آنری: اولیسه یک رویا است
مایکل اولیسه بیشتر از یک فوتبالیست شبیه یک شطرنجباز است. تیری آنری بعد از بازی در مورد او گفت:«او یک رویا است که به واقعیت پیوسته.» در دیدار که قرار بود همه تعریف و تمجیدها برای امباپه باشد این اولیسه بود که با 2 پاس گل مرد برتر میدان لقب گرفت. عملکرد اولیسه در هر 2 نیمه تقریبا یکسان بود اما آنچه که تفاوت را رقم زد تصمیم دیدیه دشان بود. حرکات اولیسه در سمت راست زمین کمک کمی به فرانسه میکرد اما بعد از این که با دمبله جایش را عوض کرد و به مرکز زمین نزدیک شد همه چیز عوض شد. بازپسگیری توپ، پاسهای کلیدی او هر کدام به یک موقعیت خطرناک و در نهایت هم 2 گل ختم شد. زمانی که اولیسه به جای مطلوبش در زمین آمد هر موقعیت خطرناکی که خلق میشد ردپایی از او داشت. این روزها امباپه خوششانسترین بازیکن جام است. او یک رویای محققشده در کنار خود دارد.
پارو بزن لعنتی!
از همون روز اول که عکس تیمی متفاوتی نسبت به بقیه، با الهام از وایکینگها گرفتند خودشون رو توی دلم جا کردند. بعد هم یک عکس دیگه از تیم رسانهای خلاقشون با کیتهای اولین باشگاهی که بازیکنا براشون به میدون رفتند و بعدش هم رونمایی از کیت بسیار جذابشون که یادآور پرچم کشورشون و تا حدودی هم یادآور کیت بزرگداشت صد سالگی اینتر میلان در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ هست. از آخرین حضور نروژ تو جامهای جهانی ۲۸ سال میگذره و آخرین تصویری که از تیم نود و هشت به ذهنم میاد یه آسمونخراش به اسم توره آندره فلوئه! اونا الان هم یه آسمونخراش دارند، ولی این کجا و آن کجا؟ ارلینگ براوت هالند تو اولین بازیش در جام جهانی برای نروژ بریس کرد و حتی شانس هتتریک هم داشت که با مقاومت جلال حسن دروازبان عراق روبهرو شد. نسخه خطرناک هالند در سیتی به وضوح در این بازی دیده میشد. مهاجم فرصتطلبی که با تکیه به فیزیک ویژهای که داره، فرصت نفس کشیدن به مدافعین و دروازبان حریف رو نمیده و تو مشارکت در امور دفاعی هم، روی هوا یه سر و گردن از مدافعین حریف بالاتره. اونا بیرون زمین هم به اندازه توی زمین پرشور هستند. یادآور ایسلند دوستداشتنی که
لئو زودتر از امباپه به کلوزه رسید
۳ گل زد و حالا هم بهترین گلزن ادوار جامهای جهانی است، در کنار میروسلاو کلوزه، و هم در روزی که امباپه و هالند دو گل زدند و مدعی آقای گلی جام نشان دادند از آنها بالاتر ایستاد. لیونل مسی، در ۳۸ سالگی هر سه گل آرژانتین در بازی با الجزایر را زد: اولی را با کمی خوششانسی، دومی را با هوشی فوقالعاده و سومی را با ضربهای شبیه خودش. درست مثل جام جهانی قطر، بقیه تیم برای او میدوند و او هم آنطور که استحقاقش را دارند از آنها قدردانی میکند. شاید استعاری هم باشد که در یک بازی از امباپه، گرد مولر و رونالدو نازاریو عبور کرد و به کلوزه رسید. احتمالا صبر زیادی هم نمیخواهد که او را بالاتر از کلوزه هم ببینیم؛ مسی همچنان شگفتآور و جذاب است.
اِنکارا مسی!
هتتریک مسی تو جام جهانی تو سی و هشت سالگی؟ اگر این جمله رو بشنوید تعجب میکنید؟ معلومه که نه! در مورد یکی از بهترین بازیکنای تاریخ حرف میزنیم. کسی که استانداردها رو تعیین میکنه. رکوردها براش مثل آب خوردن هستند. اون به دنیا اومده بود تا یه کشور رو به آرزوی دیرینهشون بعد از مارادونا، یعنی قهرمانی جهان برسونه. اونا دیشب هم یکی دیگه از نسخههای آتش بازی لیونل مسی رو شاهد بودن. سه گل برابر الجزایر تو اولین بازی آرژانتین در جام ۲۰۲۶. تیم اسکالونی حول محور مسی ساخته شده. بازیکنا تو هر لحظه از بازی گوشه چشمی به حرکت لیونل دارند. درست مثل پاس دیپال، روی گل اول به الجزایر تو بازی دیشب. بازی لحظه مهم دیگهای هم داره. جایی که مسی میتونست با خطا روی بازیکن الجزایر از بازی اخراج بشه. اما به هر دلیل داور بازی تصمیم دیگری گرفت. درست در ثانیه ای که به نظر اومد مسی نتونست قدمهاش رو کنترل کنه و تو یه حرکت پای بازیکن الجزایر رو کاملا له کرد. شاید کمتر از بقیه بدوه ولی نقش یه وزنه سنگین رو توی زمین داره که بقیه تیم انقدر میدون که جای خالیش رو تو بقیه فازهای بازی پر کنن. این رویکرد
درباره بازی اول تیم ملی: دیر شده!
