آنری: اولیسه یک رویا است
مایکل اولیسه بیشتر از یک فوتبالیست شبیه یک شطرنجباز است. تیری آنری بعد از بازی در مورد او گفت:«او یک رویا است که به واقعیت پیوسته.» در دیدار که قرار بود همه تعریف و تمجیدها برای امباپه باشد این اولیسه بود که با 2 پاس گل مرد برتر میدان لقب گرفت. عملکرد اولیسه در هر 2 نیمه تقریبا یکسان بود اما آنچه که تفاوت را رقم زد تصمیم دیدیه دشان بود. حرکات اولیسه در سمت راست زمین کمک کمی به فرانسه میکرد اما بعد از این که با دمبله جایش را عوض کرد و به مرکز زمین نزدیک شد همه چیز عوض شد. بازپسگیری توپ، پاسهای کلیدی او هر کدام به یک موقعیت خطرناک و در نهایت هم 2 گل ختم شد. زمانی که اولیسه به جای مطلوبش در زمین آمد هر موقعیت خطرناکی که خلق میشد ردپایی از او داشت. این روزها امباپه خوششانسترین بازیکن جام است. او یک رویای محققشده در کنار خود دارد.
پارو بزن لعنتی!
از همون روز اول که عکس تیمی متفاوتی نسبت به بقیه، با الهام از وایکینگها گرفتند خودشون رو توی دلم جا کردند. بعد هم یک عکس دیگه از تیم رسانهای خلاقشون با کیتهای اولین باشگاهی که بازیکنا براشون به میدون رفتند و بعدش هم رونمایی از کیت بسیار جذابشون که یادآور پرچم کشورشون و تا حدودی هم یادآور کیت بزرگداشت صد سالگی اینتر میلان در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ هست. از آخرین حضور نروژ تو جامهای جهانی ۲۸ سال میگذره و آخرین تصویری که از تیم نود و هشت به ذهنم میاد یه آسمونخراش به اسم توره آندره فلوئه! اونا الان هم یه آسمونخراش دارند، ولی این کجا و آن کجا؟ ارلینگ براوت هالند تو اولین بازیش در جام جهانی برای نروژ بریس کرد و حتی شانس هتتریک هم داشت که با مقاومت جلال حسن دروازبان عراق روبهرو شد. نسخه خطرناک هالند در سیتی به وضوح در این بازی دیده میشد. مهاجم فرصتطلبی که با تکیه به فیزیک ویژهای که داره، فرصت نفس کشیدن به مدافعین و دروازبان حریف رو نمیده و تو مشارکت در امور دفاعی هم، روی هوا یه سر و گردن از مدافعین حریف بالاتره. اونا بیرون زمین هم به اندازه توی زمین پرشور هستند. یادآور ایسلند دوستداشتنی که
اِنکارا مسی!
هتتریک مسی تو جام جهانی تو سی و هشت سالگی؟ اگر این جمله رو بشنوید تعجب میکنید؟ معلومه که نه! در مورد یکی از بهترین بازیکنای تاریخ حرف میزنیم. کسی که استانداردها رو تعیین میکنه. رکوردها براش مثل آب خوردن هستند. اون به دنیا اومده بود تا یه کشور رو به آرزوی دیرینهشون بعد از مارادونا، یعنی قهرمانی جهان برسونه. اونا دیشب هم یکی دیگه از نسخههای آتش بازی لیونل مسی رو شاهد بودن. سه گل برابر الجزایر تو اولین بازی آرژانتین در جام ۲۰۲۶. تیم اسکالونی حول محور مسی ساخته شده. بازیکنا تو هر لحظه از بازی گوشه چشمی به حرکت لیونل دارند. درست مثل پاس دیپال، روی گل اول به الجزایر تو بازی دیشب. بازی لحظه مهم دیگهای هم داره. جایی که مسی میتونست با خطا روی بازیکن الجزایر از بازی اخراج بشه. اما به هر دلیل داور بازی تصمیم دیگری گرفت. درست در ثانیه ای که به نظر اومد مسی نتونست قدمهاش رو کنترل کنه و تو یه حرکت پای بازیکن الجزایر رو کاملا له کرد. شاید کمتر از بقیه بدوه ولی نقش یه وزنه سنگین رو توی زمین داره که بقیه تیم انقدر میدون که جای خالیش رو تو بقیه فازهای بازی پر کنن. این رویکرد
درباره بازی اول تیم ملی: دیر شده!
ایران در اولین و شاید آسانترین بازی مرحله گروهی خودش در تورنومنت 2026 برابر نیوزلند تیم رده هشتاد و پنجم فیفا به تساوی دو بر دو رسید. به ذات به نظر نتیجه بدی نمیاد. چیزی که بد به نظر میاد نمایش تیم در جریان بازیه! جدای از کارشکنی و مشکلاتی که میزبان برای تیم ملی ایجاد کرد، این عملکرد اصلا قابل دفاع نبود. از پیش از آغاز مسابقات هم نگرانیهایی برای میانگین سنی تیم وجود داشت.خصوصا در خط دفاعی و استفاده از مدافعینی که درسته زمانی در تیمهای ملی و باشگاهیشون مثل سد عمل میکردند، اما مدتهاست که کارایی سابق رو ندارند و اصطلاحا به راحتی جا میمونند. خط دفاعی تیم ملی برابر نیوزلند بازیکن زیر سی سال نداشت و در صحنه هر دو گل، دو بازیکن نیوزلند به راحتی بین مدافعان ایران با رد و بدل کردن توپ موفق به گلزنی شدند. تمام تعویضهای قلعهنوعی هم در راستای بهبود عملکرد تهاجمی تیم گل خورده بود. از پیش از آغاز تورنومنت هم میدونستیم شانس اول گلزنی نیوزلند یک نفره: کریس وود...
