مراکش، هلندیتر از هلند
تعجب نکنید. مراکش بود که مالکانه بازی میکرد و هلند بود که توپ را در اختیار حریف گذاشته بود. مالکیت ۳۰ به ۷۰ که این عدد در بعضی از بازههای زمانی حتی به ۱۵ به ۸۵ هم رسید از آن مراکش بود. چیزی که از فوتبال همیشگی هلند فاصله داشت. مراکش در این بازی ۸۷۹ پاس رد و بدل کرده است که بالاترین تعداد پاس در یک بازی از جام جهانی ۲۰۲۶ است. این عدد برای هلند ۳۷۰ پاس است یعنی مراکشیها حدود ۲.۲ برابر حریف پاس رد و بدل کردند.
دمبله بیشترین گل با کمترین امید گل
عثمان دمبله دقیقترین شوتزن جام جهانی تا به اینجا بوده است. او به همراه ۴ بازیکن دیگر با ۴ گل به مرحله بعد رفتهاند و در این بین موقعیتشناسترین بازیکن کسی جز دمبله نبوده است. او در موقعیتهای کمتر و سختتر توانسته است به اندازه دیگران گل بزند. لیونل مسی (۶ گل ) ، امباپه، وینیسیوس و هالند هر کدام به ترتیب با ۱۵، ۱۶، ۱۲ و ۹ شوت به سمت دروازه به این تعداد گل رسیدهاند. در میان آنها هالند با ۹ شوت و ۴ گل رکورد واقعا ارزشمندی دارد. دمبله اما حتی از او هم عملکرد بهتری داشته است. ۸ شوت به سمت دروازه و حاصل آن ۴ گل. عجیبتر از آن اما در امید گلی است که دمبله ثبت کرده است. او در حالی ۴ گل به ثمر رسانده که امید گل ۴ ضربهاش در مجموع حدود ۰.۸ بوده است. برای این که متوجه ارزش گلهای دمبله بشوید امید گل شوتهای مسی ۳.۱۰، وینیسیوس ۲.۸۰ و امباپه ۱.۷۵ است.
همه بیدقتیهای جهان برای ییلدیز
ضربات آخر کنان ییلدیز یکی از عوامل جام جهانی فاجعهبار ترکیبه بود. پیش از جام به نظر میرسید همه چیز برای درخشش کنان ییلدیز مهیا است. بازیکن دورگه ترکیه ای – آلمانی که تیم ملی ترکیه را برای بازی انتخاب کرده بود. او که مصدومیتی قبل از جام جهانی داشت آماده و سرحال به بازیها رسید. اگر چه در ۹ بازی آخر یوونتوس به گل نرسیده بود. این ناکامی در جامجهانی هم ادامه داشت. نام او در بیشتر فاکتورهای هجومی در میان چند بازیکن برتر جام است. اما گل؟ صفر گل. او با ۱۴ شوت به سمت دروازه فقط یک شوت کمتر از مسی و امباپه ثبت کرد اما از این ۱۴ شوت تنها یک شوت داخل چارچوب بود و صفر گل . او ۱۱ شوتش را از داخل محوطه جریمه زده (برابر با امباپه و رونالدو) اما در کمال تعجب نتوانسته این ضربات را داخل چارچوب بزند. فقط ۰.۳۸ امید گل شانس گل زدن او در این سه بازی بوده است.
قدرت کلمبیا یا تغییر خود خواسته؟ پرتغال متفاوتتر از همیشه
امضای پرتغال روبرتو مارتینز، مالکیت بالا و بازپسگیری سریع توپ است. به طوری که این تیم با تکیه بر خط هافبک پر ستاره خود، در مسابقات یورو ۲۰۲۴ با ۶۶.۹% بالاترین میانگین مالکیت توپ مسابقات را داشت. اما پرتغال در برابر کلمبیا، به شکل کاملا متفاوتی بازی کرد. میزان مالکیت این تیم، تنها ۴۱% بود؛ اما قسمت جالبتر ماجرا، زمان بازپسگیری توپ ۲۶.۳۳ ثانیهای این تیم در برابر ۱۷ ثانیه کلمبیا بود. برای این که متوجه بزرگی این عدد شوید، بهتر است بدانید تنها در ۴ مسابقه از جام جهانی تیمی توپ را کندتر از پرتغال در این بازی پس گرفته است؛ تونس مقابل هلند، اتریش مقابل الجزایر، اردن مقابل آرژانتین و کنگو در برابر خود پرتغال. نبود ژائو نوس در ترکیب اولیه که در ایجاد پرس از مهمترین مهرههای مارتینز محسوب میشود، از دلایل اصلی این اتفاق است، اما حتی جایگزینی او با روبن نوس در بین دو نیمه هم تغییر چندانی ایجاد نکرد. نکته منفی ماجرا اما آنجاست که پرتغال با این شکل بازی، نهتنها در ایجاد موقعیت در انتقالها موفق نبود بلکه امید گل ۱.۸۵ نیز به کلمبیا اهدا کرد. به نظر زنگ خطر جدی در تیم روبرتو مارتینز پیش از شروع مسیر سخت مراحل حذفی به
تیمی که نباخت، اما برنده هم نبود
چند ساعت بعد از حذف تیم ملی، فریاد ظلم، تبانی و حقخوری همه جا رو پر کرده. از اونها فقط بیخودی پاس میدادند گرفته تا گل آخر رو از قصد خوردند! اما محض رضای خدا، قبل از این که تهمتهاتون رو به سمت هر ملت و تیم و بازیکنی پرتاب کنید، نیم نگاهی به سادهترین و دمدستیترین آمارها نمیکنید؟ الجزایر برابر اتریش ۷۷۵ پاس داد؛ بله، چقدر زیاد! ولی نه به عنوان تیمی که بعد از اسپانیا بیشترین تعداد پاس صحیح در کل تورنمنت رو داشته! تیمی که حتی در بازیای که سه گل از آرژانتین خورد، بیشتر از اونها پاس داد. جالبتر چیه؟ این که الجزایر در این بازی ۱۲۱ تلاش برای خطشکنی کرد؛ در حالی که ایران فقط در بازیاش برابر مصر و با ۱۲۴ تلاش تونست عدد بالاتری رو ثبت کنه. شرایط این واکنشها رو میطلبه، صحیح؛ ولی دوره این غیرتیبازیها و پشت بهونه موجه و غیر موجه قایم شدن خیلی وقته گذشته عزیزان. تیم ملی نباخت، ولی برنده هم نبود. قهرمانسازی حیرتانگیزتون از فدراسیونی که حتی در شرایط صلح هم رقیب دوستانهای بهتر و متفاوتتر از ازبکستان و روسیه پیدا نمیکرد و تیم فنیای که در سادهترین گروه در هفت دوره حضور در جام جهانی هیچ
بلینگهام و جایزهای که حقش بود
جودی بلینگهام که بعد از بازی غنا و نحوه بازی این تیم حسابی عصبانی بود در بازی با پاناما هر کاری دلش خواست انجام داد تا بازی قبل را جبران کند. نقشه حرکتی او در زمین نشان میدهد که او در تمام نقاط زمین حضور داشته و حضور بسیار پررنگ در نیمه زمین حریف در نهایت به یک گل و یک پاس گل ختم شده است. این نقشه حرکتی و آمار فقط برای ۷۰ دقیقه بازی است. او در این بازی جوانترین بازیکن تاریخ انگلیس شد که در یک بازی هم گل زده و هم پاس گل داده است. بلینگهام که بعد از بازی با غنا و دریافت جایزه بهترین بازیکن زمین گفته بود بهترین بازیکن زمین نبوده است در این بازی گفت که این جایزه حقش بوده است!
