نام نویسنده: دانیال ایزدی

عکس آواتار

جام ۲۶؛ در روز هشتم چه گذشت

دور دوم مرحله گروهی رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ با بازی آفریقای جنوبی و چک از گروه A رقابت‌ها آغاز شد. چک خیلی زود و در دقیقه ششم با گل میکال سادیلک به گل رسید. اما آفریقا از تک فرصت‌های به دست آمده استفاده کرد و از روی نقطه پنالتی با گل توبیو موکوئنا به گل تساوی رسید. با این نتیجه هر دو تیم شانس صعود به عنوان تیم دوم یا سوم را برای خود زنده نگه داشتند.
سوئیس و بوسنی از گروه B به مصاف هم رفتند. در بازی که علی‌رغم اینکه ۵ گل داشت، اما تا دقیقه ۷۴ بدون گل مساوی دنبال می‌شد. اما تعویض‌های مورات یاکین نتیجه داد و یوهان مانزامبی هافبک فرایبورگ برای سوئیس موفق به گلزنی شد. در ادامه بوسنی محافظه‌کاری را کنار گذاشت و همین باعث شد سوئیس از فضای پشت مدافعان بوسنی استفاده کرده و توسط وارگاس و خود مانزامبی به گل برسند. روی یک توپ برگشتی، مهمیچ دروازه کوبل را در دقیقه ۹۳ گشود ولی برای بازگشت خیلی دیر شده بود. در ثانیه های پایانی هم محرموویچ که نمایش قابل قبولی در طول بازی داشت با خطا روی بازیکن سوئیس از زمین اخراج شد و ژاکا زننده چهارمین گل بازی برای سوئیس از روی نقطه پنالتی بود.
هم‌گروهی‌های سوئیس و بوسنی یعنی کانادا و قطر در دیگر بازی گروه B به مصاف هم رفتند. کانادا موفق شد در شب ۹نفره شدن شاگردان لوپتگی با نتیجه شش بر صفر از سد قطر عبور و تا حدود زیادی صعود خود را تضمین کند. کایل لارین خیلی زود و در دقیقه ۱۶ اولین گل بازی را به ثمر رساند. در ادامه با خطای واضح همام الامین کانادا به پنالتی رسید و قطر ۱۰ نفره شد. گل‌ها یکی پس از دیگری از راه رسیدند و دراین بین اسیم مادیبو با خطای خشن روی اسماعیل کونه از زمین اخراج شد.قطر با این نتیجه به قعر جدول سقوط کرد و برای صعود نیاز به پیروزی پر گل برابر بوسنی و تساوی سوئیس و کانادا دارد.
در آخرین بازی روز هشتم هم کره به مصاف مکزیک رفت که با اشتباه مرگبار کیم سئونگ هیو، لوئیس رومو برای مکزیک موفق به گلزنی شد. کره‌ای‌ها هر چه زدند به در بسته خوردند. در بازی‌ای که به نظر می‌رسید منصفانه‌ترین نتیجه، نتیجه تساوی بود.
اسماعیل کونه هم به دلیل شکستگی پایش در بازی قطر دچار آن شد ادامه رقابت‌ها را از دست داد.
جام بیست و ششم با ۶ کارت قرمز، نسبت به جام جهانی ۲۰۲۲ که فقط ۴ کارت قرمز در کل رقابت‌ها داشت از این حیث پیشی گرفت.
هم‌چنین در این روز خبر رسید که نیمار برای دومین بازی پیاپی فرصت بازی در این دوره جام جهانی را از دست داد. به نظر می‌رسد با توجه این که او به تازگی از بند مصدومیت رها شده، کادر فنی برزیل ترجیح داده در مورد او ریسک نکند.

یور مای واندروال!

