رکوردی که 68 ساله شد؛ امباپه باز هم فونتین نشد
از جامجهانی ۲۰۲۶ صحبت میکنیم اما میخواهیم از اسطورهای از جام ۱۹۵۸ بگوییم. ژوست فونتین؛ بازیکن فرانسوی که حتی در این دوره هم با این همه مهاجم تراز اول و گل و رکورد، کسی نتوانست به تعداد گلهای زده او در یک جام نزدیک شود. او که به عنوان مهاجم ذخیره با تیم ملی فرانسه به تورنمنت رفت و کسی انتظارش را نداشت که به تیم اصلی وارد شود، در نهایت با مجموع ۱۳ گل رکوردی کسب کرد که هیچکسی قادر به فرا رفتن از آن نشد. بلیارد، مهاجم فرانسه مصدوم شد و فونتین برای بازی افتتاحیه مقابل پاراگوئه انتخاب شد. این بازیکن مجبور شد یک جفت کفش قرض بگیرد، زیرا کفش خودش مناسب نبود. در پایان جام اما کفش طلا را بالای سر برد و تا جام ۲۰۲۲ و قبل از آقای گلی امباپه، تنها فرانسوی بود که این عنوان را به دست آورد. آقای گل این جام باز هم فرانسوی و باز هم امباپه بود؛ اما زدن ۱۳ گل؟ نه، هنوز کسی نتوانسته آن را تکرار کند.
جام 2026؛ گل پارتی!
فوتبال بازی میکنیم برای گل زدن. فوتبال میبینیم برای گل دیدن؛ پس گل همه چیز است و جام جهانی ۲۰۲۶ با هر مشکل و کمبودی، گل زیاد داشت. بخشی از این افزایش گل با توجه به اضافه شدن ۴۰ بازی کاملا طبیعی است اما گلهای زده شده در آمریکا بیش از این حرفهاست. در مجموع ۱۰۴ بازی، ۳۰۸ گل به ثمر رسید که ۱۳۶ گل بیشتر از هر جام جهانی دیگری است. میانگین ۲.۹۶ گل در هر بازی، بیشتر از هر تورنمنت دیگری از سال ۱۹۷۰ (با میانگین ۲.۹۷ گل) محسوب میشود. پس جامی که گذشت تا دلتان بخواهد گل داشت و چه لذتی از این بالاتر. از اختلاف کیفیت بالای تیمها در بعضی از بازیها و مشکلات دفاعی و سایر موارد که بگذریم باید بگوییم شوتهای بازیکنان از نظر کیفیت تمامکنندگی، بهترین عملکرد را در میان تمام ادوار داشته است. ۲۹۴ گل از مجموع ۲۷۱٫۳ xG به ثمر رسید. آماری که با اختلاف زیاد، بهترین عملکرد در تاریخ جامهای جهانی محسوب میشود. در واقع، این تنها دورهای است که در آن تعداد گل از امید گل بیشتر بوده است.
رفتار آرژانتینیها هنگام اهدای جام: پشت به سکو
تیم ملی آرژانتین که در زمین مسابقه بازی را به اسپانیا واگذار کرده بود بعد از پایان بازی باخت دیگری را هم رقم زد. در لحظهای که رودری جام جهانی را به آسمان بلند کرد بازیکنان آرژانتین به جای این که مانند روال معمول نایب قهرمانان در آن لحظه رفتار کنند به سکویی که جشن روی آن در جریان بود پشت کردند و رو به هواداران خود ایستادند. تیم آرژانتین یکی از قوانین طلایی برای نایب قهرمانان در چنین رقابتهایی را فراموش کرد؛ این که از نزدیک شاهد اهدای جام به تیمی باشند که آنها را شکست داده است. آنها در عوض تصمیم گرفتند از آن لحظه برای خداحافظی با این تورنمنت در کنار هوادارانی استفاده کنند که در طول جام جهانی آنها را همراهی کرده بودند.
ستاره اسپانیا در آمریکا، با تشکر از گواردیولا!
گواردیولا دو سال پیش یکی از ستارههای جام جهانی ۲۰۲۶ را پیشبینی کرده بود؛ رودری! بازیکنی که در آن زمان به دلیل مصدومیت پارگی رباط صلیبی دور از میادین بود، اما بعد از بازگشت، سرمربی منچسترسیتی وعده درخشش او در آمریکا را داد. گواردیولا به خبرنگاران گفته بود: «به رودری گفتم که مصدومیت او و بازگشتش به میادین مشکلی نیست که در چند ماه حل بشود و این طور نیست که بگوید برمیگردم و همان رودری سابق میشوم. نه؛ رودریِ واقعی را در جام جهانی ۲۰۲۶ با پیراهن اسپانیا خواهیم دید و او از فصل بعد در بهترین فرم خود خواهد بود.» او در تاریخ ۲ نوامبر سال گذشته مقابل بورنموث در دقیقه ۸۹ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد، اما پس از آن در ۱۲ بازی بعدی سیتی در تمامی رقابتها به میدان نرفت و گواردیولا گفت میخواهد از او مراقبت کند. سرمربی سیتی به وعدهاش عمل کرد و بازیکنی را به اسپانیا تحویل داد که در صورت قهرمانی کاندیدای کسب عنوان توپ طلاست.
رمز درخشش مسی در نیمه دوم چیست؟
پس از صعود آرژانتین به فینال جام جهانی با پیروزی برابر انگلیس، باز هم یک سوال همیشگی مطرح شد؛ چرا هر چه به پایان بازی نزدیک میشویم، مسی غیر قابل مهارتر میشود؟ راز این اتفاق را شاید بتوان در تغییر مکان این مهاجم دانست. او خطرناکترین بازیکن جهان در منطقه مرکزی پشت محوطه جریمه است؛ این اما همه داستان مسی نیست. وقتی که در نیمه اول او در این منطقه کنترل میشود و نمیتواند به توپ برسد، به تدریج به کنارهها میرود. این شاید تصمیم اسکالونی باشد، اما هوش و توانایی بدنی مسی هم در آن نقش مهمی دارد. در سه بازی اخیر، مسی ۸۸ بار در نیمه اول و ۲۰۰ بار پس از نیمه اول (شامل ۳۰ دقیقه وقت اضافه مقابل سوئیس) صاحب توپ شده است. این آمار معادل ۵۹ بار لمس توپ در نیمه اول و ۱۰۹ بار لمس توپ پس از نیمه اول بوده است. نقشه مناطق لمس توپ او در سه حضور اخیرش در جام جهانی که لمسهای نیمه اول را با لمسهای پس از نیمه اول مقایسه میکند، نشاندهنده ترجیح او برای فاصله گرفتن از مرکز زمین است. این اتفاق بهویژه زمانی که حریفان با دفاع فشرده بازی میکنند و فضای بیشتری را در کنارههای
گل مسی برای شکستن رکوردی از نیمقرن گذشته
بعد از این همه رکوردهایی که در جام 2026 شکسته شد و با این که به نظر میرسد ستارههایی مانند مسی و امباپه و هالند دیگر رکوردی باقی نگذاشتهاند اما همچنان رکوردهایی برای شکستهشدن باقی مانده است. مسی اگر در فینال بتواند گل بزند یکی از این رکوردهای باقیمانده را خواهد شکست. فینال جامجهانی 1958 میان تیمهای سوئد و برزیل رکوردهایی را خلق کرده است که بعضی از آنها همچنان دست نخورده باقی مانده است و یکی از آنها نیلس لیدهولم سوئدی است که در آن بازی با 35 سال و 263 روز گل زد و حالا مسی اگر مقابل اسپانیا گل بزند با 39 سال به مسنترین گلزن فینال تبدیل خواهد شد. او روز یکشنبه مسنترین بازیکن فینال هم خواهد بود البته اگر دروازهبانها را هم به لیست اضافه کنیم همچنان دینوزوف ایتالیایی با 40 سال در صدر قرار دارد.