کلمبیا؛ جذابهای کند!
بازی کلمبیا آنقدر زیدان را ذوقزده کرده که آنها را به عنوان یکی از مدعیان اصلی جامجهانی معرفی میکند. کلمبیا مقابل پرتغال همه کار انجام داد. بازی زیبا، دفاع خوب، امتیاز گرفتن و حتی گل که بخاطر یکی از آن آفساید غریب نوک پنجهای این روزها مردود اعلام شد. آنها میتوانند یکی از تیمهای جذاب مرحله بعد باشند اما آمار نشان میدهد که یکی از ایرادهای کلمبیا این است که با وجود انجام یک بازی هجومی موقعیتهایی که میسازند از محوطه جریمه حریف دور است و به همین دلیل به گلهای زیادی نمیرسند. شاگردان لورنزو در مرحله حذفی با ۲۴ شوت خارج از محوطه جریمه بیشترین شوت از راه دور را در میان تیمهای صعودکرده داشتهاند. مشکل دیگر آنها در سرعتشان است که در فاکتورهای سرعت در رده ضعیفترین تیمها قرار دارند. این مساله با توجه به میانگین سنی بالای ۳۰ سال که سومین تیم پیر جام هستند طبیعی است به نظر میرسد.
گل محرز علیه قتل فوتبال
دیوانه دیوانه دیوانه. این تنها توصیفی است که میتوان از وقت اضافه بازی اتریش و الجزایر گفت. عکس بالا اتفاقات این بازی را از دقیقه ۶۵ تا ۹۰+۲ نشان میدهد. خالی خالی. نه تیمی شوت زده و نه هیچ اتفاق مهم یا غیرمهمی افتاده است. این عکس به خوبی نشان میدهد که دو تیم به تساوی و صعود همزمان رضایت داده بودند. اما یک بازیکن الجزایر روح را به بازی و به فوتبال برگرداند تا دیوانهترین وقت اضافه جامجهانی رقم بخورد. ریاض محرز بود که تصمیم گرفت به این بازی ناجوانمردانه پایان بدهد و فوتبال را در این بازی به جریان بیندازد. البته محرز فکرش را نمیکرد که کار او طوفانی به پا میکند. در نهایت هم بازی با نتیجه تساوی به پایان رسید.
رامین، پشتکار و جاودانگی
قضایای خندهدار ریزهاسپور، دعواهای بچگانه با برانکو، استوریهای حیرتانگیز، ناسازگاری با تقریبا تمام همتیمیها در تمام تیمها، انتقاد از بازیکنان و مربی خودی روی آنتن زنده تلویزیون، قول شرف همیشه پرسپولیسی بودن و دست بالا بردن و قسم به تلاش برای موفقیت استقلال، نیمکتنشینی و تنش با ساپینتو تا همین چند ماه پیش؛ وقتی به سیاهه حواشی رضاییان نگاه کنی، احتمالا باورپذیر نیست، اما رامین، بازیکنی که تا 25 سالگی در راهآهن بازی میکرد و با دعوت کیروش ناگهان رقیب وریا غفوری در سمت راست دفاع تیم ملی شد، حالا در 36 سالگی گلزنترین بازیکن ایران در تاریخ جام جهانیه! بالاتر از هر نام بزرگی. برای دوست نداشتنش میشود دلیلهای زیادی نوشت، اما رامین چیزی دارد که در لیست همه بازیکنان ایرانی شاید به اندازه انگشتان یک دست هم نبینی؛ پشتکار. این عنوان، لیاقت اوست، چون همیشه تلاش کرد. بااستعدادترین نبود، ولی در زمین درستترین ذهنیت را داشت. حتی اگر با دیدن پستهای دویدن زیر پل به خنده افتاده باشی، اما دوید. حرفهای زندگی کرد و حالا در جایی قرار دارد که شاید به سختی بشود به آن رسید. ۳ گل، در جامهای جهانی. مبارک باشد رامین، کاش همت تو مسری بود.
مرگ تدریجی جام، به لطف جیانی و دوستان
صعود 8 تیم برتر سوم، از مجموعه شاهکارهای ادامهدار اینفانتینو و رفقا، دور سوم مرحله گروهی رو از پرهیجانترین، به مضحکترین تبدیل کرده. پاراگوئه و استرالیا دست در دست هم 90 دقیقه برای مساوی عرق ریختند(!)، گراهام پاتر به حرص و جوش الانگا برای گلزنی خندید و سلباکن با خوشحالی از قرعه احتمالی ساحل عاج ما رو از دیدن تقابل هالند-امباپه محروم کرد. ولی از همه بیشتر، بیچاره اسکاتلندیها! فدراسیون با دو دو تا چهارتا، تشخیص داد خانواده بازیکنان رو از هتل شبی 300 دلار اخراج کند و استیو کلارک و بچهها کز کرده کنج کمپ حذف تدریجی تیمشون رو نگاه کنند! مرگ آروم زیباییها، دسترنج کلکسیون نبوغ بچههای خدوم فیفا!