ایران در اولین و شاید آسانترین بازی مرحله گروهی خودش در تورنومنت 2026 برابر نیوزلند تیم رده هشتاد و پنجم فیفا به تساوی دو بر دو رسید. به ذات به نظر نتیجه بدی نمیاد. چیزی که بد به نظر میاد نمایش تیم در جریان بازیه! جدای از کارشکنی و مشکلاتی که میزبان برای تیم ملی ایجاد کرد، این عملکرد اصلا قابل دفاع نبود. از پیش از آغاز مسابقات هم نگرانیهایی برای میانگین سنی تیم وجود داشت.خصوصا در خط دفاعی و استفاده از مدافعینی که درسته زمانی در تیمهای ملی و باشگاهیشون مثل سد عمل میکردند، اما مدتهاست که کارایی سابق رو ندارند و اصطلاحا به راحتی جا میمونند. خط دفاعی تیم ملی برابر نیوزلند بازیکن زیر سی سال نداشت و در صحنه هر دو گل، دو بازیکن نیوزلند به راحتی بین مدافعان ایران با رد و بدل کردن توپ موفق به گلزنی شدند. تمام تعویضهای قلعهنوعی هم در راستای بهبود عملکرد تهاجمی تیم گل خورده بود. از پیش از آغاز تورنومنت هم میدونستیم شانس اول گلزنی نیوزلند یک نفره: کریس وود...
تو لایقشی! امروز روز توئه
دیشب وقتی تصویر بسته وزینیا دروازبان تیم ملی کیپ ورد نشون داده میشد، مشخصا بود برای خودش کهنه سواریه. خطوط صورت و موهایی که کم کن به سفیدی گرائیده بودند مشخص میکرد که اون اقلا تو دهه دوم یا سوم زندگیش نیست. دروازبانی که برابر اسپانیا 7 بار دروازه تیمش رو نجات داد و بهترین بازیکن زمین شد و به تیم ملی کیپ ورد کمک کرد اولین امتیاز تاریخ این کشور رو در جام جهانی به دست بیاره. وزینیا چهل ساله بعد از بازی با چشمانی گریان یادی از پدربزرگ و مادر بزرگش کرد که به گفته خودش در نبود پدر و مادر اون رو بزرگ کرده بودند و حالا توی این دنیا نیستند. این دروازبان همچنین گفت که کشور میزبان به مادرش ویزا نداده و اینکه چقدر دلش میخواسته اون تو این لحظه تاریخی زندگیش کنارش باشه. هر چه که بود وزینیا از امروز بیشتر از یک میلیون نفر دنبال کننده در شبکه های اجتماعی داره. کسی که دیشب قهرمان یه ملت بود و با سری بلند از زمین بیرون اومد. اگر کوروسائو باعث شد فکر کنیم تورنومنت چهل و هشت تیمی بی دلیله، کیپ ورد ثابت کرد هنوز هم میشه با فرصت دادن به تیمهای ضعیف تر شاهد
یادداشت جاناتان ویلسون: آیا تیمهای آسیایی در این جام جهانی در حال نزدیک شدن به سطح اروپا هستند؟
گل تساوی دیرهنگام دایچی کامادا برای ژاپن مقابل هلند در روز یکشنبه، فقط باعث نشد که نتیجه نهایی بازی بازتاب دقیقتری از جریان مسابقه باشد؛ بلکه باعث شد تعداد بازیهای بدون شکست تیمهای کنفدراسیون فوتبال آسیا مقابل تیمهای اروپایی در این تورنمنت به چهار مسابقه برسد. البته این آمار تا حدی میتواند حاصل شرایط و اتفاقات مقطعی باشد و هیچکس نباید بر اساس هفته نخست جام جهانی به نتیجهگیریهای قطعی برسد. با این حال، اگر قرار باشد تغییری در توازن قدرت فوتبال جهان در حال رخ دادن باشد، احتمالاً چیزی شبیه به همین صحنهها خواهد بود. روند در این رقابتها از همان روز اول، با پیروزی کرهجنوبی مقابل جمهوری چک، شکل گرفت. شاید برای کسانی که دیدار نیمهنهایی پلیآف انتخابی چک برابر ایرلند را دیده بودند، عملکرد کند و سنگین چکها چندان هم غافلگیرکننده نبود؛ تیمی که ظاهراً بیش از هر چیز دیگری تنها ارزش ضربات ایستگاهی، اوتهای بلند و استفاده از توپهای مرده را میدانست. اما با این حال، سهولتی که کرهجنوبی با آن توانست با پاسکاریهای خود ساختار این تیم را از هم باز کند و در اطراف آنها گردش توپ داشته باشد، چشمگیر بود. اگر سون هیونگ مین همان بازیکنی بود که سه یا چهار سال پیش