شانسیترین گلهای فینال
گلهای شانسی هم در فینال میتواند شیرین باشد. گلهایی که زننده آن شانسی برای ورود آن به دروازه قائل نباشد اما به یکباره فریاد شادی هواداران او را غافلگیر کند. پایینترین XG برای یک گل در فینال جام جهانی از سال ۱۹۶۶ تاکنون کدام گل بوده است؟ این رکورد بهطور مشترک در اختیار شوت پای چپ و از راه دور گرسون برای برزیل در برابر ایتالیا در فینال تاریخی سال ۱۹۷۰ و گل کیلیان امباپه از فاصلهای حتی بیشتر در برابر کرواسی در سال ۲۰۱۸ است. برای هر دوی این گلها، مقدار xG تنها ۰٫۰۳ ثبت شده است. یعنی براساس شانس این توپها تقریبا نزدیک به صفر درصد احتمال گلشدن داشتند اما دروازه حریفان را باز کردند. رکورددار بیشترین XG هم مسی است. در بازی آرژانتین و فرانسه پس از آنکه هوگو لوریس شوت لائوتارو مارتینز را ناقص دفع کرد، مسی توپ سرگردان را به درون دروازه فرستاد و آرژانتین را ۳ بر ۲ پیش انداخت. شاخص xG برای آن ضربه با پای راست، رقم قابلتوجه ۰٫۸۶ بود.
فینالهای پراسترس، امید گل بالاتر، گل کمتر
حتی برای بهترین بازیکنان دنیا نیز بازی در فینال جام جهانی دلهرهآور است. مسابقات فینال معمولاً حتی در بهترین شرایط هم بازیهایی بسیار فشرده و نفسگیر هستند. هر دو تیم چنان هراسی از باخت دارند که به ندرت میتوان تیمی یا بازیکنی را دید که با آرامش و اعتمادبهنفس کامل بازی کند. اگر بخواهیم بخشی از این دلهره و اضطراب را در قالب آمار بیان کنیم شاید XG انتخاب خوبی باشد. در ۱۵ فینال اخیر جام جهانی، مجموع xG تمام شوتهایی که به سمت دروازهها زده شده برابر با ۵۷.۶ بوده و از این میزان امید گل، در نهایت ۴۸ گل به ثمر رسیده است. یعنی بازیکنان فینال تقریبا نزدیک به ۱۰ گل کمتر از حد انتظار زدهاند. این در حالی است که این اختلاف در بقیه بازیهای جام به مراتب کمتر است و استرس و فشار بازی فینال این اختلاف ۱۰ گله را رقم زده است.
توخل، دو سال بعد!
در طول مسابقات یورو ۲۰۲۴، بازیهای خستهکننده انگلیس گرت ساوتگیت، انتقادات بسیاری را به دنبال داشت. یکی از منتقدان، توماس توخل بود. توخل معتقد بود انگلیسیها با ترس از حذف بازی میکنند، نه شوق و هیجان پیروزی! یک سال بعد، توخل با هدف پایان دادن به انتظار ۶۰ ساله، جانشین ساوتگیت شد؛ اما دیشب و پس از ناکامی دوباره انگلیسیها، این بار انتقادات متوجه توخل بود. تعویضهای تدافعی، عدم استفاده از وینگرهای سرعتی و ضد حملات و البته مالکیت توپ تنها ۱۲ درصدی در حد واصل گل سهشیرها تا گل دوم آرژانتین، کلید واژه «ترس» را در اطراف نام توخل پررنگ کرد. توخل پس از بازی، به دفاع از خود پرداخت و معتقد بود وقتی نتیجه مناسب نبوده، انتقاد از او آسانترین کار است و با طعنه گفت: «بعد از بازی میلیون ها مربی وجود داره که میدونن چی باید بهتر انجام بشه.» بله توماس، حق با توست، همانطور که دو سال پیش هم حق با تو بود!
ثبات، فلسفه، آموزش؛ فوتبال به سبک اسپانیا
تیری آنری پس از شکست ۲ بر صفر تیم کشورش مقابل اسپانیا در نیمهنهایی جام جهانی، تأکید کرد که «بهترین تیم برنده شد» و لاروخا در تمام دقایق بازی برتری محسوسی داشت. او معتقد است اسپانیا با مالکیت بالای توپ، کیفیت فنی و هماهنگی تیمی، بار دیگر نشان داد چرا قهرمان اروپا است و عقب افتادن مقابل چنین تیمی، جبرانناپذیر میشود. آنری برتری فوتبال اسپانیا را نتیجه سالها ثبات در سبک بازی و سیستم آموزشی این کشور دانست و گفت همه تیمهای اسپانیایی، از ردههای پایه تا تیم ملی، با یک فلسفه مشترک بازی میکنند. او همچنین گل دوم اسپانیا را نمونهای از همین هویت فوتبالی توصیف کرد و توضیح داد بازیکنان این تیم از ۹ سالگی دقیقا میدانند چه وظیفهای در زمین دارند و چگونه باید در چارچوب یک سیستم مشخص بازی کنند؛ موضوعی که به اعتقاد او، اسپانیا را به تیمی موفق و الگو در تمام ردههای سنی تبدیل کرده است.
جادوی اسپانیایی
به شانس در فوتبال اعتقاد دارید؟ عده زیادی اعتقاد دارند که شانس در فوتبال وجود دارد و در اختیار کسانی قرار میگیرد که توانایی فنیشان را بالاتر ببرند. یک شوخی مجازی بعد از بازی با فرانسه، اسپانیاییها را به خوششانسی و حتی جادو متهم میکند. اتفاقاتی که مربوط به مصدومیت حریفان این تیم است. در مرحله یک هشتم نهایی و در بازی با پرتغال، مصدومیت نونو مندس در اواسط بازی اتفاق افتاد. در مرحله یک چهارم نهایی، تیلمانس در حین گرم کردن مصدوم شد و کورتوا هم مجبور شد بازی را ترک کند و خیلیها این اتفاق را دلیل اصلی گل دومی که بلژیک دریافت کرد دانستند. در مرحله نیمهنهایی نوبت سالیبا بود که در دقیقه ۳۰ بازی به این لیست اضافه بشود. مدافع آرسنال که در قهرمانی این تیم نقش مهمی ایفا کرد و خروجش از میدان یک بدشانسی بزرگ برای فرانسویها بود. اسپانیاییها خوششانس هستند یا شانس هم در خدمت قدرت آنها قرار گرفته است؟
دلافوئنته بلوف نزد: اسپانیای جادویی متولد شد
دلافوئنته در پاسخ به انتقاداتی که از نحوه بازی تیمش میشد گفته بود: «ما بلافاصله با تمام توان و سرعت بازی نخواهیم کرد بلکه همزمان با پیشرفت تورنمنت، ریتم بازی خود را ارتقا میدهیم.» شاید در آن زمان این صحبت سرمربی اسپانیا نوعی بلوف محسوب میشد اما در هر بازی بیشتر از بازی قبل درستی آن ثابت شد و در بازی با فرانسه این حرف خارج از میدان در داخل زمین به درستی ثابت شد. اسپانیا با کنترل جریان بازی و مدیریت هوشمندانه انرژی در طول بازیهای متعدد پیش رفت و اوج آمادگی جسمانی خود را برای فینال حفظ کرد. وقتی نوبت به مسابقهای رسید که بیشترین تلاش را میطلبید، آنها به بالاترین سطح کیفی تورنمنت دست یافتند. در دورهای که خیلیها میگویند دیگر نتیجه گرفتن با اتکا بر مالکیت به پایان رسیده اسپانیا جان دوبارهای به این سبک از فوتبال داد و گفت با مالکیت هم میتوان توپ داشت هم دفاع کرد و هم برنده شد. این مدل بازی دیگر یک تاکتیک نیست بلکه هویت تیم اسپانیاست که شکل گرفته و از آنها یک قدرت همیشگی ساخته است.