قدوس؛ بازیکنی که روی هر 2 گل ایران تاثیر داشت
تعداد بازیکنانی که میتوانند در نقشهای بسیار متفاوتی بازی کنند، واقعاً کم است. سامان قدوس احتمالا به همین دلیل محبوبترین بازیکن امیرقلعهنویی است. در بازی با نیوزیلند از رامین رضاییان و محمد محبی زیاد گفته شد اما دیگر بازیکنی که روی هر 2 گل تاثیر داشت سامان قدوس بود و کمتر به آن اشاره شد. پاس کوتاه و بغلپای او روی گل اول یک پاس حرفهای بود و روی گل دوم هم که با یک پاس بلند، دومین پاس قبل از پاس گل را به نام خودش ثبت کرد. آماری که البته در هیچکجا ثبت نمیشود اما باعث شد قدوس به عنوان یکی از سه بازیکن برتر ایران در این بازی قرار بگیرد. نقشه حرارتی این بازیکن نشان میدهد که او برخلاف پستی که روی کاغذ برایش درنظر گرفته شده در همه جای زمین حضور دارد و به نوعی اسلحه پنهان قلعهنویی در فاز هجومی است.
اروگوئه، این همه رکورد برای یک امتیاز
اروگوئه در مقابل عربستان سعودی ۶۷٪ مالکیت توپ داشت که بالاترین رکورد آنها در جامجهانی است. حاصل این رکورد مالکیت، ۲۲ شوت آنها در نیمه دوم بود که آن هم یک رکورد محسوب میشد. پیش از اروگوئه، آلمان شرقی در نیمه اول بازی با شیلی توانسته بود در یک نیمه ۲۴ شوت بزند. آلمان شرقی هم با آن رکورد فقط یک گل به ثمر رساند اما برخلاف اروگوئه با همان یک گل برنده از میدان خارج شد. ماکسی آرائوژو که یکی از امیدهای گلزنی اروگوئهایها در این بازی بود از روی نقطه کرنر ۵ موقعیت گل ایجاد کرد و او هم رکورددار شد. تمام این رکوردهای اروگوئه و بازیکنانش در نهایت به تساوی و کسب یک امتیاز مقابل نماینده آسیا منجر شد.
بازیکنی که ایران را خطرناک کرد
آیا او واقعا ۳۶ ساله است؟ این سوالی است که آنهایی که بازی ایران را دیدند بعد از عملکرد رامین رضاییان میپرسیدند. رامین رضاییان به اولین بازیکن تیم ملی ایران تبدیل شد که در یک بازی جام جهانی توانست یک گل و یک پاس گل را به نام خودش ثبت کند. بازیکنی که با وجود تساوی مقابل نیوزیلند، عنوان بهترین بازیکن زمین را از آن خود کرد و همه بعد از بازی از او صحبت میکردند. رضاییان در میان بازیکنان تیم ملی بیشترین پاس کلیدی را ثبت کرد و ۳ بار توانست برای شاگردان قلعهنویی ایجاد موقعیت کند. او همچنین با پاسها و سانترهایش ۵ بار بازیکنان ایران را در محوطه جریمه حریف صاحب توپ کرد و با اختلاف بیش از بقیه بازیکنان توانست این کار را انجام بدهد و به همین دلیل بخش زیادی از حملات خطرناک تیم ملی را دفاع راست ایران طراحی کرد. در کل عملکرد رضاییان را در این بازی میتوان در یک کلمه خلاصه کرد: فوقالعاده.
کریس وود 6 ثانیه بدون مزاحم!
گل اول نیوزیلند یک اتفاق جالب و البته تلخ داشت. به نظر میرسید که این گل در کارتون فوتبالیستها به ثمر رسیده و زمان متوقف شده است. بعد از این که شروع دروازهبان نیوزیلند به کریسوود رسید همه منتظر بودند تا بازیکنان ایران با پرس کردن توپ را از او بگیرند. این اتفاق اما نیفتاد و شماره ۹، ۶ ثانیه توپ را در اختیار داشت بدون اینکه مزاحمی داشته باشد. ۶ ثانیه در اختیار داشتن توپ، چرخیدن و بعد هم پاس دادن یعنی یک عملکرد فاجعه از هافبک دفاعیها و شجاع خلیلزاده که باید او را پرس میکرد. خلیلزاده قبل از این که توپ به کریسوود برسد در کنار او ایستاده بود اما به یکباره عقب رفت و بازیکن حریف بدون این که ماموری برای مهار داشته باشد هر کاری دلش خواست انجام داد و بعد از رسیدن قدوس، مجبور به پاس دادن شد. پاس او هم با تکل اشتباه و عجیب شجاع به جاست رسید و بقیه داستان هم که مشخص است.
