پارو بزن لعنتی!
از همون روز اول که عکس تیمی متفاوتی نسبت به بقیه، با الهام از وایکینگها گرفتند خودشون رو توی دلم جا کردند. بعد هم یک عکس دیگه از تیم رسانهای خلاقشون با کیتهای اولین باشگاهی که بازیکنا براشون به میدون رفتند و بعدش هم رونمایی از کیت بسیار جذابشون که یادآور پرچم کشورشون و تا حدودی هم یادآور کیت بزرگداشت صد سالگی اینتر میلان در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ هست. از آخرین حضور نروژ تو جامهای جهانی ۲۸ سال میگذره و آخرین تصویری که از تیم نود و هشت به ذهنم میاد یه آسمونخراش به اسم توره آندره فلوئه! اونا الان هم یه آسمونخراش دارند، ولی این کجا و آن کجا؟ ارلینگ براوت هالند تو اولین بازیش در جام جهانی برای نروژ بریس کرد و حتی شانس هتتریک هم داشت که با مقاومت جلال حسن دروازبان عراق روبهرو شد. نسخه خطرناک هالند در سیتی به وضوح در این بازی دیده میشد. مهاجم فرصتطلبی که با تکیه به فیزیک ویژهای که داره، فرصت نفس کشیدن به مدافعین و دروازبان حریف رو نمیده و تو مشارکت در امور دفاعی هم، روی هوا یه سر و گردن از مدافعین حریف بالاتره. اونا بیرون زمین هم به اندازه توی زمین پرشور هستند. یادآور ایسلند دوستداشتنی که
جام ۲۶؛ در روز ششم چه گذشت
روز ششم مسابقات با بازی سنگال و فرانسه پیگیری شد. در بازی که فرانسه برای رسیدن به گل ۶۶ دقیقه صبر کرد و باز هم با گلزنی ابرستاره خود یعنی کیلیان امباپه از حریف پیش افتاد. سنگال هم بوسیله نیکو جکسون به گل رسید که گل به دلیل حضور او در منطقه آفساید مردود شد. فرانسه در ادامه با یک نمایش برتر با چیپ زیبای بردلی بارکولا به گل رسید، اما در دقایق پایانی ایبراهیم امبایه روی اشتباه مانیان دروازه فرانسه را در دقیقه نود و پنج باز کرد تا شاید دقایق پایانی مهیجتری را شاهد باشیم. اتفاقی که هرگز رخ نداد و کیلین امباپه با یک شوت دیدنی دو دقیقه بعد نسخه سنگال را پیچید و پیروزی سه بر یک فرانسه را رقم زد. نروژ در بازی دوم روز ششم به مصاف عراق رفت و خیلی زود توسط هالند به گل رسید. اما عراق با گل ایمن حسین که با ماجراهای ورود به خاک میزبان هم دست و پنجه نرم کرده بود بازی را به تساوی کشاند. اصرار به بازی از عقب زمین کار دست زید تحسین داد و با توپربایی هالند نروژ به گل دم رسید. گلهای سوم و چهارم هم روی ضعف عراق روی توپهای هوایی وارد
لئو زودتر از امباپه به کلوزه رسید
۳ گل زد و حالا هم بهترین گلزن ادوار جامهای جهانی است، در کنار میروسلاو کلوزه، و هم در روزی که امباپه و هالند دو گل زدند و مدعی آقای گلی جام نشان دادند از آنها بالاتر ایستاد. لیونل مسی، در ۳۸ سالگی هر سه گل آرژانتین در بازی با الجزایر را زد: اولی را با کمی خوششانسی، دومی را با هوشی فوقالعاده و سومی را با ضربهای شبیه خودش. درست مثل جام جهانی قطر، بقیه تیم برای او میدوند و او هم آنطور که استحقاقش را دارند از آنها قدردانی میکند. شاید استعاری هم باشد که در یک بازی از امباپه، گرد مولر و رونالدو نازاریو عبور کرد و به کلوزه رسید. احتمالا صبر زیادی هم نمیخواهد که او را بالاتر از کلوزه هم ببینیم؛ مسی همچنان شگفتآور و جذاب است.
اِنکارا مسی!