کدام بازیکن انگلیس مقابل مسی بازی میکند؟
براساس بررسیهای اوپتا، سبک هجومی آرژانتین متمرکز بر مرکز زمین است. آنها در مقایسه با سایر تیمهای جام جهانی سهم بیشتری از لمس توپهای هجومی در جریان بازی (open-play) را در یکسوم میانی زمین (۳۴ درصد) به ثبت رساندهاند. مسی در موقعیتهای متمایل به راست بازی میکند و یکی از بهترین بازیکنان کل تورنمنت بوده است. مهمترین وظیفه توخل برای این بازی مهار مسی است و بزرگترین سوالی که باید به آن جواب بدهد این است که کدام بازیکن در جناح چپ تیمش بازی کند. استفاده از یک دفاع چپِ راستپا که در دفاعِ متمایل به مرکز (فضای داخلی زمین) راحتتر عمل میکند میتواند منطقی به نظر برسد. دکلان رایس یا اسپنس کدام یک در این پست به میدان خواهند رفت؟ اسپنس در بازی با نروژ نشان داد که توانایی بالایی برای حضور در ترکیب اصلی دارد. رایس یک گزینه اصلی است و در این میان نیمنگاهی هم میتوان به اریلی داشت.
جنگ آرژانتین و انگلیس با قضاوت آمریکاییها!
حساسیت بازی آرژانتین در برابر انگلیس، انتخاب داور این بازی را نیز تحت تاثیر قرار داده است. چه کسی این بازی سخت را قضاوت خواهد کرد؟ میزبان قرار است از امتیاز میزبانی استفاده کند و داوری از آمریکا را به میدان بفرستد. اسماعیل الفتح آمریکایی که حتی به عنوان نامزدی برای قضاوت فینال یکشنبه در نظر گرفته شده بود، قاضی میدان خواهد بود. او پیش از این در فینال جام جهانی ۲۰۲۲ قطر داور چهارم بود. الفتح چهارمین بازی خود در این جام جهانی را داوری خواهد کرد. او بازی اروگوئه و اسپانیا را سوت زد و تحت تاثیر بازی خشن اروگوئهایها، در نهایت کانوبیو را اخراج کرد. همچنین در مرحله گروهی هلند-ژاپن و در مرحله یکهشتم نهایی برزیل-نروژ را قضاوت کرد. حالا برای نخستین بار در تاریخ، دو داور از منطقه کونکاکاف بازیهای نیمهنهایی را قضاوت خواهند کرد.
هومن، دستاوردهایش و ما عوام بیسواد
از این استودیو به آن استودیو، افاضلی و بیرانوند وکیلمدافعان این روزهای امیرخان شدهاند. تکلیف بیرو سالهاست که روشن است؛ اما هومن، جایگزین الهویی شده که انگار ژنرال از دفاعیات او بعد از ناکامی جام ملتها چندان راضی نبود. افاضلی بهتر حرف میزند، شوخطبعی ناگواری در لحنش دارد، با غیر منطقی جلوه کردن مشکلی ندارد و طلبکار بودن را خوب بلد است. کارنامه هومن کولهباری از شکست است به همراه یک نقطه روشن؛ تمجید برانکو. تاییدیه پروفسور که باشد، یعنی هومن باهوش است، فوتبال را بلد است. برعکس ما عوام نادان، بیلداپ میشناسد، حتی شاید کانترپرس و هافاسپیس هم از بر باشد و فرق هایبلاک و هایپرس را هم حفظ کرده باشد؛ حتی اگر در عمل چندان به کارش نیامده باشد. هومن تاریخ فوتبال را هم بلد است، جام جهانی ۲۰۱۸ و ۴ امتیاز از گروه اسپانیا، پرتغال و مراکش را به یاد دارد. هومن میداند ۳ تساوی دستاورد نیست، میداند گل آفساید شمرده نمیشود، میداند به کسب پنالتی امتیاز نمیدهند، میداند ۴ سال فرصت از دست رفته بازی دادن به جوانان جز محافظهکاری و جام جهانیدوستی آقای سرمربی به هیچ چیز برنمیگردد و بهتر از همه میداند اگر دنیا برنگردد، بدون نیاز به دستاوردسازی چند ماه دیگر باز هم
نقاط ضعف و قوت فرانسه: جنگجو باش
فرانسه با ترکیبی از ستارگان تراز اول و هدایت دیدیه دشان، قدرتمندترین تیم جام جهانی ۲۰۲۶ است. آنها هم در فاز هجومی و هم در فاز دفاعی همزمان توانستهاند در میان بهترینها باشند. تواناییهای فردی و هنر تیمی و تجربه را هم همزمان در اختیار دارند. همه فاکتورهایی که از آنها یک تیم کامل ساخته و به همین دلیل در پیشبینی اکثر فوتبالیها شانس اول قهرمانی هستند. فرانسه کمتر از سه تیم دیگر به بازی فیزیکی علاقه دارد. آنها هم کمتر خطا کردهاند و هم کمتر مورد خطا قرار گرفتند. البته امباپه بعد از بازی با پاراگوئه گفت اگر لازم باشد بازی فیزیکی را هم خیلی خوب بلد هستند! تنها نقطه ضعفی که میتوان در تیم دشان پیدا کرد در مورد همین فیزیک و بازی فیزیکی است که فرانسویها در آمار سرعت و قدرت بدنی پایینتر از ۳ تیم دیگر قرار گرفتهاند.
احساسات انگلیس به منطق توخل نیاز داشت
بحث لفظی بلینگام و توخل که در واکنش به انتقاد سرمربی آلمانی از نحوه بازی انگلیس مطرح شد بزرگترین نگرانی هواداران از شرایط تیمشان در آستانه حساسترین و حیثیتیترین بازیشان درآمریکاست. صحبت منطقی توخل آلمانی خیلی به مذاق احساسات انگلیسی بلینگام خوش نیامد و این تفاوت فرهنگی در بدترین زمان و مکان ممکن حاشیهای هر چند کوچک را به تیم تحمیل کرد. با این حال انگلیسیها باید یک چیزی را بدانند. شاید این که در همه این سالها در یک قدمی رسیدن به جام، دست خالی به خانه بازگشتهاند به دلیل جای خالی همین منطق تلخ و کوبنده بوده است. به قول تونی کروس شاید بعد از ۱۲۰ دقیقه بازی یک تیم در هوای گرم و شرجی جای مطرح کردن این صحبت منطقی نباشد اما انگلیس برای ماندن در جام نیاز به این شوک داشت. برد با کمترین اختلاف آن هم در وقتهای اضافه، کمتر شدن مالکیت انگلیس با گذشت زمان و رسیدن به حداقل در ۱۵ دقیقه پایانی و این که گل بلینگام در ۹۰ دقیقه یکی از دو شوت تیم در چارچوب بود همه باعث آن برخورد چکشی توخل شد. انگلیس باید به خود بیاید قبل از این که باز هم بدون جام به خانه بازگردند.
نقاط ضعف و قوت انگلیس، کلاسیکهای متوسط
آنها در اکثر آمار نه عملکردی خیلی ضعیف داشتند و نه خیلی قوی. همان مسالهای که هواداران را نگران کرده که باز هم دست آنها را از جام دور نگه دارد. تنها آماری که سهشیرها در آن توانستند صدرنشین باشند و همین مساله تاکتیک تیمی آنها را مشخص میکند تعداد سانترهای از کنار است. تیم توخل با تکیه بر ساختار قدرتمند تیمی و ارسالهای کلاسیک توانسته تا اینجا صعود کند. آنها با استفاده از هافبکهای کناری مانند گوردون و وینگرهایی مثل ساکا، ارسالهای دقیقی روی دروازه میفرستند که منجر به زدن گل توسط مهاجمان قدبلندی نظیر هری کین و بلینگام میشود. ارسال پاسهای خطشکن را هم باید به تواناییهای تیم توخل اضافه کرد. انگلیسیها با ارسال ۱۶۲ پاس خطشکن با اختلاف نسبت به اسپانیا برترین تیم جام هستند. اکثر تیمها برای متوقف کردن انگلیس مجبور به خطا روی بازیکنان آنها شدهاند و به همین دلیل انگلیس بیش از ۳ تیم دیگر توانایی خطا گرفتن از حریف را دارد.