تو لایقشی! امروز روز توئه
دیشب وقتی تصویر بسته وزینیا دروازبان تیم ملی کیپ ورد نشون داده میشد، مشخصا بود برای خودش کهنه سواریه. خطوط صورت و موهایی که کم کن به سفیدی گرائیده بودند مشخص میکرد که اون اقلا تو دهه دوم یا سوم زندگیش نیست. دروازبانی که برابر اسپانیا 7 بار دروازه تیمش رو نجات داد و بهترین بازیکن زمین شد و به تیم ملی کیپ ورد کمک کرد اولین امتیاز تاریخ این کشور رو در جام جهانی به دست بیاره. وزینیا چهل ساله بعد از بازی با چشمانی گریان یادی از پدربزرگ و مادر بزرگش کرد که به گفته خودش در نبود پدر و مادر اون رو بزرگ کرده بودند و حالا توی این دنیا نیستند. این دروازبان همچنین گفت که کشور میزبان به مادرش ویزا نداده و اینکه چقدر دلش میخواسته اون تو این لحظه تاریخی زندگیش کنارش باشه. هر چه که بود وزینیا از امروز بیشتر از یک میلیون نفر دنبال کننده در شبکه های اجتماعی داره. کسی که دیشب قهرمان یه ملت بود و با سری بلند از زمین بیرون اومد. اگر کوروسائو باعث شد فکر کنیم تورنومنت چهل و هشت تیمی بی دلیله، کیپ ورد ثابت کرد هنوز هم میشه با فرصت دادن به تیمهای ضعیف تر شاهد
یادداشت جاناتان ویلسون: آیا تیمهای آسیایی در این جام جهانی در حال نزدیک شدن به سطح اروپا هستند؟
گل تساوی دیرهنگام دایچی کامادا برای ژاپن مقابل هلند در روز یکشنبه، فقط باعث نشد که نتیجه نهایی بازی بازتاب دقیقتری از جریان مسابقه باشد؛ بلکه باعث شد تعداد بازیهای بدون شکست تیمهای کنفدراسیون فوتبال آسیا مقابل تیمهای اروپایی در این تورنمنت به چهار مسابقه برسد. البته این آمار تا حدی میتواند حاصل شرایط و اتفاقات مقطعی باشد و هیچکس نباید بر اساس هفته نخست جام جهانی به نتیجهگیریهای قطعی برسد. با این حال، اگر قرار باشد تغییری در توازن قدرت فوتبال جهان در حال رخ دادن باشد، احتمالاً چیزی شبیه به همین صحنهها خواهد بود. روند در این رقابتها از همان روز اول، با پیروزی کرهجنوبی مقابل جمهوری چک، شکل گرفت. شاید برای کسانی که دیدار نیمهنهایی پلیآف انتخابی چک برابر ایرلند را دیده بودند، عملکرد کند و سنگین چکها چندان هم غافلگیرکننده نبود؛ تیمی که ظاهراً بیش از هر چیز دیگری تنها ارزش ضربات ایستگاهی، اوتهای بلند و استفاده از توپهای مرده را میدانست. اما با این حال، سهولتی که کرهجنوبی با آن توانست با پاسکاریهای خود ساختار این تیم را از هم باز کند و در اطراف آنها گردش توپ داشته باشد، چشمگیر بود. اگر سون هیونگ مین همان بازیکنی بود که سه یا چهار سال پیش
چهره ویژه هلند؛ قدرش را نمیدانند
چهره ویژه لالههای نارنجی مقابل ژاپن، فندایک بود. یک گل، یک اشتباه و کلی اتفاق دیگر او را به چهره ویژه بازی تبدیل کرد. فندایک در این بازی اولین گل ملی مهم خود را زد. او پیش از این در هیچ رقابت مهمی مثل جامجهانی و یورو گل نزده بود و با باز کردن دروازه ژاپن این جای خالی را هم در کارنامه پربارش پر کرد. فندایک با این گل ۱۳ گله شد و حالا یک گل دیگر لازم دارد تا با رسیدن به رکورد سرمربی تیم، یعنی رونالد کومن به گلزنترین مدافع تیم ملی کشورش تبدیل شود. با وجود این همه اتفاقات اما هواداران هلند به انتخاب او به عنوان بهترین بازیکن زمین انتقاد داشتند و این انتقاد به دلیل اشتباهی بود که روی صحنه گل دوم ژاپن انجام داد. بهترین دفاع از او را جیمی کرگر انجام داد:«من این انتقادات را درک نمیکنم. ویرجیل تنها دلیلی بود که هلند زمین را به عنوان تیم بازنده ترک نکرد. هر زمان فشار حملات ژاپن زیاد او میشد او تنها هلندی بود که آرام میماند و با رساندن خود به محل خطر همه چیز را مرتب میکرد. نکته ترسناک این است که مردم آنقدر به عالی بودن او عادت کردهاند که
بِدانکت و آریگاتو
قبل از شروع بازی هم انتظار یک جدال تمام عیار رو داشتم. از یک طرف لالههای نارنجیِ همیشه نایبقهرمان و از طرف دیگه ساموراییهای مغرورِ سرزمین آفتاب. توقع داشتیم از هیچکدوم فوتبالی تدافعی نبینیم. ولی اجازه میخوام از طرف همه طرفدارای فوتبالی بالای ۳۰ سال از هر دو تیم تشکر کنم! برای مایی که فوتبال قبل مورینیو، لو بلاک، تیکی تاکا، ژُور بال و غیره رو خوب به خاطر داریم، اهمیتی نداره که کدوم تیم با چه آرایشی و تاکتیکی وارد زمین شد و فرارهای پشت فولبکها به کجا ختم شد. بازی هلند و ژاپن برای من یک جشن تمامعیار بود. آخرین باری که چنین جنونی رو تجربه کردیم شاید جام جهانی قبلی و بازی فینال بود. جایی که طرفداری رو فراموش میکنی و از اعماق وجودت داد میزنی زنده باد فوتبال! هلند و ژاپن یه بار دیگه یادم آوردند که چرا عاشق این ورزش هستم. به قول پاتریس اورا : “ آی لاو دیس گیم”
گل قطر به ترانسفرمارکت!