بِدانکت و آریگاتو
قبل از شروع بازی هم انتظار یک جدال تمام عیار رو داشتم. از یک طرف لالههای نارنجیِ همیشه نایبقهرمان و از طرف دیگه ساموراییهای مغرورِ سرزمین آفتاب. توقع داشتیم از هیچکدوم فوتبالی تدافعی نبینیم. ولی اجازه میخوام از طرف همه طرفدارای فوتبالی بالای ۳۰ سال از هر دو تیم تشکر کنم! برای مایی که فوتبال قبل مورینیو، لو بلاک، تیکی تاکا، ژُور بال و غیره رو خوب به خاطر داریم، اهمیتی نداره که کدوم تیم با چه آرایشی و تاکتیکی وارد زمین شد و فرارهای پشت فولبکها به کجا ختم شد. بازی هلند و ژاپن برای من یک جشن تمامعیار بود. آخرین باری که چنین جنونی رو تجربه کردیم شاید جام جهانی قبلی و بازی فینال بود. جایی که طرفداری رو فراموش میکنی و از اعماق وجودت داد میزنی زنده باد فوتبال! هلند و ژاپن یه بار دیگه یادم آوردند که چرا عاشق این ورزش هستم. به قول پاتریس اورا : “ آی لاو دیس گیم”
هیاهو و رگ گردن، پشت یک هیچ بزرگ!
تیم ملی ترکیه تو اولین بازی جام ۲۶، به مصاف استرالیا رفت و با یک نمایش ناامیدکننده ۲-۰ شکست خورد. همیشه پیش از تورنمنتهای بزرگ تیم ملی ترکیه با سر و صدا و تبلیغات زیاد و تماشاگرانی پرهیاهو وارد رقابتها میشه. تصویری که باعث میشه فکر کنیم با یک تیم مدعی در مسابقات طرف هستیم. اما هر بار بعد از اولین بازی اون حجم از هیاهو و رگ گردنهای باد کرده جای خودشون را به ناامیدی و تردید برای بازیهای بعدی میدن. ترکیه به عنوان تیمی که فقط 3 بار در جام جهانی حضور داشته همیشه ازش انتظار میره نمایشی درخشان در این مسابقات داشته باشه. انتظاری که شاید دلیل اصلیش نمایش تیم در جام ۲۰۰۲ باشه که توی اون شاید اگر برابر برزیل قرار نمیگرفتند حضورشون توی فینال و حتی قهرمانی دور از ذهن نبود! اما حقیقت شاید اینجاست که تیم ۲۰۰۲ استثنایی بر یک قاعده کلی بوده و هست. دیشب ترکیه با ترکیبی عجیب بازی را به استرالیا واگذار کرد. استرالیایی که هر بار در ضدحملات شیرازه دفاعی تیم مونتلا رو به هم میریخت و با یه لوبلاک منطقی تیم مونتلا رو به عقب روند تا اونا به شوتهای از راه دور روی بیارند. 30 شوت به دروازه
عقل سلیم در سرزمین فرصتهای طلایی
شاید با زیرنویس کنار کارت قرمز موجب خنده و شادی طرفدارای واقعی فوتبال شده باشند، اما نمیشه کتمان کرد که فوتبال تو کشور امریکا در مسیر درستی قرار گرفته. از تصمیمات عجیب و غریبشون در گذشته و هزینههای سرسامآور برای استخدام ستارههای تاریخ گذشته، اونا به جایی رسیدن که تو بازی افتتاحیه جام جهانیشون برد 4 گله به دست میارن. آکادمیهای فوتبال در 20 سال گذشته کارشون رو به بهترین شکل ممکن انجام دادن و حالا امریکا یه تیم ملی منسجم و خوب داره که زنگ تفریح تیمهای دیگه تو جام جهانی نیست. انتخاب پوچتینو به عنوان سرمربی و تلاش برای بومی کردن ستارههایی مثل تیموتی وهآ بخشی از عملکردی هست که ازش حرف میزنیم. از طرفی اگر قرار باشه نگاهها به سمت تیم ملی امریکا و بازیهاش برگرده این کشور غنیترین جای دنیا برای جلب توجه مخاطبهاست. فقط کافیه یه نیم نگاه به سکوهای بازی دیروز بندازید تا متوجه حرفم بشید. امریکا تو این تورنمنت حرف برای گفتن خواهد داشت. تیمی که سمت چپش دست یه ابرقهرمان و یه جِدای (پولیسیک و رابینسون) باشه میتونه هر حریفی رو از دم تیغ بگذرونه.