نقاط ضعف و قوت اسپانیا: دفاع میکنم پس هستم
۱۱ گل زده، اسپانیا را به ضعیفترین خط حمله نیمهنهایی تبدیل کرده است. آماری که بیش از سبک بازی این تیم باید آن را به بیدقتی مهاجمانش نسبت داد. اسپانیا بیشتر از انگلیس، شوت و شوت در چارچوب داشته اما کین و بلینگهامی نداشته تا از آنها گل بسازد. لاروخا با ۴۷ شوت خارج از چارچوب، بیش از هر تیمی فرصتسوزی کرده است. البته از آن سو، بهترین خط دفاعی جام به همراه کلمبیا در دست اسپانیاییهاست. شاگردان دلافوئنته بیش از هر تیم دیگری حریف را مجبور به از دست دادن مالکیت توپ کردهاند و زمان بازپسگیری توپ توسط آنها، کوتاهتر از هر ۳ تیم دیگر است. اویارزابال با ۴ گل بهترین گلزن ماتادورهاست و کوکوریا تنها اسپانیایی است که ۲ پاس گل ارسال کرده است. اسپانیاییها با متوسط ۶۶ درصد بیشترین میزان مالکیت توپ در تمام تیمهای تورنمنت را دارند و رودری، کوبارسی و لاپورته به عنوان سه پاسور برتر جام نقش مهمی در این زمینه داشتهاند.
نقاط ضعف و قوت آرژانتین، مسی و دیگر هیچ
آرژانتین بهترین خط حمله را در میان ۴ تیم حاضر در مرحله نیمهنهایی دارد. آنها با امید گل تقریبا ۱۴ توانستند ۱۷ گل بزنند. اما از سوی دیگر، آلبیسلسته با ۶ گل خورده به همراه انگلیس بدترین خط دفاعی را در میان تیمهای حاضر در این مرحله دارد. آرژانتینیها همچنین ۴۱۶۲ پاس در این تورنمنت دادهاند؛ بیشتر از هر تیم دیگری، حتی اسپانیا! در پرس هم وضعیت به همین شکل است و بازیکنان آرژانتین بیش از هر ۳ تیم دیگر برای بازپسگیری توپ فشار آوردهاند. در میان بازیکنان این تیم مسی بیشترین شوت به سمت دروازه، بیشترین شوت در چارچوب و بیشترین گل را دارد. اما به همین جا ختم نمیشود؛ مسی بیشترین پاس گل و بیشترین پاس خطشکن را هم در تیمش ثبت کرده است.
اوپتا: کمترین شانس قهرمانی برای آرژانتین
ابررایانه اوپتا کمترین شانس قهرمانی را از میان تیمهای حاضر در نیمهنهایی جام جهانی به یک گزینه عجیب اختصاص داده است. براساس محاسبات این ابررایانه، آرژانتین با احتمال قهرمانی ۲۰.۶ درصد کمترین شانس را برای دفاع از عنوان دوره گذشته دارد. یکی از دلایلی که شانس آرژانتین را با وجود نتایج خوب و عملکرد مناسب بازیشان رقم زده، احتمالا در این است که این تیم در هیچکدام از بازیهای دور حذفی در ۹۰ دقیقه پیروز نشده است. بازی مقابل سوییس سیزدهمین بازی آرژانتین در تاریخ جام جهانی بود که به وقتهای اضافه رفت و یک رکورد ویژه به نام آنها ثبت کرد. البته آنها در این دوره و دورههای گذشته در ۱۱ جدال از این ۱۳ بازی پیروز شدهاند.
پیکفورد به دنبال جاودانه شدن
جردن پیکفورد به رکورددار دارنده بیشترین تعداد بازی جام جهانی برای تیم ملی انگلیس تبدیل شد. او هجدهمین حضورش با پیراهن سهشیرها را تجربه کرد و رکورد پیتر شیلتون را شکست. پیکفورد در ۱۷ بازی پیشین خود در جام جهانی، شش بار دروازهاش را بسته نگه داشته است. او در این مورد برای رسیدن به رکورد شیلتون 4 کلینشیت کم دارد و در این جام به آن نخواهد رسید. پیکفورد در دوران حضورش در جام جهانی ۳۲ سیو داشته است و با یک سیو دیگر به رکورد بنکس میرسد؛ اما باز هم رکورد شیلتون با 54 مهار برای او فعلا دست نیافتنی است. پیکفورد در جامجهانی بعدی 36 ساله است و احتمالا بتواند در صورت ادامه این روند تیمش را همراهی کند و به یک دروازهبان افسانهای برای سهشیرها تبدیل شود. پیکفورد شاید در اورتون روندی سینوسی داشته اما در تیم ملی عملکرد مطمئنتری را به نمایش گذاشته است. او در ۸۹ بازی ملی خود مرتکب شش اشتباه منجر به شوت حریف شده و دو مورد از آنها تبدیل به گل شدهاند.
تقلید بلینگهام از مارادونا، قهرمان میشود؟
شکستن رکوردها شیرین است و اگر این رکورد به نام مارادونا باشد، شیرینی آن چندین برابر است. کدام بازیکن است که شانس این را دارد که بتواند رکورد مارادونای کبیر را بشکند؟ جودی بلینگهام در یورو بعد از این که تیمش را از ناکامی نجات داد فریاد زد: «جز من چه کسی؟» و حالا او بعد از رسیدن به رکورد مارادونا هم میتواند این فریاد را تکرار کند. بلینگهام که دو گل مقابل مکزیک نیز به ثمر رسانده بود، به اولین بازیکنی تبدیل شد که از زمان دیهگو مارادونا در سال ۱۹۸۶، در بازیهای حذفی جام جهانی در دو بازی پیاپی بریس کرده است. دیهگو آرژانتین را به قهرمانی رساند؛ بلینگهام امیدوار است پایان داستان هم مشابه باشد.
بازی انگلیس – آرژانتین را این داور رقم زد؟!
نروژ و مصر؛ این ۲ تیم این روزها یک نقطه اشتراک بزرگ دارند و آن این است که هوادارانشان اعتقاد دارند که سر آنها را مقابل حریفان نام آشنایشان بریدهاند. البته این ۲ تیم یک نقطه اشتراک دیگر هم دارند. آن هم این چهره است: ژروم بریسار. زمانی که فیفا اعضای تیم داوری را که کلمن تورپین را از اتاق کمکداور ویدئویی همراهی میکنند اعلام کرد، نام ژروم بریسار باعث تعجب شد. او همان داوری است که در دیدار آرژانتین و مصر در همین نقش جنجالهای بزرگی رقم زد. با این که کولینا بعد از آن بازی اعلام کرد که تصمیمات داور برای قبول گل آرژانتین و مردود کردن گل مصر درست بوده، اما این تایید هواداران فوتبالی را قانع نکرد. در بازی انگلیس و نروژ هم جنجالهای دیگری رقم خورد و مهمترین آن باز هم مردود شدن یک گل، یعنی گل نروژ بود. عدهای اعتقاد دارند که بازی مرحله نیمهنهایی میان آرژانتین و انگلیس بیش از هر چیزی مرهون اشتباهات داوری است. اشتباهاتی که در هر دو، این چهره از اتاق وی ای آر داوران را همراهی کرده است.
این شما و این جود جدید
نمودار بازی هر بازیکنی در یک جایی، تیمی یا تورنمنتی به اوج خودش میرسد. به نظر میرسد که این نقطه اوج برای بلینگهام همینجاست، در آمریکا. این اوج نه به دلیل گلهای مهم و حساسی است که جود زده است بلکه به دلیل مدل بازیای است که احتمالا بعد از جامجهانی از او بازیکن متفاوتتری خواهد ساخت. بلینگهام را در طول این سالها در تیم ملی و رئال مادرید بیشتر به عنوان یک بازیساز خوب شناختیم، اما حالا یک جود متفاوت را به ما نمایش داده است. بازیکنی که در عمق خط دفاع حریف حتی از آن بازیکن بازیساز هم خطرناکتر است. او که در جام گذشته فقط یک گل از ۶ گل تیمش به ایران را زده بود، در این جام خودش به تنهایی ۶ گل به حریفان زده است. ۶ گل در ۶ بازی؛ بهترین عملکرد هجومی دوران فوتبالش! جام جهانی آمریکا یک بازیکن جدید به دنیای فوتبال معرفی کرد، این شما و این جود جدید.
دلافوئنته: جام یامال تازه شروع شده!