هتتریک مسی تو جام جهانی تو سی و هشت سالگی؟ اگر این جمله رو بشنوید تعجب میکنید؟ معلومه که نه! در مورد یکی از بهترین بازیکنای تاریخ حرف میزنیم. کسی که استانداردها رو تعیین میکنه. رکوردها براش مثل آب خوردن هستند. اون به دنیا اومده بود تا یه کشور رو به آرزوی دیرینهشون بعد از مارادونا، یعنی قهرمانی جهان برسونه. اونا دیشب هم یکی دیگه از نسخههای آتش بازی لیونل مسی رو شاهد بودن. سه گل برابر الجزایر تو اولین بازی آرژانتین در جام ۲۰۲۶. تیم اسکالونی حول محور مسی ساخته شده. بازیکنا تو هر لحظه از بازی گوشه چشمی به حرکت لیونل دارند. درست مثل پاس دیپال، روی گل اول به الجزایر تو بازی دیشب. بازی لحظه مهم دیگهای هم داره. جایی که مسی میتونست با خطا روی بازیکن الجزایر از بازی اخراج بشه. اما به هر دلیل داور بازی تصمیم دیگری گرفت. درست در ثانیه ای که به نظر اومد مسی نتونست قدمهاش رو کنترل کنه و تو یه حرکت پای بازیکن الجزایر رو کاملا له کرد. شاید کمتر از بقیه بدوه ولی نقش یه وزنه سنگین رو توی زمین داره که بقیه تیم انقدر میدون که جای خالیش رو تو بقیه فازهای بازی پر کنن. این رویکرد
تقابل دو قسمت برابر با مسیرها و نسبتهای کاملا متفاوت
فرقی نمیکند شما از کدام نقطه زمین و از بین چه تعداد انسان و به چه نحوی مقابل حریف قرار میگیرید. در نهایت وقتی آرنا میرسید، 11تا از ما مقابل 11تا از حریف قرار میگیرند. پس هر اتفاقی میتواند بیافتد. مثل گل مساوی کوراسائو یا عراق حتی برای دقایقی قبل از رخ دادن فاجعه مقابل آلمان و نروژ یا رخ دادن شگفتی کیپ ورد. چون به هر حال در لحظه مسابقه، 11 به 11 هستیم. اما مسیرها چطور است؟ فکری که حین تماشای نروژ و عراق مثل گولدن اسنیچ (در سری فیلمهای هری پاتر) در مغزم میچرخید، این بود که مسیر نروژ و عراق تا رسیدن به بوستون چقدر متفاوت بود. عراقی که سایه جنگ به ندرت از سرش کم میشود در مقابل نروژی که کمتر چیزی آرامشش را به هم میزند. عراقی که سه روز تا رسیدن به بولیوی در راه بود در مقابل نروژی که غرق در امکانات است. یا احتمالا بازیکنان لاروخا نتوانند حتی تصور بکنند که برقکاری خانه خود را انجام بدهند، چه برسد برای امرار معاش این حرفه را به عنوان شغل برگزینند؛ مثل گلری که 90 دقیقه در باز کردن دروازهاش ناکام ماندند. اصلا چند فوتبالیست در کیپ ورد و کوراسائو و عراق وجود
این بار به غرب سفر میکنیم، با کشتی!
البته منظور رگنار لاتبراک (در سریال وایکینگها) حمله به انگلیس و غارت این کشور بود. ولی هالند و اودگارد زیر نظر استاله سولباکن این بار در مستطیل سبز و احتمالا با هواپیما خیلی غربتر رو هدف گرفتند و حالا وایکینگها با بهترین ترکیب خود آماده شروع جام جهانی در مقابل عراق سرسخت هستند.
نزدیک و نزدیکتر به میرو کلوزه
شاید دیری نیانجامد تا رکورد گلزنی ادوار جام جهانی از کلوزه گرفته شود. فرانسه و کیلین امباپه پس از سپری کردن یک نیمه نسبتا ضعیف مقابل سنگال و به پایان رساندن آن با نتیجه مساوی با نهایت خوششانسی، نیمه دوم را با تمرکز و عملکرد بهتری آغاز کردند. شکل گرفتن ارتباط بین اولیسه و امباپه ابتدا فرانسه رو پیش انداخت و امباپه رو در یک جایگاه با اولیویه ژیرو قرار داد. پس از گل بارکولا، ابراهیم امبایه امید رو به سنگال برگرداند اما قبل از اینکه سنگال به کامبک فکر بکند، کیلین امباپه نبوغ و هنر خودش رو به رخ کشید و ادو مندی رو به زیبایی مقهور کرد. امباپه با این گل، با ۵۸ گل رکوردار گلزنی در تاریخ تیم ملی فرانسه شد و حالا با پشت سر گذاشتن ژوست فونتین، پله و لیونل مسی تنها دو گل با میروسلاو کلوزه فاصله دارد و هیچ بعید نیست در همین تورنمنت دست در دست مسی از کلوزه افسانهای عبور کنند.
جریان تگهای آستین جام چیست؟
شاید خیلی نبوغ و خلاقیت خاصی برای طراحی لوگوی این جام نشد و احتمالا میشد این لوگو را طی یک ربع در کنوا خروجی گرفت؛ اما تفاوت رنگ تصویر پس زمینه روی پیراهنهای مختلف یک ایده جدید برای نمایش رنگارنگ این تورنمنت هست. لوگوهای با پس زمینه سفید برای لباسهایی با رنگ نسبتا تیرهتر استفاده شدهاند و پس زمینههای رنگی برای لباسهای روشنتر است تا کنتراست بهتری برای بینندگان ایجاد شود. اما این تنها دستهبندی نیست؛ تیمهایی که موفق به قهرمانی در جهان شدهاند، از لوگوهای طلایی استفاده میکنند و باقی تیمها لوگوهای سیاه و سفید را روی آستین خود میچسبانند.
درباره بازی اول تیم ملی: دیر شده!
