ضربات آخر کنان ییلدیز یکی از عوامل جام جهانی فاجعه‌بار ترکیبه بود. پیش از جام به نظر می‌رسید همه چیز برای درخشش کنان ییلدیز مهیا است. بازیکن دورگه ترکیه ای – آلمانی که تیم ملی ترکیه را برای بازی انتخاب کرده بود. او که مصدومیتی قبل از جام‌ جهانی داشت آماده و سرحال به بازی‌ها رسید. اگر چه در ۹ بازی آخر یوونتوس به گل نرسیده بود. این ناکامی در جام‌جهانی هم ادامه داشت. نام او در بیشتر فاکتورهای هجومی در میان چند بازیکن برتر جام است. اما گل؟ صفر گل. او با ۱۴ شوت به سمت دروازه فقط یک شوت کمتر از مسی و امباپه ثبت کرد اما از این ۱۴ شوت تنها یک شوت داخل چارچوب بود و صفر گل . او ۱۱ شوتش را از داخل محوطه جریمه زده (برابر با امباپه و رونالدو) اما در کمال تعجب نتوانسته این ضربات را داخل چارچوب بزند. فقط ۰.۳۸ امید گل شانس گل زدن او در این سه بازی بوده است.

کی‌روش باز هم به مصاف انگلیس می‌رود و این بار با تیم غنا این رویارویی را تجربه خواهد کرد. تجربه آخر او مقابل انگلیس یک خاطره تلخ مشترک ایران با سرمربی فعلی غناست. البته کی‌روش ترجیح می‌دهد تا با تیزهوشی همیشگی خود این خاطره تلخ را خیلی یادآوری نکند. او در پاسخ به سوال خبرنگاری که از آن بازی و درس‌هایش برای بازی امشب از او پرسیده بود گفت:«در فوتبال، چهار سال مثل یک قرن است، بنابراین من حتی به یاد نمی‌آورم آنجا کجا بود. من شکست نخوردم. در فوتبال، ما هرگز نمی‌بازیم. یا می‌بریم یا یاد می‌گیریم. ما آن روز چند درس گرفتیم. این یک بازی دیگر است. همه بازی‌ها متفاوت هستند، این یک تیم متفاوت در زمین و فضایی متفاوت است. شهرت و اعتبار نتایج گذشته زمانی که در مطبوعات نوشته می‌شوند مهم هستند، اما نمی‌توانند بازی‌ها را ببرند. خاطرات بازی‌ها را نمی‌برند، بنابراین فردا داستانی دیگر خواهد بود.»

وینچنزو مونتلا در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی از سوال یک خبرنگار عصبانی شد. او در جواب این سوال که چرا ترکیه یک مهاجم تخصصی را بازی نمی‌دهد و سانتر فوروارد ندارد گفت:«با تعجب و شگفتی به شما نگاه می‌کنم که دوباره بحث مهاجم نوک را وسط می‌کشید. من ۶۵ شوت را به شما یادآوری می‌کنم. توپ هر چه می‌زدیم وارد دروازه نمی‌شد. آیا واقعاً مشکل این بود که یک مهاجم نوک را وارد زمین نکردیم؟» این سوال مونتلا که خودش در زمان بازیگری در خط حمله بازی می‌کرده از حذف ترکیه هم عجیب‌تر بود. جواب این سوال شاید این باشد که بله آقای مونتلا دقیقا آمار 65 شوت و صفر گل نشان می‌دهد که شما مشکل مهاجم داشتید. این وظیفه یک مهاجم خوب و تخصصی است که شوت‌ها را تبدیل به گل کند و اگر این اتفاق نیفتد آمار عجیب 65 گل در یک بازی به چه دردی می‌خورد؟ گویا ایتالیایی‌ها قصد دارند فوتبال دنیا را هر بار شگفت‌زده کنند و دست از شگفتی‌آفرینی برنمی‌دارند!

۷۲۴ پاس صحیح پرتغال، بیشترین تعداد پاس صحیح آنها در یک مسابقه جام جهانی فیفا بود. ۱۲۱ پاس ویتینیا هم بیشترین تعداد پاس صحیح توسط یک بازیکن پرتغالی در یک بازی در این رقابت‌ها بود. با این حال این آمار کمکی به مارتینز نکرد و انتقادات از او بعد از بازی ضعیف پرتغال تمام فضای مجازی را پرکرده است. فرانسیسکو کونسیسائو هم بازیکنی بود که با ۲ پاس کلیدی بیشترین موقعیت گل را برای هم‌تیمی‌هایش ایجاد کرد.

اروگوئه در مقابل عربستان سعودی ۶۷٪ مالکیت توپ داشت که بالاترین رکورد آن‌ها در جام‌جهانی است. حاصل این رکورد مالکیت، ۲۲ شوت آن‌ها در نیمه دوم بود که آن هم یک رکورد محسوب می‌شد. پیش از اروگوئه، آلمان شرقی در نیمه اول بازی با شیلی توانسته بود در یک نیمه ۲۴ شوت بزند. آلمان شرقی هم با آن رکورد فقط یک گل به ثمر رساند اما برخلاف اروگوئه با همان یک گل برنده از میدان خارج شد. ماکسی آرائوژو که یکی از امیدهای گلزنی اروگوئه‌ای‌ها در این بازی بود از روی نقطه کرنر ۵ موقعیت گل ایجاد کرد و او هم رکورددار شد. تمام این رکوردهای اروگوئه و بازیکنانش در نهایت به تساوی و کسب یک امتیاز مقابل نماینده آسیا منجر شد.