انگلیس بر خلاف برخی از رقبا با اقتدار شروع کرد. برابر کرواسی که ترکیبی از قدیمی‌ها و چند جوون با استعداده. سه شیرها هر دوبار که گل زدند شاگردان دالیچ برگشتند. اما شروع نیمه دوم جایی بود که صحبتهای توخل توی رختکن جلوه پیدا کرد و انگلیس تو دوازه دقیقه ابتدایی نیمه دوم، اندازه کل نیمه اول شوت به دروازه داشت (نه شوت). اداره بازی در نیمه دوم و زدن گل چهارم از بازیکنی که به عنوان یار تعویضی به میدان فرستاده شد هم تکمیل‌کننده نمایش درخشان انگلستان بود. خیلی گشتم تا ژورنالیست یا خبرنگاری رو پیدا کنم که از عملکرد تیم توخل انتقاد کرده باشه. موفق نشدم. بعد از سال‌ها انگلیس فوتبالی بازی کرد که علاوه بر چشم‌نواز بودن، ثمربخش هم بود. به نظر می‌رسه همونطور که خود توخل هم به شاگرداش گفته اونا یه هدف دارن: زدن ستاره دوم روی پیراهنشون. و اگر قرار باشه ببازند هم به سبک خودشون خواهند باخت.
تیم دیشب انگلیس سربلند از اولین بازی خارج شد و به قدری دلنشین و چشم‌نواز بود که مسئولان استادیوم رو مجاب کرد تا برای بازیکنا “واندروال” پخش کنند و با طرفدارا همخوانی کنند و لذت ببرند.

یا قهرمان می‌میری یا آن‌قدر می‌مانی که ببینی زمان از تو عبور کرده

با غرور نشست روی صندلی مقابل مجری و باشگاهی که توش تبدیل به ستاره شده بود رو خورد خاکشیر کرد. مسیری رو رفت که بازگشتی نداشت و همون روز همه می‌دونستند همه چیز بین یونایتد و رونالدو تموم شده بود. قرار بود تو جام جهانی با نمایشش تمام حرفهایی که زده بود رو ثابت کنه. ولی تو قطر با پنج بازی، فقط یک گل زد و انگشت‌های اتهام به سمت اسطوره ای رفت که در فاز دفاعی تیم شرکت نمی‌کرد. الان از این قصه‌ها چهار سال می‌گذره. رونالدو چهل و یک ساله، هنوز هم شماره نه فیکس پرتغال در جام جهانیه. اسطوره‌ای که شاید در این سن و سال باید در قامت مربی می‌دیدیم اما تصمیم گرفته تا آخرین نفس ادامه بده. مشکل اینجاست که به نظر میاد دیگه نفس زیادی نمونده و عملکرد یکی از مهم‌ترین فوتبالیستهای تاریخ در سالهای آخر عملکرد کلی تیم رو تحت تاثیر قرار میده. حقیقت اینجاست که کریستیانو چیزی برای ثابت کردن به کسی نداره و با ویترین افتخاراتی پر از جام و عناوین شخصی فقط این عطش سیری ناپذیر اون بوده که باعث میشه هنوز ادامه بده. ولی قهرمان شماره یک پرتغال سالهاست که با خودش رو راست نیست. همون روزی که لیگ عربستان رو یکی از پنج لیگ معتبر دنیا و جلوتر از لیگ فرانسه دونست. همون روزی که خودش رو مشهورتر دونالد ترامپ تلقی کرد. کریستیانو تو دوران حرفه ایش همه رو شکست داده. اما هیچ وقت نفهمید یک چیز هست که شکست نمیخوره؛ “زمان”.
قدمهای خسته اش تو دقایق پایانی در کنار ناراحت کننده بودن برای طرفدرای فوتبال پرتغال عذاب آور هم بود. جایگاه اون به عنوان اسطوره پرتغال تا ابد دست نخوردنی خواهد بود اما شرایط امروز جوری یه که مارتینز هم در مصاحبه بعد از بازی معتقده دلیلی برای تعویض کریستیانو نمی‌بینه وقتی تیم گل میخواد. در حالی که روی نیمکت، گونسالو راموس یا هم‌تیمی جوانترش در النصر یعنی فلیکس هم حضور دارند.
دستاوردهای لیونل مسی در این چند سال اخیر از جمله دو کوپا و یک جام جهانی هم به رقابت همیشگی این دو ابر ستاره دامن می‌زنه و رونالدو نمیخواد اونی باشه که از این رقابت کنار می‌کشه.
در رقابتهای ملی، اسکالونی تیم رو حول‌و‌حوش مسی می‌چینه. بقیه بازیکنا تا پای جون بیشتر می‌دوئن تا اون توی زمین بمونه و از کوچکترین فرصت‌ها استفاده کنه. اما تکلیف تیم ملی پرتغال با کریس هنوز مشخص نیست.
وزنه‌ای که نشون داده انقدر برای روی نیمکت هم سنگینه که عملکرد یازده بازیکن فیکس هم تحت تاثیر قرار می‌گیره.
پرتغال در ادامه با ازبکستان و کلمبیا بازی داره و شاید کریستیانو بتونه با زدن یک، دو یا حتی سه گل مجددا همه رو تحت تاثیر قرار بده، اما تو هر مرحله از جام جهانی قراره تیم‌های سرسخت‌تری به مصاف هم برن و با خستگی بیشتری که بازیکنا در تورنمنت خواهند داشت داستان همون آش و همون کاسه خواهد بود!
رونالدو سال‌هاست که جای در خدمت تیم بودن در زمین اجراکننده یه نمایش بزرگه. نمایشی که باعث می‌شه بعد از هر توپ خراب شده یه ری‌اکشن اغراق شده شروع بشه. نمایشی که بعد از هر گل فرصتی برای اجرای خوشحالی معروفشه که با صدای تماشاگرا همراه بشه و همه با هم فریاد بزنن: SIUUUU
زمان خیلی وقته از کریس جلو زده و اون انقدر باهوش هست که این رو فهمیده باشه…