لوئیس دلافوئنته در گفتوگو با گیوم بالاگه، از دو مهره مهم اسپانیا؛ لامین یامال و میکل اویارزابال، به شکلی ویژه تمجید کرد. سرمربی اسپانیا درباره یامال فاش کرد که تیم فنی از ابتدا انتظار نداشتند این وینگر جوان در شروع مسابقات در بهترین سطح خود باشد و هدف این بود که در مراحل حساس به اوج برسد. او با اشاره به آمادگی ذهنی یامال گفت: «الان زمانی است که میخواهیم او را ببینیم و خودش هم میخواهد خودش را نشان دهد.» دلافوئنته همچنین تأکید کرد که ستاره جوان لاروخا حالا آماده است تا این رقابتها را به «جام جهانی خودش» تبدیل کند. دلافوئنته سپس از اویارزابال صحبت کرد و با انتقاد از کسانی که سالها معتقد بودند اسپانیا مهاجم نوک ندارد، گفت مشکل از تعریف محدود آنها از این پست بوده است. او با رد برچسبهایی مانند «مهاجم کاذب» تأکید کرد که مهاجمان میتوانند به شکلهای مختلفی مؤثر باشند؛ از حرکت در فضاها گرفته تا بازی بین خطوط و ایجاد عمق. سرمربی اسپانیا در نهایت با تحسین از مهاجم رئال سوسیداد یاد کرد و گفت: «او یک مهاجم در سطح جهانی است.» و اویارزابال را «یکی از پنج مهاجم نوک برتر جهان» دانست؛ به عقیده دلافوئنته ظرفیتهای اویارزابال تازه از
معما برای توخل: مهار هالند
بازیکنی که با میانگین لمس توپ ۲۴.۸ در هر ۹۰ دقیقه سومین آمار پایین را در جامجهانی دارد. (در میان بازیکنانی که حداقل ۳۰۰ دقیقه بازی کردهاند). بازیکنی که حدود ۴۰درصد از بازی را راه میرود و احتمالا در این مورد هم در میان پایینترین دوندگی جام قرار دارد. کاری راحتتر از مهار این بازیکن برای یک تیم وجود دارد؟ شاید بگویید نه تا وقتی که متوجه بشوید نام این بازیکن هالند است!
مهمتر از هالند، رهبر ارکستر را بگیر
انگلیسیها از مصاحبههایشان مشخص است که برای مهار هالند خیلی امیدوار نیستند. احتمالا راهحل آنها این است که به جای مهار هالند که کمی بعید به نظر میرسد راه رسیدن او به توپ را ببندند. برای رسیدن به این هدف باید یکی از راههای اصلی تغذیه هالند بسته شود و او کسی نیست جز رهبر وایکینگها. در تیمی که فقط و فقط از بچه غول گفته میشود یک ستاره و رهبر و پاسور به نام مارتین اودگارد حضور دارد. بازیکن آرسنال که در سه بازی اول خود در جامجهانی ۳ پاس گل ثبت کرد و به رکورد میشاییل بالاکر در سال ۲۰۰۲ رسید. تنها براهیم دیاز، برونو گیمارش و مایکل اولیسه در این دوره از جام جهانی بیش از او پاس گل دادهاند. او همچنین نقشی کلیدی در انتقال توپ و عبور آن از خطوط دفاعی حریف ایفا میکند. پیش از آغاز مرحله یکچهارم نهایی او با ۷ پاس، به صورت مشترک در صدر فهرست بازیکنانی قرار داشت که در شرایط فشار شدید (حضور بازیکن حریف در شعاع ۲ متری) پاسهایی ارسال کردهاند که خط دفاعی حریف را شکسته است. پاسهایی که از ارزشمندترین پاسها برای یک تیم و بازیکن است. اودگارد همچنین بیش از هر بازیکن دیگر نروژی، پاسهایی
همه جانشینان مسی برای ضربات پنالتی آرژانتین
موفقیت ضربات پنالتی در کنار توانایی فنی یک بازیکن، به تمرکز و البته شانس هم ارتباط دارد. اما زمانی که تعداد پنالتیهای از دست رفته بالاتر برود، تاثیر مستقیم شانس کمتر شده و توانایی پنالتی زدن اهمیت بیشتری پیدا میکند. آمار پنالتیهای از دست رفته مسی میگوید که بهتر است ( البته باید بگوییم در این سالها بهتر بود)حداقل برای بازیهای باقیمانده پنالتیزن دیگری انتخاب شود. نرخ موفقیت پنالتیهای مسی در بازیهای باشگاهی و ملی پایینتر از ۷۷ درصد بوده است. اسکالونی در ترکیب آرژانتین برای انتخاب پنالتیزن دستش کاملا باز است و میتواند بازیکنانی مانند لئاندرو پاردس (۹۲.۹٪)، الکسیس مکآلیستر و انزو فرناندز (هر دو ۹۱.۷٪) و خولیان آلوارز (۸۹.۵٪) را به عنوان پنالتیزنان آرژانتین انتخاب کند. مکآلیستر تنها بازیکن غیردروازهبانی است که در این جام جهانی دقایق بیشتری نسبت به مسی برای آرژانتین بازی کرده است و میتواند یکی از گزینههای اصلی باشد.
نبرد نابرابر در دقایق پایانی
وقتهای تلف شده جام جهانی ۲۰۲۶، شاهد گلهای دراماتیک زیادی بوده است. ۱۱.۴ درصد از کل گلهای این دوره از مسابقات در وقتهای تلفشده (چه در پایان ۹۰ دقیقه و چه در پایان ۱۲۰ دقیقه) زده شده که بالاترین میزان در تاریخ جام جهانی محسوب میشود. علاوه بر افزایش جنگندگی و تلاش تا آخرین ثانیه برای رسیدن به گل، نقش بازیکنان تعویضی بسیار پررنگ بوده است؛ ۱۷ گل از ۳۲ گل دقایق پایانی جام جهانی امسال توسط بازیکنان تعویضی به ثمر رسیده است که بیش از نیمی از آنها محسوب میشود. گویا قدمهای خسته مدافعان در برابر گامهای تازهنفس مهاجمان یارای مقاومت نداشتند و بازنده این جنگ نابرابر شدهاند؛ طوری که حتی هایدرشن برک هم مانع آن نشده است!
یک پنجم گلهای جام جهانی؛ سهم تعویضهای طلایی
وقتی یک بازیکن تعویضی گل میزند، همه برنده میشوند. آن بازیکن به عنوان قهرمان ستایش میشود و سرمربی، نابغه خوانده میشود. اگر جریان بازی طبق برنامه پیش نرود، سرمربی نگاهی به نیمکت میاندازد و گزینههای خود را میسنجد. به همین دلیل است که یک تیم برای قهرمانی علاوه بر داشتن یک تیم خوب داخل زمین، باید نیمکتی در حد و اندازه قهرمانی هم داشته باشد. در این دوره از مجموع ۲۵۰ گل به ثمر رسیده، ۵۲ گل یعنی ۱۸.۶ درصد آنها توسط بازیکنانی زده شده است که به عنوان یار تعویضی وارد زمین شدهاند. تا اینجای کار، آمار این دوره اندکی پایینتر از جام جهانی ۲۰۱۴ است که در آن ۱۸.۷ درصد از گلها توسط بازیکنان تعویضی زده شد که البته احتمالا تا پایان بازیها این رکورد شکسته خواهد شد. عوامل متعددی در افزایش تعداد گلزنان تعویضی تاثیر دارد. افزایش تعداد تعویض به عدد ۵ اولین دلیلی است که میتوان مطرح کرد. عامل دوم در خستگی و شرایط آبوهوایی آمریکاست. رطوبت هوا و ارتفاع بالای بعضی از ورزشگاهها باعث میشود بازیکنان سریعتر دچار خستگی شوند و عملکردشان در دقایق پایانی مسابقات افت کند. بازیکنانی که از بازیهای سخت و فشرده باشگاهی به تیم ملی آمدند برای تکمیل شدن نقشه تیم
۵ دقیقه فوتبال بیشتر در آمریکا!