مدافع ۳۵ ساله السد، با ارزش بازاری ۲۰۰ هزار یورو، یکی از کمارزشترین بازیکنان حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب میشود. عددی که در فوتبال امروز حتی از دستمزد ماهانه بعضی بازیکنان جوان لیگهای اروپایی هم کمتر است. وقتی قطر در آستانه شکست بود این خوخی بود که توانست با یک گل تیمش را نجات بدهد. در آن لحظه هیچکس به ارزش بازار فکر نمیکرد. ارزش بازیکنان در ترانسفرمارکت و نامیدهشدن بعضی از تیمها و بازیکنان با عنوان بیارزش این روزها بعضیها را مورد شوخی شبکههای مجازی قرار داده است. نمونه داخلی این مورد شجاع خلیلزاده است. با این حال خوخی، بازیکن قطر نشان داد که نه سن و نه ارزش ترانسفرمارکت تضمینی برای کیفیت نیست و شاید گاهی یک 36ساله از بیارزشترین تیم جام (قطر) بتواند تاریخسازی کند اگرچه فیفا در یک اقدام عجیب چند ساعت بعد از بازی نام گلزن بازی را از خوخی به مدافع سوئیس تغییر داده و آن را یک گل به خودی حساب کرد اما این اتفاق هم چیزی از ارزش و کار مدافع قطریها کم نمیکند.
هیاهو و رگ گردن، پشت یک هیچ بزرگ!
تیم ملی ترکیه تو اولین بازی جام ۲۶، به مصاف استرالیا رفت و با یک نمایش ناامیدکننده ۲-۰ شکست خورد. همیشه پیش از تورنمنتهای بزرگ تیم ملی ترکیه با سر و صدا و تبلیغات زیاد و تماشاگرانی پرهیاهو وارد رقابتها میشه. تصویری که باعث میشه فکر کنیم با یک تیم مدعی در مسابقات طرف هستیم. اما هر بار بعد از اولین بازی اون حجم از هیاهو و رگ گردنهای باد کرده جای خودشون را به ناامیدی و تردید برای بازیهای بعدی میدن. ترکیه به عنوان تیمی که فقط 3 بار در جام جهانی حضور داشته همیشه ازش انتظار میره نمایشی درخشان در این مسابقات داشته باشه. انتظاری که شاید دلیل اصلیش نمایش تیم در جام ۲۰۰۲ باشه که توی اون شاید اگر برابر برزیل قرار نمیگرفتند حضورشون توی فینال و حتی قهرمانی دور از ذهن نبود! اما حقیقت شاید اینجاست که تیم ۲۰۰۲ استثنایی بر یک قاعده کلی بوده و هست. دیشب ترکیه با ترکیبی عجیب بازی را به استرالیا واگذار کرد. استرالیایی که هر بار در ضدحملات شیرازه دفاعی تیم مونتلا رو به هم میریخت و با یه لوبلاک منطقی تیم مونتلا رو به عقب روند تا اونا به شوتهای از راه دور روی بیارند. 30 شوت به دروازه
دومین مسیریاب جام پیدا شد
دومین بازیکن با آمار صد در صد پاس درست در جامجهانی یافت شد. شاید جالب باشد بدانید که تا آغاز جام 2026 حتی یک بازیکن با آمار پاس 100 درصد صحیح نبوده و در این جام تا روز سوم، 2 بازیکن این آمار را ثبت کردهاند. بازیکنانی که از آنها میتوان به عنوان مسیریاب استفاده کرد و پاس را به مقصد رساند. بعد از کریس ریچاردز از آمریکا، هانس دلکروئکس از هائیتی هر ۶۶ پاسی را که مقابل اسکاتلند ارسال کرد به مقصد رساند. او، دومین بازیکنی است که در جام جهانی ۲۰۲۶، با حداقل ۵۰ پاس، ۱۰۰٪ دقت پاس را حفظ کرده است. شاید با توجه به پست این بازیکن که در خط دفاع بازی میکند این تصور به وجود بیاید که او با پاس به بازیکنان کناری خود این رکورد را ثبت کرده است اما گراف پاسهای او نشان میدهد که درصد زیادی از پاسهایش در زمین حریف به ثبت رسیده است.
استرالیا پدیده رو کرد؛ عجب دروازهبانی!
ترکیه براساس آمار امید گل خود میتوانست مقابل استرالیا به گل برسد و اگر این اتفاق نیفتاد فقط به خاطر حضور پاتریک بیچ درون دروازه کانگوروها بود. دروازهبانی که حتی حضورش درون دروازه در اولین بازی ملیاش در جامجهانی عجیب بود، چه برسد به این درخشش و ثبت کلینشیت. این آمار حتی از این هم میتواند عجیبتر شود. کیفیت شوتهایی که «بیچ» دفع کرد جایی است که عملکرد این دروازهبان 22 ساله را عجیبتر کرده وبه چهره ویژه جامجهانی تبدیل میکند. در عکس میبینید که او شوتهای ارزشمندی را دفع کرد که امید گل 1.54 داشتند. همچنین بیچ خیلی زود نامش را در تاریخ جامجهانی ثبت کرد. تنها دو دروازهبان در سه دوره اخیر جام جهانی، در یک بازی بیش از ۸ سیو داشته و دروازه خود را بسته نگه داشتهاند. اولی گیرمو اوچوای معروف مکزیکی است که در 2018، مقابل آلمان 9 سیو داشت و مکزیک یک بر صفر آلمان را برد. بیچ هم با 8 سیو مقابل ترکیه تیمش را برنده از میدان خارج کرد.