خطرناکترین بازیکن دنیا کیست؟
کارلو آنچلوتی که زمانی با رونالدو در رئال مادرید کار کرده نظر جالبی در مورد او دارد نظری که این روزها حسابی میتواند به مارتینز کمک کند. او در مورد بازیکنی که در دنیا از رونالدو بهتر و خطرناکتر است گفت: «یک بازیکن هست که من او را خطرناکتر از کریستیانو رونالدو میدانم. رونالدویی که در بازی قبلیش گل نزده است.» این بهترین توصیف از بازیکنی بود که مقابل ازبکستان به میدان رفت و بعد از یک هفته تحمل فشار، دو گل به این تیم زد.
برگ برنده توخل محو شد
انگلیس با یک تغییر به مصاف با غنا آمد و آن هم جانشینی مارک گهی به جای جان استونز بود. مارک گهی توانست با پاسهای بلند خود تا حد امکان دفاع فشرده و عجیب غنا را شکسته و بازیکنان همتیمی خود را صاحب توپ کند. در ابتدا آمار 98 درصد پاس صحیح این تصور را به وجود میآورد که این پاسها به مدافعان کناری بوده است اما او با ارسال 20 پاس به یک سوم حریف بهترین عملکرد را در زمین داشت. از 98 درصد پاس صحیح او 75درصد این پاسها، پاسهای بلند موفق بود. در نهایت اما این رکوردها و پاسها به گلی منجر نشد.
همه چیز در تگزاس بزرگتر است
اینجا تگزاس است. همه چیز در تگزاس بزرگتر است. این یک عبارت رایج در میان آمریکایی ها است. آنها اعتقاد دارند که همه چیز در تگزاس بزرگتر از سایر جاهاست و یا این که دوست دارند اینطور باشد. حتی اگر این یک افسانه باشد در مورد رونالدو به حقیقت پیوست و او در تگزاس بزرگتر از آن چیزی بود که در چندین بازی قبل خود در جامجهانی به نمایش گذاشته بود. آقای ستاره این درخشش را علاوه بر تواناییهای خودش مدیون چهرهای است که بعد از گل با یک لبخند که تمام صورتش را پرکرد مزد شجاعتش را گرفت. در این چند روز از هر جایی که رد میشدید یک نفر در حال گفتن این جمله بود که رونالدو باید روی نیمکت بنشیند! مارتینز اما نه تنها مقابل این صحبتها مقاومت کرد که در این چند روز تلاش کرد تا معمای رونالدو را از طریق تاکتیکی حل کند و موفق هم شد. درخشش رونالدو در این بازی حاصل تصمیماتی بود که مارتینز اسپانیایی گرفت. او در برابر همه انتقادات و تمسخرها و شایعات ایستاد و با راهحل فوتبالی جواب معمای شماره 7 را پیدا کرد. مارتینز بهتر از هر کسی میدانست که رونالدو همیشه رونالدوست. به ضرر خودتان است اگر
رونالدو در زمین پیدا شد؛ سرجایت بمان!
رونالدو جایش و یارش را در زمین پیدا کرد و درخشید. به همین راحتی. یار رونالدو حضور ژائو فیلیکس در زمین بود و جایش در وسط زمین در یک سوم دفاعی حریف. او در بازی با ازبکستان بالاخره شروع به ماندن در یک سوم پایانی زمین کرد به جای اینکه مدام برای دریافت توپ به یک سوم دوم زمین برود. او در 10 بازی آخرش با پیراهن پرتغال، حدود 70 درصد از دریافت توپش در یک سوم میانی میدان بود اما در این مسابقه، این میزان به 25 درصد کاهش یافت. این اتفاقی است که دلیل آن را باید در تصمیم کادر فنی پرتغال جستوجو کرد نه مسالهای که به رونالدو ارتباطی داشته باشد. ستاره پرتغالی در 41 سالگی بازیکنی نیست که بخواهد به عمق یا کنارهها برای بازیسازی برود و حضورش در محوطه جریمه کمتر بشود. ماندن بیشتر در یک سوم پایانی زمین در این مسابقه، مشغول نگه داشتن مدافعان میانی حریف و قرار گرفتن در مناطق شوتزنی باعث شد حملات پرتغال بسیار طبیعیتر جریان پیدا کنند. این همان جوابی بود که مارتینز در این چند روز به آن رسید و به جای گوش دادن به نظرات بقیه و نیمکتنشین کردن رونالدو جای مناسبش را در زمین پیدا کرد.
رونالدو و گزینههای جانشینی غیر جذاب
شب گذشته جامجهانی شب مسی و امباپه و هالند بود و امشب شب رونالدو و رونالدو و رونالدو. همه چشمها امشب به بازی پرتغال خواهد بود تا ببینند رونالدو چه خواهد کرد. البته قبل از این که این سوال مطرح بشود که رونالدو در این بازی گل میزند یا نه شاید سوال مهمتر این باشد که او مقابل ازبکستان در ترکیب اصلی خواهد بود یا نه. با وجود توصیههای زیاد به مارتینز برای نیمکتنشین کردن رونالدو بعید است حداقل در این بازی این اتفاق بیفتد. دلیل اول، اهمیت رونالدو و این که او در هر ثانیه میتواند همه چیز را تغییر دهد است و دلیل دوم این است که جانشین مناسبی هم برای او ندارد. ژوائو فیلیکس و راموس ۲ بازیکنی هستند که میتوانند در خط حمله پرتغال قرار بگیرند. فیلیکس که در لیگ عربستان بازی میکند و شرایطی بهتر از رونالدو نداشته است. او در فصل گذشته ۸ گل کمتر از رونالدو زده او در تیم ملی هم در بازیهای اخیر هر وقت در ترکیب قرار گرفته عملکرد ویژهای به نمایش نگذاشته است. گزینه دوم هم راموس جوان. درست است که هتتریک او با پیراهن پرتغال کارنامهای وسوسهانگیز است اما او حتی در تیم باشگاهی خود پاریسنژرمن هم در
برای رامین: مهار نشو
بلژیکیها در چند روز گذشته یکی از مهمترین کارهایشان آنالیز رامین رضاییان بوده است. بازیکنی که از بازی مقابل نیوزیلند همه توجهات را به خود جلب کرد. او آن قدر توجه رسانهها را جلب کرده که حتی در مورد کفشهای او که همان کفشهایش در جام ۲۰۲۲ است مطلب نوشتهاند. قرار گرفتن در رتبهبندی خلاقترین بازیکن جام بعد از مسی و حضور در تیم منتخب بعد از بازی اول تیمها باعث شده تا او این روزها را روی ابرها تمرین کند. با این حال این اتفاقات شمشیر دولبهای برای شماره ۲۳ ایران است. قطعا یکی از دلایل درخشش رامین در اولین بازی این بود که بیشتر حواسها معطوف به بازیکنان شناختهشدهتری مثل طارمی و قدوس شده بود اما حالا رامین به اولین گزینه حریفان برای مهار تبدیل شده است. حالا توقعات از رامین این است: همان همیشگی باش و مهار نشو.