پارو بزن لعنتی!

از همون روز اول که عکس تیمی متفاوتی نسبت به بقیه، با الهام از وایکینگ‌ها گرفتند خودشون رو توی دلم جا کردند. بعد هم یک عکس دیگه از تیم رسانه‌ای خلاقشون با کیت‌های اولین باشگاهی که بازیکنا براشون به میدون رفتند و بعدش هم رونمایی از کیت بسیار جذابشون که یادآور پرچم کشورشون و تا حدودی هم یادآور کیت بزرگداشت صد سالگی اینتر میلان در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ هست.
از آخرین حضور نروژ تو جام‌های جهانی ۲۸ سال می‌گذره و آخرین تصویری که از تیم نود و هشت به ذهنم میاد یه آسمون‌خراش به اسم توره آندره فلوئه!
اونا الان هم یه آسمون‌خراش دارند، ولی این کجا و آن کجا؟
ارلینگ براوت هالند تو اولین بازیش در جام جهانی برای نروژ بریس کرد و حتی شانس هت‌تریک هم داشت که با مقاومت جلال حسن دروازبان عراق روبه‌رو شد. نسخه خطرناک هالند در سیتی به وضوح در این بازی دیده می‌شد. مهاجم فرصت‌طلبی که با تکیه به فیزیک ویژه‌ای که داره، فرصت نفس کشیدن به مدافعین و دروازبان حریف رو نمی‌ده و تو مشارکت در امور دفاعی هم، روی هوا یه سر و گردن از مدافعین حریف بالاتره.
اونا بیرون زمین هم به اندازه توی زمین پرشور هستند. یادآور ایسلند دوست‌داشتنی که وایکینگ‌ کلپ رو تو مسابقات یورو ۲۰۱۶ به جهان صادر کردند. با این تفاوت که اونا به تقلید از وایکینگ‌های سوار بر کشتی به صورت نمادین روی سکوها پارو میزنند و اگر کسی از طرفدارا تو تشویق تیمشون شرکت نکنه حسابی به خدمتش میرسن.
قبل از شروع تورنمنت هم می‌شد حدس زد که نروژ با توجه به عملکردش تو مرحله قبلی برای صعود به جام جهانی با ۸ برد از ۸ بازی، می‌تونه پدیده جام ۲۶ باشه. نروژ یکی از صدها دلیل حسرت طرفدارای فوتبال، برای حضور ایتالیا تو این دوره مسابقاته. نروژی که رفت و برگشت ایتالیا رو سه بر صفر و چهار بر یک شکست داد و اونا رو راهی پلی‌آفی کرد که ازش سربلند خارج نشدند.
نتیجه بازی نروژ و عراق شاید مهر تاییدی بر پیش‌بینی‌های قبل از شروع جام باشه، اما نمیشه از عملکرد نه چندان خوب دفاعی تیم شاگردان سولبکن غافل شد. خط دفاعی که روی زمین و هوا به وضوح آسیب‌پذیر نشون داد. زوج هگم-آیر به وضوح در چند صحنه بازی به راحتی پشت می‌خوردند و روی هوا هم ایمن حسین روی چند صحنه خیلی جدی دروازه نروژ رو تهدید کرد که یکیش هم تبدیل به گل شد.
شاید تصویر بازیکنان نروژ روی شونه‌های هالند رو پیش از حذف نروژ، بارها و بارها بعد از گلزنی ببینیم، ولی خط دفاعی این تیم نروژ میتونه پاشنه آشیل‌شون تو بازی‌های حذفی بشه.

