و این دوره هم میتواند رکوردش را به عدد 4 برساند. همچنین او با ثبت 3 پاس گل ، به مسی در رتبه اول میرسد (در صورتی که مسی در این تورنمنت پاس گلی را ثبت نکند) و میتواند عنوان بهترین پاسور تاریخ جامجهانی را به همراه اعجوبه آرژانتینی از آن خود کند. رکوردی که البته کمی محال به نظر میرسد. با این حال پریشیچ در آخرین جام جهانیاش شاید
قهرمان بعدی جام؟ شاید حذف شده به دست قهرمان فعلی!
از سال 2010، تیمی که توسط قهرمان فعلی جام جهانی حذف شده، در تورنومنت چهار سال بعد به مقام قهرمانی رسیده. سال 2010 آلمان در مرحله نیمه نهایی با گلی که کاپیتان کارلس پویول به ثمر رساند مغلوب تیم ویسنته دلبوسکه شد ولی چهار سال بعد توی فینال 2014 با شکست آرژانتین به مقام قهرمانی جام جهانی رسید. آلمان در آن سال فرانسه را در مرحله یک چهارم نهایی باز هم با ضربه سر یک مدافع یعنی متس هوملس شکست داد و درست چهار سال بعد در جام 2018، فرانسه مقتدرانه و با شکست مودریچ و یاران به مقام قهرمانی رسید. حالا نوبت فرانسه بود تا با حذف آرژانتین در جام جهانی 2018، مقدمات قهرمانی مسی و آرژانتین رو فراهم کند. نکته جالب اینجاست که اگر قرار باشد قهرمان بعدی مطابق الگوی بالا انتخاب کنیم، باید به دنبال نام این تیم از بین استرالیا، هلند، کرواسی و فرانسه بگردیم!
چهره جذاب نیمکتها؛ آقای آلمانی
ساوتگیت جام گذشته تیمش را تا مرحله یکچهارم نهایی برد و توخل برای این به نیمکت اضافه شد که از این هم بالاتر برود. آیا او به همراه هریکین و دیگر ستارههایی که به آمریکا آمدند در غیاب ستارههای بیشتری که در انگلیس ماندند به این هدف میرسد یا قربانی بعدی تصور عجیب انگلیسیها از خودقهرمان پنداری خواهد بود؟ شاید او هم اولین مربی تاریخ جامجهانی باشد که به عنوان یک مربی خارجی به جام دست پیدا میکند.
به بهانه مصدومیت تیمبر
مصدومیت کشاله ران به یکی از آسیبهای تکراری سالیان اخیر فوتبال جهان تبدیل شده و به همین بهانه میخواهیم تا حدی با این مصدومیت آشنا بشویم. این ناحیه تقریبا از پائین شکم شروع میشود و تا وسط ران ادامه دارد. به جز مصدومیتهایی که در برخوردها به وجود میآید (به اصطلاح Contact Injury) علت آسیب این ناحیه از بدن در مصدومیتهای بدون برخورد (به اصطلاح Non-Contact Injury) میتواند این موارد باشد: شوتهای بلند و ضربات ایستگاهی، تغییر جهت و چرخش سریع بدن هنگام دفاع یا دریبل، استارت انفجاری (شتابگرفتن از حالت سکون)، اسپرینت (تلاش برای رسیدن به حداکثر سرعت بعد از شتابگیری)، تکلهای خوابیده و حرکاتی که باز کردن سریع پا را میطلبد. بسته به درجه مصدومیت کشاله، طول درمان میتواند از یک تا سههفته برای کشیدگی باشد، یا تا هشت هفته برای پارگیهای جزئی و برای پارگی کامل حتی تا شش ماه هم میتواند به طول بینجامد.
بالأخره یک خارجی قهرمان جام جهانی میشود؟
بیستودو دوره جام جهانی از سال 1930 برگزار شده و تا به حال هیچ مربی خارجی موفق به قهرمانی نشده. در نتیجه ما هرگز مربیای از کشورهایی مانند پرتغال و هلند را به عنوان قهرمان جهان ندیدیم. و برای مثال از کشورهایی مانند فرانسه، اسپانیا، آلمان و ایتالیا میتوان انتظار داشت که تیمی جز کشور خود را به قلهی جهان ببرد. فرمولی که بعضی تیمها در این جام امیدوار هستند جواب دهد. اگر از بلژیک شروع کنیم، سکان کار دست یک فرانسوی به نام رودی گارسیا است. رودی گارسیا که ژانویه 2025 جانشین دومنیکو تدسکو شده، در 14 بازی با بلژیک به 9 پیروزی دست یافته و تنها یک بار شکست خورده. بلژیک امیدوار است با جوانان خود به نتایج بهتری برسد به خصوص بعد از اینکه سوختن نسل طلایی بلژیک در جام قبلی به دست روبرتو مارتینز. مرد اسپانیایی حال نسل طلاییای دیگر را تحت هدایت خود در پرتغال میبیند. در آخرین جام جهانی احتمالی کریستیانو رونالدو، پرتغالیها با تکیه بر خط هافبک پرستاره خود امیدوار هستند راه صعودی را با روبرتو مارتینز ادامه بدهند و بزرگترین افتخار خود در صحنه جهانی را رقم بزنند. انگلیس تیم دیگری است که برای چهارمین بار در این قرن با مربی غیر
آخرین مسافر جاده ۲۶؟
علم به مفهوم کلی ۶تا هدف داره که یکی از سختترینهاش پیشبینیه. اما قطعا اولین گام برای رسیدن بهش توصیفه. پیشبینی من از قهرمان جام ۲۰۲۶ از این توصیف میاد که #اسپانیا و #فرانسه هماهنگترین تیمهای حاضر در مسابقاتن. با این حال واقعیت از مسیر توصیف تا پیشبینی میتونه تغییر کنه و برای همینه که فوتبال پر از شگفتیه...
برگ برنده رودی گارسیا در بلژیک
یکی از مهمترین دلایلی که گارسیا بعد از چندین فصل ناموفق، توی بلژیک خوب بوده اینه که داره از اون اسکواد بهترین استفاده رو میکنه. تموم درخشش بلژیک توی کناره هاست و از هافبک های دونده و قدرتمندی مثل اونانا و تیلمانس استفاده میکنه تا توپو بگیرن و فوراً به گوشه ها بفرستن و تموم الگوشون با برتری عددی تو گوشه ها و استفاده از نیم فضاهاست.