در جامجهانی ۲۰۲۶، حدود ۵ دقیقه بیشتر فوتبال دیدیم! این ۵ دقیقه حاصل رویکرد و قوانین فیفاست که تلاش کرد تا حد امکان از وقتکشی و روشهای مرسوم تیمها برای از بین بردن فوتبال زیبا و جوانمردانه جلوگیری کند. فیفا اقدامات سختگیرانهای را در این جام برای مقابله با اتلاف وقت در پیش گرفته بود. هنگام زدن ضربات دروازه، یک شمارش معکوس پنج ثانیهای استفاده شد. این اقدام باعث شد میانگین زمان صرف شده برای ضربه دروازه از ۲۷.۷ ثانیه در سال ۲۰۲۲ به ۲۳.۸ ثانیه کاهش پیدا کند. در حال حاضر میانگین زمان لازم برای ضربات دروازه در این تورنمنت، کمترین میزان ثبت شده در تمامی مسابقات از سال ۲۰۱۰ تاکنون است. در مورد پرتابهای اوت نیز تایمر پنج ثانیهای در نظر گرفته شده بود. میانگین زمان صرفشده برای پرتاب اوت به ۱۳.۳ ثانیه کاهش یافته است، در حالی که این رقم در قطر ۱۵.۷ ثانیه بود. شاید صرفهجوییِ کمی بیش از دو ثانیه برای هر پرتاب، رقم ناچیزی به نظر برسد، اما با توجه به میانگین ۳۵.۹ پرتاب اوت در هر بازیِ این دوره از مسابقات، همین صرفهجوییهای زمانی باعث شده است که مجموع زمان بازگرداندن توپ به جریان بازی در طول یک مسابقه کامل، نسبت به سال
آمریکا، جایی برای پیرمردها هست
در فوتبال، معمولاً این ستارههای جوان هستند که توجه رسانهها را به خود جلب میکنند. کشف پدیدهها و درخشش آنها یکی از جذابترین بخشهای فوتبال است. با این حال به نظر میرسد که در این دنیای جوان دوست و پدیده پرور، قدیمیها همچنان حکم طلا را دارند و مربیان به آسانی از ارزش تجربه نمیگذرند. عملکرد مسی ۳۹ ساله و ووزینیای ۴۰ ساله و بازیکنان دیگری مانند رونالدو و مودریچ و پریشیچ تاییدی بر این مدعاست. در تیم ملی خودمان هم همه نگاهها به رامین رضاییان 36 ساله و بیرانوند 34 ساله معطوف شد. تورنمنت ۲۰۲۶ شاهد مسنترین ترکیبهای اصلی در تاریخ جامجهانی بوده است. در این تورنمنت، میانگین سنی ترکیب اصلی تیمها ۲۸ سال و ۱۱۷ روز بوده است که در مقایسه با ۲۷ سال و ۲۹۹ روز جامجهانی قبل یک سال پیرتر شده است. جام جهانی ۱۹۷۰ «جوانترین» دوره این مسابقات بود. در این رقابتها که به میزبانی مکزیک برگزار شد، میانگین سنی ترکیب اصلی تیمها ۲۶ سال و ۷۶ روز بود.
پنالتیهای از دست رفته؛ فاجعه نیست!
از دست رفتن ضربات پنالتی در جام ۲۰۲۶ رکورد شکست و بازیکنان حاضر در این تورنمنت بیشتر از سایر دورهها پنالتی از دست دادند. با احتساب ضربات پنالتی پایان بازی، ۲۰ مورد از ۵۹ پنالتی زدهشده در آمریکا به گل تبدیل نشدهاند. آمار ۶۶.۱ درصدیِ موفقیت در این ضربات، پایینترین عدد ثبت شده در تاریخ جامهای جهانی محسوب میشود. البته این آمار به یکباره به کمترین میزان تاریخ نرسیده و روندی نزولی را طی کرده است. درصد تبدیل پنالتی به گل در تمامی دورههای جام جهانی از سال ۲۰۱۴ به بعد، سیر کاهشی داشته است. پنالتی زدن همیشه چنین کار دشواری نبوده است؛ هر ۱۳ پنالتی گرفته شده در جامهای جهانی ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ تبدیل به گل شدند و در آن زمان از دست رفتن پنالتی یک فاجعه محسوب میشد!
کولینا بر علیه کرنر؛ تعداد گلها کمتر از حد انتظار!
کمیته داوران فیفا، پیش از جام و با هدف انجام «فوتبال واقعی» به جای زد و خورد در ضربات کرنر، جلسات توجیهی متعددی برای داوران و تیمها برگزار کرد. بر اساس قانون جدید کولینا، ایجاد هرگونه سد برای دروازهبان و کشمکش بین بازیکنان در محوطه جریمه خطا است. با گسترش ایدههای ارتتا در فوتبال، این فصل متوسط هر بازی ۰.۴۹ گل در لیگ انگلیس و ۰.۴۶ گل در لیگ قهرمانان اروپا از ضربات کرنر بدست آمد؛ اما این عدد در جام جهانی ۲۰۲۶ به ۰.۳۴ گل در هر بازی رسید. هر چند ضعف تیمهای ملی نسبت به باشگاهها هم میتواند در این مورد تاثیرگذار باشد، اما اعلام خطاهای متعدد در ضربات کرنر و رد گل تاه در برابر پاراگوئه نشان از تاثیر سختگیری فیفا در این تاکتیک نوین گلزنی است! با این حال متوسط گلهای زده شده از کرنر در جام ۲۰۲۲ تنها ۰.۲ بود و افزایش آن نشان از تاثیر بیشتر کرنر در سرنوشت بازیها است. طبق گزارش بیبیسی، مقامات کمیته داوران لیگ انگلستان قصد تبعیت از فیفا را ندارند و احتمالا کرنر مثل فصل گذشته تاثیر زیادی در تعیین قهرمان پریمیر لیگ خواهد داشت!
کلمبیا، حذف بخشی از زیبایی جام
کلمبیا بازی را در ضربات پنالتی باخت اما به عنوان یک تیم شایسته و تاثیرگذار این رقابتها را ترک میکند. تیمی کامل که هم بردهای آسان داشت و هم مقابل پرتغال یک نمایش مطلوب داشت و هم در بازی با سوییس شایسته برد بود. تیمی با ویژگیهای انتقالی خوب در حالی که مالکیت توپ را هم حفظ میکند. شاگردان لورنزو یکی از سه تیم برتر جام در مالکیت توپ بودند و بعد از اسپانیا و آلمان قرار گرفتند. از نظر ایجاد موقعیت در میان ۵ تیم برتر بودند و بازی هجومی به نمایش گذاشتند. بازی هجومی از تیمی که در دقایق بازی فقط یک بار دروازهاش باز شده بود. کلمبیا در میان تیمهای پرسکننده رتبه خوبی نداشت و میانگین سنی آنها هم این اجازه را نمیداد. با اینحال لورنزو با راهکارهایی از جمله پوشش زمین توسط هافبکها این مشکل را به خوبی حل کرد. اگرچه کلمبیا از رسیدن به مرحله یک چهارم نهایی بازماند اما آنها با خاطرهای خوب جام را ترک میکنند. کمتر تیمی توانست به اندازه کلمبیا در طول مسابقات، تعادل بین سرگرمی و اثربخشی را حفظ کند.
راز طلسمشکنی سوییس، سوپرکوبل
«گرفتن پنالتی علاوه بر اینکه به شناخت از زننده ضربات پنالتی بستگی دارد یک حس و شم درونی لازم دارد.»این را کوبل، دروازهبان سوییس میگوید. دروازهبانی که با همین حس درون، تیمش را بعد از ۷۲ سال به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ رساند. سوئیس پیش از این تنها در یکی از پنج تجربه قبلی خود در ضربات پنالتی تورنمنتهای بزرگ (جام جهانی یا یورو) پیروز شده بود. آنها در بازی مقابل فرانسه در مرحله یکهشتم نهایی یورو ۲۰۲۰ توانستند ۵ بر ۴ پیروز شوند. این بار کوبل مانع از تکرار ناکامی و حسرت سوئیسیها در ونکوور شد. او که در طول بازی به خصوص وقت اضافه دوم نقش مهمی در تساوی بازی داشت در ضربات پنالتی هم بازی خوبش را تکمیل کرد و منجی سوییسیها لقب گرفت.