ایران در اولین و شاید آسانترین بازی مرحله گروهی خودش در تورنومنت 2026 برابر نیوزلند تیم رده هشتاد و پنجم فیفا به تساوی دو بر دو رسید. به ذات به نظر نتیجه بدی نمیاد. چیزی که بد به نظر میاد نمایش تیم در جریان بازیه! جدای از کارشکنی و مشکلاتی که میزبان برای تیم ملی ایجاد کرد، این عملکرد اصلا قابل دفاع نبود. از پیش از آغاز مسابقات هم نگرانیهایی برای میانگین سنی تیم وجود داشت.خصوصا در خط دفاعی و استفاده از مدافعینی که درسته زمانی در تیمهای ملی و باشگاهیشون مثل سد عمل میکردند، اما مدتهاست که کارایی سابق رو ندارند و اصطلاحا به راحتی جا میمونند. خط دفاعی تیم ملی برابر نیوزلند بازیکن زیر سی سال نداشت و در صحنه هر دو گل، دو بازیکن نیوزلند به راحتی بین مدافعان ایران با رد و بدل کردن توپ موفق به گلزنی شدند. تمام تعویضهای قلعهنوعی هم در راستای بهبود عملکرد تهاجمی تیم گل خورده بود. از پیش از آغاز تورنومنت هم میدونستیم شانس اول گلزنی نیوزلند یک نفره: کریس وود...
تو لایقشی! امروز روز توئه
دیشب وقتی تصویر بسته وزینیا دروازبان تیم ملی کیپ ورد نشون داده میشد، مشخصا بود برای خودش کهنه سواریه. خطوط صورت و موهایی که کم کن به سفیدی گرائیده بودند مشخص میکرد که اون اقلا تو دهه دوم یا سوم زندگیش نیست. دروازبانی که برابر اسپانیا 7 بار دروازه تیمش رو نجات داد و بهترین بازیکن زمین شد و به تیم ملی کیپ ورد کمک کرد اولین امتیاز تاریخ این کشور رو در جام جهانی به دست بیاره. وزینیا چهل ساله بعد از بازی با چشمانی گریان یادی از پدربزرگ و مادر بزرگش کرد که به گفته خودش در نبود پدر و مادر اون رو بزرگ کرده بودند و حالا توی این دنیا نیستند. این دروازبان همچنین گفت که کشور میزبان به مادرش ویزا نداده و اینکه چقدر دلش میخواسته اون تو این لحظه تاریخی زندگیش کنارش باشه. هر چه که بود وزینیا از امروز بیشتر از یک میلیون نفر دنبال کننده در شبکه های اجتماعی داره. کسی که دیشب قهرمان یه ملت بود و با سری بلند از زمین بیرون اومد. اگر کوروسائو باعث شد فکر کنیم تورنومنت چهل و هشت تیمی بی دلیله، کیپ ورد ثابت کرد هنوز هم میشه با فرصت دادن به تیمهای ضعیف تر شاهد
سلام سرد جام جهانی به دلافوئنته
اسپانیا در اولین بازی خود در جام جهانی هواداران خود را ناامید کرد و نتوانست کوچکترین کشور جام یعنی کیپ ورد را شکست دهد. اسپانیاییها در این بازی با ترکیب ۳-۳-۴ به میدان رفتند، اما نتوانستند از سلاحهای خود بهترین بهره را ببرند. کیپ ورد موقع دفاع آرایش ۲-۴-۴ داشت اما کنارهها کاملا آسیبپذیر بودند و شاید اگر دلافوئنته از وینگرهای خود استفاده میکرد تیمش عملکرد بهتری میداشت. نه لزوما یامال و نیکو، حتی شروع بازی با ویکتور مونیوز، یرمی پینو یا الکس بائنا هم میتونست اوضاع اسپانیا رو بهتر پیش ببره. اما حضور فران تورس که مدتهاست در سمت راست خط حمله بازی نکرده، و گاوی که مدتهاست به طور کلی بازی نکرده اسپانیا رو به کل در این مناطق خلع سلاح کرد. از طرف دیگه، به دلیل بهرهوری حداکثری از پدری، فابین روئیز برخلاف پاریس سمت راست خط هافبک رو به عهده داشت و مدام باید برای استفاده از پای چپ خودش تغییر جهت میداد و اصلا بازیکن روزهای پاریس نبود. اما کیپ وردیها کم نگذاشتند و به تیمهای تورنمنت نشان دادند که با این اسپانیا چطور باید بازی کرد. آنها فقط اجرای موفق لو-بلاک نداشتند بلکه در مواقع درست برای به هم زدن مالکیت ماتادورها دست به
ضعیف به عنوان یک آرسنالی
پیرو هینکاپیه مقابل ساحل عاج شبی را برای فراموشی سپری کرد. به گزارش اوپتا مدافع آرسنال چهار بار مقابل ساحل عاج دریبل خورد و از این حیث بدترین رکورد یک مدافع در این جام را رقم زد. این مدافع در تمام مدت فصل ۲۵/۲۶، تنها ۱۹ بار در ۳۹ بازی آرسنال دریبل خورد و این یعنی آمار ۰.۶۲ در هر ۹۰ دقیقه.