در این عکس تونس را پیدا کنید
این که تونس در فاز دفاعی عملکرد ضعیفی مقابل ژاپن داشت را از نتیجه میتوان متوجه شد. سوال بعدی اما این است که آنها در فاز هجومی چه عملکردی را به نمایش گذاشته و چقدر برای زدن گل تلاش کردند. تنها ۲ شوت به سمت دروازه آنها نشان میدهد که آنها حتی توان حمله به ژاپن و رساندن توپ به دروازه این تیم را نداشتند. در این عکس که بازه زمانی دقیقه ۳ تا دقیقه ۷۵ را نشان میدهد گویا شاگردان هروه رنارد در زمین حضور ندارند. دریغ از حتی یک شوت بلاک شده.
هزار و یک شب فوتبال؛ جام جهانی به عدد ۱۰۰۰ رسید
داستان هزار و یک شب برای ما یک پیام دارد: داستان، نجاتدهنده بشریت است، نجاتدهنده انسانها از جنگ و خشونت و کشت و کشتار است. به همین راحتی میتوان فقط با قصه گفتن برای هزار و یک شب (نماد ابدیت) بشریت را نجات داد. این داستان شباهت عجیبی به فوتبال دارد (ما در این دوره بیش از همیشه این شباهت را درک میکنیم)، فوتبال هم قصهای است که ۹۰ دقیقه دنیا را از خشونت و فقر و هر چه بدی است دور و با خودش همراه میکند. تیمها به میدان میروند و ادای جنگ را درمیآورند تا شاید این نبرد نمادین، غریزه جنگ و خشونتشان را تسکین داده و زندگی بهتری را تجربه کنند. حالا این دو به هم رسیدهاند. در بازی ژاپن و تونس قصه فوتبال به قسمت هزارم میرسد و بعد داستان هزار و یک شروع میشود. چه کسی باور میکند که با یک توپ و ۲۲ بازیکن بتوان این همه قصه گفت و تکراری نشد و روز به روز جذابتر وشنیدنیتر شد. بازیهای جامجهانی به عدد هزار میرسد و چه خبری نجاتدهندهتر از این که حکایت همچنان باقیست؟
بله آقای مونتلا؛ مشکل، مهاجم بود
وینچنزو مونتلا در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی از سوال یک خبرنگار عصبانی شد. او در جواب این سوال که چرا ترکیه یک مهاجم تخصصی را بازی نمیدهد و سانتر فوروارد ندارد گفت:«با تعجب و شگفتی به شما نگاه میکنم که دوباره بحث مهاجم نوک را وسط میکشید. من ۶۵ شوت را به شما یادآوری میکنم. توپ هر چه میزدیم وارد دروازه نمیشد. آیا واقعاً مشکل این بود که یک مهاجم نوک را وارد زمین نکردیم؟» این سوال مونتلا که خودش در زمان بازیگری در خط حمله بازی میکرده از حذف ترکیه هم عجیبتر بود. جواب این سوال شاید این باشد که بله آقای مونتلا دقیقا آمار 65 شوت و صفر گل نشان میدهد که شما مشکل مهاجم داشتید. این وظیفه یک مهاجم خوب و تخصصی است که شوتها را تبدیل به گل کند و اگر این اتفاق نیفتد آمار عجیب 65 گل در یک بازی به چه دردی میخورد؟ گویا ایتالیاییها قصد دارند فوتبال دنیا را هر بار شگفتزده کنند و دست از شگفتیآفرینی برنمیدارند!
تاثیر Hydration Breaks در فاز هجومی تیمها
عکس بالا تفاوت عملکرد تیمها قبل و بعد از استراحت (Hydration Breaks) را نشان میدهد. این اتفاق سروصدای زیادی به پا کرده و آن را میتوان اتفاق ویژه جام ۲۰۲۶ دانست. سایت اوپتا وعده داده است که بعد از پایان مسابقات با بررسی دقیق آماری تاثیر مثبت یا منفی این اتفاق در کیفیت فوتبال ارائه شده را بررسی خواهد کرد. تا آن زمان اما میتوان به همین آمار بسنده کرد. آماری که نشان میدهد گویا حملات تیمها، شوتها و گلهایشان بعد از این وقفه ۳ دقیقهای بیشتر میشود.
از اسپانیا ناامید نشوید
چه کسی باور میکند تیمهایی مانند کرواسی، پاراگوئه و تونس با دریافت 5 و 4 گل مقابل حریفان بیشتر از کیپ ورد مقابل اسپانیا دروازهشان باز شده است! جواب این حرف یک جمله همیشگی است. فوتبال است و این غافلگیریهایش. البته باید بگوییم که نیازی به وحشت نیست. با وجود تساوی عجیب اسپانیا در احتمالا آسانترین بازیاش در این جام آنها همچنان مدعی اصلی قهرمانی هستند. باخت آرژانتین به عربستان در اولین بازی 2022 و باخت یک بر صفر اسپانیا به سوئد در 2010 در نهایت با قهرمانی این تیمها همراه شد. از اسپانیا ناامید نشوید آنها همچنان از اصلیترین شانسهای قهرمانی هستند.
قدوس؛ بازیکنی که روی هر 2 گل ایران تاثیر داشت
تعداد بازیکنانی که میتوانند در نقشهای بسیار متفاوتی بازی کنند، واقعاً کم است. سامان قدوس احتمالا به همین دلیل محبوبترین بازیکن امیرقلعهنویی است. در بازی با نیوزیلند از رامین رضاییان و محمد محبی زیاد گفته شد اما دیگر بازیکنی که روی هر 2 گل تاثیر داشت سامان قدوس بود و کمتر به آن اشاره شد. پاس کوتاه و بغلپای او روی گل اول یک پاس حرفهای بود و روی گل دوم هم که با یک پاس بلند، دومین پاس قبل از پاس گل را به نام خودش ثبت کرد. آماری که البته در هیچکجا ثبت نمیشود اما باعث شد قدوس به عنوان یکی از سه بازیکن برتر ایران در این بازی قرار بگیرد. نقشه حرارتی این بازیکن نشان میدهد که او برخلاف پستی که روی کاغذ برایش درنظر گرفته شده در همه جای زمین حضور دارد و به نوعی اسلحه پنهان قلعهنویی در فاز هجومی است.