تو همان پایان باشکوهی
عضی از بازیکنان بار زمین را بر دوش میکشند و زمین را سبکتر میکنند. بازیکنانی که با درخشش و گلهایشان باعث میشوند در دقایق زیادی از دوران حضورشان هواداران فوتبال از شادی و خوشحالی به آسمان بپرند و بابت این همه نبوغ و درخشش در آسمانها سیر کنند. دروغ است اگر بگوییم جام قهرمانی ارزشی ندارد حتی اگر این جمله را در مورد رونالدو به کار ببریم. برای بازیکنی که حتی اگر در تورنمنتی دورهمی در تعطیلاتش شرکت کند قهرمان شدن مهم است جای خالی جام «جهانی» حسرتی آزاردهنده است. اما دروغ نیست اگر بگوییم او برای ابرستاره بودن نیازی به این جام نداشت. رونالدو جام نگرفت اما تا ابد زمانی که بخواهیم از عصر فعلی فوتبال نام ببریم میگوییم دوران مسی و رونالدو (برخلاف بقیه دورانهای فوتبال که یک اسطوره داشتند؛ عصر مارادونا، عصر کرایف). رونالدو برای ما همانی است که میتوانیم با او زندگی کنیم. او مثل خود ماست با همه شکستها و پیروزیها و تلاشها و فراز و نشیبهایمان. نه در سرزمین فوتبال زاده شده بود، نه به بهترین مدرسه فوتبال دنیا رفت، نه همه عمرش را در بهترین تیم فوتبال دنیا گذراند. او مثل ما بود. نسل ما او را به یاد میآورد که چطور از
پس اسمش شد فوتبال
شاید به طرز متوهمانهای فکر کنی سر از فوتبال یا "ساکر" در میاری و به انتخاب خودت قوانین بازی را به وسیله نوکر خانهزادت تغییر بدی. اما جهان بلژیکی را سد راهت میگذارد که حالا آتشش روشن شده و نشان داد نتیجه قبل از تورنمنت را برای زنده کردن عدالت تکرار میکند. حقیقت خفتوار برای شما این بود که حتی با قلاده به گردن اینفانتینو انداختن و ملیجکبازیاش در کاخ سفید هم توان پیش رفتن نداشتید. همانطور که مربی بعدی مانشافت اشاره کرد، ترامپ و اینفانتینو کمترین درکی از فوتبال ندارند و به سان زالو در حال مکیدن پیکر بازی زیبا هستند.
اسپانیا چطور کلینشیت میکند؟
اسپانیا نخستین تیم در تاریخ جام جهانی است که در شش بازی پیاپی دروازه خود را بسته نگه داشته است. آنها اکنون ۱۰ ساعت و ۹ دقیقه است که در این رقابتها گلی دریافت نکردهاند. با این که اونای سیمون قطعا نقش مهمی در این کلینشیت داشته است اما نکته عجیب در مورد او این است که او با ۹ مهار توپ به صورت مشترک با چند دروازهبان دیگر در رده سیام قرار دارد. مسالهای که نشان میدهد اسپانیایی که همیشه به پاسهای پی در پی و بازی هجومی میشناختیم در این دوره با تغییر مدل بازی به آمریکا آمده و یکی از دلایلی که آنها برخلاف فرانسه و آرژانتین خیلی سروصدا و جلب توجه ندارند همین بازی منطقی و دفاعیشان است. اسپانیا بخشی از این رکورد را با گرفتن مالکیت توپ که تخصص آنهاست به دست آورده است. این تیم در گرفتن مالکیت توپ از بازیکنان حریف با استفاده از تحت فشار قراردادن یا قطع توپ در رده اول قرار دارد. مایکل اویارزابال و پدری بیشترین نقش را در این زمینه ایفا کردهاند. این آمار میگوید که اونای سیمون خیلی خوششانس است که درون دروازهای قرار گرفته که این فرصت را به او میدهد تا یکی پس از دیگری
مرینو: دفاع پرتغال را ۳۵ دقیقه آنالیز کردم
شب گذشته لاروخا در بازیای که چندثانیه تا وقتهای اضافه و ضربات پنالتی فاصله داشت، با گل دقیقه 90ای میکل مرینو پرتغال را شکست داد و به یکچهارم نهایی صعود کرد. صحبتهای هافبک باشگاه آرسنال در توصیف لحظات دیشب شنیدنی بود: « مربی میخواست من را دقیقه 50 به بازی بیاورد اما من به او گفتم صبر کند چون من در حال مطالعه بازی و و نحوه قرارگیری مدافعان پرتغال بودم. این کار از من 35 دقیقه زمان گرفت و من به داوید رایا گفتم که در دقیقه 90 گل پیروزی را خواهم زد و این کار را هم انجام دادم. بازی بعدی میبینمتون.» شایان ذکر است که اسپانیا در مرحله بعد به مصاف بلژیک رودی گارسیا خواهد رفت که با پیروزی 4-1 مقابل آمریکا به این مرحله رسید.
باید قدر جود را بدانیم!
در چند ساعت اخیر ستایش جود بلینگهام در رسانههای انگلیسی به اوج خودش رسیده است. در حالی که چند روز قبل روزنامهنگاری با «تفرقهافکن و بداخلاق» خواندن جود خواهان کنار گذاشتن او از جام جهانی شده بود، حالا هنری وینتر، ژورنالیست مشهور انگلیسی ویژگیهای او را ناشی از ذهنیت برندهاش میداند. وینتر که نزدیک به ۴۰ سال بازیهای تیم ملی انگلیس را از نزدیک دنبال کرده، در صحبت با Talk Sport بلینگهام را «یکی از بهترین بازیکنانی که تا به حال برای انگلیس دیدهام» توصیف میکند. او میگوید: «او این روحیه پیروزی را دارد. دوست دارم بازیکنان بیشتری در تیم انگلیس از چنین ذهنیتی الهام بگیرند». از نگاه این روزنامهنگار باسابقه، بلینگهام از همان نوجوانی در بیرمنگام سیتی یک استعداد ویژه بود؛ استعدادی که در دورتموند درخشید و سپس در رئال مادرید، جایی که به گفته وینتر «شخصیتهای ضعیفتر زیر فشار آن خرد شدهاند»، باز هم موفق شد. وینتر معتقد است ستاره انگلیس بارها نشان داده برای بزرگترین صحنههای فوتبال ساخته شده و به همین دلیل تأکید میکند: «باید قدر او را بدانیم.»
مکزیک هم «کین»دارد؛ آقای گل اینجاست
همه از انگلیس و هری کین میگویند اما در آن سوی میدان در ترکیب مکزیک هم مهاجمی هست که به اندازه هری برای مکزیکیها مهم است. بازیکن تیم القادسیه و آقای گل لیگ عربستان که با ۳۱ گل در ۳۳ بازی بالاتر از رونالدو، تونی و بنزما ایستاد؛ خولیان کینیونس! او از همان اولین بازی جام نشان داد که سطح درخششی فراتر از لیگ عربستان دارد. پای راست خولیان در همان بازی افتتاحیه اولین گل جام را رقم زد و ماجراجوییهای او و ال تری آغاز شد. او در جام جهانی ۲۰۲۶ مستقیماً در به ثمر رسیدن چهار گل (۳ گل و ۱ پاس گل) نقش داشته است؛ آماری که با رکورد لوئیس هرناندز در سال ۱۹۹۸ برابری میکند. این بازیکن با یک گل دیگر به آمار گلزده مهاجم افسانهای مکزیکیها هم خواهد رسید. کینیونس برای رسیدن به این هدف تنها نیست. او بازیکنی را در کنارش دارد که تنها مکزیکی تاریخ با ۳ پاس گل در یک دوره است؛ روبرتو آلوارادو. خلق ۱۰ موقعیت، ۱۵ بار بازپسگیری توپ و ۷ تکل موفق آلوارادو را به بهترین بازیکن مکزیک تبدیل کرده است. با این حال، با توجه به اینکه سمت راست انگلیس در این تورنمنت منطقه مشکلسازی بوده است، احتمالاً
مکزیک- انگلیس؛ خودت را نشان بده
مکزیک و انگلیس؛ اینجا میدان نبرد اصلی دو تیم است. دو تیمی که با وجود عملکرد خوب و صعود به مرحله یک هشتم نهایی، هنوز تردید و نگرانی از روبرو شدن با رقبای سرسخت را برای هوادارن خود برطرف نکردهاند. این بازی فرصتی است تا هر یک از دو تیم عیار واقعی خود را نشان دهد. کار برای شاگردان توخل روی کاغذ سادهتر به نظر میرسد؛ اما از وضعیت ورزشگاه بازی که بگذریم، شاگردان خاویر آگیره در چهار بازی خود در این تورنمنت گلی دریافت نکرده و فقط اجازه ثبت ۶ شوت در چارچوب را به حریفان دادهاند؛ به طوری که رقبا در هر بازی تنها به میانگین امید گل ۰.۵۶ دست پیدا کردهاند. در آن سو اما مکزیک مقابل انگلیس شاید با یک چالش جدید روبرو شود. مکزیک در این مسابقات ۶۵ درصد از زمان بازی را در موقعیت تیم برنده سپری کرده و هرگز در وضعیت تیم بازنده قرار نگرفته است. به همین دلیل آنها مجبور به برگرداندن بازی نشده و شاید مقابل سهشیرها با این چالش مواجه بشوند؛ آن وقت خط دفاع و قدرت هجومیشان محکی جدیتر از همیشه میخورد.