بِدانکت و آریگاتو
قبل از شروع بازی هم انتظار یک جدال تمام عیار رو داشتم. از یک طرف لالههای نارنجیِ همیشه نایبقهرمان و از طرف دیگه ساموراییهای مغرورِ سرزمین آفتاب. توقع داشتیم از هیچکدوم فوتبالی تدافعی نبینیم. ولی اجازه میخوام از طرف همه طرفدارای فوتبالی بالای ۳۰ سال از هر دو تیم تشکر کنم! برای مایی که فوتبال قبل مورینیو، لو بلاک، تیکی تاکا، ژُور بال و غیره رو خوب به خاطر داریم، اهمیتی نداره که کدوم تیم با چه آرایشی و تاکتیکی وارد زمین شد و فرارهای پشت فولبکها به کجا ختم شد. بازی هلند و ژاپن برای من یک جشن تمامعیار بود. آخرین باری که چنین جنونی رو تجربه کردیم شاید جام جهانی قبلی و بازی فینال بود. جایی که طرفداری رو فراموش میکنی و از اعماق وجودت داد میزنی زنده باد فوتبال! هلند و ژاپن یه بار دیگه یادم آوردند که چرا عاشق این ورزش هستم. به قول پاتریس اورا : “ آی لاو دیس گیم”
جام ۲۶؛ در روز چهارم چه گذشت
جام جهانی 2026 در روز چهارم با 4 بازی ادامه پیدا کرد. آلمان در یک بازی قابل پیش بینی با نتیجه هفت بر یک از سد کروسائوی تازه وارد گذشت. بعد گل اول بازی برای آلمان کروسائو با زدن گل تساوی برای دقایقی فشار را بر شاگردان ناگلزمن تحمیل کرد. ولی 16 دقیقه بعد جشنواره گلهای ژرمنها با ضربه سر نیکو اشلوتبک شروع شد. آلمانها با زدن هفت گل و دریافت فقط یک گل، یاد و خاطره بازی با برزیل در جام 2014 را زنده کردند. در بازی دوم هلند و ژاپن به مصاف یکدیگر رفتند و دوتیم به تساوی دو بر دو رضایت دادند.در بازی که هر دو تیم فرصتهای زیادی داشتند و شاید بتوان گفت یکی از زیباترین بازیهای جام را شاهد بودیم. گلهای فن دایک و سامرویل توسط ناکامورا و کامادا پاسخ داده شد تا جدال صدرنشینی در گروه F به روزهای بعدی موکول شود. از طرف دیگر اکوادور و ساحل عاج از گروه E رقابتها به مصاف یکدیگر رفتند. اکوادور علی رقم نمایشی بهتر در نیمه اول و دوبار لرزاندن تیر دروازه حریف، با گل دیرهنگام ستاره منچستریونایتد یعنی آماد دیالو شکست خورد و برای صعود از مرحله گروهی کاری سخت برای کسب امتیاز برابر ژرمنها
از 78 آرژانتین تا 2026
میکی فَندهفِن امشب اولین بازیش در جام جهانی رو تجربه کرد اما شاید جالب باشه بدونید این اولین بازی فردی از این طایفه در جام جهانی برای هلند نبود. یان پورتولیِت عموی میکی، در فینال 1978 مقابل آرژانتین به میدان رفت. فینالی که شاگردان ارنست هاپل در غیاب یوهان کرایف با نتیجه 3-1 به میزبان واگذار کردند.
کومان ضعیف کش
رونالد کومان از زمان نشستن مجدد روی نیمکت اورانیه، ضمن نابود کردن روحیه زیبا و شاعرانه لالههای نارنجی، هنوز موفق نشده تیمی با رنک بالاتر از 25 رو شکست بده؛ پنج تساوی و هشت شکست! ژاپن، حریف اول هلند حوصله سربر کومان در جام جهانی 2026، رتبه 18ام فیفا رو در اختیار داره. از تیمهای زیبای فنمارویک و فنخال، تا نمایشهای خسته کننده و ناکارآمد رونالد کومان...
واکنش هنری وینتر به برد پرگل آلمان
«آلمانیها ظاهراً عاشق بردهای ۷-۱ در جام جهانیاند! البته این یکی دیگر برزیلِ ۲۰۱۴ در بلو هوریزونته نیست. این بار کوراسائو بود؛ تیم هشتادودوم رنکینگ جهان که بیرحمانه درهم کوبیده شد. بله، یک گل تاریخی به ثمر رسید و حمایت هواداران هم فوقالعاده بود، اما چنین نتیجهای تبلیغ چندان جذابی برای جام جهانی ۴۸ تیمی نیست. پس باید همهچیز را در بستر درست خودش دید. با این حال، آلمان واقعاً خوب به نظر میرسد؛ گردش روان توپ، کیفیت فنی بالا، تحرک عالی بازیکنان، خلاقیت فراوان ویرتس و موسیالا و البته تمامکنندگی کمنقص هاورتس. آلمان دوباره به حرکت افتاده و هیوستون میتواند نقطه شروع خوبی برای این مسیر باشد.»