اروگوئه، این همه رکورد برای یک امتیاز
اروگوئه در مقابل عربستان سعودی ۶۷٪ مالکیت توپ داشت که بالاترین رکورد آنها در جامجهانی است. حاصل این رکورد مالکیت، ۲۲ شوت آنها در نیمه دوم بود که آن هم یک رکورد محسوب میشد. پیش از اروگوئه، آلمان شرقی در نیمه اول بازی با شیلی توانسته بود در یک نیمه ۲۴ شوت بزند. آلمان شرقی هم با آن رکورد فقط یک گل به ثمر رساند اما برخلاف اروگوئه با همان یک گل برنده از میدان خارج شد. ماکسی آرائوژو که یکی از امیدهای گلزنی اروگوئهایها در این بازی بود از روی نقطه کرنر ۵ موقعیت گل ایجاد کرد و او هم رکورددار شد. تمام این رکوردهای اروگوئه و بازیکنانش در نهایت به تساوی و کسب یک امتیاز مقابل نماینده آسیا منجر شد.
بازیکنی که ایران را خطرناک کرد
آیا او واقعا ۳۶ ساله است؟ این سوالی است که آنهایی که بازی ایران را دیدند بعد از عملکرد رامین رضاییان میپرسیدند. رامین رضاییان به اولین بازیکن تیم ملی ایران تبدیل شد که در یک بازی جام جهانی توانست یک گل و یک پاس گل را به نام خودش ثبت کند. بازیکنی که با وجود تساوی مقابل نیوزیلند، عنوان بهترین بازیکن زمین را از آن خود کرد و همه بعد از بازی از او صحبت میکردند. رضاییان در میان بازیکنان تیم ملی بیشترین پاس کلیدی را ثبت کرد و ۳ بار توانست برای شاگردان قلعهنویی ایجاد موقعیت کند. او همچنین با پاسها و سانترهایش ۵ بار بازیکنان ایران را در محوطه جریمه حریف صاحب توپ کرد و با اختلاف بیش از بقیه بازیکنان توانست این کار را انجام بدهد و به همین دلیل بخش زیادی از حملات خطرناک تیم ملی را دفاع راست ایران طراحی کرد. در کل عملکرد رضاییان را در این بازی میتوان در یک کلمه خلاصه کرد: فوقالعاده.
کریس وود 6 ثانیه بدون مزاحم!
گل اول نیوزیلند یک اتفاق جالب و البته تلخ داشت. به نظر میرسید که این گل در کارتون فوتبالیستها به ثمر رسیده و زمان متوقف شده است. بعد از این که شروع دروازهبان نیوزیلند به کریسوود رسید همه منتظر بودند تا بازیکنان ایران با پرس کردن توپ را از او بگیرند. این اتفاق اما نیفتاد و شماره ۹، ۶ ثانیه توپ را در اختیار داشت بدون اینکه مزاحمی داشته باشد. ۶ ثانیه در اختیار داشتن توپ، چرخیدن و بعد هم پاس دادن یعنی یک عملکرد فاجعه از هافبک دفاعیها و شجاع خلیلزاده که باید او را پرس میکرد. خلیلزاده قبل از این که توپ به کریسوود برسد در کنار او ایستاده بود اما به یکباره عقب رفت و بازیکن حریف بدون این که ماموری برای مهار داشته باشد هر کاری دلش خواست انجام داد و بعد از رسیدن قدوس، مجبور به پاس دادن شد. پاس او هم با تکل اشتباه و عجیب شجاع به جاست رسید و بقیه داستان هم که مشخص است.
چهره ویژه هلند؛ قدرش را نمیدانند
چهره ویژه لالههای نارنجی مقابل ژاپن، فندایک بود. یک گل، یک اشتباه و کلی اتفاق دیگر او را به چهره ویژه بازی تبدیل کرد. فندایک در این بازی اولین گل ملی مهم خود را زد. او پیش از این در هیچ رقابت مهمی مثل جامجهانی و یورو گل نزده بود و با باز کردن دروازه ژاپن این جای خالی را هم در کارنامه پربارش پر کرد. فندایک با این گل ۱۳ گله شد و حالا یک گل دیگر لازم دارد تا با رسیدن به رکورد سرمربی تیم، یعنی رونالد کومن به گلزنترین مدافع تیم ملی کشورش تبدیل شود. با وجود این همه اتفاقات اما هواداران هلند به انتخاب او به عنوان بهترین بازیکن زمین انتقاد داشتند و این انتقاد به دلیل اشتباهی بود که روی صحنه گل دوم ژاپن انجام داد. بهترین دفاع از او را جیمی کرگر انجام داد:«من این انتقادات را درک نمیکنم. ویرجیل تنها دلیلی بود که هلند زمین را به عنوان تیم بازنده ترک نکرد. هر زمان فشار حملات ژاپن زیاد او میشد او تنها هلندی بود که آرام میماند و با رساندن خود به محل خطر همه چیز را مرتب میکرد. نکته ترسناک این است که مردم آنقدر به عالی بودن او عادت کردهاند که
گل قطر به ترانسفرمارکت!
مدافع ۳۵ ساله السد، با ارزش بازاری ۲۰۰ هزار یورو، یکی از کمارزشترین بازیکنان حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب میشود. عددی که در فوتبال امروز حتی از دستمزد ماهانه بعضی بازیکنان جوان لیگهای اروپایی هم کمتر است. وقتی قطر در آستانه شکست بود این خوخی بود که توانست با یک گل تیمش را نجات بدهد. در آن لحظه هیچکس به ارزش بازار فکر نمیکرد. ارزش بازیکنان در ترانسفرمارکت و نامیدهشدن بعضی از تیمها و بازیکنان با عنوان بیارزش این روزها بعضیها را مورد شوخی شبکههای مجازی قرار داده است. نمونه داخلی این مورد شجاع خلیلزاده است. با این حال خوخی، بازیکن قطر نشان داد که نه سن و نه ارزش ترانسفرمارکت تضمینی برای کیفیت نیست و شاید گاهی یک 36ساله از بیارزشترین تیم جام (قطر) بتواند تاریخسازی کند اگرچه فیفا در یک اقدام عجیب چند ساعت بعد از بازی نام گلزن بازی را از خوخی به مدافع سوئیس تغییر داده و آن را یک گل به خودی حساب کرد اما این اتفاق هم چیزی از ارزش و کار مدافع قطریها کم نمیکند.