دای دای!
افتتاحیه جام با اجرای زنده شکیرا از آهنگ دای دای همراه شد. فقط گویا بانو رضایت به بیرون رفتن برای شروع بازی رو نداشت و یاد و خاطره اسلش تو اجرای زنده مایکل جکسون رو زنده کرد. فکر میکنم با همین الگو اگر ادامه بدیم، تعداد دفعات حضور شکیرا در جام جهانی از تیم ملی ایتالیا بیشتر میشه!
ترکیب 11 نفره غایبین جام
تو همه تورنومنتها همیشه لیست یا عکسی از بازیکنهای غایت منتشر میشه. ولی این دفعه بازیکنای غایب خودشون یه تیم هستن! حیف نیست که بهترین بازیکن فصل سی ال رو در جام جهانی نداریم؟ و یا برای آخرین بار شاهد نمایش لوا نیستیم؟ از نفرات دیگه تو این ترکیب هم چیزی بگم بهتره. چون عکس صحبت میکنه...
جدّی جدّی جد اسپنس!
همه شوکه شدن که چرا توخل لوک شاو رو با خودش نبرد. ولی راستش اگر بازی اسپنس رو دنبال کرده باشید نگرانیتون تا حدودی میتونه بیمورد باشه. اسپس تو همون اسپرز لتوپار این فصل هم بازیکن تاثیرگذاری بوده. شاید عملکرد دفاعیش به خوبی شاو نباشه، ولی تو هجوم به عنوان یه بازیکن دوپا آبشنهای زیادی رو به مربی میدی. مخصوصا روی ارسالهای آوت و اینسوئینگ. نمونهش هم تو بازی دوستانه آخر با نیوزلند زیاده. راستی چقدر کیت دوم انگلیس رو دوست دارم!
ماجرای بطریهای آب در جام جهانی چیه؟
فیفا تو مرحله اول اعلام کرد تماشاگرا اجازه آوردن بطریهای پلاستیکی نوشیدنی به ورزشگاهها رو ندارن. مخالفتهای زیادی با این تصمیم شد و خیلی ها تصور میکردن دلیل گرفتن این تصمیم مشارکت فیفا با یکی از مهمترین اسپانسرهای تورنومنت یعنی کوکاکولاست که شاید تصمیم داشته باشه برند آب آشامیدنی خودش یعنی دسانی رو در تورنومنت به فروش برسونه. اما حالا فیفا از این تصمیم برگشته و با ملاحظاتی اجازه داده طرفدارا با بطری آب آشامیدنی خودشون وارد ورزشگاه بشن. هر چند این تصمیم هنوز برای بازیها در مکزیک قطعی نشده. جایی که وسط تابستون دمای هوا میتونه تا 30 الی 35 درجه باشه!
قهرمان بعدی جام؟ شاید حذف شده به دست قهرمان فعلی!
از سال 2010، تیمی که توسط قهرمان فعلی جام جهانی حذف شده، در تورنومنت چهار سال بعد به مقام قهرمانی رسیده. سال 2010 آلمان در مرحله نیمه نهایی با گلی که کاپیتان کارلس پویول به ثمر رساند مغلوب تیم ویسنته دلبوسکه شد ولی چهار سال بعد توی فینال 2014 با شکست آرژانتین به مقام قهرمانی جام جهانی رسید. آلمان در آن سال فرانسه را در مرحله یک چهارم نهایی باز هم با ضربه سر یک مدافع یعنی متس هوملس شکست داد و درست چهار سال بعد در جام 2018، فرانسه مقتدرانه و با شکست مودریچ و یاران به مقام قهرمانی رسید. حالا نوبت فرانسه بود تا با حذف آرژانتین در جام جهانی 2018، مقدمات قهرمانی مسی و آرژانتین رو فراهم کند. نکته جالب اینجاست که اگر قرار باشد قهرمان بعدی مطابق الگوی بالا انتخاب کنیم، باید به دنبال نام این تیم از بین استرالیا، هلند، کرواسی و فرانسه بگردیم!