هر بازی 7-1 آلمان، گرفتن یک رکورد از برزیل
دفعه قبل که آلمان 7-1 در جام جهانی به پیروزی رسید، در بلوهوریزونته برزیل رکورد بهترین گلزن تاریخ جامهای جهانی رو از رونالدوی برزیلی گرفت و کلوزه هنوز هم با 16 گل بهترین گلزن ادوار جام جهانی هست. و در پیروزی 7-1 دقایق قبل، آلمان رسما بیشترین گل زده در تاریخ جام جهانی رو زده و از برزیل پیشی گرفت. آلمان 239 و برزیل 238!
نکوهش سانه توسط برزیلیها
شاید چیزی که عدم پیروزی تیم کارلتو را بدتر میکرد، پیروزی 7-1 آلمان در بازی افتتاحیهاش باشد. شاید هوادارن سلسائو ترجیح میدادند آلمان یک گل دیگر به ثمر میرساند تا درکنار کوراسائو تنها تیمهایی نباشند که مقابل آلمان در جام جهانی 7-1 شکست بخورند. اتفاقی که میتوانست رخ بدهد اگر لروی سانه موقعیتی با امید گل 0.48 را هدر نمیداد یا قدر پاس بی نظیر فلورین ویرتس را میدانست.
در ستایش جام جهانی
کارل تولینیوس، نویسنده ایسلندی در توجیه آن که در جام جهانی طرفدار کوراسائو است نوشته: «به عنوان یک ایسلندی طرفدار جزیرهایها هستم. میدانم که رسیدن به جام جهانی برای کشوری با جمعیت کم چقدر هیجانانگیز است. یکی از زیباییهای فوتبال بینالمللی این است که فقط یازده نفر در مقابل یازده نفر قرار میگیرند و یک ملت چندهزار نفره میتواند با امید به موفقیت با ملتی چندمیلیونی رقابت کند. من نمیتوانم هیچ ارتباطی با کوراسائو داشته باشم، جز اینکه از سهم خودم از بولهای آبی (لیکور تولید کوراسائو) لذت بردهام، اما در تمام مدت طرفدار آنها خواهم بود.» و به گمانم در همین جملات او میشود پیدا کرد که چرا جام جهانی ۴۸ تیمی هم مستقل از کیفیت تیمها و بازیها مهم و هیجانانگیز است.
هیاهو و رگ گردن، پشت یک هیچ بزرگ!
تیم ملی ترکیه تو اولین بازی جام ۲۶، به مصاف استرالیا رفت و با یک نمایش ناامیدکننده ۲-۰ شکست خورد. همیشه پیش از تورنمنتهای بزرگ تیم ملی ترکیه با سر و صدا و تبلیغات زیاد و تماشاگرانی پرهیاهو وارد رقابتها میشه. تصویری که باعث میشه فکر کنیم با یک تیم مدعی در مسابقات طرف هستیم. اما هر بار بعد از اولین بازی اون حجم از هیاهو و رگ گردنهای باد کرده جای خودشون را به ناامیدی و تردید برای بازیهای بعدی میدن. ترکیه به عنوان تیمی که فقط 3 بار در جام جهانی حضور داشته همیشه ازش انتظار میره نمایشی درخشان در این مسابقات داشته باشه. انتظاری که شاید دلیل اصلیش نمایش تیم در جام ۲۰۰۲ باشه که توی اون شاید اگر برابر برزیل قرار نمیگرفتند حضورشون توی فینال و حتی قهرمانی دور از ذهن نبود! اما حقیقت شاید اینجاست که تیم ۲۰۰۲ استثنایی بر یک قاعده کلی بوده و هست. دیشب ترکیه با ترکیبی عجیب بازی را به استرالیا واگذار کرد. استرالیایی که هر بار در ضدحملات شیرازه دفاعی تیم مونتلا رو به هم میریخت و با یه لوبلاک منطقی تیم مونتلا رو به عقب روند تا اونا به شوتهای از راه دور روی بیارند. 30 شوت به دروازه
نمایش بالغانه کانگوروها
تیم ملی استرالیا با یک بازی حساب شده موفق شد جام رو با پیروزی شروع کنه. کانگوروها بازی رو تحت فشار و مالکیت ترکیه شروع کردند ولی با اینکه صاحب توپ نبودند، سوار بر بازی بودند و همونطور که میخواستند بازی رو پیش بردند. در تمام طول بازی استرالیا ثبات دفاعیش رو حفظ کرد و نه تنها ترکیه توان بیلدآپ و موقعیتسازی به عنوان یک تیم رو نداشت، بلکه استرالیاییها به تکنیکهای شخصی ترکها هم آگاه بودند. باریش ییلماز توان نفوذ نداشت همانطور که کادیاغلو نمیتونست حرکت در عرض خودش از سمت چپ خط دفاعی رو انجام بده. ارکون کوکچو اصلا فرصت اسکن نداشت و دقت پاسش در این بازی بهتر از 81 درصد در 62 دقیقه نبود. همینطور بازیکنان شوتزنی مثل ییلدیز، گولر و چالهاناوغلو هم به ندرت فرصت شوتزنی با دقت داشتند. این 3 نفر مجموعا 19 شوت به سمت دروازه استرالیا داشتند که حاصلش تنها چهار شوت در چارچوب (که شامل دو ضربه کاشته میشد) و 9 ضربه بلاک شده بود. با این وجود اما پتریک بیچ، گلر استرالیا ممانعت از گل 1.54 رو در کنار 8 سیو ثبت کرد و بهترین بازیکن میدان شد. درخشش تیم تونی پوپوویچ محدود به دفاع نمیشه و استراتژی هجومی استرالیا
نیمکت پرستاره ترکیه
هیچ موقع قابل درک نبود که چرا مربی یک تیم در جام جهانی باید بازیکنان خوب خود را روی نیمکت بگذارد. مونتلا ترکیب اصلی خود را بدون کنان ییلدیز و جان اوزون به زمین فرستاده و در نتیجه نیمه اول مقابل دفاع متراکم استرالیا امید گل بهتر از 0.44 نتوانسته ثبت کنه. حضور ییلدیز امکان شوتهای پشت باکس رو افزایش میدهد و جان اوزون نیز هافبک ریز نقش موقعیتسازی هست که میتواند این خط دفاع متراکم رو باز کند.