استراتژی مراکش؛ چک اول را بزن
این مراکش شجاع. این صفتی است که هر نتیجهای که در بازی مراکش و برزیل به دست میآمد تغییری در آن ایجاد نمیکرد. مراکش با استراتژی چک اول را بزن وارد میدان شد و چک اول را هم زد! این تیم هیچ ترسی از این که با یکی از مدعیان اصلی قهرمانی بازی میکرد نداشت و آماری عجیب ثبت کرد. این تیم در 10 دقیقه ابتدایی بازی 6 شوت به سمت دروازه برزیل زد یعنی تقریبا میانگین هر یک دقیقه و نیم یک شوت که واقعا اعجابانگیز است.این دومین بار در تاریخ این مسابقات بود که برزیل در ۱۰ دقیقه اول یک بازی با پنج شوت مواجه شد (از سال ۱۹۶۶). برزیل هم در این 10 دقیقه تنها یک شوت به سمت دروازه مراکش زد. مراکشیها در ۳۰ دقیقه ابتدایی ۱۲ شوت داشتند، که بیشتر از تعداد شوتهای سلسائو در هر یک از شش بازی کامل قبلی خود در جام جهانی بود. آنها این 12 شوت را زدند و رفتند برای استراحت! از دقیقه 30 تا دقیقه 90 مراکش هیچ شوتی نزد و در دقایق اضافه هم 2 شوت زدند تا شاید شانس برد در این بازی را داشته باشند که موفق نشدند و به همان یک امتیاز رضایت دادند.
جدال پرافتخارها با شگفتیسازها؛ برزیل و شروع راه بیپایان
تیمهای برزیل و مراکش قرار است از ساعت ۱:۳۰ شنبه رودرروی هم قرار بگیرند و سلسائو برای رسیدن به ششمین ستاره راه سختی را شروع میکند. پرافتخارترین تیم ادوار جامجهانی که در همه دورههای این تورنمنت حضور داشت هاست از ۱۹۸۲ همواره مرحله گروهی را بهعنوان صدرنشین تمام کردهاست و آخرینبار در ۱۹۷۸ صدرنشینی در گروه را به اتریش واگذار کرد. آنها دوره قبل در یکچهارم مغلوب کرواسی شدند و حالا با ستارگان خود مخصوصاً در خط حمله به رهبری کارلو آنچلوتی ماموریت طلسمشکنی و قهرمانی بعد از ۲۴ سال را در پیش دارند. برای تحقق این هدف آنها در ابتدا با حریف سختی بهنام مراکش روبهرو میشوند؛ تیم شگفتیساز دوره قبلی جامجهانی که اولین تیم آفریقایی است که به نیمهنهایی این تورنمنت رسیده است. در مسابقات مقدماتی جامجهانی در قاره آفریقا مراکش تنها تیم با آمار کاملا پیروزی بود. تیمهای برزیل و مراکش ۳ بار در تاریخ مقابل هم قرار گرفتهاند که ۲ مورد دوستانه و یکبار هم در جامجهانی ۱۹۹۸ بودهاست؛ سلسائوییها ۲ پیروزی دارند اما تقابل آخر را مراکش ۱-۲ با برتری سپری کردهاست و باید دید در دومین جدال ایندو در جامجهانی دومین پیروزی مراکش حاصل میشود یا نه.
شوخی فوتبال با پدیده پاراگوئه؛ گل به خودی
گاهی اوقات فوتبال سر شوخی را باز میکند! مثلا اولین گل به خودی جام را به نام بازیکنی مینویسد که قرار بود پدیده تیمش در جامجهانی باشد. «دامیان بوبادیا» این بازیکن پاراگوئهای قرار بود در بیستمین سالگرد حضور پدرش«آلدو بوبادیا» در جامجهانی به نوعی دیگر نام خود را ثبت کند اما تا اطلاع ثانوی همه او را با اولین گل به خودی جام 2026 به یاد میآورند. پیش از حضور پاراگوئه در جام جهانی پس از ۱۶ سال، دامیان بوبادیا پیامی مطمئن فرستاد: «ما اینجا هستیم تا پیروز شویم.» این جمله به سرعت در رسانههای پاراگوئه و شبکههای اجتماعی آمریکای جنوبی پخش شد. بعد از آن تصویر گل به خودی این بازیکن است همه رسانهها را پر کرده است. البته این هافبک فقط 24 سال سن دارد و با توجه به تعریف و تمجیدهایی که از او شده فرصت زیادی دارد که جای این عکس تلخ را با یک خاطره شیرین عوض کند.
فریم ویژه؛ شادی بازیکنان آمریکا با ستاره تیم
اگرچه پولیسیک عالی بود و بالوگون ستاره بازی بود اما همه میدانند جذابترین بازی جام تا اینجا یک طراح دارد و آن هم پوچیتینیو است. به همین دلیل است که بازیکنان بعد از برد به سمت سرمربیشان هجوم برده و برد را اول از همه با او جشن میگیرند. چون آنها خوب میدانند که ستاره اصلی این بازی نه درون زمین که روی نیمکت نشسته بود. سرمربی آرژانتینی آمریکاییها راست میگوید. الان نباید از عملکرد آمریکا ذوقزده شد و این اول راه است. او خوب میداند تیمی که ساخته در ادامه راه حرفهای بیشتری برای گفتن و شگفتیهای بیشتری برای ذوقزده کردن هواداران دارد.