بیدقتترین پاراگوئه تاریخ
بازیکنان پاراگوئه دقتی که در زدن بازیکنان فرانسه و درگیرشدن با آنها داشتند را در ارسال پاسهایشان نداشتند. آنها بدترین آمار تاریخ جامجهانی را به نام خود ثبت کردند تا هم در آمار، هم در نتیجه و هم در اخلاق بازنده بازی باشند. شاگردان آلفارو تنها ۵۴ درصد از پاسهای خود، یعنی ۹۹ پاس از ۱۸۳ پاس را به مقصد رساندند. این آمار، پایینترین دقت پاس ثبتشده در یک بازی مرحله حذفی جام جهانی از سال ۱۹۶۶ تا الان محسوب میشود. ثبت تنها یک شوت در داخل محوطه جریمه فرانسه در طول ۹۰ دقیقه و امید گل ۰.۱۳ نیز نشان از کیفیت ضعیف پاراگوئه در بازی مقابل فرانسه داشت و آنها فقط با جنگندگی و بازی فیزیکی توانستند بازی را با حداقل اختلاف گل واگذار کنند.
کلمبیا، رها از نام ستارهها، در مسیر درست
شکست ۳ بر ۱ در بازی دوستانه مقابل تیم دوم فرانسه، از نگاه تیم ویکری، نقطه عطف کلمبیای جدید بود. این کارشناس فوتبال آمریکای جنوبی معتقد است نستور لورنسو پس از آن شکست، فلسفه تیمش را تغییر داد و حالا کلمبیا با انسجام دفاعی بیشتر و بلوغ تاکتیکی بالاتر، یکی از مدعیان جام جهانی است. ویکری میگوید کلمبیا دیگر «گروگان ستاره کهنهکارش نیست» و خامس رودریگز نیز با دوندگی و وظایف دفاعی بیشتر، در خدمت ساختار تیم قرار گرفته است. او همچنین از جون آریاس تمجید کرد و با لحنی طنز گفت: «اگر پولش را داشتم، خودم او را میخریدم و روی طاقچه میگذاشتم!»؛ بازیکنی که به اعتقاد ویکری «جوکر تاکتیکی» لورنسو است و در چندین پست برای تیم بازی میکند. ویکری در پایان هم پیشبینی جالبی داشت و گفت اگر کلمبیا در یکچهارم نهایی به آرژانتین برسد، «شاید این بار کفه شانس به سود کلمبیا باشد»، چون این تیم «واقعاً در مسیر درستی حرکت میکند.»
روزهای خوب صلاح در آمریکا
مسی، امباپه، هالند، کین و حتی کریستیانو، در این جام چندین گل زدند و بسیاری به جام جهانی ۲۰۲۶، جام ستارهها میگویند. اما نام محمد صلاح با یک گل زده برابر نیوزلند، در این روزها کمتر از بقیه ابرقهرمانهای دنیای فوتبال شنیده شده است. یک پنالتی پاننکا در حساسترین لحظات برابر استرالیا، ریسک بالایی برای ستارهای بود که بعد از بدترین فصل خود در لیورپول، راهی آمریکا شده است. اما صلاح ایجاد اعتماد به نفس در تیم را، وظیفه خود میداند. مصر پس از کابوس جام ملتهای آفریقا، چهره متفاوتی از خود در جام جهانی نمایش داد و محمد صلاح علاوه بر رهبری تیم، نقش محوری در بعد فنی هم دارد. ۱۶ ایجاد موقعیت پس از بواتنگ در سال ۲۰۱۰ و آپیا در سال ۲۰۰۶، بیشترین تعداد از سوی یک بازیکن آفریقایی در طول جام جهانی است؛ رکوردی که احتمالا در بازی برابر آرژانتین، در اختیار فرعون مصری قرار میگیرد.
بازگشت به آزتکا؛ دست خدا با کدام تیم است؟
انگلیس- مکزیک؛ چه کاری سختتر برای انگلیسیها از این که به ورزشگاه آزتکا برگردند. ۴۰ سال از آخرین روزی که آنها در این ورزشگاه به میدان رفتند گذشته اما احتمالا هر روز در این ۴۰ سال یک نفر در گوشهای از دنیا خاطره باخت آنها را مرور کرده است. جامجهانی ۱۹۸۶ و بازی با آرژانتین و دست خدا. آزتکا یک ورزشگاه معمولی نیست، یک تونل زمان است. زمین مقدس فوتبال که وقتی وارد آن میشوی باید در کنار ارواح فوتبالی بازی کنی. شگفتانگیز و هولناک. حالا انگلیس باید با تصویر مارادونا که روی این چمنها مقابلشان رقصیده و گل قرن را زده و قوانین فوتبالی را به سخره گرفته دیدار کنند. توماس توخل و هواداران انگلیس زمانی که مسیر احتمالی انگلستان تا فینال جام جهانی را ترسیم میکردند، امیدوار به حذف مکزیک و یا حداقل راهی بودند تا براساس آن گذرشان به آزتکا نیفتد. بخت اما خیلی با آنها یار نبود. هواداران انگلیس که میخواهند جام به خانه بازگردد فعلا در این مرحله باید به آزتکا برگردند. آیا جام مورد انتظار آنها این بار از مکزیک جان سالم به در میبرد؟ مارگ گهی، مدافع انگلیس در مصاحبهای آرزو کرده است که این بار دست خدا همراه آنها باشد.
یک تیم،یک گل
زننده سوپرگل کیپ ورد به آرژانتین چه کسی بود؟ بازیکن هلندی، مدافع راست ترابوزان اسپور ترکیه و زننده گل کیپورد! سیدنی کابرال با گل و شادی گلش بعد از بازی آرژانتین حسابی وایرال شده است. گل او اما علاوه بر توانایی فردی یک نکته جالب دارد. در به ثمررسیدن این گل ۹ بازیکن همتیمیاش هم نقش ایفا کردند. عکس بالا نشان میدهد که ۹ بازیکن در رساندن توپ از دروازه به خط حمله نقش ایفا کردند تا در نهایت سیدنی کابرال بتواند یکی از زیباترین گلهای جام را به ثمربرساند.
داستان تکراری آرژانتین و رکوردها
آرژانتین و مسی به آمریکا آمدهاند تا رکوردها را بشکنند. این دوازدهمین بازی آرژانتین در جام جهانی بود که به وقتهای اضافه کشیده شد. رکوردی که با رکورد آلمان برابری میکند. آرژانتین در ۱۰ بازی از این ۱۲ بازی پیروز شده است (۴ پیروزی در جریان بازی و ۶ پیروزی در ضربات پنالتی) آرژانتین در ۱۰ بازی متوالی خود در جام جهانی (از سال ۲۰۲۲ تاکنون) بیش از یک گل به ثمر رسانده است. آنها اگر در بازی بعدی هم بیش از یک گل بزنند به رکورد اروگوئه میرسند که توانست در ۱۱ بازی متوالی بیش از یک گل مقابل حریفان به ثمربرساند.