جام ۲۶؛ در روز ششم چه گذشت

روز ششم مسابقات با بازی سنگال و فرانسه پیگیری شد. در بازی که فرانسه برای رسیدن به گل ۶۶ دقیقه صبر کرد و باز هم با گلزنی ابرستاره خود یعنی کیلیان امباپه از حریف پیش افتاد. سنگال هم بوسیله نیکو جکسون به گل رسید که گل به دلیل حضور او در منطقه آفساید مردود شد. فرانسه در ادامه با یک نمایش برتر با چیپ زیبای بردلی بارکولا به گل رسید، اما در دقایق پایانی ایبراهیم امبایه روی اشتباه مانیان دروازه فرانسه را در دقیقه نود و پنج باز کرد تا شاید دقایق پایانی مهیج‌تری را شاهد باشیم. اتفاقی که هرگز رخ نداد و کیلین امباپه با یک شوت دیدنی دو دقیقه بعد نسخه سنگال را پیچید و پیروزی سه بر یک فرانسه را رقم زد.
نروژ در بازی دوم روز ششم به مصاف عراق رفت و خیلی زود توسط هالند به گل رسید. اما عراق با گل ایمن حسین که با ماجراهای ورود به خاک میزبان هم دست و پنجه نرم کرده بود بازی را به تساوی کشاند. اصرار به بازی از عقب زمین کار دست زید تحسین داد و با توپ‌ربایی هالند نروژ به گل دم رسید. گل‌های سوم و چهارم هم روی ضعف عراق روی توپهای هوایی وارد دروازه این تیم شد تا آن‌ها اولین بازنده قاره کهن در جام جهانی 2026 باشند.
آرژانتین، تیم رنک یک فیفا به مصاف الجزایر رفت و با درخشش لیونل مسی و هت‌تریک این بازیکن، موفق شد حریف را با سه گل بدرقه کند. در روز حضور زیدان پدر در استادیوم، انزو زیدان نمایش ضعیفی داشت و در نهایت با دریافت سه گل پایین‌ترین امتیاز را در بین بازیکنان الجزایر دریافت کرد.
بازی آخر روز ششم بین اتریش و اردن برگزار شد که شاگردان رالف رنگنیک موفق شدند حریف خود را نتیجه سه بر یک از پیش رو بردارند. اتریش که بعد از 28 سال پا به این رقابت‌ها گذاشته با اشمید پیش افتاد اما اردنی‌ها خیلی زود و با ضربه علوان بازی را به تساوی کشیدند. گل به خودی ابوعرب و پنالتی آرناتوویچ هم نسخه دومین نماینده شکست خورده آسیا در روز ششم را پیچید.

اِنکارا مسی!

هت‌تریک مسی تو جام جهانی تو سی و هشت سالگی؟ اگر این جمله رو بشنوید تعجب می‌کنید؟ معلومه که نه! در مورد یکی از بهترین بازیکنای تاریخ حرف می‌زنیم. کسی که استانداردها رو تعیین می‌کنه. رکوردها براش مثل آب خوردن هستند. اون به دنیا اومده بود تا یه کشور رو به آرزوی دیرینه‌شون بعد از مارادونا، یعنی قهرمانی جهان برسونه. اونا دیشب هم یکی دیگه از نسخه‌های آتش بازی لیونل مسی رو شاهد بودن. سه گل برابر الجزایر تو اولین بازی آرژانتین در جام ۲۰۲۶. تیم اسکالونی حول محور مسی ساخته شده. بازیکنا تو هر لحظه از بازی گوشه چشمی به حرکت لیونل دارند. درست مثل پاس دی‌پال، روی گل اول به الجزایر تو بازی دیشب. بازی لحظه مهم دیگه‌ای هم داره. جایی که مسی می‌تونست با خطا روی بازیکن الجزایر از بازی اخراج بشه. اما به هر دلیل داور بازی تصمیم دیگری گرفت. درست در ثانیه ای که به نظر اومد مسی نتونست قدم‌هاش رو کنترل کنه و تو یه حرکت پای بازیکن الجزایر رو کاملا له کرد. شاید کمتر از بقیه بدوه ولی نقش یه وزنه سنگین رو توی زمین داره که بقیه تیم انقدر میدون که جای خالیش رو تو بقیه فازهای بازی پر کنن. این رویکرد تو بازی‌هایی مثل الجزایر حتما نتیجه میده. اما آرژانتین میتونه تو مراحل بالاتر و بازی با تیمهای بزرگتر هم از این رویکرد استفاده کنه، یا مسی قراره برای اولین بار طعم نیمکت‌نشینی رو بچشه؟ باید دید.