وینیسیوس ، وارث یک ملت
وینسیوس باشگاهی یا ملی. بین این دو بازیکن تفاوت زیادی وجود دارد. وینیسیوس هنوز مرد اصلی برزیل است و با غیبت نیمار نقش او چندبرابر شده است. امیدهای یک ملت کاملاً روی شانههای اوست. اکنون، به نظر میرسد زمانی است که او باید برای تثبیت میراث خود به عنوان یکی از بزرگان واقعی کشورش، تلاش کند. وینیسیوس توانسته نام خودش را به عنوان یک ستاره باشگاهی ثبت کند اما در مورد تیمملی هنوز این اتفاق نیفتاده است و چه فرصتی بهتر از جامجهانی. وینیسیوس در ۴۹ بازی ، ۹ بار دروازه حریف را باز کرده است. شش گل از این گلها در بازیهای دوستانه و دو گل از سه گل دیگر در بازی مقابل پاراگوئه در مرحله گروهی کوپا آمریکا به ثمررسیده است. او ۹ پاس گل داده اما فقط دو تا از آنها در بازیهای تورنمنت بوده است. این آمار برای کسی که قرار است ستاره یک کشور باشد آمار خوبی نیست. بخشی از دلیل مطمئناً تاکتیکی است. از آنجایی که نیمار با مصدومیت دست و پنجه نرم میکند، وینیسیوس وظیفه دارد همه چیز را رقم بزند. برزیل تیمی که همیشه ستارههای زیادی داشته اما گویا شانس وینیسیوس است که او به تنهایی باید ستاره باشد. نیمار به خوبی
عقل سلیم در سرزمین فرصتهای طلایی
شاید با زیرنویس کنار کارت قرمز موجب خنده و شادی طرفدارای واقعی فوتبال شده باشند، اما نمیشه کتمان کرد که فوتبال تو کشور امریکا در مسیر درستی قرار گرفته. از تصمیمات عجیب و غریبشون در گذشته و هزینههای سرسامآور برای استخدام ستارههای تاریخ گذشته، اونا به جایی رسیدن که تو بازی افتتاحیه جام جهانیشون برد 4 گله به دست میارن. آکادمیهای فوتبال در 20 سال گذشته کارشون رو به بهترین شکل ممکن انجام دادن و حالا امریکا یه تیم ملی منسجم و خوب داره که زنگ تفریح تیمهای دیگه تو جام جهانی نیست. انتخاب پوچتینو به عنوان سرمربی و تلاش برای بومی کردن ستارههایی مثل تیموتی وهآ بخشی از عملکردی هست که ازش حرف میزنیم. از طرفی اگر قرار باشه نگاهها به سمت تیم ملی امریکا و بازیهاش برگرده این کشور غنیترین جای دنیا برای جلب توجه مخاطبهاست. فقط کافیه یه نیم نگاه به سکوهای بازی دیروز بندازید تا متوجه حرفم بشید. امریکا تو این تورنمنت حرف برای گفتن خواهد داشت. تیمی که سمت چپش دست یه ابرقهرمان و یه جِدای (پولیسیک و رابینسون) باشه میتونه هر حریفی رو از دم تیغ بگذرونه.
آسمان بوسنی بسته بود
اتفاقی عجیب در نیمه اول بازی کانادا و بوسنی روی داد. کانادا 9 کرنر زد اما این تیم بوسنی بود که از روی نقطه کرنر به گل رسید! آنها این موقعیتشناسی را بیش از همه مدیون میانگین قدیشان هستند. تیم بوسنی با ۱۸۷.۲۳ سانتیمتر، بهترین میانگین قدی تیم را در بین تیمهای جام جهانی ۲۰۲۶ دارد. آنها اولین تیمی بودند که از روی کرنر به گل رسیدند و برای باز کردن دروازه حریف هم یک کرنر برای آنها کافی بود. همچنین در آمار هوایی بازی برتری مطلق با شاگردان سرگی باربارز بود. به همین دلیل بود که احتمالا کانادا اگر تا صبح هم کرنر میزد نمیتوانست از این راه به گل برسد.
دای دای!
افتتاحیه جام با اجرای زنده شکیرا از آهنگ دای دای همراه شد. فقط گویا بانو رضایت به بیرون رفتن برای شروع بازی رو نداشت و یاد و خاطره اسلش تو اجرای زنده مایکل جکسون رو زنده کرد. فکر میکنم با همین الگو اگر ادامه بدیم، تعداد دفعات حضور شکیرا در جام جهانی از تیم ملی ایتالیا بیشتر میشه!
ترکیب 11 نفره غایبین جام
تو همه تورنومنتها همیشه لیست یا عکسی از بازیکنهای غایت منتشر میشه. ولی این دفعه بازیکنای غایب خودشون یه تیم هستن! حیف نیست که بهترین بازیکن فصل سی ال رو در جام جهانی نداریم؟ و یا برای آخرین بار شاهد نمایش لوا نیستیم؟ از نفرات دیگه تو این ترکیب هم چیزی بگم بهتره. چون عکس صحبت میکنه...
جامجهانی به جای جنگ جهانی؛ سلام فوتبال
زمانی که لوئیس کارول بیش از صد سال پیش کتاب آلیس در سرزمین عجایب را نوشت فکرش را هم نمیکرد که در سال 20206این داستان به واقعیت بپیوندد و هزاران نفر مانند آلیس وارد یک سرزمین ناشناخته و عجیب بشوند و بخواهند در آنجا مهمترین رویداد فوتبالی دنیا را برگزار کنند. کشوری در جنگ قرار است یکی از صلحآمیزترین اتفاقات را برگزار کند و همین تناقض نشان میدهد چه عجایبی رخ خواهد داد. مانند سرزمین عجایب کارول اینجا پر از اتفاقات عجیب هم هست. اگر آنجا خرگوشی با لباس شیک و بادبزنی در دست بود اینجا موشهایی ناقل ویروس، مارهایی سمی، گرمایی کشنده و بارانهایی عجیب انتظار بازیکنان را میکشند. گویا این بار علاوه بر اینکه باید منتظر بمانیم که ببینیم کدام تیمها خود را به مراحل بالاتر میرسانند باید نیمنگاهی هم به این داشته باشیم که کدام تیمها و بازیکنان سالم و سرحال آمریکا را ترک میکنند و اولین بار است که حتی دومی از اولی اهمیت بیشتری هم دارد! هواداران صلح و فوتبال امیدوارند که هم این جام با کمترین حاشیه و خطر به پایان برسد و هم فوتبال بتواند پیامآور صلح باشد. همه دنیا منتظر جامجهانی هستند. جامجهانیای که جای جنگ جهانی را بگیرد و حداقل برای
دیگر کسی نگران قلیزاده نیست؟
بعد از مصدومیت علی قلیزاده نگرانیهای زیادی بابت این پست وجود داشت اما آریا یوسفی خیلی زود توانست این نگرانی را برطرف کند. بازیکنی که شاید چند ماه گذشته کمترین شانس را برای این جانشینی داشت اما با زدن 3 گل و 2 پاس گل در بازیهای دوستانه و تدارکاتی تیم ملی این شانس را به بیشترین حد رسانده است. او در آخرین بازی ایران مقابل تیخوانا هم گل زد تا با آمادگی وارد رقابتها شود. با حضور آریا یوسفی در پست وینگر راست او دیگر نگران رقیبان زیادی که دارد به خصوص رامین رضاییان نیست. البته حضور همزمان این دو بازیکن یک ایراد دارد و آن هم این است که قدرت دفاعی ایران در جناح راست را ضعیف کرده و همچنین احتمال اخطار و اخراج را در آن جناح بالا میبرد. این تنها دلیلی است که شاید قلعهنویی را محبور کند در زوج رضاییان و یوسفی تغییری ایجاد کند. در غیر این صورت یوسفی از لحاظ فنی توانسته بهترین عملکرد خود را به نمایش بگذارد.