پنیر سوئیسیها آب شد
تیم مورات یاکین که با انتظارات بالا پا به جام جهانی گذاشت، نتوانست در دیدار اول خود پیروز شود و در حالی که تا دقیقه 94 با تک گل امبولو به نظر برنده بازی بود، با گل بوعالم خوخی برتری خودش و سه امتیاز رو از دست داد. سوئیسیها در این بازی 26 ضربه به سمت دروازه قطر داشتند و امید گل 3.24 رو ثبت کردند اما گرگور کوبل از روزهای دورتموند ترک عادت نکرد و یک بار دیگر در لحظات حساس دست تیمش رو در پوست گردو گذاشت و در تنها لحظه مهم روی دروازه سوئیس هیچ اکتی از خودش نشان نداد.
جدال پرافتخارها با شگفتیسازها؛ برزیل و شروع راه بیپایان
تیمهای برزیل و مراکش قرار است از ساعت ۱:۳۰ شنبه رودرروی هم قرار بگیرند و سلسائو برای رسیدن به ششمین ستاره راه سختی را شروع میکند. پرافتخارترین تیم ادوار جامجهانی که در همه دورههای این تورنمنت حضور داشت هاست از ۱۹۸۲ همواره مرحله گروهی را بهعنوان صدرنشین تمام کردهاست و آخرینبار در ۱۹۷۸ صدرنشینی در گروه را به اتریش واگذار کرد. آنها دوره قبل در یکچهارم مغلوب کرواسی شدند و حالا با ستارگان خود مخصوصاً در خط حمله به رهبری کارلو آنچلوتی ماموریت طلسمشکنی و قهرمانی بعد از ۲۴ سال را در پیش دارند. برای تحقق این هدف آنها در ابتدا با حریف سختی بهنام مراکش روبهرو میشوند؛ تیم شگفتیساز دوره قبلی جامجهانی که اولین تیم آفریقایی است که به نیمهنهایی این تورنمنت رسیده است. در مسابقات مقدماتی جامجهانی در قاره آفریقا مراکش تنها تیم با آمار کاملا پیروزی بود. تیمهای برزیل و مراکش ۳ بار در تاریخ مقابل هم قرار گرفتهاند که ۲ مورد دوستانه و یکبار هم در جامجهانی ۱۹۹۸ بودهاست؛ سلسائوییها ۲ پیروزی دارند اما تقابل آخر را مراکش ۱-۲ با برتری سپری کردهاست و باید دید در دومین جدال ایندو در جامجهانی دومین پیروزی مراکش حاصل میشود یا نه.
عقل سلیم در سرزمین فرصتهای طلایی
شاید با زیرنویس کنار کارت قرمز موجب خنده و شادی طرفدارای واقعی فوتبال شده باشند، اما نمیشه کتمان کرد که فوتبال تو کشور امریکا در مسیر درستی قرار گرفته. از تصمیمات عجیب و غریبشون در گذشته و هزینههای سرسامآور برای استخدام ستارههای تاریخ گذشته، اونا به جایی رسیدن که تو بازی افتتاحیه جام جهانیشون برد 4 گله به دست میارن. آکادمیهای فوتبال در 20 سال گذشته کارشون رو به بهترین شکل ممکن انجام دادن و حالا امریکا یه تیم ملی منسجم و خوب داره که زنگ تفریح تیمهای دیگه تو جام جهانی نیست. انتخاب پوچتینو به عنوان سرمربی و تلاش برای بومی کردن ستارههایی مثل تیموتی وهآ بخشی از عملکردی هست که ازش حرف میزنیم. از طرفی اگر قرار باشه نگاهها به سمت تیم ملی امریکا و بازیهاش برگرده این کشور غنیترین جای دنیا برای جلب توجه مخاطبهاست. فقط کافیه یه نیم نگاه به سکوهای بازی دیروز بندازید تا متوجه حرفم بشید. امریکا تو این تورنمنت حرف برای گفتن خواهد داشت. تیمی که سمت چپش دست یه ابرقهرمان و یه جِدای (پولیسیک و رابینسون) باشه میتونه هر حریفی رو از دم تیغ بگذرونه.