دومین مسیریاب جام پیدا شد
دومین بازیکن با آمار صد در صد پاس درست در جامجهانی یافت شد. شاید جالب باشد بدانید که تا آغاز جام 2026 حتی یک بازیکن با آمار پاس 100 درصد صحیح نبوده و در این جام تا روز سوم، 2 بازیکن این آمار را ثبت کردهاند. بازیکنانی که از آنها میتوان به عنوان مسیریاب استفاده کرد و پاس را به مقصد رساند. بعد از کریس ریچاردز از آمریکا، هانس دلکروئکس از هائیتی هر ۶۶ پاسی را که مقابل اسکاتلند ارسال کرد به مقصد رساند. او، دومین بازیکنی است که در جام جهانی ۲۰۲۶، با حداقل ۵۰ پاس، ۱۰۰٪ دقت پاس را حفظ کرده است. شاید با توجه به پست این بازیکن که در خط دفاع بازی میکند این تصور به وجود بیاید که او با پاس به بازیکنان کناری خود این رکورد را ثبت کرده است اما گراف پاسهای او نشان میدهد که درصد زیادی از پاسهایش در زمین حریف به ثبت رسیده است.
استرالیا پدیده رو کرد؛ عجب دروازهبانی!
ترکیه براساس آمار امید گل خود میتوانست مقابل استرالیا به گل برسد و اگر این اتفاق نیفتاد فقط به خاطر حضور پاتریک بیچ درون دروازه کانگوروها بود. دروازهبانی که حتی حضورش درون دروازه در اولین بازی ملیاش در جامجهانی عجیب بود، چه برسد به این درخشش و ثبت کلینشیت. این آمار حتی از این هم میتواند عجیبتر شود. کیفیت شوتهایی که «بیچ» دفع کرد جایی است که عملکرد این دروازهبان 22 ساله را عجیبتر کرده وبه چهره ویژه جامجهانی تبدیل میکند. در عکس میبینید که او شوتهای ارزشمندی را دفع کرد که امید گل 1.54 داشتند. همچنین بیچ خیلی زود نامش را در تاریخ جامجهانی ثبت کرد. تنها دو دروازهبان در سه دوره اخیر جام جهانی، در یک بازی بیش از ۸ سیو داشته و دروازه خود را بسته نگه داشتهاند. اولی گیرمو اوچوای معروف مکزیکی است که در 2018، مقابل آلمان 9 سیو داشت و مکزیک یک بر صفر آلمان را برد. بیچ هم با 8 سیو مقابل ترکیه تیمش را برنده از میدان خارج کرد.
استراتژی مراکش؛ چک اول را بزن
این مراکش شجاع. این صفتی است که هر نتیجهای که در بازی مراکش و برزیل به دست میآمد تغییری در آن ایجاد نمیکرد. مراکش با استراتژی چک اول را بزن وارد میدان شد و چک اول را هم زد! این تیم هیچ ترسی از این که با یکی از مدعیان اصلی قهرمانی بازی میکرد نداشت و آماری عجیب ثبت کرد. این تیم در 10 دقیقه ابتدایی بازی 6 شوت به سمت دروازه برزیل زد یعنی تقریبا میانگین هر یک دقیقه و نیم یک شوت که واقعا اعجابانگیز است.این دومین بار در تاریخ این مسابقات بود که برزیل در ۱۰ دقیقه اول یک بازی با پنج شوت مواجه شد (از سال ۱۹۶۶). برزیل هم در این 10 دقیقه تنها یک شوت به سمت دروازه مراکش زد. مراکشیها در ۳۰ دقیقه ابتدایی ۱۲ شوت داشتند، که بیشتر از تعداد شوتهای سلسائو در هر یک از شش بازی کامل قبلی خود در جام جهانی بود. آنها این 12 شوت را زدند و رفتند برای استراحت! از دقیقه 30 تا دقیقه 90 مراکش هیچ شوتی نزد و در دقایق اضافه هم 2 شوت زدند تا شاید شانس برد در این بازی را داشته باشند که موفق نشدند و به همان یک امتیاز رضایت دادند.
شوخی فوتبال با پدیده پاراگوئه؛ گل به خودی
گاهی اوقات فوتبال سر شوخی را باز میکند! مثلا اولین گل به خودی جام را به نام بازیکنی مینویسد که قرار بود پدیده تیمش در جامجهانی باشد. «دامیان بوبادیا» این بازیکن پاراگوئهای قرار بود در بیستمین سالگرد حضور پدرش«آلدو بوبادیا» در جامجهانی به نوعی دیگر نام خود را ثبت کند اما تا اطلاع ثانوی همه او را با اولین گل به خودی جام 2026 به یاد میآورند. پیش از حضور پاراگوئه در جام جهانی پس از ۱۶ سال، دامیان بوبادیا پیامی مطمئن فرستاد: «ما اینجا هستیم تا پیروز شویم.» این جمله به سرعت در رسانههای پاراگوئه و شبکههای اجتماعی آمریکای جنوبی پخش شد. بعد از آن تصویر گل به خودی این بازیکن است همه رسانهها را پر کرده است. البته این هافبک فقط 24 سال سن دارد و با توجه به تعریف و تمجیدهایی که از او شده فرصت زیادی دارد که جای این عکس تلخ را با یک خاطره شیرین عوض کند.
فریم ویژه؛ شادی بازیکنان آمریکا با ستاره تیم
اگرچه پولیسیک عالی بود و بالوگون ستاره بازی بود اما همه میدانند جذابترین بازی جام تا اینجا یک طراح دارد و آن هم پوچیتینیو است. به همین دلیل است که بازیکنان بعد از برد به سمت سرمربیشان هجوم برده و برد را اول از همه با او جشن میگیرند. چون آنها خوب میدانند که ستاره اصلی این بازی نه درون زمین که روی نیمکت نشسته بود. سرمربی آرژانتینی آمریکاییها راست میگوید. الان نباید از عملکرد آمریکا ذوقزده شد و این اول راه است. او خوب میداند تیمی که ساخته در ادامه راه حرفهای بیشتری برای گفتن و شگفتیهای بیشتری برای ذوقزده کردن هواداران دارد.