فدراسیون فوتبال تونس، هروه رنار فرانسوی را به‌عنوان سرمربی جدید خود منصوب کرد. این تصمیم پس از اخراج صبری لموشی به دلیل شکست تلخ ۵–۱ برابر سوئد در نخستین بازی جام جهانی گرفته شد. رنار ۵۷ ساله که پس از جدایی از عربستان بدون تیم بود، در ادامهٔ جام جهانی هدایت تونس را بر عهده می‌گیرد.سرمربی فرانسوی با پروازی مستقیم از پاریس به مکزیک سفر می‌کند تا نخستین تمرین تیم را در کمپ مونتری رهبری کند. با این جابه‌جایی، رنار پس از مراکش (۲۰۱۸) و عربستان (۲۰۲۲)، سومین حضور خود در جام جهانی را با سه تیم مختلف تجربه خواهد کرد.

گل اول نیوزیلند یک اتفاق جالب و البته تلخ داشت. به نظر می‌رسید که این گل در کارتون فوتبالیست‌ها به ثمر رسیده و زمان متوقف شده است. بعد از این که شروع دروازه‌بان نیوزیلند به کریس‌وود رسید همه منتظر بودند تا بازیکنان ایران با پرس کردن توپ را از او بگیرند. این اتفاق اما نیفتاد و شماره ۹، ۶ ثانیه توپ را در اختیار داشت بدون اینکه مزاحمی داشته باشد. ۶ ثانیه در اختیار داشتن توپ، چرخیدن و بعد هم پاس دادن یعنی یک عملکرد فاجعه از هافبک دفاعی‌ها و شجاع خلیل‌زاده که باید او را پرس می‌کرد. خلیل‌زاده قبل از این که توپ به کریس‌وود برسد در کنار او ایستاده بود اما به یک‌باره عقب رفت و بازیکن حریف بدون این که ماموری برای مهار داشته باشد هر کاری دلش خواست انجام داد و بعد از رسیدن قدوس، مجبور به پاس دادن شد. پاس او هم با تکل اشتباه و عجیب شجاع به جاست رسید و بقیه داستان هم که مشخص است.

فابریتزیو رومانو، خبرنگار مطرح ایتالیایی بعد از این که از بازی ایران با جمله «عجب بازی‌ای بود.» در صفحه ایکس از بقیه خواست که بهترین بازیکن زمین ونظرشان را در مورد بازی ایران بنویسند. بعضی از نظراتی که در جواب به رومانو نوشته شده جالب است: عجب گلی زد ایران آنها دنبال امتیاز گرفتن نیستند آنها همه چیز را جنگ می‎‌بینند. ایران تسلیم نمی‌شود. بعد از این مسابقه تیم ایران با هواپیما از آمریکا خارج میشه... به نظر غیرمنصفانه میاد. مسابقه واقعاً سرگرم‌کننده بود، اما هر دو تیم افتضاح بودند. هر چهار گل با ضربات سنگین به ثمر رسید و خط دفاعی ضعیف نقش مهمی در آن داشت. کروکومب طوری به نظر می‌رسید که انگار اصلاً فوتبال بازی نکرده است. جاست و وود برای نیوزیلند و رضاییان برای ایران بهترین بودند. همه ما می‌دانیم که ایران به راحتی تسلیم نمی‌شود، شاید بازی بعدی دیوانه‌وارتر از این باشد. ایران خوب عمل کرد و اگر با همین روند و شتاب ادامه دهد، می‌تواند به فینال برسد و پیروز شود. غیرممکن‌ها فقط در فرهنگ لغت احمق‌ها یافت می‌شوند. خنده‌دار است که چطور بازی ایران و نیوزیلند تا اینجا یکی از جالب‌ترین مسابقات بوده است.

ایران نباید ببازد. این گزاره‌ای است که قطعا برای هر تیمی قبل از هر بازی مطرح می‌شود. این بار اما این مساله اهمیت بیشتری دارد. تیم‌های آسیایی جام‌جهانی تا این‌جای کار عملکرد خوبی داشته‌اند. آن‌ها هم گل زده‌اند و هم نباختند. حتی تیمی مانند قطر که بازی بسیار بدی انجام داد در دقیقه آخر با کمک شانس و بازیکن باتجربه‌اش توانست از عنوان اولین آسیایی بازنده فرار کند. امیرقلعه‌نویی و هواداران دوست ندارند که این عنوان به آنها برسد و ایران اولین تیم آسیایی بازنده لقب بگیرد. به همین دلیل امتیاز گرفتن و گل‌زدن مقابل نیوزیلند علاوه بر مسائل فوتبالی از نظر حیثیتی هم برای ایران مهم است. ایران نباید ببازد.

جام جهانی ۲۰۲۶ داستان‌های به‌یادماندنی زیادی خواهد داشت و یکی از جذاب‎ترین این داستان‌ها را قصه‌گوی پیر، دیک ادووکات روایت خواهد کرد. همه در انتظار هستند تا ببینند این بار روایت این مربی که رکورد پیرترین مربی جام را از آن خود کرده و نامش در کتاب گینس ثبت شده چقدر افتخارآمیز خواهد بود. روایتی از کوراسائو که هیچ کس قبل از ادووکات داستان آن را نشنیده است اما این سرمربی باتجربه کاری کرده که این تیم ناشناخته جایی در میان 48 داستان برتر فوتبال دنیا پیدا کند. البته او فقط به صعود راضی نیست و با گفتن جمله «وقتی خیلی از تیم‌ها می‌توانند شگفتی‌ساز شوند چرا کوراسائو نتواند.» نشان داده که دنبال تحقق رویاهای بیشتری است.