این بار ویزای کانادا؛ پارتی بازی اول غنا را از دست داد
توماس پارتی، ستاره غنا نخواهد توانست برای بازی اول این تیم در جام جهانی به کانادا برود. دولت کانادا به دلیل آن که پارتی با در انگلیس با اتهامهای تجاوز روبهرو است از دادن ویزا به پارتی خودداری کرده است. پارتی پیشتر اتهامهای تجاوز را رد کرده وهماکنون در اردوی تیم ملی غنا در آمریکا است با این حال فیفا در بیانیهای که اتلتیک از قول آن منتشر کرده تایید کرده است که پارتی در بازی اول تیمش حضور نخواهد داشت. پارتی در دو بازی بعدی غنا که در آمریکا برگزار خواهد شد حضور خواهد داشت.
دای دای!
افتتاحیه جام با اجرای زنده شکیرا از آهنگ دای دای همراه شد. فقط گویا بانو رضایت به بیرون رفتن برای شروع بازی رو نداشت و یاد و خاطره اسلش تو اجرای زنده مایکل جکسون رو زنده کرد. فکر میکنم با همین الگو اگر ادامه بدیم، تعداد دفعات حضور شکیرا در جام جهانی از تیم ملی ایتالیا بیشتر میشه!
ترکیب 11 نفره غایبین جام
تو همه تورنومنتها همیشه لیست یا عکسی از بازیکنهای غایت منتشر میشه. ولی این دفعه بازیکنای غایب خودشون یه تیم هستن! حیف نیست که بهترین بازیکن فصل سی ال رو در جام جهانی نداریم؟ و یا برای آخرین بار شاهد نمایش لوا نیستیم؟ از نفرات دیگه تو این ترکیب هم چیزی بگم بهتره. چون عکس صحبت میکنه...
لغو سهمیه بلیت ایران در جام جهانی
فدراسیون فوتبال ایران اعلام کرده که سهمیه رسمی بلیتهای اختصاصیافته به هواداران تیم ملی از سوی فیفا لغو شده و در نتیجه امکان توزیع بلیت از طریق کانال رسمی فدراسیون وجود نخواهد داشت. این اتفاق در شرایطی رخ داده که هواداران ایرانی امیدوار بودند مانند دورههای گذشته از سهمیه ویژه در نظر گرفتهشده برای طرفداران هر تیم استفاده کنند و در ورزشگاههای جام جهانی از تیم ملی حمایت کنند. با این حال، بنا بر اعلام مسئولان فدراسیون، این سهمیه دیگر در اختیار ایران قرار ندارد. نکته قابل توجه آن است که تاکنون گزارش مشابهی درباره سایر تیمهای حاضر در جام جهانی منتشر نشده و این موضوع فعلاً به عنوان پروندهای ویژه و جداگانه مطرح شده است. از سوی دیگر، فیفا هنوز توضیح رسمی و کاملی درباره دلایل این تصمیم ارائه نکرده و ابهامها همچنان پابرجاست. اکنون نگاهها به فیفا دوخته شده است؛ نهادی که انتظار میرود در روزهای آینده درباره سرنوشت بلیتهای هواداران ایرانی و جزئیات این تصمیم توضیحات بیشتری ارائه کند. تا آن زمان، هزاران هوادار فوتبال در ایران در انتظار روشن شدن وضعیت حضور خود در بزرگترین آوردگاه فوتبالی جهان خواهند ماند.
جدّی جدّی جد اسپنس!
همه شوکه شدن که چرا توخل لوک شاو رو با خودش نبرد. ولی راستش اگر بازی اسپنس رو دنبال کرده باشید نگرانیتون تا حدودی میتونه بیمورد باشه. اسپس تو همون اسپرز لتوپار این فصل هم بازیکن تاثیرگذاری بوده. شاید عملکرد دفاعیش به خوبی شاو نباشه، ولی تو هجوم به عنوان یه بازیکن دوپا آبشنهای زیادی رو به مربی میدی. مخصوصا روی ارسالهای آوت و اینسوئینگ. نمونهش هم تو بازی دوستانه آخر با نیوزلند زیاده. راستی چقدر کیت دوم انگلیس رو دوست دارم!
ماجرای بطریهای آب در جام جهانی چیه؟
فیفا تو مرحله اول اعلام کرد تماشاگرا اجازه آوردن بطریهای پلاستیکی نوشیدنی به ورزشگاهها رو ندارن. مخالفتهای زیادی با این تصمیم شد و خیلی ها تصور میکردن دلیل گرفتن این تصمیم مشارکت فیفا با یکی از مهمترین اسپانسرهای تورنومنت یعنی کوکاکولاست که شاید تصمیم داشته باشه برند آب آشامیدنی خودش یعنی دسانی رو در تورنومنت به فروش برسونه. اما حالا فیفا از این تصمیم برگشته و با ملاحظاتی اجازه داده طرفدارا با بطری آب آشامیدنی خودشون وارد ورزشگاه بشن. هر چند این تصمیم هنوز برای بازیها در مکزیک قطعی نشده. جایی که وسط تابستون دمای هوا میتونه تا 30 الی 35 درجه باشه!