وینیسیوس ، وارث یک ملت
وینسیوس باشگاهی یا ملی. بین این دو بازیکن تفاوت زیادی وجود دارد. وینیسیوس هنوز مرد اصلی برزیل است و با غیبت نیمار نقش او چندبرابر شده است. امیدهای یک ملت کاملاً روی شانههای اوست. اکنون، به نظر میرسد زمانی است که او باید برای تثبیت میراث خود به عنوان یکی از بزرگان واقعی کشورش، تلاش کند. وینیسیوس توانسته نام خودش را به عنوان یک ستاره باشگاهی ثبت کند اما در مورد تیمملی هنوز این اتفاق نیفتاده است و چه فرصتی بهتر از جامجهانی. وینیسیوس در ۴۹ بازی ، ۹ بار دروازه حریف را باز کرده است. شش گل از این گلها در بازیهای دوستانه و دو گل از سه گل دیگر در بازی مقابل پاراگوئه در مرحله گروهی کوپا آمریکا به ثمررسیده است. او ۹ پاس گل داده اما فقط دو تا از آنها در بازیهای تورنمنت بوده است. این آمار برای کسی که قرار است ستاره یک کشور باشد آمار خوبی نیست. بخشی از دلیل مطمئناً تاکتیکی است. از آنجایی که نیمار با مصدومیت دست و پنجه نرم میکند، وینیسیوس وظیفه دارد همه چیز را رقم بزند. برزیل تیمی که همیشه ستارههای زیادی داشته اما گویا شانس وینیسیوس است که او به تنهایی باید ستاره باشد. نیمار به خوبی
آسمان بوسنی بسته بود
اتفاقی عجیب در نیمه اول بازی کانادا و بوسنی روی داد. کانادا 9 کرنر زد اما این تیم بوسنی بود که از روی نقطه کرنر به گل رسید! آنها این موقعیتشناسی را بیش از همه مدیون میانگین قدیشان هستند. تیم بوسنی با ۱۸۷.۲۳ سانتیمتر، بهترین میانگین قدی تیم را در بین تیمهای جام جهانی ۲۰۲۶ دارد. آنها اولین تیمی بودند که از روی کرنر به گل رسیدند و برای باز کردن دروازه حریف هم یک کرنر برای آنها کافی بود. همچنین در آمار هوایی بازی برتری مطلق با شاگردان سرگی باربارز بود. به همین دلیل بود که احتمالا کانادا اگر تا صبح هم کرنر میزد نمیتوانست از این راه به گل برسد.
جامجهانی به جای جنگ جهانی؛ سلام فوتبال
زمانی که لوئیس کارول بیش از صد سال پیش کتاب آلیس در سرزمین عجایب را نوشت فکرش را هم نمیکرد که در سال 20206این داستان به واقعیت بپیوندد و هزاران نفر مانند آلیس وارد یک سرزمین ناشناخته و عجیب بشوند و بخواهند در آنجا مهمترین رویداد فوتبالی دنیا را برگزار کنند. کشوری در جنگ قرار است یکی از صلحآمیزترین اتفاقات را برگزار کند و همین تناقض نشان میدهد چه عجایبی رخ خواهد داد. مانند سرزمین عجایب کارول اینجا پر از اتفاقات عجیب هم هست. اگر آنجا خرگوشی با لباس شیک و بادبزنی در دست بود اینجا موشهایی ناقل ویروس، مارهایی سمی، گرمایی کشنده و بارانهایی عجیب انتظار بازیکنان را میکشند. گویا این بار علاوه بر اینکه باید منتظر بمانیم که ببینیم کدام تیمها خود را به مراحل بالاتر میرسانند باید نیمنگاهی هم به این داشته باشیم که کدام تیمها و بازیکنان سالم و سرحال آمریکا را ترک میکنند و اولین بار است که حتی دومی از اولی اهمیت بیشتری هم دارد! هواداران صلح و فوتبال امیدوارند که هم این جام با کمترین حاشیه و خطر به پایان برسد و هم فوتبال بتواند پیامآور صلح باشد. همه دنیا منتظر جامجهانی هستند. جامجهانیای که جای جنگ جهانی را بگیرد و حداقل برای
دیگر کسی نگران قلیزاده نیست؟
بعد از مصدومیت علی قلیزاده نگرانیهای زیادی بابت این پست وجود داشت اما آریا یوسفی خیلی زود توانست این نگرانی را برطرف کند. بازیکنی که شاید چند ماه گذشته کمترین شانس را برای این جانشینی داشت اما با زدن 3 گل و 2 پاس گل در بازیهای دوستانه و تدارکاتی تیم ملی این شانس را به بیشترین حد رسانده است. او در آخرین بازی ایران مقابل تیخوانا هم گل زد تا با آمادگی وارد رقابتها شود. با حضور آریا یوسفی در پست وینگر راست او دیگر نگران رقیبان زیادی که دارد به خصوص رامین رضاییان نیست. البته حضور همزمان این دو بازیکن یک ایراد دارد و آن هم این است که قدرت دفاعی ایران در جناح راست را ضعیف کرده و همچنین احتمال اخطار و اخراج را در آن جناح بالا میبرد. این تنها دلیلی است که شاید قلعهنویی را محبور کند در زوج رضاییان و یوسفی تغییری ایجاد کند. در غیر این صورت یوسفی از لحاظ فنی توانسته بهترین عملکرد خود را به نمایش بگذارد.