خسته ترین بازیکنان جامجهانی چه کسانی هستند؟
همه بازیکنان حاضر در آمریکا بعد از پایان رقابتهای سخت و فشرده تیمهای باشگاهیشان به این کشور آمدهاند اما قطعا بعضی از بازیکنان با توجه به حضور تیمهایشان در بازیهای بیشتر و سختتر خستهتر از بقیه هستند. اگرچه مقیاسی برای اندازهگیری خستگی بازیکنان وجود ندارد اما اگر تعداد دقایق بازی را درنظر بگیریم دو بازیکن از آمریکای جنوبی در صدر لیست هستند. هر دوی این بازیکنان هم در لیگهای داخلی کشورشان که بسیار فیزیکی و درگیرشونده است بازی میکنند. گوستاوو گومز بازیکن پاراگوئه با 6450 دقیقه بازی در صدر این لیست قرار دارد. این مدافع با وجود 33 سال سن بیشترین دقایق بازی را در میان همه بازیکنان به خود اختصاص داده است. بعد از او آلن فرانکو از تیم اکوادور با 6340 دقیقه بازی است. نفر سوم هم مدافع لیورپول، ویرجیل فندایک است که 34 سال سن دارد. آنها حالا باید یک تورنمنت سنگین را هم همراه با تیمهایشان پشت سر بگذارند. تورنمنتی بسیار گرم و پرحاشیه.
همه برای یک نفر؛ همه پاسهای دنیا به رونالدو
امسال انگار سال رونالدوست و انگار همه لیگها برای رونالدو و به نفع او برگزار شد. شاید همه فوتبال دست به دست هم دادهاند تا بهترین بازیکن دنیا را در آخرین جام جهانیاش با جام بدرقه کنند و این اتفاق تقریبا محال را عملی کنند. نگاهی به بهترینهای لیگهای برگزار شده بیاندازید. در اکثر آنها در میان بهترین پاسورها نشانی از یک بازیکن پرتغالی میبینید. البته مهمتر از آن بهترین پاسور دنیا این روزها پرتغالی است. برونو فرناندز که با 21 پاس بیشترین پاس گل را در میان تمام بازیکنان لیگهای معتبر ساخته قرار است کمک رونالدو در راه رسیدن به گلهای بیشتر خواهد بود. بهترین پاسور لیگ عربستان هم پرتغالی است. ژوائو فیلیکس با 13 پاس گل در صدر جدول پاسورها ایستاد و البته در کنار آن 20 گل هم زد تا در مجموع عملکردی حتی بهتر از رونالدو داشته باشد. در میان برترینهای عربستان یک نام پرتغالی دیگر هم دیده میشود. روبن نوس با ۱۱ گل و ۷ پاس گل. سری هم به فرانسه میزنیم تا آنجا هم از ویتینیا بگوییم. از او میتوانید به عنوان مسیریاب استفاده کنید. آمار میگوید که او اگر مقصدی را برای پاسهایش انتخاب کند بسیار بعید است که آن توپ مسیر اشتباهی
رکورددار کامبک؛ قهرمانهای همیشگی
اگر میخواهی در یک تورنمنت قهرمان شوی باید کامبک زدن را بلد باشی! این قانونی است که شاید در هیچ جا نوشته نشده باشد اما نگاهی به قهرمان تورنمنتهای مهم فوتبال تا حدودی آن را تعیین میکند. براساس این قانون نانوشته حالا میتوان حدس زد که رکورددار کامبک در تاریخ جامجهانی چه تیمی است؛ برزیل. برزیل در 34 بازی در جامجهانی گل اول را دریافت کرده و در 15 بازی توانسته به بازی برگشته و برنده از میدان خارج شود. این آمار آنها را با 44 درصد کامبک در بازیهایی که گل اول را دریافت کردهاند با اختلاف زیاد در صدر قرار داده است. همین مساله را میتوان یکی از عوامل اصلی پنج قهرمانی برزیلیها در این رقابتها دانست. حدس نام تیم دوم هم کار سختی نیست. آلمان با 12 کامبک در 36 بازی 33درصد کامبک را به خودش اختصاص داده و در رده دوم قرار دارد. سوئد هم در این ردهبندی سوم است که نکته جالبی برای این تیم محسوب میشود.
جدّی جدّی جد اسپنس!