درباره بازی اول تیم ملی: دیر شده!

ایران در اولین و شاید آسانترین بازی مرحله گروهی خودش در تورنومنت 2026 برابر نیوزلند تیم رده هشتاد و پنجم فیفا به تساوی دو بر دو رسید. به ذات به نظر نتیجه بدی نمیاد. چیزی که بد به نظر میاد نمایش تیم در جریان بازیه!
جدای از کارشکنی و مشکلاتی که میزبان برای تیم ملی ایجاد کرد، این عملکرد اصلا قابل دفاع نبود. از پیش از آغاز مسابقات هم نگرانی‌هایی برای میانگین سنی تیم وجود داشت.خصوصا در خط دفاعی و استفاده از مدافعینی که درسته زمانی در تیم‌های ملی و باشگاهی‌شون مثل سد عمل میکردند، اما مدت‌هاست که کارایی سابق رو ندارند و اصطلاحا به راحتی جا می‌مونند. خط دفاعی تیم ملی برابر نیوزلند بازیکن زیر سی سال نداشت و در صحنه هر دو گل، دو بازیکن نیوزلند به راحتی بین مدافعان ایران با رد و بدل کردن توپ موفق به گلزنی شدند. تمام تعویض‌های قلعه‌نوعی هم در راستای بهبود عملکرد تهاجمی تیم گل خورده بود.
از پیش از آغاز تورنومنت هم می‌دونستیم شانس اول گلزنی نیوزلند یک نفره: کریس وود…

تو لایقشی! امروز روز توئه

دیشب وقتی تصویر بسته وزینیا دروازبان تیم ملی کیپ ورد نشون داده میشد، مشخصا بود برای خودش کهنه سواریه. خطوط صورت و موهایی که کم کن به سفیدی گرائیده بودند مشخص میکرد که اون اقلا تو دهه دوم یا سوم زندگیش نیست. دروازبانی که برابر اسپانیا 7 بار دروازه تیمش رو نجات داد و بهترین بازیکن زمین شد و به تیم ملی کیپ ورد کمک کرد اولین امتیاز تاریخ این کشور رو در جام جهانی به دست بیاره. وزینیا چهل ساله بعد از بازی با چشمانی گریان یادی از پدربزرگ و مادر بزرگش کرد که به گفته خودش در نبود پدر و مادر اون رو بزرگ کرده بودند و حالا توی این دنیا نیستند. این دروازبان همچنین گفت که کشور میزبان به مادرش ویزا نداده و اینکه چقدر دلش میخواسته اون تو این لحظه تاریخی زندگیش کنارش باشه. هر چه که بود وزینیا از امروز بیشتر از یک میلیون نفر دنبال کننده در شبکه های اجتماعی داره. کسی که دیشب قهرمان یه ملت بود و با سری بلند از زمین بیرون اومد. اگر کوروسائو باعث شد فکر کنیم تورنومنت چهل و هشت تیمی بی دلیله، کیپ ورد ثابت کرد هنوز هم میشه با فرصت دادن به تیمهای ضعیف تر شاهد یه داستان فوتبالی ناب بود.