خسته ترین بازیکنان جامجهانی چه کسانی هستند؟
همه بازیکنان حاضر در آمریکا بعد از پایان رقابتهای سخت و فشرده تیمهای باشگاهیشان به این کشور آمدهاند اما قطعا بعضی از بازیکنان با توجه به حضور تیمهایشان در بازیهای بیشتر و سختتر خستهتر از بقیه هستند. اگرچه مقیاسی برای اندازهگیری خستگی بازیکنان وجود ندارد اما اگر تعداد دقایق بازی را درنظر بگیریم دو بازیکن از آمریکای جنوبی در صدر لیست هستند. هر دوی این بازیکنان هم در لیگهای داخلی کشورشان که بسیار فیزیکی و درگیرشونده است بازی میکنند. گوستاوو گومز بازیکن پاراگوئه با 6450 دقیقه بازی در صدر این لیست قرار دارد. این مدافع با وجود 33 سال سن بیشترین دقایق بازی را در میان همه بازیکنان به خود اختصاص داده است. بعد از او آلن فرانکو از تیم اکوادور با 6340 دقیقه بازی است. نفر سوم هم مدافع لیورپول، ویرجیل فندایک است که 34 سال سن دارد. آنها حالا باید یک تورنمنت سنگین را هم همراه با تیمهایشان پشت سر بگذارند. تورنمنتی بسیار گرم و پرحاشیه.
همه برای یک نفر؛ همه پاسهای دنیا به رونالدو
امسال انگار سال رونالدوست و انگار همه لیگها برای رونالدو و به نفع او برگزار شد. شاید همه فوتبال دست به دست هم دادهاند تا بهترین بازیکن دنیا را در آخرین جام جهانیاش با جام بدرقه کنند و این اتفاق تقریبا محال را عملی کنند. نگاهی به بهترینهای لیگهای برگزار شده بیاندازید. در اکثر آنها در میان بهترین پاسورها نشانی از یک بازیکن پرتغالی میبینید. البته مهمتر از آن بهترین پاسور دنیا این روزها پرتغالی است. برونو فرناندز که با 21 پاس بیشترین پاس گل را در میان تمام بازیکنان لیگهای معتبر ساخته قرار است کمک رونالدو در راه رسیدن به گلهای بیشتر خواهد بود. بهترین پاسور لیگ عربستان هم پرتغالی است. ژوائو فیلیکس با 13 پاس گل در صدر جدول پاسورها ایستاد و البته در کنار آن 20 گل هم زد تا در مجموع عملکردی حتی بهتر از رونالدو داشته باشد. در میان برترینهای عربستان یک نام پرتغالی دیگر هم دیده میشود. روبن نوس با ۱۱ گل و ۷ پاس گل. سری هم به فرانسه میزنیم تا آنجا هم از ویتینیا بگوییم. از او میتوانید به عنوان مسیریاب استفاده کنید. آمار میگوید که او اگر مقصدی را برای پاسهایش انتخاب کند بسیار بعید است که آن توپ مسیر اشتباهی
رکورددار کامبک؛ قهرمانهای همیشگی
اگر میخواهی در یک تورنمنت قهرمان شوی باید کامبک زدن را بلد باشی! این قانونی است که شاید در هیچ جا نوشته نشده باشد اما نگاهی به قهرمان تورنمنتهای مهم فوتبال تا حدودی آن را تعیین میکند. براساس این قانون نانوشته حالا میتوان حدس زد که رکورددار کامبک در تاریخ جامجهانی چه تیمی است؛ برزیل. برزیل در 34 بازی در جامجهانی گل اول را دریافت کرده و در 15 بازی توانسته به بازی برگشته و برنده از میدان خارج شود. این آمار آنها را با 44 درصد کامبک در بازیهایی که گل اول را دریافت کردهاند با اختلاف زیاد در صدر قرار داده است. همین مساله را میتوان یکی از عوامل اصلی پنج قهرمانی برزیلیها در این رقابتها دانست. حدس نام تیم دوم هم کار سختی نیست. آلمان با 12 کامبک در 36 بازی 33درصد کامبک را به خودش اختصاص داده و در رده دوم قرار دارد. سوئد هم در این ردهبندی سوم است که نکته جالبی برای این تیم محسوب میشود.
پریشیچ و آخرین ماموریت؛ من را ببینید
در یکی دو روز گذشته گل زدن لوکا مودریچ در چهل سالگی بازتاب زیادی در رسانهها داشت اما کسی از این نگفت که پاس این گل را چه کسی داده است. این سرنوشت همیشگی مرد کروات در فوتبال بوده که هیچوقت آنطور که باید قدر ندیده است. خیلی از طرفداران او اعتقاد دارند که در فرهنگ لغات فوتبال به جای واژه آندرریتد (قدرنادیده) میتوان نوشت ایوان پریشیچ! ایوان پریشیچ که او هم مانند بقیه همتیمیهایش پیرمرد فوتبالی است و در 37 سالگی یک جامجهانی را تجربه میکند به همراه مسی و نیمار تنها سه بازیکن دنیا هستند که در سه جامجهانی اخیر هم گل زده و هم پاس گل دادهاند. مرد کروات که مانند دیگر هموطنانش به سختکوشی عادت دارد هیچ جامی را بدون گل و پاس گل ترک نکرده و این دوره هم میتواند رکوردش را به عدد 4 برساند. همچنین او با ثبت 3 پاس گل ، به مسی در رتبه اول میرسد (در صورتی که مسی در این تورنمنت پاس گلی را ثبت نکند) و میتواند عنوان بهترین پاسور تاریخ جامجهانی را به همراه اعجوبه آرژانتینی از آن خود کند. رکوردی که البته کمی محال به نظر میرسد. با این حال پریشیچ در آخرین جام جهانیاش شاید
چهره جذاب نیمکتها؛ آقای آلمانی
ساوتگیت جام گذشته تیمش را تا مرحله یکچهارم نهایی برد و توخل برای این به نیمکت اضافه شد که از این هم بالاتر برود. آیا او به همراه هریکین و دیگر ستارههایی که به آمریکا آمدند در غیاب ستارههای بیشتری که در انگلیس ماندند به این هدف میرسد یا قربانی بعدی تصور عجیب انگلیسیها از خودقهرمان پنداری خواهد بود؟ شاید او هم اولین مربی تاریخ جامجهانی باشد که به عنوان یک مربی خارجی به جام دست پیدا میکند.
برگ برنده رودی گارسیا در بلژیک
یکی از مهمترین دلایلی که گارسیا بعد از چندین فصل ناموفق، توی بلژیک خوب بوده اینه که داره از اون اسکواد بهترین استفاده رو میکنه. تموم درخشش بلژیک توی کناره هاست و از هافبک های دونده و قدرتمندی مثل اونانا و تیلمانس استفاده میکنه تا توپو بگیرن و فوراً به گوشه ها بفرستن و تموم الگوشون با برتری عددی تو گوشه ها و استفاده از نیم فضاهاست.