قهرمان بعدی جام؟ شاید حذف شده به دست قهرمان فعلی!
از سال 2010، تیمی که توسط قهرمان فعلی جام جهانی حذف شده، در تورنومنت چهار سال بعد به مقام قهرمانی رسیده. سال 2010 آلمان در مرحله نیمه نهایی با گلی که کاپیتان کارلس پویول به ثمر رساند مغلوب تیم ویسنته دلبوسکه شد ولی چهار سال بعد توی فینال 2014 با شکست آرژانتین به مقام قهرمانی جام جهانی رسید. آلمان در آن سال فرانسه را در مرحله یک چهارم نهایی باز هم با ضربه سر یک مدافع یعنی متس هوملس شکست داد و درست چهار سال بعد در جام 2018، فرانسه مقتدرانه و با شکست مودریچ و یاران به مقام قهرمانی رسید. حالا نوبت فرانسه بود تا با حذف آرژانتین در جام جهانی 2018، مقدمات قهرمانی مسی و آرژانتین رو فراهم کند. نکته جالب اینجاست که اگر قرار باشد قهرمان بعدی مطابق الگوی بالا انتخاب کنیم، باید به دنبال نام این تیم از بین استرالیا، هلند، کرواسی و فرانسه بگردیم!
به بهانه مصدومیت تیمبر
مصدومیت کشاله ران به یکی از آسیبهای تکراری سالیان اخیر فوتبال جهان تبدیل شده و به همین بهانه میخواهیم تا حدی با این مصدومیت آشنا بشویم. این ناحیه تقریبا از پائین شکم شروع میشود و تا وسط ران ادامه دارد. به جز مصدومیتهایی که در برخوردها به وجود میآید (به اصطلاح Contact Injury) علت آسیب این ناحیه از بدن در مصدومیتهای بدون برخورد (به اصطلاح Non-Contact Injury) میتواند این موارد باشد: شوتهای بلند و ضربات ایستگاهی، تغییر جهت و چرخش سریع بدن هنگام دفاع یا دریبل، استارت انفجاری (شتابگرفتن از حالت سکون)، اسپرینت (تلاش برای رسیدن به حداکثر سرعت بعد از شتابگیری)، تکلهای خوابیده و حرکاتی که باز کردن سریع پا را میطلبد. بسته به درجه مصدومیت کشاله، طول درمان میتواند از یک تا سههفته برای کشیدگی باشد، یا تا هشت هفته برای پارگیهای جزئی و برای پارگی کامل حتی تا شش ماه هم میتواند به طول بینجامد.
بالأخره یک خارجی قهرمان جام جهانی میشود؟
بیستودو دوره جام جهانی از سال 1930 برگزار شده و تا به حال هیچ مربی خارجی موفق به قهرمانی نشده. در نتیجه ما هرگز مربیای از کشورهایی مانند پرتغال و هلند را به عنوان قهرمان جهان ندیدیم. و برای مثال از کشورهایی مانند فرانسه، اسپانیا، آلمان و ایتالیا میتوان انتظار داشت که تیمی جز کشور خود را به قلهی جهان ببرد. فرمولی که بعضی تیمها در این جام امیدوار هستند جواب دهد. اگر از بلژیک شروع کنیم، سکان کار دست یک فرانسوی به نام رودی گارسیا است. رودی گارسیا که ژانویه 2025 جانشین دومنیکو تدسکو شده، در 14 بازی با بلژیک به 9 پیروزی دست یافته و تنها یک بار شکست خورده. بلژیک امیدوار است با جوانان خود به نتایج بهتری برسد به خصوص بعد از اینکه سوختن نسل طلایی بلژیک در جام قبلی به دست روبرتو مارتینز. مرد اسپانیایی حال نسل طلاییای دیگر را تحت هدایت خود در پرتغال میبیند. در آخرین جام جهانی احتمالی کریستیانو رونالدو، پرتغالیها با تکیه بر خط هافبک پرستاره خود امیدوار هستند راه صعودی را با روبرتو مارتینز ادامه بدهند و بزرگترین افتخار خود در صحنه جهانی را رقم بزنند. انگلیس تیم دیگری است که برای چهارمین بار در این قرن با مربی غیر
آخرین مسافر جاده ۲۶؟
علم به مفهوم کلی ۶تا هدف داره که یکی از سختترینهاش پیشبینیه. اما قطعا اولین گام برای رسیدن بهش توصیفه. پیشبینی من از قهرمان جام ۲۰۲۶ از این توصیف میاد که #اسپانیا و #فرانسه هماهنگترین تیمهای حاضر در مسابقاتن. با این حال واقعیت از مسیر توصیف تا پیشبینی میتونه تغییر کنه و برای همینه که فوتبال پر از شگفتیه...