بِدانکت و آریگاتو

قبل از شروع بازی هم انتظار یک جدال تمام عیار رو داشتم. از یک طرف لاله‌های نارنجیِ همیشه نایب‌قهرمان و از طرف دیگه سامورایی‌های مغرورِ سرزمین آفتاب. توقع داشتیم از هیچکدوم فوتبالی تدافعی نبینیم. ولی اجازه میخوام از طرف همه طرفدارای فوتبالی بالای ۳۰ سال از هر دو تیم تشکر کنم! برای مایی که فوتبال قبل مورینیو، لو بلاک، تیکی تاکا، ژُور بال و غیره رو خوب به خاطر داریم، اهمیتی نداره که کدوم تیم با چه آرایشی و تاکتیکی وارد زمین شد و فرارهای پشت فول‌بک‌ها به کجا ختم شد. بازی هلند و ژاپن برای من یک جشن تمام‌عیار بود. آخرین باری که چنین جنونی رو تجربه کردیم شاید جام جهانی قبلی و بازی فینال بود. جایی که طرفداری رو فراموش می‌کنی و از اعماق وجودت داد میزنی زنده باد فوتبال! هلند و ژاپن یه بار دیگه یادم آوردند که چرا عاشق این ورزش هستم. به قول پاتریس اورا : “ آی لاو دیس گیم”

جام ۲۶؛ در روز چهارم چه گذشت

جام جهانی 2026 در روز چهارم با 4 بازی ادامه پیدا کرد. آلمان در یک بازی قابل پیش بینی با نتیجه هفت بر یک از سد کروسائوی تازه وارد گذشت. بعد گل اول بازی برای آلمان کروسائو با زدن گل تساوی برای دقایقی فشار را بر شاگردان ناگلزمن تحمیل کرد. ولی 16 دقیقه بعد جشنواره گلهای ژرمنها با ضربه سر نیکو اشلوتبک شروع شد. آلمانها با زدن هفت گل و دریافت فقط یک گل، یاد و خاطره بازی با برزیل در جام 2014 را زنده کردند.
در بازی دوم هلند و ژاپن به مصاف یکدیگر رفتند و دوتیم به تساوی دو بر دو رضایت دادند.در بازی که هر دو تیم فرصتهای زیادی داشتند و شاید بتوان گفت یکی از زیباترین بازیهای جام را شاهد بودیم. گلهای فن دایک و سامرویل توسط ناکامورا و کامادا پاسخ داده شد تا جدال صدرنشینی در گروه F به روزهای بعدی موکول شود.
از طرف دیگر اکوادور و ساحل عاج از گروه E رقابتها به مصاف یکدیگر رفتند. اکوادور علی رقم نمایشی بهتر در نیمه اول و دوبار لرزاندن تیر دروازه حریف، با گل دیرهنگام ستاره منچستریونایتد یعنی آماد دیالو شکست خورد و برای صعود از مرحله گروهی کاری سخت برای کسب امتیاز برابر ژرمنها خواهد داشت.
رقبای هلند و ژاپن در گروه F رقابتها یعنی سوئد و تونس هم به مصاف هم رفتند و در فستیوال اشتباهات بازیکنان تونس سوئد حریف را به نتیجه پنج بر یک تحقیر کرد. از نکات جالب بازی گلزنی یاسین عیاری تونسی تبار بود که بعد از اولین گلش به نشانه احترام به سرزمین پدری دستانش را بالا برد و خوشحالی نکرد، ولی بعد از زدن دومین گل خوشحالی بیشتری داشت و گل پنجم تیم را به هم تیمی هایش جشن گرفت.
در صحنه به ثمر رسیدن گل چهارم هم ابتدا کمک داور اعلام آفساید کرد ولی بعد با مداخله وار و اطمینان حاصل کردن در برخورد توپ با الکسندر ایزاک گل پذیرفته شد.
از اردوی اسپانیا خبر رسید که مارک کوکوریا هم به قراردای 65 میلیون پوندی راهی رئال مادرید خواهد. لوئیس دلافوئنته هم در این مورد به رسانه ها گفت که این خبری خوبی برای اوست و تمرکز مارک را به هم نخواهد زد.وی افزود “اگر او خوشحال است،من هم خوشحال هستم”.
همچنین یامال و نکو ویلیامز هر دو به طور کامل با تیم ملی اسپانیا تمرین کردند و شانس حضور در ترکیب اصلی این تیم در اولی بازی جام را خواهند داشت.

پیمایش به بالا