همه شوکه شدن که چرا توخل لوک شاو رو با خودش نبرد. ولی راستش اگر بازی اسپنس رو دنبال کرده باشید نگرانیتون تا حدودی میتونه بیمورد باشه. اسپس تو همون اسپرز لتوپار این فصل هم بازیکن تاثیرگذاری بوده. شاید عملکرد دفاعیش به خوبی شاو نباشه، ولی تو هجوم به عنوان یه بازیکن دوپا آبشنهای زیادی رو به مربی میدی. مخصوصا روی ارسالهای آوت و اینسوئینگ. نمونهش هم تو بازی دوستانه آخر با نیوزلند زیاده. راستی چقدر کیت دوم انگلیس رو دوست دارم!
ماجرای بطریهای آب در جام جهانی چیه؟
فیفا تو مرحله اول اعلام کرد تماشاگرا اجازه آوردن بطریهای پلاستیکی نوشیدنی به ورزشگاهها رو ندارن. مخالفتهای زیادی با این تصمیم شد و خیلی ها تصور میکردن دلیل گرفتن این تصمیم مشارکت فیفا با یکی از مهمترین اسپانسرهای تورنومنت یعنی کوکاکولاست که شاید تصمیم داشته باشه برند آب آشامیدنی خودش یعنی دسانی رو در تورنومنت به فروش برسونه. اما حالا فیفا از این تصمیم برگشته و با ملاحظاتی اجازه داده طرفدارا با بطری آب آشامیدنی خودشون وارد ورزشگاه بشن. هر چند این تصمیم هنوز برای بازیها در مکزیک قطعی نشده. جایی که وسط تابستون دمای هوا میتونه تا 30 الی 35 درجه باشه!
پریشیچ و آخرین ماموریت؛ من را ببینید
در یکی دو روز گذشته گل زدن لوکا مودریچ در چهل سالگی بازتاب زیادی در رسانهها داشت اما کسی از این نگفت که پاس این گل را چه کسی داده است. این سرنوشت همیشگی مرد کروات در فوتبال بوده که هیچوقت آنطور که باید قدر ندیده است. خیلی از طرفداران او اعتقاد دارند که در فرهنگ لغات فوتبال به جای واژه آندرریتد (قدرنادیده) میتوان نوشت ایوان پریشیچ! ایوان پریشیچ که او هم مانند بقیه همتیمیهایش پیرمرد فوتبالی است و در 37 سالگی یک جامجهانی را تجربه میکند به همراه مسی و نیمار تنها سه بازیکن دنیا هستند که در سه جامجهانی اخیر هم گل زده و هم پاس گل دادهاند. مرد کروات که مانند دیگر هموطنانش به سختکوشی عادت دارد هیچ جامی را بدون گل و پاس گل ترک نکرده و این دوره هم میتواند رکوردش را به عدد 4 برساند. همچنین او با ثبت 3 پاس گل ، به مسی در رتبه اول میرسد (در صورتی که مسی در این تورنمنت پاس گلی را ثبت نکند) و میتواند عنوان بهترین پاسور تاریخ جامجهانی را به همراه اعجوبه آرژانتینی از آن خود کند. رکوردی که البته کمی محال به نظر میرسد. با این حال پریشیچ در آخرین جام جهانیاش شاید
قهرمان بعدی جام؟ شاید حذف شده به دست قهرمان فعلی!
از سال 2010، تیمی که توسط قهرمان فعلی جام جهانی حذف شده، در تورنومنت چهار سال بعد به مقام قهرمانی رسیده. سال 2010 آلمان در مرحله نیمه نهایی با گلی که کاپیتان کارلس پویول به ثمر رساند مغلوب تیم ویسنته دلبوسکه شد ولی چهار سال بعد توی فینال 2014 با شکست آرژانتین به مقام قهرمانی جام جهانی رسید. آلمان در آن سال فرانسه را در مرحله یک چهارم نهایی باز هم با ضربه سر یک مدافع یعنی متس هوملس شکست داد و درست چهار سال بعد در جام 2018، فرانسه مقتدرانه و با شکست مودریچ و یاران به مقام قهرمانی رسید. حالا نوبت فرانسه بود تا با حذف آرژانتین در جام جهانی 2018، مقدمات قهرمانی مسی و آرژانتین رو فراهم کند. نکته جالب اینجاست که اگر قرار باشد قهرمان بعدی مطابق الگوی بالا انتخاب کنیم، باید به دنبال نام این تیم از بین استرالیا، هلند، کرواسی و فرانسه بگردیم!
چهره جذاب نیمکتها؛ آقای آلمانی
ساوتگیت جام گذشته تیمش را تا مرحله یکچهارم نهایی برد و توخل برای این به نیمکت اضافه شد که از این هم بالاتر برود. آیا او به همراه هریکین و دیگر ستارههایی که به آمریکا آمدند در غیاب ستارههای بیشتری که در انگلیس ماندند به این هدف میرسد یا قربانی بعدی تصور عجیب انگلیسیها از خودقهرمان پنداری خواهد بود؟ شاید او هم اولین مربی تاریخ جامجهانی باشد که به عنوان یک مربی خارجی به جام دست پیدا میکند.
برگ برنده رودی گارسیا در بلژیک
یکی از مهمترین دلایلی که گارسیا بعد از چندین فصل ناموفق، توی بلژیک خوب بوده اینه که داره از اون اسکواد بهترین استفاده رو میکنه. تموم درخشش بلژیک توی کناره هاست و از هافبک های دونده و قدرتمندی مثل اونانا و تیلمانس استفاده میکنه تا توپو بگیرن و فوراً به گوشه ها بفرستن و تموم الگوشون با برتری عددی تو گوشه ها و استفاده از نیم فضاهاست.
